ΠΕΡΙ ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑΣ 2ον
Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων
Ομήρου Οδύσσεια(ψ.212)
Τα νιάτα να χαρούμε και να μπούμε στα γεράματα
Βακχυλίδου Επίνικοι
Ολβιος* σ’ όποιον ο θεός έδωσε ομορφιά και
Μαζί με τύχη ζηλευτή,
Πλούσια ζωή να ζει
Γιατί από τους θνητούς κανείς
Δεν είναι σ’ όλα ευδαίμων στη ζωή
Καρκίνου Τηρεύς
Την αρετή ν’ ασκείς
Την ευτυχία να ζητάς απ’ τους θεούς
Γιατί έχοντας αυτά τα δυό
Να σ’ ονομάζουν θα είναι δυνατόν
στη ζωή μακάριο και αγαθό
Θεόγνιδος (255)
Η δικαιοσύνη το ωραιότερον
Η υγεία το καταλληλότερον
Το πιο ευχάριστο όμως είναι
Να πετύχει κανείς ότι ποθεί
*Ολβιος λέξη ομηρική σημαίνει ευτυχής , μακάριος
Σχόλια: Παραξενευομουν όταν ήμουν νέος που οι γέροι μου εύχονταν «καλά γεράματα» . Εγώ πέρασα , όμορφα και αρχοντικά παιδικά χρόνια στον μεσοπόλεμο, αγωνιώδη τον Β’Π.Π, φρικτά κατά την απαίσια Γερμανική Κατοχή και του Εμφυλίου Πολέμου . Το ότι ζω είναι θαύμα. Εν συνεχεία όμως η ζωή μου ομαλοποιήθηκε, έγινε κανονική, με διαρκή αγώνα στην στρατιωτική ζωή και μπορώ να πώ ότι πραγματοποίησα τους σκοπούς μου , έκανα καλά παιδιά , μέτρια υλικά αγαθά, είμαστε όλο τον καιρό υγιείς, μέχρι που ήρθαν τα γεράματα . Εγώ μεν νίκησα τον επιθετικό καρκίνο πριν 15 χρόνια και απέκτησα μακροζωία, αλλά η σύζυγος μου ασθένησε με Πάρκινσον εδώ και μια 10ετία και τα προβλήματα συνεχώς μεγαλώνουν. Είμαι ακόμη ενεργός και την φροντίζω παρά τα προβλήματα της ηλικίας μου. Τα γεράματα μου δεν είναι ευχάριστα. Έτσι μου όρισε η Ειμαρμένη. Ομως υπάρχει στο τέλος και η λύτρωση. Την απόλυτη ευδαιμονία απολαμβάνουν μόνο οι θεοί (10/6/25)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου