3. Άμα δεν γνωρίζουμε την ιστορία μας σιγά-σιγά θα γίνουμε μια μάζα ανθρώπων χωρίς παρελθόν και ακόμη πιο αβέβαιο μέλλον.Η ιστορία διδάσκει και μας κάνει να κατανοούμε ποια είναι η γενιά μας, οι αξίες μας —θρησκεία και παραδόσεις, ελληνικό φιλότιμο, αγάπη για την πατρίδα— και ότι πρέπει να αγωνιστούμε ώστε να μη χαθεί τίποτε από αυτές τις αξίες, αλλά και να μην επαναλάβουμε τα σφάλματα του παρελθόντος. Η Ελλάδα με τα παιδιά της πολέμησε το 1940-41 απέναντι σε υπέρτερους αριθμητικά και στρατιωτικά αντιπάλους. Η Ελλάδα ήταν η πρώτη χώρα που προσέφερε μέχρι τότε μια νίκη στον συμμαχικό αγώνα με την απώθηση των Ιταλών και η μόνη ευρωπαϊκή χώρα (πλην της αχανούς ΕΣΣΔ) που καθυστέρησε επί δυο περίπου μήνες την Γερμανία μέχρι την συνολική κατάληψή της από αυτήν. Ακολούθησε η πείνα και ο ζόφος της Κατοχής, αλλά και η Εθνική Αντίσταση με πολλές αντιστασιακές οργανώσεις. Δυστυχώς μια μερίδα (ΚΚΕ μέσω ΕΑΜ-ΕΛΑΣ) επιδίωξε την βίαιη κατάληψη της εξουσίας δια των όπλων. Έτσι από τα μέσα του 1943 μέχρι την απελευθέρωση είχαμε εν μέσω της τριπλής Κατοχής εμφύλιες συγκρούσεις με πολλές αγριότητες, τα αιματηρά Δεκεμβριανά του 1944 και τον τρίχρονο Εμφύλιο 1946-1949. Ο ρόλος των Βρετανών σε αυτό το διάστημα ήταν διαιρετικός αλλά και τελικά σωστικός. Για αυτήν την χρονική περίοδο των πολέμων και εμφύλιων συγκρούσεων έχουν γραφτεί πολλά κείμενα, αλλά τα περισσότερα με εμφανή στράτευση των συγγραφέων στην μια ή την άλλη πλευρά. Στο βιβλίο μου «A brief history of Greece 1941-1949» μετέφερα στην αγγλική γλώσσα μέρος από τους δυο τόμους που δημοσίευσα με τίτλο «Ιστορία της νεότερης Ελλάδας» 1897-1941 (Α’ τόμος) και 1942-1967 (Β’ τόμος) του εκδ. οίκου «University Studio Press». Θέλω να πιστεύω ότι παρουσιάζω με την μέγιστη δυνατή αντικειμενικότητα τα γεγονότα και ο αναγνώστης θα βγάλει εύκολα μόνος τα συμπεράσματά του. Το βιβλίο αυτό διαμορφώθηκε στην Αγγλική γλώσσα, γιατί απευθύνεται κυρίως στους Έλληνες της διασποράς που ίσως δεν διδάχθηκαν Ελληνικά στις χώρες που ζουν, αλλά και σε κάθε ξένο που ενδιαφέρεται για αυτήν την ταραχώδη περίοδο της ελληνικής ιστορίας. Τα έσοδα των πωλήσεων του βιβλίου μέσω της «ΑΜΑΖΟΝ» και του «KINDLE» τα παραχωρώ στο «International Hellenic Association» αναγνωρίζοντας την μεγάλη συνεισφορά του στα Εθνικά μας θέματα. Τέλος ευχαριστώ τον «captain» Ευάγγελο Ρήγο για τη βοήθειά του στην φάση της έκδοσης από την «ΑΜΑΖΟΝ» και τις «Εκδόσεις Εχέδωρος» για την βοήθειά του στην τελική διαμόρφωση του εξωφύλλου. Ευχαριστίες για την βοήθεια στο κείμενο περιέχονται στο βιβλίο. Αρκετά βιβλία ιστορίας χαρακτηρίζονται από έντονη προκατάληψη προς την μία ή την άλλη πλευρά, ιδίως όταν πρόκειται για χρονικές περιόδους διχασμών και εμφυλίων πολέμων. Προσπάθησα με νηφαλιότητα να μείνω όσο αντικειμενικός ήταν ανθρωπίνως δυνατό. Η χρονολογική και αντικειμενική αναφορά στα γεγονότα πιστεύω ότι θα επιτρέψει στον αναγνώστη να βγάλει ο ίδιος τα συμπεράσματά του. Αυτή η χρονική περίοδος αφορά δύο μεγάλους διχασμούς των Ελλήνων. Οι συνέπειες αυτών των διχασμών ήταν τραγικές. Αναπόφευκτα δημιουργούνται σοβαρά ερωτήματα: Γιατί υπήρχε αυτός ο έντονος κομματικός φανατισμός; Γιατί καλλιεργήθηκε αυτό το μεγάλο κομματικό και ταξικό μίσος; Ποιος έφταιξε πρώτος ή έστω ποιος περισσότερο; Γιατί η μοίρα με την νομοτέλεια αρχαίας τραγωδίας έστησε στους ανθρώπους της Ελλάδας την φριχτή παγίδα του διχασμού; Γιατί οι Έλληνες πέφτουν στα ίδια λάθη και αλληλοσπαράζονται; Διχάστηκαν πολλές φορές, αλλά στον 20ό αιώνα ο Εθνικός Διχασμός των ετών 1915-1935 με βενιζελικούς και αντιβενιζελικούς και τα χρόνια των τριών γύρων της αναμέτρησης 1942-1949 —των μη αριστερών με τους Κομμουνιστές— είναι πολύ μεγάλοι διχασμοί, οι οποίοι άφησαν ανεξίτηλα ίχνη αίματος και θρήνο σχεδόν σε κάθε ελληνική οικογένεια. Δημ. Θ. Καραμήτσος, ομ. Καθηγητής ΑΠΘ, Μέλος του ΙΗΑ.Ιστολόγιο: dtkaram.webpages.auth.grMail: karam1941@gmail.com | 
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου