Η συνομιλία άνοιξε. 1 μη αναγνωσμένο μήνυμα.
Σύνταξη
Ετικέτες
Ετικέτες
Εκτύπωση όλων
Σε νέο παράθυρο
Τέσσερεις ιστορικές στιγμές απόλυτης στοργής και αυτοθυσίας προς τους γονείς ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
Εισερχόμενα
Αναζήτηση για όλα τα μηνύματα με ετικέτα Εισερχόμενα
Καταργήστε την ετικέτα Εισερχόμενα από αυτήν τη συζήτηση
|  14 Μαρ 2025, 6:30 π.μ. (πριν από 10 ημέρες) | | ||
| ||||
«Ρωμαϊκή Ευσπλαχνία» (Caritas Romana)
[cid:image001.png@01DB94F5.402
Η Ήρα που άθελά της θήλασε τον Ηρακλή μόλις το αντιλήφθηκε τραβώντας τον από την θηλή της, τo γάλα της εκσφενδονίστηκε και δημιούργησε τον γαλαξία.
Οι ιστορίες που θα διαβάσετε στην έρευνά μου είναι παρμένες από την Ελληνική μυθολογία που πιθανόν θα έχουν χαθεί αλλά ο πρώτος που αναφέρει το περιστατικό της κόρης που θήλαζε τον καταδικασμένο σε θάνατο πατέρα της ήταν Βαλέριος Μάξιμος τον πρώτο αιώνα μ.Χ. και μετά ακολούθησαν οι άλλοι.
Η σκηνή του θηλασμού ενέπνευσε πολλούς καλλιτέχνες από τα ρωμαϊκά χρόνια μέχρι τον 17ο αιώνα. Υπάρχουν περισσότερα από τριακόσιοι πίνακες και γλυπτά που απεικονίζουν την κοπέλα που «θυσιάστηκε» και μετέτρεψε τον πατέρα της σε ομογάλακτο αδελφό των παιδιών της. Όλα τα έργα έφεραν τον τίτλο «Ρωμαϊκή Ευσπλαχνία». Όμως, κάθε έργο προσωποποιούσε την Περό και τον πατέρα της με διαφορετικό τρόπο. Πολλοί έδειχναν την Περό να έχει ένοχο βλέμμα. Κάποιοι στοργικό, ενώ άλλοι τη ζωγράφισαν να στρέφει το βλέμμα από την άλλη πλευρά για να μην δει την πράξη που υπό άλλες συνθήκες θα ήταν κατακριτέα.... Από τον 18ο αιώνα και μετά το θέμα σταμάτησε να εικονογραφείται -εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων- γιατί εθεωρείτο άσεμνο. Αξίζει στους πίνακες να παρατηρήσουμε τον τρόπο που είδε ο κάθε ζωγράφος το ίδιο γεγονός και το πόσο διαφορετικό είναι -από καλλιτέχνη σε καλλιτέχνη- το βλέμμα της κοπέλας.
Mε τη γέννηση του παιδιού η φροντίδα, όπως ήταν φυσικό, στρεφόταν στην τροφή του. Καταλληλότερη τροφή για αυτό ήταν το μητρικό γάλα. Tην πρώτη έγγραφη μαρτυρία περί γαλουχίας στην αρχαία Eλλάδα έχουμε από τον Όμηρο. Aγόρι ή κορίτσι, πρωτότοκο ή μη, το παιδί θήλαζε πάντα από τη μητέρα του. Ήταν ένα χρέος που το θύμιζαν οι μεγαλύτερες στις μικρότερες γυναίκες. Σε εκείνες όμως που τα εισοδήματά τους δεν ήταν ευκαταφρόνητα, η πρόσληψη μιας τροφού δεν ήταν άγνωστη. Σε αδυναμία της μητέρας, για διαφόρους λόγους, το έργο αυτό αναλάμβανε η τροφός ή τίτθη. Στους ιστορικούς χρόνους η τροφός μπορούσε να ήταν και μη δούλη. Tίτθη του Oδυσσέα υπήρξε η Eυρύκλεια, ενώ του M. Aλεξάνδρου η Iονική, η καλύτερη τροφός της Mακεδονίας. Aυτή τον μεγάλωσε με πολύ αγάπη και φροντίδα. Oνομαστές τροφοί που έγιναν περιζήτητες ήταν οι Σπαρτιάτισσες. Tον 5ο π.X. αιώνα στις γραμμές της αθηναϊκής αριστοκρατίας διαδόθηκε ιδιαίτερα η Λακωνομανία. Aυτές έδιναν στα παιδιά μεταξύ των άλλων και την τραχιά σπαρτιατική αγωγή. H παραμάνα του Aλκιβιάδη, η Aμυκλά, ήταν Σπαρτιάτισσα. Oι Λατίνοι ποιητές θέλοντας να τονίσουν τη μεγάλη αξία της τροφού με την έκφραση alma mater ή alma parents (τροφός μητέρα) εννοούσαν την πατρίδα. Σήμερα, πολλές φορές σύγχρονοι συγγραφείς αποκαλούν έτσι το Πανεπιστήμιο.
Δημήτρης Συμεωνίδης JP
[cid:image001.png@01DB94F5.402
Η Ήρα που άθελά της θήλασε τον Ηρακλή μόλις το αντιλήφθηκε τραβώντας τον από την θηλή της, τo γάλα της εκσφενδονίστηκε και δημιούργησε τον γαλαξία.
Οι ιστορίες που θα διαβάσετε στην έρευνά μου είναι παρμένες από την Ελληνική μυθολογία που πιθανόν θα έχουν χαθεί αλλά ο πρώτος που αναφέρει το περιστατικό της κόρης που θήλαζε τον καταδικασμένο σε θάνατο πατέρα της ήταν Βαλέριος Μάξιμος τον πρώτο αιώνα μ.Χ. και μετά ακολούθησαν οι άλλοι.
Η σκηνή του θηλασμού ενέπνευσε πολλούς καλλιτέχνες από τα ρωμαϊκά χρόνια μέχρι τον 17ο αιώνα. Υπάρχουν περισσότερα από τριακόσιοι πίνακες και γλυπτά που απεικονίζουν την κοπέλα που «θυσιάστηκε» και μετέτρεψε τον πατέρα της σε ομογάλακτο αδελφό των παιδιών της. Όλα τα έργα έφεραν τον τίτλο «Ρωμαϊκή Ευσπλαχνία». Όμως, κάθε έργο προσωποποιούσε την Περό και τον πατέρα της με διαφορετικό τρόπο. Πολλοί έδειχναν την Περό να έχει ένοχο βλέμμα. Κάποιοι στοργικό, ενώ άλλοι τη ζωγράφισαν να στρέφει το βλέμμα από την άλλη πλευρά για να μην δει την πράξη που υπό άλλες συνθήκες θα ήταν κατακριτέα.... Από τον 18ο αιώνα και μετά το θέμα σταμάτησε να εικονογραφείται -εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων- γιατί εθεωρείτο άσεμνο. Αξίζει στους πίνακες να παρατηρήσουμε τον τρόπο που είδε ο κάθε ζωγράφος το ίδιο γεγονός και το πόσο διαφορετικό είναι -από καλλιτέχνη σε καλλιτέχνη- το βλέμμα της κοπέλας.
Mε τη γέννηση του παιδιού η φροντίδα, όπως ήταν φυσικό, στρεφόταν στην τροφή του. Καταλληλότερη τροφή για αυτό ήταν το μητρικό γάλα. Tην πρώτη έγγραφη μαρτυρία περί γαλουχίας στην αρχαία Eλλάδα έχουμε από τον Όμηρο. Aγόρι ή κορίτσι, πρωτότοκο ή μη, το παιδί θήλαζε πάντα από τη μητέρα του. Ήταν ένα χρέος που το θύμιζαν οι μεγαλύτερες στις μικρότερες γυναίκες. Σε εκείνες όμως που τα εισοδήματά τους δεν ήταν ευκαταφρόνητα, η πρόσληψη μιας τροφού δεν ήταν άγνωστη. Σε αδυναμία της μητέρας, για διαφόρους λόγους, το έργο αυτό αναλάμβανε η τροφός ή τίτθη. Στους ιστορικούς χρόνους η τροφός μπορούσε να ήταν και μη δούλη. Tίτθη του Oδυσσέα υπήρξε η Eυρύκλεια, ενώ του M. Aλεξάνδρου η Iονική, η καλύτερη τροφός της Mακεδονίας. Aυτή τον μεγάλωσε με πολύ αγάπη και φροντίδα. Oνομαστές τροφοί που έγιναν περιζήτητες ήταν οι Σπαρτιάτισσες. Tον 5ο π.X. αιώνα στις γραμμές της αθηναϊκής αριστοκρατίας διαδόθηκε ιδιαίτερα η Λακωνομανία. Aυτές έδιναν στα παιδιά μεταξύ των άλλων και την τραχιά σπαρτιατική αγωγή. H παραμάνα του Aλκιβιάδη, η Aμυκλά, ήταν Σπαρτιάτισσα. Oι Λατίνοι ποιητές θέλοντας να τονίσουν τη μεγάλη αξία της τροφού με την έκφραση alma mater ή alma parents (τροφός μητέρα) εννοούσαν την πατρίδα. Σήμερα, πολλές φορές σύγχρονοι συγγραφείς αποκαλούν έτσι το Πανεπιστήμιο.
Δημήτρης Συμεωνίδης JP
4 Συνημμένα • Σαρώθηκε από το Gmail
 | ΑπάντησηΑπάντηση σε όλουςΠροώθηση Δεν μπορείτε να απαντήσετε με ένα emoji σε αυτό το μήνυμα |
| |
| |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου