ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ
koukfamily
|
- Μια
«Κολυμβήθρα του Σιλωάμ» για τα εγκλήματα στο Αιγαίο...
- Πράξεις
Ευθύνης
- Άρση
Αδικιών
- Τέχνασμα τῶν παγκοσμιοποιητῶν ἡ «πανδημία τοῦ κορονοϊοῦ»!
- Όλη η
καρδιά ένας βωμός
- Η
Δημοκρατία των παραισθήσεων.
- Πίσω από
την ενέργεια του ξεματιάσματος, κρύβεται ο διάβολος
- Αποχωρητήριο
κάνουν την Αγιά Σοφιά οι βάρβαροι απόγονοι των Μογγόλων
- Άλλο
«Ρεαλισμός» – άλλο Υποταγή!
- Ο θεσμός
του γάμου στην αρχαία Αθήνα
- Ο ΜΟΝΟΣ
ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΘΕΟΣ
- Ρωγών: Καί ἡ σκόνη ἀπό τά πατώματα τοῦ Ναοῦ φέρει τήν Χάρη! (βιντεο)
- Η θεραπεία
του δαιμονιζομένου των Γαδαρηνών
- ΟΙ ΟΠΑΔΟΙ
ΤΟΥ ΑΠΟΕΛ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΕΡΚΙΔΕΣ.
- Σκελετούς
1,5 δις ευρώ στα ντουλάπια της Τράπεζας Πειραιώς βρήκε η Grant Thornton -
Ανάρτηση – πρόκληση από την τράπεζα!
- Περί Αγραμμάτων και Σκλάβων
|
Μια «Κολυμβήθρα του
Σιλωάμ» για τα εγκλήματα στο Αιγαίο... Posted: 25 Oct 2020 10:00 AM PDT Γράφει η Κρινιώ Καλογερίδου (Βούλα Ηλιάδου, συγγραφέας) Ο φόβος, λίγο πολύ, των Ελλήνων σήμερα δεν έχει να κάνει με την
εξοπλιστική και αριθμητική υπεροχή του Τούρκων απέναντι, που μας έχουν
φλομώσει στους κομπασμούς και τις νυχθημερόν απειλές της ύπαρξής μας. Και δεν έχει να κάνει μ' αυτά όχι γιατί δεν έχουν αξία και δεν
είναι καθοριστικά για την έκβαση μιας μάχης, αφού είναι αποδεδειγμένη η
καταστροφικότητά τους κι από την τρέχουσα εμπειρία στον Αρμενοαζέρικο πόλεμο.
Αλλά γιατί ο λαός μας εξακολουθεί να αναγνωρίζει, και στη σύγχρονη εποχή, ως
σπουδαιότερο και ασύγκριτο όπλο την παλικαριά του στρατιώτη στο πεδίο της
μάχης. Και επειδή βλέπει πως πορευόμαστε σήμερα ''ξαρμάτωτοι'', με
παρατημένες τις αξίες και τα ιδανικά μας στο περιθώριο της ιστορίας, φοβάται
πως τυχόν σύγκρουση με τον εξ Ανατολών επιβουλέα μας θα μάς βρει...
''ξεκούμπωτους'', ξένοιαστους και απρόθυμους να ανταποκριθούμε στο κάλεσμα
της πατρίδας, όπως κάναμε 80 χρόνια πριν, τις μέρες της δόξας του '40. Τότε που ήμασταν ''άκαπνοι'' μεν, αλλά προετοιμασμένοι έγκαιρα
απ' την πολιτική ηγεσία, ώστε να έχουμε ηθικό ακμαίο και φρόνημα υψηλό.
Αρετές που ανέδειξαν τελικά νικητές τους Έλληνες στο Έπος του'40. Κι αυτό γιατί, την κρίσιμη ώρα της έναρξης του ελληνοϊταλικού
πολέμου, υπερίσχυσε του φόβου το πνεύμα της θυσίας και η παλικαριά των
Ελλήνων που είχαν καλλιεργηθεί παιδευτικά και ιδεολογικά, έτσι ώστε να
αψηφούν το θάνατο και να προτιμούν να πεθάνουν, για να μείνει όρθια η
πατρίδα. Έφτασαν να μη φοβούνται την πολυκέφαλη κινητή μηχανή του εχθρού
και να σταματούν με τα στήθη τους τις κατά κύματα επιθέσεις του. Έτσι η νύχτα
της 28ης Οκτωβρίου, που περίμενε ο Ιταλός πως θα ήταν νύχτα θανάτου για τους
Έλληνες, έγινε νύχτα Ανάστασης, περήφανη κα τρισένδοξη, στεφανωμένη με
κλωνάρια από δάφνες. Τη δύναμη της αντίστασης, το θάρρος και την αποφασιστικότητα να
αντιπαλέψουν τον εχθρό μέχρις εσχάτων την άντλησαν τότε οι Έλληνες απ' το
περίσσευμα της ψυχής και την φιλοπατρία τους. Χάρη σ' αυτά έγραψαν με το αίμα
τους χρυσές σελίδες τιμής, ανδρείας και αξιοπρέπειας στο μεγάλο βιβλίο της
ιστορίας του Β' Πολέμου. Κάτι από εκείνο το περίσσευμα της ψυχής και της εθνικής
αξιοπρέπειας του '40 είδαμε να λάμπει στα στρατευμένα μας νιάτα πριν από
μήνες στον Έβρο, με αφορμή την προσπάθεια παραβίασης των συνόρων μας απ' τον
μεταναστευτικό στρατό που εργαλειοποίησε ο Ερντογάν για να ''γκριζάρει'' τη
Θράκη και να ανοίξει το δρόμο για την αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάνης, η
οποία χάραξε τα ελληνοτουρκικά σύνορα. Ωστόσο η ανάταση ψυχής εκείνων των ημερών - που πιστοποίησε την
εύρυθμη λειτουργία των αμυντικών μας γραμμών στα ΒΑ σύνορά μας - φαίνεται ότι
έχει εξανεμιστεί.Έχει εξανεμιστεί αντί να γίνει αφορμή προς παραδειγματισμό
το μήνυμα της επιτυχίας της: Ότι, δηλαδή, η αποφασιστικότητα και η εγρήγορση των στρατιωτικών
και πολιτικών υπευθύνων για την προάσπιση των συνόρων μας - σε συνδυασμό με
την οργάνωση, βάσει σχεδίου, όλων των υπηρεσιών του κράτους (κυρίαρχα του
στρατού και της Αστυνομίας μας) - είναι εγγύηση επιτυχίας. Η απάντηση, τώρα, στο γιατί έχει εξανεμιστεί η ψυχική ανάταση
των υπερασπιστών των συνόρων μας, βρίσκεται στην πολιτική επιρροή που ασκεί
στην... ευάλωτη στις έξωθεν παρεμβάσεις κυβέρνησή μας η Άνγκελα Μέρκελ. Καθώς
και στην έμμεση γερμανική ''σύσταση'' για χαλάρωση της αυστηρότητας και...
διευκόλυνση της διέλευσης των μεταναστών απ' τις διόδους των διακινητών (που
είχαν ''σφραγιστεί'' από μας τον Μάρτιο), για χάρη της αποσυμφόρησης της
Τουρκίας. Σημειωτέον ότι το άνοιγμα στις διόδους διακίνησης το προκάλεσε η
- εν είδει αποστρατικοποίησης - μείωση των συνοριοφυλάκων και η διάλυση της
7ης Μηχανοκίνητης ταξιαρχίας στον Προβατώνα του Έβρου (που είχε την έδρα της
στο στρατόπεδο ''Δελαγραμμάτικα'' του Σουφλίου), για να μετατραπούν οι
εγκαταστάσεις της ουσιαστικά σε Δομή Φιλοξενίας λαθρομεταναστών... Τώρα θα μου πείτε ότι το διακινδυνεύον ''σημείον'' της
κυριαρχίας μας είναι πρωτίστως το Αιγαίο και σε δεύτερη μοίρα έρχεται η Θράκη
και το μειονοτικό (θέμα αναγνώρισης ''τουρκικής μειονότητας''), που θα
παρουσιάσει η Τουρκία εμβόλιμα - σαν κερασάκι στην τούρτα των διεκδικήσεών
της - κατά τις εφ' όλης της ύλης διαπραγματεύσεις της με την Ελλάδα στη
Χάγη. Και θα 'χετε δίκιο, εν μέρει. Και το ''εν μέρει'' αφορά την
πίστη μου πως αμφότερα είναι συνεξαρτώμενα, καθώς αλληλεπιδρούν μεταξύ τους
σε κάθε απόφαση για αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάνης που αφορά είτε την
αποστρατικοποίηση των ακριτικών μας περιοχών είτε την αναγνώριση
''τουρκικής'' μειονότητας σε Αιγαίο (Δωδεκάνησα) και Θράκη. Ωστόσο όλο το βάρος πέφτει αυτήν τη στιγμή, - και σωστά - στο
Αιγαίο, γιατί διακυβεύεται κυριολεκτικά το όλον όχι μόνο του Αιγαιακού
Ελληνισμού, αλλά του Ελληνισμού γενικότερα. Οπότε η αγωνία είναι
δικαιολογημένη, δεδομένων και των άλλων αδυναμιών μας τις οποίες δε σταθήκαμε
ικανοί ακόμα να καλύψουμε ευελπιστώντας - ως συνήθως - στον παρεμβατισμό της
Ευρώπης και της Αμερικής για την αποφυγή πολεμικής σύρραξης με την
Τουρκία. Πέραν αυτού συνεχίζουμε να λογαριάζουμε την όλη κατάσταση που
έχει διαμορφωθεί στην περιοχή μας με τα παλιά δεδομένα, όπου τον πρώτο λόγο
στο Αιγαίο είχε το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Αυτό ίσχυε πράγματι κατά τα
χρόνια της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας και έκανε τον Στόλο μας να ξεχωρίζει
για την ικανότητα, την ετοιμότητα, τη σοβαρότητα και την ψυχραιμία των
πληρωμάτων του. Ωστόσο - αν και είναι δεδομένα αυτά και σήμερα - δεν αρκούν,
γιατί άλλαξαν - εντωμεταξύ - οι συσχετισμοί στο ελληνικό Αρχιπέλαγο. Και
άλλαξαν εξαιτίας της εξοπλιστικής αναβάθμισης της Τουρκίας και της δικής μας
ηττοπαθούς στασιμότητας, η οποία έχει να κάνει όχι μόνο με την οικονομική
δυσπραγία που μας ταλανίζει την τελευταία τουλάχιστον δεκαετία εμποδίζοντας
την αντικατάσταση των γηραιών πλοίων του Στόλου μας, αλλά και με την κάμψη του
εθνικού μας φρονήματος μετά την τραγωδία στα Ίμια. Έτσι - εκεί που νιώθαμε, κατά το παρελθόν, κυρίαρχοι των
θαλασσών μας - βρεθήκαμε ελλειματικοί σήμερα έναντι του εχθρού κι αυτό μας
δημιούργησε ανασφάλεια και μας ώθησε σε βεβιασμένες κινήσεις τόσο στα
εξοπλιστικά, όσο και στη διπλωματία. Είναι πρόσφατη, άλλωστε, η επίσπευση των διαδικασιών για κάλυψη
των αμυντικών αναγκών μας. Διαδικασιών που λόγω βεβιασμένων κινήσεων - στο
παραπέντε πιθανού ''θερμού επεισοδίου'' με την Τουρκία - δεν φαίνονται ικανές
να ανταποκριθούν στις ανάγκες μας στον χρόνο που απαιτείται η αντικατάσταση
των παλιών από τα καινούρια, με κίνδυνο να βρεθούμε εκτεθειμένοι απέναντι στα
σύγχρονα οπλικά της συστήματα και τον εκσυγχρονισμένο της Στόλο. Το ίδιο αργοπορημένοι εμφανιζόμαστε μόνιμα και σε διπλωματικό
επίπεδο. Κι αυτός είναι ο λόγος που δεν πήραμε είδηση καν το προανάκρουσμα
του τουρκολιβυκού μνημονίου, με αποτέλεσμα να τρέχουμε ως Επιμηθείς να
προλάβουμε τα καταιγιστικά επακόλουθα γεγονότα. Το ίδιο βιαστικά και επιπόλαια φερθήκαμε και στην περίπτωση της
ελληνοαιγυπτιακής συμφωνίας, όπου - πέραν της υπερβολικά μειωμένης επήρειας
των νησιών μας - δεχτήκαμε, υπό τον φόβο των Τούρκων, να την υπογράψουμε
ημιτελή αφήνοντας ακάλυπτη τη θαλάσσια ζώνη μεταξύ 28ου-32ου μεσημβρινού
(συμπεριλαμβανομένου του Καστελόριζου και της μισής Ρόδου) προς μεγάλη
αγαλλίαση του ''σουλτάνου'' και των νεο-Οθωμανών του. Εδώ, στα χάλια αυτά, μας έφερε φυσικά η πολιτική του κατευνασμού
που ακολουθούμε με θρησκευτική ευλάβεια και ποδηγέτηση χρόνων απ' την εποχή
των Ιμίων (1996). Γιατί από τότε κι απ' τη Συμφωνία της Μαδρίτης που
ακολούθησε ένα χρόνο μετά (1997), άρχισε το ''γκριζάρισμα'' του
Αιγαίου. Ένα ''γκριζάρισμα'' που είναι προς το συμφέρον όχι μόνο της
Τουρκίας, αλλά και της φίλης και συμμάχου μας πλέον Αιγύπτου η οποία -
επωφελούμενη του φόβου μας απ' την επιθετικότητα της Τουρκίας - πήρε τα
περισσότερα στη συμφωνία που συνυπογράψαμε (συμπεριλαμβανομένης της λεκάνης
του Ηροδότου), με αποτέλεσμα να φαίνεται ''αδιάθετη'' (άρα διεκδικούμενη) όχι
μόνο η θαλάσσια περιοχή την οποία αφήσαμε στην ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία
(28ος-32ος μεσημβρινός), αλλά και όλη η άλλη μέχρι την Ανατολική
Μεσόγειο. Και το τραγικό είναι ότι δεν καταλάβαμε ακόμα ότι όσο λιγότερα
απ' αυτά που δικαιούμαστε διεκδικούμε, τόσο περισσότερα από μας θα διεκδικεί
η Τουρκία. Αυτός είναι ο λόγος που δεν... εκτιμήθηκε από αυτήν η αναγγελθείσα
δια του Γεραπετρίτη αυτάρκειά μας, η οποία μας περιορίζει στην ''οριοθέτηση
ταπεινότητας'' των 6 νμ (αν και δικαιούμαστε 12) - τα οποία ήδη υπάρχουν ως
κεκτημένα μας απ' το 1936). Κι όταν λέω ότι δεν εκτιμήθηκε ούτε αυτό εκ μέρους των Τούρκων,
εννοώ την προσέγγιση στα 8-9 νμ απ' το Καστελόριζο του τουρκικού
ωκεανογραφικού Oruc Reis με συνοδεία δυο βοηθητικών (''Ataman'' και ''Cengiz
Han''), με φανερή την πρόθεση της Τουρκίας να κλιμακώσει την ένταση με τις
εκεί δυνάμεις του Στόλου μας, σε σημείο που να σπάσει και την ''κόκκινη
γραμμή'' των 6 νμ... Για τον λόγο αυτό και με δεδομένη την αποθράσυνση της Τουρκίας,
τα πλοία του ΠΝ - με μπροστάρηδες τα υποβρύχιά μας - βρίσκονται ήδη σε
διάταξη μάχης και σχηματίζουν ένα αδιαπέραστο ''τείχος'' προστασίας απέναντι
στα τουρκικά υποβρύχια, για την περίπτωση που θα επιχειρηθεί παραβίαση της
''κόκκινης γραμμής άμυνας και ελληνικής αξιοπρέπειας'' των 6 νμ... Μιλάμε ακόμα για ελληνική αξιοπρέπεια, όταν απεμπολήσαμε από
μόνοι μας (δια χειλέων του κυβερνητικού εκπροσώπου Γιώργου Γεραπετρίτη) τα
δικαιώματά μας. Δικαιώματα που είναι σύννομα με το Δίκαιο της Θάλασσας και
αφορούν την επέκταση των χωρικών μας υδάτων απ' τα 6 στα2 μίλια... Μιλάμε για ''κόκκινες γραμμές'' τις οποίες καταπατήσαμε
επανειλημμένα αποδεχόμενοι σιωπηρά τις τουρκικές Navtex σε νησιά μας: από τη
Λήμνο, τη Σαμοθράκη, τη Χίο, τη Λέσβο και τα Ψαρά μέχρι τη Ρόδο, το
Καστελόριζο, την Κάρπαθο, την Κάσο και το Νότιο Κρητικό Πέλαγος. Αν αυτό το ονομάζει ''εθνική αξιοπρέπεια'' η κυβέρνηση του
Κυριάκου Μητσοτάκη, εγώ το λέω ''Όπισθεν ολοταχώς'' στο ταπεινωτικό δόγμα
κατευνασμού και ηττοπαθούς Εξωτερικής πολιτικής των Πάγκαλου - Σημίτη. Στο
δόγμα της απεμπόλησης των Ιμίων και της σημαίας μας, που την πήρε τελικά ο
αέρας κι αυτό συνιστά πράξη εθνική ατίμωσης και αναξιοπρέπειας. Μιας αναξιοπρέπειας που διαιωνίζεται, δυστυχώς, και δεν την
ξεπλένει η ''κολυμβήθρα του Σιλωάμ'' ούτε κι αν έχει την έκταση των υδάτινων
δεξαμενών του Έβρου. Γι' αυτό ας μην ταυτίζει μάταια και προπαγανδιστικά η
κυβέρνηση το χθες με το σήμερα προσπαθώντας να κρατήσει αλώβητο στις μνήμες
μας το Μαρτιάτικο σάλπισμα της αντίστασης στον Έβρο. Έχουμε συνειδητοποιήσει, ήδη, πως εκείνο προδόθηκε τελικά με τις
παρεμβάσεις των φιλότουρκων φίλων της (βλ. Μέρκελ) και τώρα δεν υπάρχει πλέον
το χρονικό και διπλωματικό περιθώριο να αναζητήσει μια ''Κολυμβήθρα του
Σιλωάμ'' για τα εγκληματικά λάθη της στο Αιγαίο... |
|
Posted: 25 Oct 2020 09:00 AM PDT Γράφει ο δρ Δημήτρης Γκίκας Η έννοια της τραγικότητας στην Αρχαία Ελληνική σκέψη
περιλαμβάνει την αντίληψη ότι κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να ελέγξει όλα όσα
συμβαίνουν. Κανένας άνθρωπος δεν είναι θεός. Όσοι θεωρούν ότι μπορούν να
ελέγξουν τα πάντα, όσοι πιστεύουν ότι μπορούν να πάρουν τη μοίρα στα χέρια
τους, διαπράττουν ύβρη. Η παραπάνω αντίληψη δεν σημαίνει ότι ο άνθρωπος είναι ανεύθυνος
για τις πράξεις του. Δεν μπορούμε να ελέγξουμε όλα όσα μας συμβαίνουν,
μπορούμε όμως να ελέγξουμε πώς θα πράξουμε απέναντι σε όσα μας συμβαίνουν.
Αυτό σηματοδοτεί την ανθρώπινη ελευθερία. Οι Έλληνες πίστευαν στην ύπαρξη της
μοίρας, αλλά δεν μοιρολατρούσαν. Η στάση αυτή δεν έχει μόνο ατομική διάσταση. Έχει και συλλογική,
άρα και πολιτική. Η Αντιγόνη, αποφασίζοντας να θάψει τον αδελφό της, δεν διαπράττει
μια προσωπική πράξη, αλλά και μια πολιτική. Στρέφεται ενάντια σ’ έναν
παράλογο νόμο ενός παράλογου βασιλιά. Δεν αντιλαμβάνεται το χρέος της ως μια
προσωπική μόνο ευθύνη, αλλά και ως μια συλλογική ευθύνη, με θρησκευτικές
μάλιστα προεκτάσεις για την εποχή. Η Ελληνική ιστορία, μια ιστορία με πολλές τραγικές σελίδες,
είναι επίσης γεμάτη με τέτοιες πράξεις ευθύνης. Όταν οι Έλληνες αποφάσισαν να
πολεμήσουν τους Ιταλούς και τους Γερμανούς, γνώριζαν ότι ως λαός δεν
προκάλεσαν ούτε στο ελάχιστο τον πόλεμο. Πιθανότατα δεν ήθελαν να μπουν στη
διαδικασία να πολεμήσουν. Όμως, η στάση των Ιταλών και των Γερμανών δεν ήταν
μια στάση που μπορούσαν να ελέγξουν. Η ευθύνη τους για τις επερχόμενες
γενιές, η αίσθηση ότι έχει μεγαλύτερη σημασία να πολεμήσεις για την ελευθερία
ακόμα και με κίνδυνο να πεθάνεις, παρά να παραμείνεις ζωντανός και δούλος,
τούς οδήγησε στο να λάβουν την απόφαση να πολεμήσουν – αυτή ήταν η δική τους
αντίδραση απέναντι σε μια ξεκάθαρη απόπειρα υποδούλωσής τους. Η σύγχρονη εποχή είναι επίσης βαθιά τραγική. Οι λαοί δεν έχουν
τη μοίρα στα χέρια τους, καθώς οι κυβερνήσεις τούς εξαπατούν, ασχέτως του
είδους του πολιτεύματος. Έτσι κι αλλιώς, όμως κανείς λαός δεν μπορεί να
ελέγξει όλα όσα συμβαίνουν. Μπορεί, όμως να ελέγξει πώς θα πράξει απέναντι σε
όσα λαμβάνουν χώρα. Η μοίρα, για ακόμα μία φορά στην ιστορία μας, μάς έστειλε να
αντιμετωπίσουμε τραγικές καταστάσεις: οικονομική υποδούλωση, αδύναμες
κυβερνήσεις, κάθε είδους επιβολή και αμφισβήτηση της ελευθερίας μας, των
πολιτιστικών μας αξιών και πεποιθήσεων. Δεν ελέγχουμε όλες αυτές τις
καταστάσεις. Αν, όμως δεν αντιδράσουμε σ’ αυτές, αν δεν αντισταθούμε σε νέες
μορφές τυραννίας, τότε δεν αξίζει πραγματικά να θεωρούμαστε απόγονοι των
Αρχαίων Ελλήνων ή των αγωνιστών του ’21 ή των πολεμιστών του ’40. Η επέτειος του ’40 πλησιάζει. Δεν είναι, όμως απλώς μια επέτειος
ενθύμησης. Είναι μια επέτειος διαρκούς αφύπνισης και συνειδητοποίησης ότι και
σήμερα χρειάζεται να πολεμήσουμε. Ίσως με άλλα όπλα. Αλλά η τυραννία δεν
εξαφανίστηκε. Απλά, άλλαξε μορφές, μέσα και τρόπους επιβολής… |
|
Posted: 25 Oct 2020 08:00 AM PDT Του Κώστα Δημ Χρονόπουλου (Αρθρογράφου –Σχολιογράφου) Γνωστές, οι αδικίες που υφίστανται οι πολίτες. Κραυγαλέες:
εκείνη του διαβόητου ΈΝΦΙΑ και της εισφοράς Αλληλεγγύης. Αμφότερα αλήστου
μνήμης χαράτσια, τα οποία επιβλήθηκαν από ευφυείς (ως προς την φορομπηχτική
τους επίδοση) εγκεφάλους στα δύστηνα μνημονιακά χρόνια. Όλως … περιέργως και (εντελώς) συμπτωματικώς –και παρά την έξοδο
από τα «Μνημόνια» -συνεχίζουν να ισχύουν, να επιβαρύνουν, να απογοητεύουν ή
και να αγανακτούν τους πολίτες. Εσχάτως –δικαίως /ορθώς – ο κος Πρωθυπουργός, εξήγγειλε μέτρα
κατάργησης /απαλλαγής ορισμένων κατηγοριών /τάξεων από την «εισφορά
Αλληλεγγύης». Θετικότατο! Όμως εξαίρεσε /αγνόησε τους κατ’ εξοχήν πληγέντες
από την συρρίκνωση των συντάξεων τους, συνταξιούχους. Θα έπρεπε –λογικά και
εύλογα- να ήταν οι πρώτοι στον κατάλογο των απαλλαγών. Δυστυχώς αυτό δεν
συνέβη. Η αδικία συνεχίζεται. Η –τυχόν- άρση της παραπέμπεται για αργότερα.
Οψόμεθα. Δεν γνωρίζω (ούτε είναι θέμα των αρμοδιοτήτων μου, αλλά και δεν
αιθεροβατώ νομίζοντας πως με διαβάζουν και με λαμβάνουν σοβαρά υπ’ όψιν τους)
τις εναλλακτικές πηγές άντλησης πόρων. Αλλά και δεν επικροτώ, ούτε την ανικανότητα, ούτε τα ψεύδη των
αρμοδίων, ή την αδυναμία προσέλκυσης επενδύσεων. (Σ.Σ Θυμίζω πως όταν ο τότε
Υπουργός Οικονομικών, ο οποίος πρότεινε και επέβαλε τον θλιβερό νόμο περί
ΈΝΦΙΑ, μας είχε διαβεβαιώσει ότι επρόκειτο για βραχυπρόθεσμο /προσωρινό
μέτρο. Λησμόνησε (;) πως «ουδέν μονιμότερον του προσωρινού». Κρίμα! Έκτοτε και οι λοιπές Κυβερνήσεις, βολεύτηκαν με τον άδικο,
δυσβάσταχτο –όπως τον αποκαλούσαν ως αντιπολιτευόμενοι –φόρο /χαράτσι του
ΕΝΦΙΑ. Ίσως να είναι αυτός ο λόγος που τον συνεχίζουν. Κουράστηκα να το επαναλαμβάνω χρόνια τώρα: Αξιοσέβαστα,
ευνομούμενα Κράτη δεν οικοδομούνται πάνω σε σαθρά θεμέλια αδικιών. Ακόμη και
όταν οι τελευταίες, υπαγορεύονται από Κ.Δ. Πολιτεύματα. ΥΓ Απαιτείται άρση αδικιών. Γενναίες πολιτικές αποφάσεις, τομές
και όχι λογιστικές αλχημείες, αριθμολαγνείες, ευημερίες αριθμών,
φοροεξοντώσεις, φτηνοί πολιτικαντισμοί από άσχετους, ανίδεους,
πολιτευόμενους. |
|
Τέχνασμα τῶν
παγκοσμιοποιητῶν ἡ «πανδημία τοῦ κορονοϊοῦ»! Posted: 25 Oct 2020 07:00 AM PDT Τοῦ Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητοῦ Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων Ὑπάρχουν πολλά στοιχεῖα πού δείχνουν ὅτι τά δρακόντεια μέτρα πού ἔχουν ληφθῆ παγκοσμίως δέν στοχεύουν εἰς τήν καταπολέμησιν τῆς «πανδημίας τοῦ κορονοϊοῦ», ἀλλ’ ἐξυπηρετοῦν ἄλλους στόχους, ὅπως: (1) νά ἐπιβάλουν μίαν παγκόσμιον Κυβέρνησιν, πρᾶγμα πού ἐζήτησαν γνωστοί
παγκοσμιοποιηταί (=Σατανισταί) μέ δημόσιες δηλώσεις των, τίς ὁποῖες ἔκαναν στίς ἀρχές Μαρτίου 2020· (2)
νά περιορίσουν τίς ἐλευθερίες τῶν λαῶν, προβαίνοντες ἀκόμη καί εἰς ὑποχρεωτικόν ἐμβολιασμόν, ἀλλά καί εἰς τήν ἐμφύτευσιν «ψηφιακοῦ πιστοποιητικοῦ» στό σῶμα τοῦ ἀνθρώπου, προλειαίνοντας ἔτσι τό ἔδαφος διά τήν ἔλευσιν τοῦ Ἀντιχρίστου· (3) ἐπιπλέον, εἰς τήν Ἑλλάδα, ν’ ἀποπροσανατολίσουν τόν λαόν, προκειμένου οἱ «ἡγέται» του νά
παραδώσουν ὁμαλῶς τήν χώραν στούς ἐχθρούς της· (4) νά
διαλύσουν τελείως τήν Ἐκκλησίαν· (5) νά καταστρέψουν τήν οἰκονομίαν, ὥστε νά μᾶς καταστήσουν
περισσότερον εὐαλώτους στά σατανικά σχέδιά των· (6) νά χτυπήσουν τόν Ἕλληνα στίς ρίζες του,
τοὐτέστιν εἰς τήν γλῶσσαν του, τήν Ἱστορίαν του, τίς ἱερές παραδόσεις του,
καί τίς ἐλευθερίες του· (7) νά
γεμίσουν τόν τόπον μέ ἰσλαμιστάς, δίδοντες εἰς αὐτούς χιλιάδες ρατσιστικά κίνητρα, ὥστε ν' ἀφήσουν τό Πακιστάν, τό Ἀφγανιστάν κ.λπ. καί νά ἔλθουν ἐδῶ (χιλιάδες εὐρώ ἐπιδόματα, στέγη, WiFi κ.λπ.). Ἀλλά, μήπως ὅλ’ αὐτά εἶναι «συνωμοσιολογίες»; Ἄς δοῦμε τά γεγονότα. Πρῶτον, πῶς μερικοί «προέβλεψαν» τόν ἰόν ἀπό τό μακρυνόν 1981, καί πάλιν τό 2017, ἐνῷ οἱ εἰδικοί μᾶς διαβεβαιώνουν ὅτι δέν εἶναι δυνατή μία τοιαύτη
πρόβλεψις; Δεύτερον, ὅπως ἀπέδειξεν τόν παρελθόντα Ἀπρίλιον ὁ διεθνῶς γνωστός Καθηγητής τοῦ Παν/μίου Stanford (Η.Π.Α.) κ. Ἰωάννης Ἰωαννίδης, χρησιμοποιῶντας ὀρθῶς τίς καθιερωμένες στατιστικές μεθόδους, καί χωρίς νά διαπράξῃ τό γνωστόν
στατιστικόν σφάλμα τοῦ μεροληπτικοῦ δείγματος (sample selection bias), πού διέπραξαν πρίν ἀπό αὐτόν οἱ ἐπίσημες ἐπιτροπές, τό ἀληθινόν ποσοστόν
θνητότητος τοῦ κορονοϊοῦ εἶναι ἀπό 50 ἕως 85 φορές μικρότερον ἀπό αὐτό πού μᾶς ἐπαρουσίασαν οἱ ἐπίσημες ἐπιτροπές! Τρίτον,
ἀκόμη σοβαρώτερον
στατιστικόν σφάλμα εἶναι νά ὁμιλοῦν γιά τόν ΑΠΟΛΥΤΟΝ ἀριθμόν «κρουσμάτων», ἀντί τοῦ ποσοστοῦ τῶν «κρουσμάτων» στόν συνολικόν ἀριθμόν τῶν «τέστς», διότι, ἁπλούστατα, ὅσον πιό πολλά «τέστς» γίνονται τόσον περισσότερα «κρούσματα» θά ὑπάρχουν! Τά δύο αὐτά σφάλματα εἶναι τόσον στοιχειώδη εἰς τήν Στατιστικήν Ἐπιστήμην, ὥστε ἀδυνατῶ νά πιστεύσω ὅτι τά διέπραξαν ἀπό ἄγνοιαν. Καί ἐπειδή ἀμφότερα συντείνουν στό
νά διογκώσουν τό πρόβλημα, στατιστικῶς καί ἐπικοινωνιακῶς, νά ἐμφανίσουν δηλαδή μίαν ἐπιδημίαν τῆς τάξεως τῆς κοινῆς γρίππης ὡς μίαν δῆθεν «φονικήν πανδημίαν», ὁδηγοῦμαι εἰς τό λογικόν συμπέρασμα ὅτι σκοπίμως ἔκαναν τά δύο αὐτά σφάλματα, προκειμένου νά τρομάξουν τούς λαούς καί νά ἐπιβάλουν τά ὡς ἄνω ΑΚΡΩΣ ΒΡΩΜΕΡΑ
ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ, χωρίς σοβαρές ἀντιστάσεις. Τέταρτον, ὁ ἀριθμός τῶν «κρουσμάτων» εἶναι ψευδής, καθότι, ὅπως ἔχουν καταγγείλει διαπρεπεῖς ἐπιστήμονες, τό PCR «τέστ» εἶναι παντελῶς ἀναξιόπιστον! Πέμπτον, ὁ ἐπίσημος ἀριθμός τῶν θανάτων «ἀπό κορονοϊόν» εἶναι ἐπίσης ψευδής, συμπέρασμα πού ἀποδεικνύεται ἀπό πολλά στοιχεῖα, συμπεριλαμβανομένης τῆς ὁμολογίας Τσιόδρα ἀπό τηλεοράσεως. Χάριν παραδείγματος, ἀσθενεῖς πού πάσχουν ἀπό καρκῖνον, νεφροπάθειες
κ.λπ. εἰσάγονται σέ
λοιμωξιολογικές κλινικές, ὡς δῆθεν περιστατικά Covid-19, γιά νά πεθάνουν ἐκεῖ καί νά δηλωθοῦν ψευδῶς ὡς θάνατοι «ἀπό κορονοϊόν»! Ἕκτον, οἱ «εἰδικοί» ἀντιφάσκουν πρός ἑαυτούς γιά τό θέμα τῆς μάσκας! Τόν Μάρτιον ἔλεγαν ὅτι ἡ μάσκα δέν χρειάζεται στούς ὑγιεῖς, δύναται μάλιστα ν’ ἀποβῇ καί βλαπτική διά τήν ὑγείαν των(!), ἐνῷ ὀλίγον ἀργότερον ἄρχισαν νά τήν παρουσιάζουν ὡς ἀπαραίτητον! Ἕβδομον, ὑπάρχει λογοκρισία καί φίμωσις ὅσων ἐπισημαίνουν ὅτι στό θέμα αὐτό «ἔγινε ἡ τρίχα τριχιά» καί ὀρθότατα ἀντιτίθενται στά δρακόντεια μέτρα, τά ὁποῖα προφανῶς καταστρέφουν ὄχι μόνον τήν οἰκονομίαν, ἀλλά καί αὐτήν ταύτην τήν ὑγείαν, ὅπως ἔχει τονίσει ἐπανειλημμένως ὁ κ. Ἰωαννίδης, καθότι
πολλοί πού πάσχουν ἀπό ἄλλες ἀσθένειες καί ἔχουν ἀνάγκην περιθάλψεως φοβοῦνται νά πλησιάσουν τά νοσοκομεῖα. πολλά ἐπείγοντα χειρουργεῖα ἀναβάλλονται κ.λπ. Χάριν παραδείγματος, βλ. τήν πειθαρχικήν
δίωξιν τοῦ καρδιολόγου κ.
Φαίδωνος Βόβολη, ὁ ὁποῖος εἶπεν ἁπλῶς τά αὐτονόητα. Ὄγδοον, ὑπάρχει ἐκτεταμένη ἀστυνόμευσις, μή ἁρμόζουσα στά πραγματικά δεδομένα. Ἔνατον, ὑπάρχει ἀκατάσχετος προπαγάνδα
περί τῆς «φονικῆς πανδημίας», μέ
σκοπόν τήν δικαιολόγησιν τῶν ἀδικαιολογήτως σκληρῶν, φασιστικῶν καί καταστροφικῶν μέτρων. Τά ΜΜΕ (=Μέσα Μαζικοῦ Ἐξανδραποδισμοῦ) παίζουν κεντρικόν
ρόλον εἰς τό θέατρον τῆς «πανδημίας»! Ἔφθασαν εἰς τό σημεῖον νά παρουσιάζουν ἀπό τηλεοράσεως ἀκτινογραφίες τοῦ ἔτους 2015 ὡς τέτοιες τοῦ 2020, προκειμένου νά
δείξουν ὅτι ἐντός 7,5 ὡρῶν ὁ κορονοϊός δῆθεν ἄλλαξε σημαντικῶς τούς πνεύμονας ἑνός συγκεκριμένου ἀσθενοῦς! Ὁ ἐκλεκτός Δικηγόρος Ἀθηνῶν καί θερμός Πατριώτης
κ. Νικόλαος Ἀντωνιάδης δίνει ἕνα τιτάνιον δικαστικόν
ἀγῶνα ἐναντίον αὐτῆς τῆς ἀπάτης! Ἐπίσης, θά μείνουν ἀλησμόνητοι οἱ ἀντίχριστοι παραλογισμοί νά κλείνωνται τά μεγάφωνα τῶν ναῶν (!), ν’ ἀπαγορεύεται ἀκόμη καί ὁ ἦχος τῆς καμπάνας (!), λές
καί ὁ ἰός δύναται νά μεταδοθῇ διά τῶν ἠχείων καί διά τῶν κωδώνων, νά ἐπιβάλλωνται τρομακτικά
πρόστιμα (5000 εὐρώ) γιά περιφοράν τῆς εἰκόνος τῆς «Παναγίας τῆς Τρυπητῆς» (!), νά φυλακίζωνται αὐτοί πού ἐτόλμησαν νά περιφέρουν τόν Ἐπιτάφιον κατά τήν Μ. Παρασκευήν κ.λπ.! Δέκατον, τό φοβερώτερον ὅλων εἶναι ὅτι ἔχουν κατορθώσει νά εἰσαγάγουν εἰς τήν Ἐκκλησίαν τήν μεγαλυτέραν αἵρεσιν ὅλων τῶν ἐποχῶν, ὅτι δῆθεν τό Σῶμα καί Αἷμα τοῦ Κυρίου δύναται νά ... μολύνῃ (ἄπαγε τῆς βλασφημίας!) τόν πιστόν πού κοινωνεῖ τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων!
Συμφώνως μέ μίαν πρόσφατον δημοσκόπησιν, τήν ὁποίαν ἐπαρουσίασαν τά τηλεοπτικά κανάλια, τό 70% τῶν «πιστῶν» δέχονται πλέον τήν
φοβεράν αὐτήν αἵρεσιν! Τούτων οὕτως ἐχόντων, ἄγομαι εἰς τό συμπέρασμα ὅτι οἱ Σατανισταί ἐκέρδισαν μίαν ἀκόμη μάχην. Δυστυχῶς, οἱ ἐκκλησιαστικοί ψευδο-ηγέται συμπλέουν μετ’ αὐτῶν, ἔχοντες πρό πολλοῦ ἐγκαταλείψει τά ποίμνιά
των. Ἐλπίζω, ὅμως, ἐπειδή «ἡ ἐλπίς πεθαίνει
τελευταία», κατά τό δή λεγόμενον, ὅτι ὁ Κύριος καί ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος δέν ἔχουν ἀκόμη ἐγκαταλείψει τήν ἁγιοτόκον Ἑλλάδα καί ὅτι τελικῶς θά παρέμβουν γιά νά συντρίψουν τά βρωμερά σχέδια τῶν Σατανιστῶν. |
|
Posted: 25 Oct 2020 06:00 AM PDT Γράφει ο Ηλίας Λιαμής,
Σύμβουλος Ενότητας Πολιτισμού Είναι φορές που καταλαβαίνω τις αρχαίες θυσίες. Δεν παραβρέθηκα
ποτέ και μόνο η φαντασία μου με έχει ταξιδέψει στη θυσία πριν τη μάχη του
Μαραθώνα ή σ΄ εκείνες στο προαύλιο του Ναού της Ιερουσαλήμ ή, ακόμη ακόμη,
στις ψηλές κορφές με τους οικισμούς των Μάγια και των Αζτέκων. Ο βωμός που λαμπαδιάζει κι απάνω το καλύτερο ερίφιο, τα πιο
καρπερά στάχια ή και το πρωτότοκο παιδί του βασιλιά, για να πάει καλά η
εκστρατεία. Είναι εκείνες οι στιγμές που το καλύτερο, το πιο αγαπητό, το ποιο
πολύτιμο γινόταν δεύτερο και υποκάτω της σχέσης με Κάποιον, που ήθελε ο
φοβισμένος άνθρωπος να εξευμενίσει για να του χαριστεί η ευόδωση των στόχων
του, κυρίως όμως για ν΄ αλαφρώσει η ψυχή του από την ενοχή. Μια ενοχή
προδοσίας μιας σχέσης, αχαριστίας σε μιας αρχέγονη φιλία που πληρώθηκε με μία
θανατερή αυτοεξορία και χρεώθηκε σ΄ έναν τάχα αγριεμένο Δημιουργό. Κι έπρεπε
να ΄ρθει η παραβολή του Ασώτου, για να φανεί το τι συνέβη στον Παράδεισο και
ποιο το αληθινό πρόσωπο του Πλάστη. Αιώνες πέρασαν για να βρουν οι θυσίες το αληθινό τους νόημα και
να φανεί πως την ώρα που θυσιάζεις το καλύτερό σου, δεν γαληνεύεις έναν Θεό,
αλλά στεριώνεις μέσα σου μια άλλη κλίμακα αξιών, ανατρέποντας την
πρωτοκαθεδρία των ματαίων και βάζοντας στην κορυφή Κάποιον που ελευθέρα ζητάς
να γίνει ο πολικός αστέρας του βίου σου και ο πιο έμπιστος μπροστάρης στο
ταξίδι της μεγάλης επιστροφής. Αν είχα το δικαίωμα, αν είχα την παρρησία να συμβουλέψω, θα
΄λεγα πως, τώρα πια που βωμοί και ολοκαυτώματα στέλνουν την οσμή του στέατος
μόνον στους ουρανούς της ιστορίας, πρέπει να ξαναβρεί αυτός ο πόθος της
αρχοντικής κι όχι της δουλικής θυσίας διέξοδο, να καθαρθεί απ΄ τα
ντροπιαστικά των πέτρινων βωμών και να εξαγνιστεί πάνω σε ένα βωμό άλλο, τον
βωμό της καρδιάς. Τώρα τα πολύτιμα δεν είναι τα ζώα και οι σοδιές. Οι περιουσίες
πια είναι άυλες και εμφανίζονται ως ψηφία σε υπολογιστές. Ακόμη όμως πιο
πολύτιμος θησαυρός κι από αυτές είναι ο χρόνος. Αυτός που πια δεν επαρκεί,
αυτός που δε χωράει άλλο τα σχέδια και τους προϋπολογισμούς, αυτός που δεν
μπορεί να διασταλεί για να χωρέσει ούτε την εκπλήρωση των ηδονικών
φαντασιώσεων, ούτε την υλοποίηση των καταναλωτικών οραματισμών, ούτε καν τις
απλές καθημερινές χαρές: Λίγες στιγμές ανάπαυσης, ένα χάδι, ένα στοχασμό, μια
ανέμελη ματιά στην ομορφιά του κόσμου. Κάποτε, τους καιρούς των κοπαδιών, επέλεγαν το πρώτο, το
καλύτερο ερίφιο για ολοκαύτωμα σ΄ ενός βωμού την εξιλεωτική τελετή. Τώρα,
κοπάδι είναι οι στιγμές και πρέπει να επιλεγούν οι καλύτερες για να αποτεθούν
σε καίουσα καρδία και να αναδώσουν άρωμα αντάξιο της τρυφερότητας της Θεϊκής
καρδίας. Όποιος θελήσει να θυσιάσει σε τέτοια θυσία τα όντως πολύτιμα και
δυσεύρετα, με γενναιότητα ας περικόψει χρόνο απ΄ τα δεύτερα και φθαρτά και
σαν θυμίαμα καιρών αλλοτινών, ας τα ρίξει σε πυρ, όχι οδύνης αλλά ανείπωτης
δροσιάς. Όχι σε μια θυσία της ανάγκης ή της κακομοιριάς. Όχι στην ώρα
προσευχής τού αιτήματος και της ανάγκης, όταν η ανθρώπινη παντοδυναμία χάσκει
παραλυμένη και αμήχανη μπροστά στη συμφορά. Όχι σε μια ικεσία της
διαδικασίας, της υποχρέωσης ή της προσαρμογής σε πατρογονικά και θρησκευτικά
εντάλματα. Η θυσία αυτή δεν είναι θυσία καρδιάς αλλά διάνοιας μεταπρατικής,
συναισθήματος παροδικού και αναξιόπιστου, ψυχής πελαγοδρομούσης στο πέλαγος
των περιστάσεων και των σειρήνων, εγκόσμιων και υπερβατικών. Κι αν ακόμη και
τότε, η θεία συγκατάβαση στην ανθρώπινη αδυναμία κρατάει τους ουρανούς
ανοιχτούς, ας έρθει το ανθρώπινο φιλότιμο να ομολογήσει: Άξιο και δίκαιο και χίλια δίκια θα ΄χαν οι ουρανοί, με τέτοιες
συνθήκες, τα πιο ψηλά, τα πιο κρύφια του Ουρανού να κλείνουν, μη μιανθούν από
φθηνά και ανάξια για έναν Θεό που έβαλε στην καρδιά Του πρώτο τον άνθρωπο και
που για χάρη του τέλεσε θυσία με σφάγιο τον Ίδιο. Άξιο και δίκαιο, τέτοιες ώρες θυσίας ανέξοδης, χαμερπούς και
αναγκεμένης, ο καπνός, σαν του Καίν τη θυσία, να παραμένει στη γη για να γίνει
μελαγχολική ομίχλη που θα διεισδύσει στα μαγαζιά «ειδών ευλαβείας» και στα
στούντιο τηλεπώλησης «ευλογημένων» αλοιφών για την αρθρίτιδα. Άξιο και δίκαιο, ο καπνός της ανάξιας θυσίας να μένει εδώ στη γη
και να πνίγει το θράσος των εμπόρων, που με τρία βιαστικά σταυροκοπήματα και
πέντε ακατανόητες λέξεις, μασημένες και βιαστικές, θέλουν να αγοράσουν τους
θησαυρούς μιας Αγάπης λαμπερής, σαν το ακριβότερο μάλαμα. Η άλλη όμως η θυσία, του Άβελ η θυσία επιτελείται όταν όλα είναι
καλά, όταν, ακατανόητα κι αναίτια, η ψυχή κολυμπά, έστω και προσωρινά, στην
ευδαιμονία. Τότε είναι που πρέπει το χέρι ν΄ αδράξει αυτές, τις καλύτερες
στιγμές από τη μάνδρα του χρόνου και να τις αποθέσει στον βωμό του πόθου της
καρδιάς για συνάντηση. Τότε, χωρίς ανάγκη, χωρίς αίτημα, χωρίς εμπόριο, χωρίς
πανικό, το χέρι αυτό το αρχοντικό, άξιον και δίκαιον να ρίξει στο καμίνι της
Αγάπης το εκλεκτότερο μέρος του θησαυρού του χρόνου, μεταβάλλοντας τον από
αδηφάγο αγρίμι κατασπάραξης ζωών σε μερωμένο άτι, έτοιμο να μεταφέρει τον ευγενή
αναβάτη του έως την πύλη της γαλήνης. Μόνον ο καπνός τέτοιας θυσίας
ελευθερίας και ευγνωμοσύνης δικαιούται να χτυπήσει την πύλη αυτή. Τότε είναι
η ώρα που θα χαιρόταν κάθε πατέρας να ανοίξει στο παιδί του, βλέποντάς το να
τον κοιτά στα μάτια, όχι από ανάγκη, αλλά από εκτίμηση για όσα τού ΄δωσε,
αγάπη για την παρουσία του τη διακριτική και πάνσοφη, ευγνωμοσύνη επειδή ο
ποτέρας του ΕΙΝΑΙ. Θά ΄ρθουν οι ώρες της λύπης και του ζυγίσματος. Και είναι τότε
που το στήριγμα δεν θά ΄ρθει από σπασμούς της στιγμής, μπροστά στον τρόμο του
θανάτου. Το στήριγμα, τις ώρες αυτές, έρχεται από το απόθεμα της αρμονίας,
που η ψυχή μάζευε σπυρί σπυρί, σταγόνα σταγόνα όταν όλα ήταν καλά κι ανάγκη
δεν υπήρχε. Όλες εκείνες τις ώρες που, όταν οι πολλοί συνήθως έκραζαν «Ψυχή
μου έχεις πολλά αγαθά. Αναπαύου, φάε, πίε, ευφραίνου», οι καρδιακοί άρχοντες
προτίμησαν να κόψουν το πιο εκλεκτό κομμάτι της αναπαύσεως, γεμίζοντας με το
άρωμα της θυσίας του τα μέσα πνευμόνια με τον πεντακάθαρο αέρα της
δοξολογίας. Συλλέκτης αρχοντιάς είναι η καρδιά του ανθρώπου και μέσα σ΄
αυτήν ανταμώνουν μόνον άρχοντες. Ό Ένας κατά φύσιν και ο άλλος κατά χάριν. Κι
αν η καρδιά του ανθρώπου, την ευλογημένη ώρα εκείνης της συνάντησης, φτάνει
στα όριά της και δεν βρίσκει λόγια και σκέψεις να χωρέσουν τα μεγάλα και
ανείπωτα, είναι γιατί αυτή είναι η ώρα του Θαβώρ του καθενός και πάνω εκεί τα
λόγια δεν φτάνουν. Επάνω εκεί, προφήτες ανταμώνουν με Μαθητές, κοινοί θνητοί
με Αγίους, τα «πριν» με τα μελλούμενα, οι ξενιτεμένοι με την πατρίδα, οι
ορφανοί με τον Γονιό και οι ανέραστοι με τον μανικό εραστή της ψυχής τους.
Επάνω εκεί, ακόμη και ο Θάνατος κάμπτει τον εαυτού αυχένα και αντιλαμβάνεται,
ο άτυχος και δυστυχής, πως δεν ανήκει σ΄ αυτή τη Δημιουργία. |
|
Η Δημοκρατία των
παραισθήσεων. Posted: 25 Oct 2020 05:33 AM PDT Τελικά τα λόγια δεν βγάζουν πουθενά. Θα γίνεις το τέλειο υπάκουο ζόμπι μου. |
|
Πίσω από την ενέργεια
του ξεματιάσματος, κρύβεται ο διάβολος Posted: 25 Oct 2020 05:00 AM PDT Βλέπουμε, κατεξοχήν, γυναίκες να ξεματιάζουν και να υποκαθιστούν
την Εκκλησία, που έχει ειδική ευχή για την βασκανία. Πίσω από αυτήν την
ενέργεια του ξεματιάσματος, κρύβεται ο διάβολος. Λένε πολλοί: - Μα, το «Πάτερ ημών»... λέει η κυρία Κατίνα και ξεματιάζει. Πού
είναι το κακό; Κανένα αγκίστρι δεν πιάνει ψάρι χωρίς δόλωμα. «Πάτερ ημών» θέλει
ο διάβολος να του βάλεις, μα είναι δικό του το αγκίστρι. Μετά το «Πάτερ ημών»
της κ. Κατίνας, φεύγει ο διάβολος από τον ματιασμένο, για να φανεί στον άλλον
ότι η Εκκλησία δεν έχει δύναμη και έχει δύναμη η κυρία Κατίνα, που είναι
όργανο του σατανά, χωρίς να το καταλαβαίνει. Έτσι η κυρία Κατίνα γίνεται «αγία» στα μάτια του κόσμου, αυτός
που «θεραπεύτηκε» απ' αυτήν την βλέπει σαν σωτήρα της, ενώ η ίδια πιστεύει
ότι είναι κάποια. Όλα είναι τέχνασμα του σατανά! Όμως, ο διάβολος, με αυτόν τον πονηρό τρόπο, μπορεί να λύνει τα μάγια
του σώματος (π.χ. πονοκέφαλος) εκείνου που ματιάστηκε, αλλά σκλαβώνει την
ψυχή του. Αντίθετα η Εκκλησία, δια της ειδικής ευχής που διαβάζει ο
ιερέας, «λύνει» τα μάγια της ψυχής και του σώματος και ο άνθρωπος
απελευθερώνεται. Δημήτριος Παναγόπουλος- Ιεροκήρυκας |
|
Αποχωρητήριο κάνουν
την Αγιά Σοφιά οι βάρβαροι απόγονοι των Μογγόλων Posted: 25 Oct 2020 04:00 AM PDT Τον κίνδυνο για τη δομή του κτιρίου της Αγίας Σοφίας επισείει η
πρόσφατη ανάθεση για κατασκευή τουαλετών μέσα στην Αγία Σοφία, διαγωνισμός
που προκαλεί τις αντιδράσεις των επιστημόνων. Η Γενική Διεύθυνση Ιδρυμάτων
που υπάγεται στο υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού της Τουρκίας προκήρυξε
διαγωνισμό για την κατασκευή τουαλετών στην Αγία Σοφία, παρόλο που ο διάσημος
Τούρκος καθηγητής Ιστορίας, Ιλμπέρ Ορταϊλί, είχε προειδοποιήσει πριν από δύο
χρόνια για τους κινδύνους που ενέχει μία τέτοια κίνηση για το κτίριο, καθώς
κάτω από την Αγία Σοφία δεν μπορούν να δημιουργηθούν κανάλια αποχέτευσης. ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΖΑΧΑΡΑΚΗ ΠΗΓΗ ΕΘΝΟΣ «Τί θα κάνουμε αν 3,5 εκατομμύρια επισκέπτες (το χρόνο)
“αφήνουν” από ένα λίτρο ο καθένας τους; Είναι τόσο παράλογο και η συζήτηση
τόσο ανόητη και ηλίθια. Κανείς δεν μπορεί να πει τί είδους επίδραση θα έχει
στη δομή του κτιρίου. Δεν γνωρίζουμε την υποδομή από κάτω. Επειδή δεν υπάρχει
καμία μελέτη, δεν επιτρέπουν μελέτη», είχε καταγγείλει. Μια δήλωση που
ανασύρουν πάλι σήμερα τα τουρκικά ΜΜΕ για να επικρίνουν την απόφαση
κατασκευής τουαλέτας εντός του μνημείου. Ο Ιλμπέρ Ορταϊλί είχε κατακεραυνώσει τις τουρκικές Αρχές που το
σχεδίαζαν εδώ και 2 χρόνια, λέγοντας χαρακτηριστικά «Δεν μπορείτε να
τοποθετείτε μια τουαλέτα παντού. Κάντε τη στο σπίτι σας. Εδώ και 1.500
χρόνια, η Αγία Σοφία δεν αποτελεί δημόσια τουαλέτα. Εδώ και 1500 χρόνια οι
άνθρωποι δεν έρχονται στην Αγία Σοφία για να κάνουν την τουαλέτα τους».
Το ίδιο είχε υποστηρίξει ο γνωστός Τούρκος ιστορικός και για τα
μεγάλα τζαμιά της χώρας, καθώς και για το παλάτι Τοπκαπί. Παρά τις
αντιδράσεις των επιστημόνων, πάντως, το έργο ανατέθηκε τελικά στις 15
Οκτωβρίου 2020 στην Iras Yapı Organizasyon A.Ş., μία εταιρεία που διατηρεί
στενές σχέσεις με πολιτικά πρόσωπα κοντά στον Τούρκο πρόεδρο Ερντογάν, έναντι
950 χιλιάδων λιρών (102 χιλιάδες ευρώ) και η κατασκευή των τουαλετών
προβλέπεται να ολοκληρωθεί μέχρι τις 11 Αυγούστου 2021. |
|
Άλλο «Ρεαλισμός» –
άλλο Υποταγή! Posted: 25 Oct 2020 03:00 AM PDT Του Θανάση Κ. Ένας-ένας διανοούμενοι της Αριστεράς (και της Προόδου) – οι
περισσότεροι των οποίων ανακάλυψαν τις «αρετές» του ΣΥΡΙΖΑ, όταν άρχισε η
κάμψη του ΣΥΡΙΖΑ – βγαίνουν και ζητούν να «λύσουμε τα ελληνοτουρκικά, με
μπούσουλα και οδηγό την Συμφωνία των Πρεσπών»… Μάλιστα! Δηλαδή να τα δώσομε όλα, να τελειώνουμε… Αυτό μας λένε! * Μια πρώτη αντίρρηση θα μπορούσε να είναι ότι, απλούστατα, με
τη Συμφωνία των Πρεσπών ΔΕΝ λύσαμε κάποιο «γεωπολιτικό» πρόβλημα. – Μάλλον δημιουργήσαμε ένα νέο πρόβλημα, αφού τώρα ήλθε η σειρά
της Βουλγαρίας να αμφισβητήσει τη «μακεδονική γλώσσα» των Σκοπίων… – Και της Αλβανίας να αμφισβητήσει την «εθνότητα των Μακεδόνων»,
πολλοί των οποίων δηλώνουν… «Αλβανοί»! Και ήδη ετοιμάζονται να ανοίξουν
πλήρως τα σύνορά τους , πράγμα που σημαίνει ότι όλο το δυτικό τμήμα της χώρας
θα ανήκει τυπικά στα Σκόπια, αλλά θα «ενσωματώνεται» όλο και περισσότερο στη
γειτονική Αλβανία. Ενώ κάτι αντίστοιχο έχει αρχίσει να γίνεται και με το ανατολικό
τμήμα της χώρας, όπου οι Σλαβομακεδόνες «ανακαλύπτουν» και πάλι τη
«βουλγαρική εθνική ταυτότητα» των γονιών τους και «ενσωματώνονται» σιγά-σιγά
στη γειτονική Βουλγαρία… Κι έτσι μας
πρόκυψε μια χώρα «Βόρειο-μακεδόνων»
που αποτελείται από …Βουλγάρους και Αλβανούς! Μια χώρα που μπήκε στο ΝΑΤΟ, την ώρα που το ΝΑΤΟ ουσιαστικά
κηρύσσεται «κλινικά νεκρό»… Μια χώρα, για την ένταξή της οποίας στην ΕΕ υπάρχουν ισχυρά
βέτο… Μια χώρα που της έχουμε εμείς αναγνωρίσει «μακεδονική εθνική
ταυτότητα» (την οποία αμφισβητούν όλο και περισσότεροι κάτοικοί της) και
«μακεδονική γλώσσα» την οποία αμφισβητεί ένας ακόμα γείτονάς τους, η
Βουλγαρία… Αυτό το τερατούργημα το ονόμαζσαν… «λύση»! «Λύσαμε» μια εκκρεμότητα – όχι ένα πρόβλημα – και μετατρέψαμε
μια εκκρεμότητα από το παρελθόν σε ένα πρόβλημα για το μέλλον… Γιατί μια χώρα που αποσυντίθεται από τις εσωτερικές εθνοτικές
διαφορές της, δεν πρόκειται να μείνει έτσι για πολύ… Ιδιαίτερα όταν όλος ο περίγυρός της αποσταθεροποιείται… Λύσαμε μια «εκκρεμότητα», η οποία στα σοβαρά δεν αφορούσε κανένα
(εκτός από κάποια «διπλωματικά κατεστημένα» στην Ευρώπη) και τη «λύσαμε»
κάνοντας μείζονες παραχωρήσεις, κόντρα στη θέληση του Ελληνικού λαού… Και τώρα μας προτείνουν τα «λύσουμε» με τον ίδιο τρόπο ένα
πρόβλημα υπαρκτό και μεγάλο, έχει γεωπολιτικές διαστάσεις οι οποίες
ενδιαφέρουν τους πάντες και εμπλέκουν όλο και περισσότερους… Μας ζητούν να λύσουμε με πλήρη υποχώρηση και τα ελληνοτουρκικά,
όταν κατά της Τουρκίας και του ρόλου της έχουν στραφεί όλες οι χώρες της
περιοχής μας, αλλά και αρκετές μεγάλες χώρες πέραν της γειτονιάς μας… Σε μια τέτοια στιγμή, μας ζητάνε να πάμε να υποχωρήσουμε πλήρως
απέναντι στις τουρκικές αξιώσεις. Θαυμάστε «ρεαλισμό»… «Πανηγυρίζουν» που υποχωρήσαμε στις αντι-ιστορικές εμμονές του
πιο αδύναμου κρατιδίου της περιοχής μας. Και ζητούν πλέον να υποχωρήσουμε πλήρως στις επεκτατικές
αξιώσεις του πιο ισχυρού (και πιο αποσταθεροποιητικού) κράτους της περιοχής
μας. Ίσα-ίσα τη στιγμή που ο επικίνδυνος γείτονάς μας – η Τουρκία –
δημιουργεί πολλούς και ορκισμένους – εχθρούς εναντίον του… Οι άνθρωποι αυτοί έχουν μια πολύ νοσηρή ιδέα για το τι είναι
«πολιτικός ρεαλισμός»… Νομίζουν ότι «ρεαλισμός» είναι να… υποχωρείς πάντα, απέναντι σε
όλους! – Θεωρούν ότι «ρεαλισμός» είναι να υποχωρείς απέναντι σε αδύναμα
κράτη – γιατί «δεν έχεις να φοβηθείς τίποτε» απ’ αυτά… – Και θεωρούν επίσης «ρεαλισμό» να υποχωρείς απέναντι σε ισχυρά
κράτη – γιατί δεν μπορείς να αντισταθείς στις επιδιώξεις τους… Με δύο λόγια, πιστεύουν ότι ρεαλισμός είναι… να υποχωρείς πάντα,
απέναντι σε όλους – και χωρίς πολλά-πολλά! Φυσικά Πολιτικός Ρεαλισμός είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα:
– Σου υποδεικνύει πώς να κερδίζεις, ακόμα κι όταν δεν είσαι ο
ισχυρότερος. (Δεν σου επιβάλει να υποχωρείς σε… ανίσχυρους). – Σου διδάσκει πώς να δημιουργείς «συντελεστές ισχύος» (κι όχι
μόνο στρατιωτικής – αλλά τελικά ΚΑΙ στρατιωτικής), για να εξουδετερώσεις τις πιέσεις
ή τις απειλές των αντιπάλων σου. – Να φτιάχνεις ισορροπίες ισχύος, όταν μπορείς και να
εκμεταλλεύεσαι ανατροπές συσχετισμών, όταν συμβαίνουν. – Να δημιουργείς συμμάχους και «ερείσματα», απέναντι σε
πραγματικές απειλές. – Να εξουδετερώνεις τα «ισχυρά σημεία» των αντιπάλων σου και να
εκμεταλλεύεσαι τα λάθη τους… Όταν χρειάζεται να κερδίζεις χρόνο, κι όταν μπορείς να
εκμεταλλεύεσαι τη στιγμή. Να δημιουργείς πλέγμα ισορροπιών, μέσα στο οποίο εσύ να νοιώθεις
ασφαλής κι ο αντίπαλός σου να αναγκάζεται να εγκαταλείψει τα σχέδια του
εναντίον σου… Ο Πολιτικός Ρεαλισμός είναι προϋπόθεση να ζει ένα κράτος σε
συνθήκες Ασφάλειας, Ευημερίας και – πάνω απ’ όλα – Ελευθερίας! Ο Ρεαλισμός δεν είναι άλλοθι μόνιμης ΥΠΟΤΑΓΗΣ! Κι όμως, κάποιοι που φλέγονται από την επιθυμία να
συνθηκολογήσουμε παντού και πάντα και απέναντι σε όλους, επιμένουν να
«σερβίρουν» την υποταγή ως δήθεν «ρεαλισμό»! Και για να το επιτύχουν, διαστρεβλώνουν τα πάντα: * Διαστρεβλώνουν την Ιστορία: Επικαλούνται, για παράδειγμα, οδυνηρές
ήττας – αλλά ποτέ εντυπωσιακές νίκες – από την διαδρομή του νεοελληνικού
κράτους. — Θυμίζουν την Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 ή τον «ατυχή»
Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897. Όπου έγιναν όλα τα πιθανά και απίθανα
πολιτικά και στρατιωτικά σφάλματα… Ξεχνούν όμως τους Βαλκανικούς Πολέμους, όταν η τότε Ελλάδα
υπερδιπλασιάστηκε πολεμώντας την Οθωμανική Τουρκία που ήταν συντριπτικά
μεγαλύτερη και «ισχυρότερη» (από όλες τις απόψεις τότε)… – Φυσικά, σύμφωνα με τη «λογική» τους, η Ελλάδα δεν θα έπρεπε να
είχε αντισταθεί ούτε στην Ιταλική επίθεση του 1940! Απέναντι στην ασύγκριτα
ισχυρότερη Μουσολινική Ιταλία – και τη στιγμή που όλη η Ευρώπη σαρώνονταν από
τον «άξονα». Ευτυχώς, τέτοιες φωνές δεν ακούστηκαν τότε! * Διαστρεβλώνουν και την παγκόσμια Ιστορία: Μικρά έθνη και φαινομενικά αδύναμα κράτη αντιστάθηκαν επιτυχώς
κατά πολλαπλασίων αντιπάλων. Και πρόσφατα και παλαιότερα… — Το Ισραήλ κατατρόπωσε το σύνολο των Αράβων που πάσχιζαν να το
σβήσουν από το χάρτη επί 70 χρόνια! Οι συμβατικοί συσχετισμοί ήταν
συντριπτικά σε βάρος του. Κι όμως τους κατατρόπωσε σε τέσσερις πολέμους.
– Η Ιρλανδία κατάφερε, πριν 90 χρόνια, να κερδίσει την
Ανεξαρτησία της από την γειτονική Μεγάλη Βρετανία. Και έκτοτε να επιτύχει
σπουδαία αναπτυξιακά επιτεύγματα. – Η Φινλανδία κατάφερε αντέξει στις πιέσεις όλων των γειτόνων
της: των Σουηδών και κυρίως – των Ρώσων. Πέρασε μια μεγάλη περίοδο ως χώρα
«μειωμένης κυριαρχίας», αλλά ανέκτησε την Ανεξαρτησία της. Και σήμερα είναι
μια υποδειγματική χώρα… – Η Πολωνία σαρώνονταν επί αιώνες, πότε από τους Σουηδούς, πότε
από τους Ρώσους και πότε από τους Πρώσους. Κάποια στιγμή κι από τους Γάλλους…
Κι όχι μόνο άντεξε, αλλά την κρίσιμη στιγμή έσωσε την Βιέννη –
και την κεντρική Ευρώπη – από την σαρωτική επίθεση των Οθωμανών. Όλοι οι λαοί που θέλουν να πάρουν τη μοίρα τους στα χέρια τους,
βρίσκουν τον τρόπο – εκμεταλλεύονται τις ευκαιρίες, αξιοποιούν συμμαχίες –
και το καταφέρνουν. Μικροί ή μεγάλοι. Έναντι ισχυρών ή πανίσχυρων. Οι υπόλοιποι, απλώς αναζητούν προσχήματα υποταγής και τα
βρίσκουν. Μένοντας στο περιθώριο και καταλήγοντας στα «αζήτητα» της
Ιστορίας… Όσοι εισηγούνται σήμερα την Υποταγή, εν ονόματι ενός
ψευδεπίγραφου «ρεαλισμού» της Υποταγής, που δεν έχει καμία σχέση με την
πραγματικότητα, ούτε με την Ιστορία – ούτε με την Ελληνική, ούτε με την
παγκόσμια, ούτε με την πρόσφατη, ούτε με την παλαιότερη – είναι αυτό ακριβώς:
Κήρυκες της Υποταγής και της αυτό-παραίτησης του Ελληνικού λαού!
Επικαλούνται πράγματα που οι ίδιοι δεν πολύ-καταλαβαίνουν:
– Όπως την Ευρώπη. Η οποία είναι κοιτίδα των εθνικών κοινωνιών,
των εθνικών κρατών και των εθνικών πολιτισμών. Όχι του…«εθνομηδενισμού»!
– Επικαλούνται την Ενωμένη Ευρώπη, που έχει νόημα όταν
στηρίζεται στην αλληλεγγύη ανάμεσα στα μέλη της. Όχι στην εγκατάλειψη των
μελών της που κινδυνεύουν από έξω-ευρωπαϊκά κράτη. Αυτό οδηγεί στη διάλυση
της Ευρώπης! – Επικαλούνται το «διάλογο» για να λυθούν τα διεθνή προβλήματα.
Ξεχνούν βέβαια, ότι ο «διάλογος» από μόνος του ουδέποτε έλυσε προβλήματα
μεταξύ κρατών. Οι μεγάλες διπλωματικές συμφωνίες, που άντεξαν στο χρόνο έγιναν
μετά από Πολέμους ή στη διάρκειά τους. Κάθε φορά που επιχειρήθηκε να
αντιμετωπιστεί επεκτατική χώρα με «διάλογο» και «κατευνασμό», δεν αποτράπηκε
ο Πόλεμος. Επισπεύσθηκε ο Πόλεμος… (Η Συμφωνία του Μονάχου, το 1938 είναι το πιο γνωστό παράδειγμα.
Αλλά δεν είναι το μόνο…) * Όσοι διακηρύσσουν σήμερα το «ρεαλισμό της Υποταγής» απέναντι
στην Τουρκία, δεν φέρνουν την Ειρήνη. Φέρνουν είτε τον Πόλεμο μιαν ώρα αρχύτερα είτε το διαμελισμό της
χώρας (είτε και τα δύο)… Εδώ που βρισκόμαστε δεν υπάρχει «εύκολη λύση». Ούτε
πολιτική δίχως ρίσκο. Δεν είναι καθόλου προφανές «τι πρέπει να κάνουμε»… Ξέρουμε όμως, τι ΔΕΝ πρέπει να κάνουμε: Πρέπει να απορρίψουμε
τους κήρυκες της Υποταγής! Αυτοί μας φέρνουν πιο κοντά σε αυτό που όλοι
θέλουμε να αποφύγουμε… (Κάποιοι απ’ αυτούς είναι απλώς «θολωμένοι», αλλά – τουλάχιστον
– καλοπροαίρετοι. Άλλοι, όμως, είναι λιγότερο «αθώες» περιπτώσεις – αν
αναλογιστούμε από πού χρηματοδοτούνται κάποια «ιδρύματα», που διεκδικούν
«συμβουλευτικό ρόλο» στην Εξωτερική Πολιτική της χώρας, αλλά βρίσκονται στο
pay roll ξένων κυβερνήσεων. (Να τα λέμε κι αυτά…) |
|
Ο θεσμός του γάμου
στην αρχαία Αθήνα Posted: 25 Oct 2020 02:00 AM PDT Γράφει η Κυριακή
Τσεκερίδου, Θεολόγος Η παρούσα μελέτη, υπό τον αρχικό τίτλο: «Θεολογία γάμου.
Ανθρωπολογική, εκκλησιολογική και εσχατολογική θεώρηση της σχέσης των δύο
φύλων εντός του χριστιανικού γάμου», σκοπό έχει μέσα από μια σύντομη
ιστορική αναδρομή, τις ευαγγελικές, αποστολικές περικοπές και πατερικές
τοποθετήσεις να αναδείξει την ανθρωπολογική, εκκλησιολογική και εσχατολογική
θεώρηση του Μυστηρίου του Γάμου. Θα αναφερθούμε στις μορφές οικογένειας, στην ιερολογία του
γάμου, τον ορθό τρόπο επιλογής συζύγου, τον τρόπο τέλεσης του μυστηρίου, τους
σκοπούς και καρπούς του. Θα εστιάσουμε κυρίως στην αγαπητική σχέση των
συζύγων εντός του χριστιανικού έγγαμου βίου ανάγοντάς την στα Έσχατα. Θα αναφερθούμε σε κάποια ενδοοικογενειακά προβλήματα, στη σωστή
ανατροφή των τέκνων, την ατεκνία, υιοθεσία, υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, το
διαζύγιο, το δεύτερο γάμο. Τέλος θα καταγράψουμε την ποιμαντική φροντίδα της
Εκκλησίας και θα προτείνουμε τρόπους αρμονικής συνύπαρξης των συζύγων. 1. Ο Θεσμός του γάμου στην αρχαιότητα 1 Α. Αθήνα Η Αθηναία, η γυναίκα που ήταν σύζυγος ή κόρη Αθηναίου πολίτη,
ήταν αρκετά δύσκολο να αποκτήσει την ανεξαρτησία της. Παρέμενε πάντοτε υπό
την κηδεμονία του πατέρα της, του αδερφού από τον ίδιο πατέρα, των παππούδων
της ή του νόμιμου κηδεμόνα της, του «κυρίου» της, ο οποίος μεταξύ άλλων
διαχειριζόταν και την περιουσία της. Ο γάμος, δεν ήταν επιλογή της νέα γυναίκας, και η συγκατάθεσή
της δεν ήταν απαραίτητη, αν και κάποιες φορές την ρωτούσαν. Η κηδεμονία της
μετατοπιζόταν στον σύζυγο της και αν αυτός αργότερα πέθαινε, κηδεμόνας της
καθοριζόταν ο γιος της ή ο πιο κοντινός της συγγενής (π.χ. αδερφός). Η «επίκληρος», η κοπέλα που κληρονομεί τον πατέρα της επειδή δεν
υπάρχει άντρας κληρονόμος παντρεύεται υποχρεωτικά τον πιο κοντινό συγγενή
της. Αυτός που δέχεται να την παντρευτεί, κάποιες φορές χωρίζει την πρώτη του
σύζυγο και υποχρεούται από νόμο του Σόλωνα να συνευρίσκεται μαζί της τρεις
φορές το μήνα για την απόκτηση άρρενος απογόνου προς συνέχιση του οίκου.
Ο γάμος για τους περισσότερους ήταν «αναγκαίο κακό», αφού η
σύναψή του ήταν κοινωνική και θρησκευτική υποχρέωση, χωρίς να υπάρχουν
βαθύτερα συναισθήματα, αφού οι μελλόνυμφοι ήταν τις περισσότερες φορές
άγνωστοι. Ο έρωτας ήταν συνώνυμο του πάθους του ερωμένου και εραστή, χωρίς να
σημαίνει ότι δεν προέκυπτε κάποιες φορές. Η συνεισφορά της Αθηναίας γυναίκας στην οικογενειακή περιουσία
γινόταν είτε με οικιακά σκεύη, χρυσά κοσμήματα, αρώματα είτε με ακίνητη
περιουσία, κτήματα που παραχωρούνταν στον γαμπρό για να τα εκμεταλλεύεται
άλλα δεν του ανήκαν. Αν ο σύζυγος χώριζε, η γυναίκα μπορούσε να κρατήσει την
περιουσία που έφερε μαζί της πριν τον γάμο, την μισή αγροτική παραγωγή και τα
μισά από ότι είχε υφάνει η ίδια μέσα στο σπίτι. Επιπλέον δικαιούταν να πάρει
και κάποια χρήματα από τον σύζυγο της. Σε περίπτωση θανάτου του συζύγου η
προίκα της, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για ένα δεύτερο γάμο. Ενώ αν είχε
παιδιά θα μπορούσε να μένει στο σπίτι του άνδρα της και η προίκα της
παραχωρούνταν στα παιδιά της. Ο άντρας για να ικανοποιήσει τις ιδιαίτερες ερωτικές επιθυμίες
του, σεβόμενος την ιερότητα του γάμου και την νόμιμη σύζυγό του κατέφευγε σε
παλλακίδες. Αυτές ήταν ελεύθερες Αθηναίες ή δούλες ή ξένες ελεύθερες που
συνδεόταν ερωτικά με τον σύζυγο της Αθηναίας αλλά δεν είχαν καμιά νομική
κατοχύρωση από τον σύντροφο της Αθηναίας. Τις περισσότερες φορές η Αθηναία ήταν υποχρεωμένη να ανέχεται
την παρουσία της ακόμα και μέσα στο σπίτι της. Αυτό όμως δεν αποτελούσε
μοιχεία για τον Αθηναίο πολίτη. Η μόνη μορφή μοιχείας που ήταν κατακριτέα
ήταν η σύναψη ερωτικής σχέση με την σύζυγο ενός άλλου Αθηναίου πολίτη. Κατά
την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου προκειμένου να αντιμετωπιστεί το
δημογραφικό πρόβλημα επιβλήθηκε να έχει κάθε Αθηναίος εκτός της νομίμου
συζύγου και μία δεύτερη, Αθηναία ή ξένη. Αντίθετα αν η σύζυγος απατούσε τον σύζυγο της τότε τιμωρούνταν
αυστηρά. Η τιμωρία που της επέβαλε το κοινωνικό σύνολο επικεντρώνονταν στην
απώλεια του μοναδικού δικαιώματος, τη συμμετοχή της σε θρησκευτικές τελετές,
που ήταν και η μόνη πολιτική δραστηριότητα. Η αποδεδειγμένη δε μοιχεία της
συζύγου καθιστά την αποπομπή της υποχρεωτική. Η στειρότητά της αποτελούσαν αιτία αποπομπής της, αφού ο σύζυγος
εκπλήρωνε ένα πατριωτικό και θρησκευτικό του καθήκον. Η εγκυμοσύνη δεν
αποτελούσε τροχοπαίδι σε περίπτωση που ο άνδρας της επιθυμούσε την εκδίωξή
της. Ο μοναδικός φραγμός εκδίωξης ήταν η επιστροφή της προίκας, που θεωρούταν
απαραίτητη προϋπόθεση για να θεωρηθεί νόμιμος ο γάμος. Η σύζυγος είχε την δυνατότητα να υποβάλει αίτηση διαζυγίου στον
ανώτερο άρχοντα, που ήταν ο προστάτης των αδυνάτων, συνοδευόμενη από τους
λόγους διαζυγίου. Η απιστία δεν θεωρείται αιτία διαζυγίου μιας και
επιτρέπεται η σεξουαλική ελευθερία του παντρεμένου άνδρα, ενώ η αποδεδειγμένη
κακοποίηση της γυναίκας αποτελεί βάσιμη αιτιολογία. Ως νόμιμη σύζυγος Αθηναίου πολίτη ο ρόλος της περιοριζόταν στην
γέννηση και σωστή ανατροφή των παιδιών για την συνέχιση της οικογένειας και
στην διαχείριση (όχι οικονομική) του οίκου της. Είχε την επίβλεψη των
υπηρετριών, κατεύθυνε όλες τις δραστηριότητες μέσα στο σπίτι, αναλάμβανε να
εκπαιδεύσει τις δούλες και είχε την εποπτεία της τροφού που θα μεγάλωνε τα
παιδιά της. Δύο νόμιμα μέσα είχε στη διάθεσή του ο άνδρας για να μην αποκτήσει
μεγάλη οικογένεια, , η έκτρωση ή η έκθεση του νεογνού, αφού επιδίωξη ήταν η
περιουσία να μην μοιραστεί σε πολλά μερίδια. Ο πατέρας επιλέγει για την τύχη
του χωρίς τη συμβολή της μητέρας. Το νόθο ή νόμιμο μη επιθυμητό νεογέννητο
εκτίθεται και πεθαίνει από την πείνα, γιατί δεν θεωρείται ακόμη μέλος του
κοινωνικού συνόλου και η ύπαρξή του αγγίζει μόνο τα φυσικά συναισθήματα [1].
Διαβάστε
ολόκληρη τη μελέτη εδώ Παραπομπές: [1]
Robert Flaceliere, μετάφραση Βανδώρος Γ. , Ο δημόσιος και Ιδιωτικός Βίος των
Αρχαίων Ελλήνων, εκδ. Παπαδήμας, Αθήνα, 2003, σελ.60-90 |
|
Posted: 25 Oct 2020 01:00 AM PDT Γράφει ο π. Δημητρίου Μπόκου Ρώτησαν κάποτε τον αββά Αγάθωνα: - Εσύ είσαι ο Αγάθων; Ακούμε για σένα ότι είσαι πόρνος και
υπερήφανος. - Ναι, έτσι είναι, απαντά ο ασκητής. - Εσύ είσαι ο Αγάθων που φλυαρείς και κατακρίνεις; - Εσύ είσαι ο Αγάθων ο αιρετικός; - Δεν είμαι αιρετικός, απαντά ο Αγάθων. - Πες μας, τον παρακάλεσαν τότε, γιατί τόσα σου είπαμε και τα
δέχθηκες, αλλά το τελευταίο δεν το άντεξες; - Τα πρώτα ωφελούν την ψυχή μου, αλλά η αίρεση είναι χωρισμός
απ’ τὸν Θεό, και δεν θέλω να
χωρισθώ απ’ τὸν Θεό (από το Γεροντικό). Να ένα θέμα που σήμερα έπαψε να είναι ουσιώδες και πέρασε σε
δευτερεύουσα μοίρα. Δεν θεωρούμε ότι η ορθή πίστη είναι αναγκαία προϋπόθεση
για τον ορθό τρόπο ζωής. Νομίζουμε ότι στον Θεό και στη σωτηρία μας (ζητήματα
ζωής και θανάτου) μπορούμε να φτάσουμε από χίλια-δυο δρομάκια. Δεν έχει
σημασία τελικά ποιά πίστη ακολουθείς, σε τί Θεό πιστεύεις. Ρωτήθηκε κάποιος που στον καιρό μας από Χριστιανός έγινε
Μουσουλμάνος: - Πώς το αποφάσισες; - Μόνος μου, απάντησε. Ψάχνοντας σιγά-σιγά βρήκα αυτό που ήθελα
στο Ισλάμ. - Έμαθα ότι παραλίγο να γινόσουν μοναχός στο Άγιον Όρος! - Ναι! Δεν έχει καμμία διαφορά. Διαφορετικοί δρόμοι, ίδιο τέλος.
- Δεν υπάρχει απόσταση ανάμεσα στο Άγιον Όρος και το Ισλάμ; Τί Μωάμεθ, τί Χριστός! Ένα και το αυτό λοιπόν; Καμμιά διαφορά;
Μέσα απ’ τὸ κανάλι του παγκοσμίου
κινήματος της «Νέας Εποχής» περνάει το καταστροφικό μήνυμα, ότι οι θρησκείες
όλες είναι μία. Δεν έχουν διαφορά. Σε όποια θέλεις, πηγαίνεις. Και όποιον Θεό
θέλεις, προσκυνάς. Αυτός είναι ο λεγόμενος θρησκευτικός συγκρητισμός, που
λέγεται και εσωτερισμός. Όμως ο ένας και μοναδικός Θεός, που ποτέ βέβαια δεν είχε αφήσει
αμάρτυρο (=χωρίς μαρτυρίες, χωρίς σημάδια) τον εαυτό του (Πράξ. 14, 17),
φανερώθηκε ολοφάνερα στον κόσμο με την ένσαρκη παρουσία του μονογενούς του
Υιού Ιησού Χριστού. Ο Χριστός είναι ο μόνος που ήρθε για να σώσει τον κόσμο
(Ιω. 3, 16-18). «Ευαγγελίζομαι υμίν χαράν μεγάλην», είπε ο άγγελος στους
ποιμένες, «ότι ετέχθη (=γεννήθηκε) υμίν Σωτήρ» (Λουκ. 2, 10-11). Σωζόμαστε λοιπόν μόνο διά Ιησού Χριστού. Κανένας άλλος δεν
μπορεί, ούτε άνθρωπος, ούτε άγγελος, να μας σώσει. Μόνο ο Κύριός μας Ιησούς
Χριστός, που είπε: «Εγώ (μόνο) είμαι η αλήθεια» (Ιω. 14, 6). «Και δεν είναι
δυνατόν διά κανενός άλλου να σωθούμε. Διότι δεν υπάρχει άλλο όνομα (πλην του
ονόματος του Ιησού Χριστού) που να δόθηκε κάτω από τον ουρανό μεταξύ των
ανθρώπων, με το οποίο ορίσθηκε να σωθούμε» (Πραξ. 4, 12). Λόγω της απόλυτης, μέχρι σταυρικού θανάτου, υπακοής Του στον
Πατέρα Του, «ο Θεός τον υπερύψωσε και του χάρισε όνομα, που είναι πάνω από
κάθε άλλο όνομα. Ώστε στο όνομα του Ιησού να καμφθεί κάθε γόνυ, αγγέλων,
ανθρώπων και δαιμόνων, και να ομολογήσει κάθε γλώσσα, ότι Κύριος (όλων είναι
ο) Ιησούς Χριστός (και μόνο)» (Φιλ. 2, 9-10). Να γιατί ο αββάς Αγάθων νοιαζόταν τόσο πολύ να μην ξεφύγει από
την πίστη αυτή. Εμείς σε ποιόν Θεό κλίνουμε γόνυ; Ποιόν αναγνωρίζουμε Κύριο
και Σωτήρα μας; (ΛΥΧΝΙΑ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ, αρ. φ. 356, Μάρτιος 2013) Αντιύλη Ι. Ναός Αγ. Βασιλείου, 481 00 Πρέβεζα Τηλ. 26820 25861/23075/6980 898 504 e-mail: antiyli.gr@gmail.com |
|
Ρωγών: Καί ἡ σκόνη ἀπό
τά πατώματα τοῦ Ναοῦ φέρει τήν Χάρη! (βιντεο) Posted: 25 Oct 2020 12:00 AM PDT
από το κανάλι Ρωμαίϊκο Ὁδοιπορικὸ Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ρωγών Φιλόθεος Αναστάσιμος Όρθρος και
Αρχιερατική Θεία Λειτουργία τελέστηκε την Κυριακή το πρωί, 11 Οκτωβρίου, στον
Ιερό Ναό μας, της οποίας προέστη ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ρωγών κ. Φιλόθεος,
πλαισιωμένος από τους εφημερίους του Ιερού Ναού ο οποίος κήρυξε και το θείο
λόγο. Ἐπίσκοπος Ρωγῶν Φιλόθεος: «Τίποτε
μέσα στόν χῶρο αὐτόν τόν ἱερό καί ἅγιο δέν εἶναι δυνατό νά μᾶς μεταδώσει ἰόν τινά, ἐπιδημία ἤ πανδημία. Γιατί;
Διότι τά πάντα χαριτώνονται, προσφέρεται ὁ Χριστός! Ὁ χῶρος αὐτός εἶναι ἅγιος καί ἱερός καί κυρίως ὅταν ἔχει ἐγκαινιαστεῖ. Δέν εἶναι ἕνα ἐντευκτήριο, δέν εἶναι ἕνας χῶρος κοινωνικῆς σύναξης. Εἶναι ὁ τόπος ὅπου λατρεύεται ἀλλά καί θυσιάζεται ὁ Χριστός. Ἀκόμη καί ἡ σκόνη ἀπό τά πατώματα καί τά ἀντικείμενα τῆς Ἐκκλησίας τοῦ ναοῦ, ὅταν τελεῖται ἡ Θεία καί ἡ Ἱερά Μυσταγωγία προπαντός, καί αὐτή φέρουσα τήν ἄκτιστη Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἑπομένως τόν μόνο ἰό πού μποροῦν νά μᾶς μεταδώσουν εἶναι τόν Υἱό τοῦ Θεοῦ τόν Μονογενῆ» |
|
Η θεραπεία του
δαιμονιζομένου των Γαδαρηνών
Posted: 24 Oct 2020 11:00 PM PDT Ευαγγελική περικοπή για την Κυριακή ΣΤ’ Λουκά, 25/10/2020 Λουκ. η’ 27-39 27 Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἐλθόντι τῷ Ἰησοῦ εἰς τὴν χώραν τῶν Γαδαρηνῶν, ὑπήντησεν αὐτῷ ἀνήρ τις ἐκ τῆς πόλεως, ὃς εἶχε δαιμόνια ἐκ χρόνων ἱκανῶν, καὶ ἱμάτιον οὐκ ἐνεδιδύσκετο καὶ ἐν οἰκίᾳ οὐκ ἔμενεν, ἀλλ᾿ ἐν τοῖς μνήμασιν. 28 ἰδὼν δὲ τὸν Ἰησοῦν καὶ ἀνακράξας προσέπεσεν αὐτῷ καὶ φωνῇ μεγάλῃ εἶπε· τί ἐμοὶ καὶ σοί, Ἰησοῦ, υἱὲ τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου; δέομαί σου, μή με βασανίσῃς. 29 παρήγγειλε γὰρ τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ ἐξελθεῖν ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου. πολλοῖς γὰρ χρόνοις συνηρπάκει αὐτόν, καὶ ἐδεσμεῖτο ἁλύσεσι καὶ πέδαις φυλασσόμενος, καὶ διαρρήσσων τὰ δεσμὰ ἠλαύνετο ὑπὸ τοῦ δαίμονος εἰς τὰς ἐρήμους. 30 ἐπηρώτησε δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς λέγων· τί σοί ἐστιν ὄνομα; ὁ δὲ εἶπε· λεγεών· ὅτι δαιμόνια πολλὰ εἰσῆλθεν εἰς αὐτόν· 31 καὶ παρεκάλει αὐτὸν ἵνα μὴ ἐπιτάξῃ αὐτοῖς εἰς τὴν ἄβυσσον ἀπελθεῖν. 32 ἦν δὲ ἐκεῖ ἀγέλη χοίρων ἱκανῶν βοσκομένων ἐν τῷ ὄρει· καὶ παρεκάλουν αὐτὸν ἵνα ἐπιτρέψῃ αὐτοῖς εἰς ἐκείνους εἰσελθεῖν· καὶ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς. 33 ἐξελθόντα δὲ τὰ δαιμόνια ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου εἰσῆλθον εἰς τοὺς χοίρους, καὶ ὥρμησεν ἡ ἀγέλη κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν λίμνην καὶ ἀπεπνίγη. 34 ἰδόντες δὲ οἱ βόσκοντες τὸ γεγενημένον ἔφυγον, καὶ ἀπήγγειλαν εἰς τὴν πόλιν καὶ εἰς τοὺς ἀγρούς. 35 ἐξῆλθον δὲ ἰδεῖν τὸ γεγονός, καὶ ἦλθον πρὸς τὸν Ἰησοῦν καὶ εὗρον καθήμενον τὸν ἄνθρωπον, ἀφ᾿ οὗ τὰ δαιμόνια ἐξεληλύθει, ἱματισμένον καὶ σωφρονοῦντα παρὰ τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ, καὶ ἐφοβήθησαν. 36 ἀπήγγειλαν δὲ αὐτοῖς οἱ ἰδόντες πῶς ἐσώθη ὁ δαιμονισθείς. 37 καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν ἅπαν τὸ πλῆθος τῆς περιχώρου τῶν Γαδαρηνῶν ἀπελθεῖν ἀπ᾿ αὐτῶν, ὅτι φόβῳ μεγάλῳ συνείχοντο· αὐτὸς δὲ ἐμβὰς εἰς τὸ πλοῖον ὑπέστρεψεν. 38 ἐδέετο δὲ αὐτοῦ ὁ ἀνήρ, ἀφ᾿ οὗ ἐξεληλύθει τὰ δαιμόνια, εἶναι σὺν αὐτῷ· ἀπέλυσε δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς λέγων· 39 ὑπόστρεφε εἰς τὸν οἶκόν σου καὶ διηγοῦ ὅσα ἐποίησέ σοι ὁ Θεός. καὶ ἀπῆλθε καθ᾿ ὅλην τὴν πόλιν κηρύσσων ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς. Απόδοση στη Νέα Ελληνική 27 Ο Ιησούς κατέπλευσε στην περιοχή των Γαδαρηνών που βρίσκεται
στην απέναντι όχθη από τη Γαλιλαία. ΄Όταν βγήκε στην ξηρά, τον συνάντησε
κάποιος άντρας από την πόλη, που είχε μέσα του δαιμόνια από πολύν καιρό.
Ρούχο δεν ντυνόταν ούτε έμενε σε σπίτι, αλλά ζούσε στα μνήματα. 28 Όταν είδε
τον Ιησού, έβγαλε μια κραυγή, έπεσε στα πόδια του και του είπε με δυνατή
φωνή: «Τι δουλειά έχεις εσύ μ’ εμένα Ιησού, Υιέ του ύψιστου Θεού; Σε παρακαλώ
μη με βασανίσεις». 29 Αυτά τα είπε, γιατί ο Ιησούς είχε διατάξει το δαιμονικό
πνεύμα να βγει από τον άνθρωπο. Από πολλά χρόνια τον είχε στην εξουσία του,
και για να τον συγκροτήσουν τον έδεναν με αλυσίδες και του έβαζαν στα πόδια
σιδερένια δεσμά. Εκείνος όμως έσπαζε τα δεσμό, και το δαιμόνιο τον οδηγούσε
στις ερημιές. 30 Ο Ιησούς τον ρώτησε: «Ποιο είναι το όνομά σου;» Εκείνος
απάντησε: «Λεγεών» γιατί είχαν μπει μέσα του πολλά δαιμόνια. 31 Τα δαιμόνια,
λοιπόν, τον παρακαλούσαν να μην τα διατάξει να πάνε στην άβυσσο. 32 Εκεί κοντά ήταν ένα κοπάδι από πολλούς χοίρους που έβοσκαν
στο βουνό, και τα δαιμόνια παρακαλούσαν τον Ιησού να τους επιτρέψει να μπουν
στους χοίρους, και τους το επέτρεψε. 33 Βγήκαν, λοιπόν, από τον άνθρωπο και
μπήκαν στους χοίρους. Τότε το κοπάδι όρμησε προς τον γκρεμό και πνίγηκε στη
λίμνη. 34 Μόλις οι βοσκοί είδαν τι έγινε, έφυγαν και το είπαν στην πόλη
και στην ύπαιθρο. 35 Βγήκαν οι άνθρωποι να δουν τι έγινε και ήρθαν κοντά στον
Ιησού. Βρήκαν τον άνθρωπο από τον οποίο βγήκαν τα δαιμόνια να κάθεται δίπλα
στον Ιησού, να φοράει ρούχα και να φέρεται λογικά, και φοβήθηκαν. 36 Όσοι
είχαν δει τι είχε γίνει, τους είπαν για το πώς ο δαιμονισμένος σώθηκε. 37
Τότε όλο το πλήθος από την περιοχή των Γαδάρων παρακαλούσαν τον Ιησού να
φύγει από κοντά τους, γιατί τους είχε πιάσει μεγάλος φόβος. Εκείνος μπήκε στο
πλοιάριο για να γυρίσει πίσω. 38 Ο άνθρωπος από τον οποίο είχαν βγει τα
δαιμόνια τον παρακαλούσε να τον πάρει μαζί του. Ο Ιησούς όμως του είπε να
φύγει, με τα παρακάτω λόγια: 39 «Γύρισε στο σπίτι σου και διηγήσου όσα έκανε
σ’ εσένα ο Θεός». Εκείνος έφυγε διαλαλώντας σ’ όλη την πόλη όσα έκανε σ’
αυτόν ο Ιησούς. |
|
ΟΙ ΟΠΑΔΟΙ ΤΟΥ ΑΠΟΕΛ
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΕΡΚΙΔΕΣ. Posted: 24 Oct 2020 01:00 PM PDT ΟΙ ΟΠΑΔΟΙ ΤΟΥ ΑΠΟΕΛ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΑ ΑΠΟ ΤΙΣ
ΚΕΡΚΙΔΕΣ. ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ ΛΕΒΕΝΤΟΠΑΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ!! |
|
Σκελετούς 1,5 δις
ευρώ στα ντουλάπια της Τράπεζας Πειραιώς βρήκε η Grant Thornton - Ανάρτηση –
πρόκληση από την τράπεζα!
Posted: 24 Oct 2020 12:00 PM PDT Εισαγγελική έρευνα για παράνομες διαγραφές δανείων. Νέες αποκαλύψεις για το τρόπο με τον οποίο η προηγούμενη
διοίκηση της Τράπεζας Πειραιώς διέγραψε δάνεια ύψους άνω του 1,5 δισ. ευρώ
αναμένονται από έρευνα που διενεργεί στο τραπεζικό ίδρυμα η ελεγκτική
εταιρεία Grant Thornton. Ο ελεγκτικός οίκος ανέλαβε το έργο από την Τράπεζα
Πειραιώς και αφού πρώτα υπήρξε σχετική εισαγγελική εντολή. Από το documentonews.gr
Σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες, πολυπληθής ομάδα ελεγκτών
της Grant Thornton ερευνά από την αρχή του 2020 δάνεια που είχαν χορηγηθεί
από την προηγούμενη διοίκηση του πιστωτικού ιδρύματος και τα οποία
διαγράφηκαν κυρίως την περίοδο 2011-2015. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, η έρευνα αυτή κινήθηκε με βραδύτητα
στο πρώτο διάστημα διότι η συλλογή και επεξεργασία των στοιχείων αποδείχθηκε
πιο δύσκολη υπόθεση από ότι αρχικά αναμενόταν. Ωστόσο, η διαδικασία απέκτησε
πιο γρήγορο βηματισμό όταν οι ελεγκτές απέκτησαν ηλεκτρονικά στοιχεία και
έγγραφα που βρίσκονταν στο αρχείο του πρώην Chief Operating Officer της
Τράπεζας Πειραιώς Ιωάννη Σγουροβασιλάκη. Σύμφωνα με πληροφορίες του Documento το «αρχείο Σγουροβασιλάκη»
-όπως το αποκαλούν – έχει αποκαλύψει αφενός πλήθος ελεγχόμενων διαγραφών
δανείων αφετέρου χορηγήσεις δανείων πέραν από τις συνηθισμένες τραπεζικές
πρακτικές. Γιατί οι νέες αυτές αποκαλύψεις είναι εξαιρετικά σημαντικές; Οι εν λόγω διαγραφές δανείων, αλλά και το πλήθος έκνομων
ενεργειών της προηγουμένης διοίκησης της Τράπεζας Πειραιώς που έχει
τεκμηριωθεί από το γνωστό πόρισμα της Τράπεζας της Ελλάδος, τις έρευνες της
Αρχής για το Ξέπλυμα και τις διώξεις των εισαγγελέων, είχαν μεταξύ άλλων ως
αποτέλεσμα η τράπεζα να βρίσκεται διαρκώς σε αδύναμη κεφαλαιακή θέση και να
αποτυγχάνει στα stress test. Έτσι, βρέθηκε στην ανάγκη τεράστιων κεφαλαιακών
στηρίξεων με χρήμα των φορολογουμένων (άνω των 16 δισ. ευρώ), από τις οποίες
το Δημόσιο μέσω της συμμετοχής του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητάς στο
μετοχικό κεφάλαιο της τράπεζας έχει ήδη απωλέσει 6 δισ. ευρώ. Μεγάλες καθυστερήσεις Το έργο των ελεγκτών της Grant Thornton έχει απαιτήσεις και
δυσκολίες διότι σύμφωνα με πληροφορίες οι χειρισμοί σε πολλές περιπτώσεις
δανείων που διαγράφηκαν ήταν σύνθετοι, αλλά και διότι πολλά συνδεδεμένα
στοιχεία ακόμη «αναζητούνται». Ωστόσο, η πολύμηνη διαδικασία οδήγησε σύμφωνα με πληροφορίες τον
εισαγγελέα να ζητήσει από την Τράπεζα Πειραιώς την επίσπευση της διαδικασίας
και επίσπευση της αποστολής των στοιχείων. Η προσοχή των αρχών βρίσκεται σε δάνεια που η τράπεζα είχε
χορηγήσει σε συνδεδεμένα μέλη, σε εταιρείες με πραγματικούς δικαιούχους μέλη
του προηγούμενου ΔΣ του πιστωτικού ιδρύματος, σε επιχειρηματίες που μετείχαν
σε αυξήσεις κεφαλαίου της Τράπεζας Πειραιώς, αλλά και σε οντότητες που δεν
είχαν το οικονομικό προφίλ ώστε να δανειοδοτηθούν, αλλά παρόλα αυτά έλαβαν
μεγάλα δάνεια που δεν εισπράχθηκαν ποτέ. Αυτό που δεν έχει αποσαφηνισθεί είναι το εάν και σε πιο βαθμό η
Τράπεζα Πειραιώς έχει ενημερώσει τον εποπτικό βραχίονα της ΕΚΤ (SSM) για τον
έλεγχο της Grant Thornton και για το εάν έχει υπάρξει σχετική ενημέρωση της
Τράπεζας της Ελλάδος από το Audit Committee του ιδρύματος. Άγνωστο είναι και
το εάν η Διοίκηση του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, είναι
ενήμερηγια τον έλεγχο – αν και διαθέτει μέλος στο Audit Committee της
Πειραιώς-. Καμία απάντηση από την Πειραιώς Το Documento την Τρίτη 20 Οκτωβρίου απηύθυνε ερωτήσεις στο
Γραφείο Τύπου της Τράπεζας Πειραιώς για το θέμα, ζητώντας την επίσημη θέση
της τράπεζας. Το σχετικό ερώτημα κοινοποιήθηκε και στον Διευθύνοντα Σύμβουλο
της Τράπεζας Πειραιώς Χρήστο Μεγάλου. Σχετικά επανήλθαμε και χθες Πέμπτη και
σήμερα Παρασκευή, ωστόσο η πλευρά της τράπεζας δεν απάντησε στα ερωτήματα
μας. Οι σχετικές ερωτήσεις είχαν ως εξής: «Σύμφωνα με διασταυρωμένες δημοσιογραφικές πληροφορίες η Τράπεζα
Πειραιώς έχει αναθέσει από τις αρχές του 2020 στην ελεγκτική εταιρεία Grant
Thornton να ελέγξει δάνεια που διαγράφηκαν από την προηγούμενη Διοίκηση του
ιδρύματος. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, το έργο ανατέθηκε αφού πρώτα η
Οικονομική Εισαγγελία ζήτησε από την Διοίκηση της Τράπεζας Πειραιώς ενημέρωση
για δάνεια που είχε διαγράψει η τράπεζα την περίοδο 2011 -2015 και αφορούν σε
χορηγήσεις προς συνδεδεμένα μέλη και σε επιχειρηματίες που είχαν μεγάλη
δανειακή έκθεση. Κατά τις ίδιες πληροφορίες η Οικονομική Εισαγγελία ζήτησε από
την Τράπεζα Πειραιώς προ μηνός να επιταχύνει τη σχετική έρευνα. Στη βάση των ανωτέρω θα ήθελα να με ενημερώσετε: - Για το που βρίσκεται ο έλεγχος της εταιρείας Grant Thornton
και ποιος είναι ο εκτιμώμενος ορίζοντας ολοκλήρωσής της. - Για το εάν επιβεβαιώνετε τις πληροφορίες πως ήδη έχουν
εντοπισθεί παράνομες διαγραφές δανείων ύψους 1,5 δισ. ευρώ. - Για το εάν έχει ενημερωθεί το Audit Committee της τράπεζας, η
Τράπεζα της Ελλάδος και ο SSM. - Για το εάν θα κινήσετε όλα τα ένδικα μέσα σε βάρος όσων ζημίωσαν
την τράπεζα». Εμπλοκή με τους εισαγγελείς Ωστόσο, στον βραχυπρόθεσμο ορίζοντα διαφαίνεται ένα πρόσθετο
πρόσκομμα στην εισαγγελική διερεύνηση της υπόθεσης των διαγραφών δανείων,
αλλά και όλων των άλλων κρίσιμων υποθέσεων που χειρίζονται οι οικονομικοί
εισαγγελείς και οι εισαγγελείς διαφθοράς. Αυτό έχει να κάνει με την απόφαση
της Κυβέρνησης να αλλάξει τον τρόπο λειτουργίας της Οικονομικής Εισαγγελίας
και της Εισαγγελίας κατά της Διαφθοράς δημιουργώντας στην Εισαγγελία Εφετών
Αθηνών ένα νέο ενιαίο Τμήμα Οικονομικού Εγκλήματος. Το άρθρο 75 του νομοσχεδίου που κατατέθηκε την Τετάρτη στη Βουλή
αναφέρει πως η θητεία των υπηρετούντων Εισαγγελέων Οικονομικού Εγκλήματος και
Εγκλημάτων Διαφθοράς, των αναπληρωτών τους, των συνεπικουρούντων αυτούς
εισαγγελικών λειτουργών, καθώς και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου που
εποπτεύει και συντονίζει τους ως άνω εισαγγελικούς λειτουργούς «λήγει
αυτοδικαίως» από την τοποθέτηση των Εισαγγελέων Οικονομικού Εγκλήματος και
του Προϊσταμένου του Τμήματος Οικονομικού Εγκλήματος. Το ίδιο άρθρο ξεκαθαρίζει πως «οι αρμοδιότητες επί όλων των
εκκρεμών υποθέσεων» ενώπιον των Εισαγγελέων Οικονομικού Εγκλήματος και
Εγκλημάτων Διαφθοράς περιέρχονται αυτοδικαίως στο Τμήμα Οικονομικού
Εγκλήματος. Τί σημαίνει αυτό; Πως στην περίπτωση που δεν τοποθετηθούν στο
Τμήμα Οικονομικού Εγκλήματος οι ίδιοι εισαγγελείς που χειρίζονται τις
υποθέσεις αυτές, τότε η διερεύνηση των εκκρεμών υποθέσεων θα ξεκινήσει εκ
νέου από νέους εισαγγελείς, ήτοι θα υπάρξει τεράστια απώλεια χρόνου. Ανάρτηση – πρόκληση από την τράπεζα! Την ώρα που αποκαλύπτεται ότι η τράπεζα Πειραιώς έχει κουρέψει
θαλασσοδάνεια εκατοντάδων εκατομμυρίων υπέρ εφοπλιστών, την βραβεύει η Λόιντς
…εφοπλιστών! Φαίνεται ότι οι τραπεζίτες προκαλούν το κοινό αίσθημα. Νιώθω ότι
θα παραμένουν για πάντα στο απυρόβλητο. Δεν εξηγείται αλλιώς η ενέργεια της
τράπεζας Πειραιώς να ανεβάσει διθυραμβικό μήνυμα με την …βράβευση της από
εφοπλιστικό οργανισμό, την ώρα που αποκαλύπτεται ότι έχει κουρέψει δάνεια
εφοπλιστών, που την ίδια στιγμή πόζαραν να αγοράζουν νέα πολυτελή αυτοκίνητα
και να καμαρώνουν! Δηλαδή ο ελληνικός λαός ανακεφαλαιοποιεί σε με το αίμα του τις
τράπεζες για τα θαλασσοδάνεια, αποδεικνύεται ότι οι τράπεζες κούρευαν
εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ όχι για να τα δώσουν στην πραγματική οικονομία
αλλά για να ανακουφίσουν εφοπλιστές, και τώρα μας χλευάζουν δείχνοντας μας
πως τους βράβευσαν οι εφοπλιστές! Καλά να πάθουμε. |
|
Posted: 24 Oct 2020 11:00 AM PDT Γράφει ο Ηλίας Σταμπολιάδης Με αφορμή το άρθρο του Μανώλη Κοττάκη στην Εστία στις 22
Οκτωβρίου 2020, https://www.estianews.gr/apopseis/agrammatoi-kai-sklavoi/,
ο φίλος και συνάδελφος Δημήτριος Τριανταφυλλόπουλος εξέφρασε την ελπίδα «Και
αν, ως εκ θαύματος, άναβε μια σπίθα; Άμποτε!». Το άρθρο αναφέρεται σε μία
συνάντηση του κ. Κοττάκη με τον επιχειρηματία Πρόδρομο Εμφιετζόγλου, τον
ομότιμο καθηγητή της Παντείου Χρήστο Γιανναρά, τον τ. Πρόεδρο της Ακαδημίας
Αθηνών Αντώνη Κουνάδη και άλλους εκλεκτούς φίλους του από τον χώρο του
Πολιτισμού, της Ιατρικής και του Επιχειρείν. Από ότι καταλαβαίνουμε η συζήτηση στράφηκε και στα εθνικά θέματα
και ο κ. Εμφιετζόγλου επέμενε στην ανάγκη «Ανάτασης» του έθνους που όμως για
την πραγματοποίηση της χρειάζεται να υπερβούμε μία άλλη συνιστώσα της
σημερινής Ελλάδας την «Παρακμή» στην οποία αναφέρεται και το επίκαιρο άρθρο
του κ. Γιανναρά στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της προηγούμενης Κυριακής . Η παρακμή
αποδεικνύεται άμεσα και στην ίδια την εφημερίδα που σε αμέσως επόμενες
σελίδες φιλοξενούσε άρθρα με καθαρά εθνομηδενιστικό περιεχόμενο. Τελικά ο κ. Κοττάκης καταλήγει στο συμπέρασμα ότι για την
υπέρβαση της Παρακμής και την πραγματοποίηση της Ανάτασης χρειάζεται
ανατροπή, όχι βέβαια στο Πολιτικό Σύστημα, αλλά στην Παιδεία η οποία σήμερα
έχει αλλοιωθεί σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες από το Δημοτικό μέχρι το
Πανεπιστήμιο με την εφαρμογή αντεθνικών προγραμμάτων και την εισαγωγή στην
εκπαίδευση δασκάλων και καθηγητών που υποδεικνύονται από το ίδιο το σύστημα.
Βεβαίως είναι παράτολμο ο αρχισυντάκτης της ΕΣΤΙΑΣ να μιλάει για
ανάγκη ανατροπής του Πολιτικού Συστήματος και μεταφέρει το πρόβλημα στην
Παιδεία η ανατροπή της οποίας θα ανατρέψει βεβαίως και το σύστημα που σήμερα
οδηγεί το Έθνος στην Παρακμή. Τίθεται όμως το ερώτημα πως είναι δυνατόν να
αλλάξει η Παιδεία όταν αυτή επιβάλλεται από το υπάρχον σύστημα ασχέτως εάν
αυτό εκφράζεται με τις αλλοτροπικές μορφές αριστερής ή δεξιάς ιδεολογίας όταν
στην ουσία πρόκειται για το ίδιο σύστημα χειραγώγησης του λαού υπέρ της
κομματοκρατίας μιας ευνοημένης ελίτ; Η ανατροπή θα έλθει μόνο με αντίδραση και αντίσταση του λαού ο
οποίος όμως χρειάζεται αφύπνιση και καθοδήγηση και δεν αυτοργανώνεται όπως
ισχυρίζονται οι Κομμουνιστές. Κάποιοι πρέπει να αναλάβουν αυτό το έργο που
απαιτεί επιχειρηματική γνώση και οργάνωση υπό την γενική έννοια του
Επιχειρείν, αλλά και αυτοθυσία η οποία αμφισβητείται από τον καλλιεργούμενο
ευδαιμονισμό και καταναλωτισμό. Συμφωνώ με τον τίτλο που έδωσε στο άρθρο του
ο κ. Κοττάκης «Αγράμματοι και Σκλάβοι» όμως, το ερώτημα είναι πως θα έλθουμε
σε αυτογνωσία και πώς θα ενεργήσουμε. Θυμάμαι στο Δημοτικό που οι δάσκαλοι
και οι δασκάλες όταν μας μάθαιναν να λύνουμε προβλήματα μας εισήγαγαν στις
έννοιες της Ανάλυσης του προβλήματος και της Σύνθεσης της λύσης και όχι στην
παπαγαλία της. Σήμερα τα παιδιά έχουν υπερπληροφόρηση αλλά δεν έχουν την
κριτική ικανότητα να την αξιολογήσουν και κυρίως δεν έχουν τα πρότυπα
σύγκρισης αλλά άγονται και φέρονται από τα προτεινόμενα είδωλα της εκάστοτε
εποχής στερημένα από σταθερές, διαχρονικές αξίες. Καθηγητής Ηλίας Σταμπολιάδης Μηχανικός Μεταλλείων Μεταλλουργός |
|
You are subscribed
to email updates from ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily. |
Email delivery powered by Google |
|
Google, 1600
Amphitheatre Parkway, Mountain View, CA 94043, United States |
|
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου