Τραμπ – Ερντογάν: Ιστορία Ηρώδη και Σαλώμης;
Γιάννος Χαραλαμπίδης: Ο Τραμπ αρέσκεται να τον λένε σερίφη, γιατί το διεθνές σύστημα είναι άναρχο. Δεν υπάρχει παγκόσμια κυβέρνηση και καθορίζεται από την ισχύ κάθε κράτους. Έρχονται οι ΗΠΑ και λένε, ότι αφού υπάρχει κενό, το αναπληρώνω εγώ με τον τρόπο που θέλω εγώ και ταυτοχρόνως τραβούν τα φουστάνια της Ευρώπης, τα φουστάνια των αδυναμιών της. Οι αδυναμίες της Ευρώπης είναι οικονομικές και στρατιωτικές ταυτοχρόνως. Εξαρτάται πλήρως από το NATO και οικονομικά οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν πρώτες ύλες και εξαρτώνται από άλλες χώρες. Ο Τραμπ διαπιστώνει, ότι υπάρχει υποχώρηση της Ευρώπης παγκοσμίως σε σχέση με άλλες αναδυόμενες χώρες, κυρίως της Ασίας. Άρα ο Τραμπ αφενός δίνει μια ευκαιρία στην Ευρώπη, δηλαδή να αυτονομηθεί στρατιωτικά που σημαίνει ότι θα πρέπει να πληρώνει 500 δις περισσότερα ανά έτος για την άμυνά της και αφετέρου να εγκαταλείψει τις δομές που είχε προηγουμένως ως προς την οικονομία και θα πρέπει να προχωρήσει πλέον στην Τεχνητή Νοημοσύνη.
Είδατε, ότι ο κ. Μακρόν πριν από λίγες ημέρες ξύπνησε και διαπίστωσε, ότι η Ευρώπη και η χώρα του θα πρέπει να προχωρήσουν στα θέματα της Τεχνητής Νοημοσύνης που είναι το μέλλον, εκμηδενίζει αποστάσεις, εμπλέκεται στην πολεμική βιομηχανία κ.ο.κ. Αφού η Ευρώπη μιλά για απογαλάκτιση, ο Τραμπ της προσφέρει αυτήν την ευκαιρία. Η Ευρώπη οικονομικά εξαρτάται από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, άρα μπαίνει σε φαύλο κύκλο και με τους ηγέτες που διαθέτει δύσκολα θα βγει έξω.
Υπάρχει το ερώτημα, είναι ο Τραμπ ο τρελός του χωριού; Ή πίσω από τον Τραμπ και ο ίδιος ο Τραμπ βρίσκεται μια ομάδα που θέλει να φέρει μια νέα αποικιοκρατική συνείδηση παγκοσμίως, για να κυβερνήσει τον πλανήτη; Τί μας δείχνει ο παγκόσμιος χάρτης με τις εμπορικές οδούς; Ο καβγάς με τους Ευρωπαίους ξεκίνησε από τη Γροιλανδία. Διαπιστώνουμε, ότι οι εμπορικές οδοί μέσω του Βερίγγειου πορθμού είναι πολύ πιο σύντομοι για τις ΗΠΑ αλλά και για άλλες χώρες απ’το Τόκιο-Σανγκάη μέσω Σουέζ-Γιβραλτάρ με σημείο αναφοράς το Ρότερνταμ. Συνεπώς ο Τραμπ θέλει να ελέγξει αυτές τις διαβάσεις, τον Βερίγγειο Πορθμό και τον Παναμά που έχει εξασφαλίσει. Ήδη έχει στρατεύματα στον Αρκτικό Κύκλο αλλά ανταγωνίζεται τη Ρωσία που εναγκαλίζεται. Γιατί; Για να σπάσει τον άξονα με την Κίνα. Διότι θεωρεί, ότι είναι ο κύριος εχθρός του.
Η Τουρκία εντάσσεται μέσα στο παιχνίδι των διαδρόμων. Ένας νέος σιδηροδρομικός δρόμος που ξεκινά από το Κουβέι και μέσω του Ιράκ καταλήγει στην Τουρκία. Από Άγκυρα-Κωνσταντινούπολη περνά στα Βαλκάνια και την Ευρώπη, ενώ ταυτοχρόνως περνά ένα κομμάτι από Αλεξανδρέττα και Κύπρο. Όσοι πιστεύουν δηλαδή, ότι η Τουρκία θα εγκαταλείψει το βόρειο τμήμα της Κύπρου πλανώνται πλάνην οικτρά. Η Τουρκία είναι παίκτης, γιατί αυτή η διαδρομή είναι συναφής με τον δρόμο του μεταξιού, τον οποίο χρησιμοποιεί η Κίνα.
Υπάρχουν στην περιοχή της Ασίας λοιπόν τρία πρότζεκτ οδών μαζί με την προηγούμενη που αναφέρθηκε. Η χερσαία και η θαλάσσια BRI. Η Κίνα δηλαδή είναι ο εμπορικός και οικονομικος αντίπαλος των ΗΠΑ. Και τι προσπαθεία τώρα η Αμερική, να πράξει. Αφενός εναγκαλίζεται με τη Ρωσία, προκειμένου να την αρπάξει από τις αγκάλες του Πεκίνου, για να δημιουργήσει μια νέα συνθήκη μαζί της και σπεύδει προς την Ινδία, για να ενεργοποιήσει τον δρόμο του Νέου Δελχί (IMEC) προς την Ευρώπη.
Ο δρόμος της Ινδίας περνά από το Κουβέιτ, ΗΑΕ, Σαουδική Αραβία, Ισραήλ, έξω από την Κύπρο. Το αρχικό πλάνο ήταν διαμέσου του λιμένος Πειραιώς. Τώρα διεκδικεί η Μελόνι, ο σύμμαχος του Τραμπ, να πάει μέσω Ιταλίας ο δρόμος. Μην είστε αφελής, ότι ο Μακρόν πάει να μιλήσει με τον Τραμπ μόνο για τη Ρωσία. Θέλει να αρπάξει τον δρόμο αρχικά από την Ελλάδα και μετά από την Τουρκία. Θα μπορούσε να υπάρξει διπλή κατεύθυνση, αλλά θα έπρεπε να υπάρξουν αρκετές υποδομές. Εδώ παίζεται το παιχνίδι με τους φίλους του Τραμπ. Είναι ας το πούμε χαριτολογώντας μια τιμωρία προς τον κ. Μητσοτάκη για τη συμπεριφορά του (σ.σ. Κατηγορούσε τον ΣΥΡΙΖΑ για αριστερό τραμπισμό). Η Τουρκία θέλει να κατακτήσει και τη Νότια Κύπρου για να ελέγχει την κατάσταση γεωπολιτικά.
Ο δρόμος της Ινδίας είναι κατά 40% πιο σύντομος από τον δρόμο του μεταξιού που σημαίνει μειωμένα κόστη. Ο Τραμπ κάνει λοιπόν δύο κινήσεις, η μία με τη Ρωσία, η άλλη με την Ινδία, γιατί προσπαθεί να διεμβολίσει τους BRICS, δηλαδή να αφήσει την Κίνα εκτός, για να έρθει να διαπραγματευτεί μόνος του μαζί με το Πεκίνο στη συνέχεια.
Στην Ουκρανία ξεκίνησε ένας πόλεμος, τον οποίο οι Ρώσοι έθεσαν κάτω από την πυρηνική τους ομπρέλα. Απείλησαν δηλαδή με χρήση πυρηνικών. Τον πόλεμο ξεκίνησαν οι Αμερικανοί μαζί με τους Ευρωπαίους και στον δρόμο εγκαταλείπουν οι ΗΠΑ και τους Ουκρανούς και τους Ευρωπαίους. Και τί λέει ο Τραμπ; Αυτές τις ζημιές, επειδή δεν μπορούν να μου τις αποκαταστήσουν οι Ουκρανοί που έχουν τεράστιο έλειμμα, θα πάω και θα πάρω τις πρώτες ύλες, όπως απειλεί να πάρει πρώτες ύλες στην Γροιλανδία. Γιατί θέλει να αναδειχθεί ως ο ηγεμόνας μέσα σε μια νεοαποικρατική αντίληψη. Αν μείνουν έξω από τη συμφωνία από την Ουκρανία οι Ευρωπαίοι θα πληρώσουν 143 δις δολάρια για τις ζημιές. Και ενώ θα πρέπει να πληρώνουν 500 δις δολάρια, για να φτιάξουν αυτόνομη άμυνα. Αυτά είναι πράγματα που δεν συμφέρουν. Ως εκ τούτου τί επιτυγχάνει ο Τραμπ; Να τους έχει κάτω από τη δική του ομπρέλα.
Βλέπουμε όλο αυτό το σκηνικό να εξελίσσεται με την Τουρκία σε παίκτη. Ο Τραμπ καταλαβαίνει, ότι η Ρωσία είναι στρατιωτική δύναμη και η χώρα που μπορεί να κάνει ανάσχεση είναι η Τουρκία σε δύο επίπεδα. Το πρώτο είναι προς την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας και το δεύτερο της Ασίας. Εμεις ως Ελληνισμός πρέπει να μείνουμε πάνω σε θέματα αρχών. Το Κυπριακό είναι θέμα εισβολής-κατοχής. Με όσα έχουμε μάθει περί ρεαλισμού, βλέπουμε υποχωρήσεις συνεχόμενες και ΔΔΟ. Ο τραμπ με τη λογική που διαθέτει, αν πειστεί ότι η Συνομοσπονδία και η Ομοσπονδία είναι ίδια ξέρετε τι θα συμβεί με τις συνομιλίες και με τους αδιάβαστους που έχουμε; Μπορεί να έχουμε την περίπτωση του Ηρώδη και της Σαλώμης. Να ζητήσει η Σαλώμη δηλαδή ο Ερντογάν την δικιά μας κεφαλή. Ο Τραμπ δεν θα έχει πρόβλημα να πάρει το κεφάλι μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου