ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily Unsubscribe
|
|
Tue, Feb 12, 8:07 PM (1 day ago)
| |
|
|
|
|
Posted: 12 Feb 2019 09:30 AM PST
Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρόςΣτίς καθημερινές μας συναναστροφές, τόσο στίς παρέες ὅσο καί στούς χώρους ἐργασίας, διαπιστώνουμε, ὅτι κάποιες ἀπορίες καί κάποιες ἀντιδράσεις πιστῶν μέρα μέ τήν ἡμέρα ὅλο καί πληθαίνουν. Ἀπορίες καί ἀντιδράσεις πού βεβαιώνουν, ὅτι τό ποίμνιο δέν ἀποτελεῖται ἀπό ἄβουλα καί ἄνευρα προβατάκια, ἀλλά ἀπό αὐτεξούσια καί ἄγρυπνα μέλη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας. Ἐάν ρωτήσετε, ἀπό ποῦ ξεκινᾶνε ὅλες αὐτές οἱ ἀπορίες καί οἱ ἀντιδράσεις, ἡ ἀπάντηση εἶναι ἀπλῆ, ὄχι ὅμως καί μονοφυσιτική: Πρῶτον ἀπό τήν καθημερινή εἰδησεογραφία καί δεύτερον ἀπό τήν καλή ἀνησυχία τῶν γρηγορούντων καί προσευχομένων Πιστῶν τῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας μας.Ὅταν γιά πρώτη φορά ἡ μικρή μου γενέτειρα πόλις πληροφορήθηκε τίς πονηρές συνθῆκες ὀργάνωσης τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης καί προπαντός τίς ἀντορθόδοξες ἀποφάσεις της, ἄν καί τά γεγονότα ἦσαν ἀκόμα νωπά, ἐντούτοις δέν ἔμεινε τότε βουβή καί ἀπαθής. Ἡ ἀντίδρασή της ἡ ὁμολογιακή ἦταν ἄμεση καί δυναμική: Οἰκογενειάρχες διακοσίων πενήντα Ὀρθοδόξων οἰκογενειῶν ὕψωσαν ἐνυπόγραφη φωνή Ὁμολογίας Πίστεως, ἡ ὁποία ἐπιδόθηκε στόν σεβασμιώτατο Μητροπολίτη τους καί ταυτόχρονα δημοσιεύθηκε στό διαδίκτυο. Σήμερα, πού ἡ ψευδοσύνοδος γέννησε ὁλόκληρη σειρά ψυχοκτόνων ἐκκλησιαστικῶν γεγονότων, πῶς οἱ χθεσινοί διακόσιοι πενῆντα ὁμολογητές οἱκογενειάρχες νά μήν ἔχουν γίνει χίλιοι καί παραπάνω; Σήμερα, πού ἡ Ἐκκλησιαστική μας Παράδοση καί ἡ Ὀρθόδοξη Δογματική Διδασκαλία περιφρονοῦνται ἀπροκάλυπτα πλέον καί ἀναίσχυντα, πῶς νά μήν προκληθοῦν ἀπορίες καί ἀντιδράσεις;Σήμερα, πού τό σχῖσμα μεταμορφώνεται ‘’πατριαρχικῷ δόγματι’’ σέ ‘’ἑνότητα’’, πῶς νά μήν προκύψουν ἐρωτήματα καί ἐνστάσεις;Σήμερα, πού ἡ περιβόητη πατριαρχική ἀναγνώριση τῆς σχισματικῆς καί ἀνυπόστατης Οὐκρανικῆς ‘’ἐκκλησίας’’ διχάζει τό Περιβόλι τῆς Παναγιᾶς μας, πῶς νά μήν πυκνώσουν οἱ τάξεις τῶν Πιστῶν πού ἀποροῦν, πού ἀνησυχοῦν, πού προβληματίζονται καί πού ἐτοιμάζονται σιωπηλά μέν, ἀλλά Θεοκινήτως δυναμικά, γιά γενναῖες ὁμολογιακές ἀποφάσεις; Σήμερα, πού τό Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας, μέ ἀφορμή τήν φαναριώτικη ἀναγνώριση τῆς νέας σχισματικῆς Οὐκρανικῆς ‘’ἐκκλησίας’’, χαρακτηρίζει τό Πατριαρχεῖο μας σχισματικό καί ἀπαγορεύει στούς πιστούς του νά κοινωνοῦν στίς ἐκκλησίες τίς δικές μας, πῶς νά μήν προκύψουν εὔλογες ἀπορίες, καί πῶς νά μήν ἀνατείλουν δυναμικότερες καί μαζικότερες ἀντιδράσεις πιστῶν;Σήμερα, πού μέ ἀφορμή τό Οὐκρανικό, ἔρχεται ὁ Πατριάρχης Σερβίας καί δηλώνει δημοσίως, ὅτι δέν ἔχουμε ἀνάγκη ἀπό πάπα τῆς ἀνατολῆς, πῶς εἶναι δυνατόν στίς ἐκκλησιολογικές συνειδήσεις τῶν πιστῶν νά μήν δημιουργηθοῦν ἐρωτήματα καί ἀντιδράσεις;Σήμερα, πού τήν φαναριώτικη ἀπόδοση ‘’κανονικότητας’’ στήν σχισματική ‘’ἐκκλησία’’ τῆς Οὐκρανίας δέν τήν ἀποδέχεται καί δέν τήν ἀναγνωρίζει οὔτε μία ἀπό τίς ὑπόλοιπες 14 Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, πῶς νά μήν ξεπεταχτοῦν ἀπό τά στήθη τῶν πιστῶν ἐρωτήματα καί ἀντιδράσεις; Σήμερα, πού κάποιοι ‘’ἐπίσκοποι’’ καί κάποιοι ‘’ἁγιορείτες ἡγούμενοι’’ συμπροσεύχονται δημοσίως στόν Αλλάχ παρέα μέ ἰμάμη, πῶς νά μήν ἐγερθοῦν κύματα ἐρωτήσεων καί ἀντιδράσεων;Οἱ ἁρμόδιοι γνωρίζουν ἀσφαλῶς, ὅτι χάρις στίς ὑπεράνθρωπες προσπάθειες τῶν συνεργατῶν τους ἐξομολόγων πνευματικῶν, οἱ ἀντιδράσεις τῶν περισσοτέρων πιστῶν παραμένουν πρός τό παρόν ἐσωτερικές. Αὐτό, ὅμως, ἀπ’ ὅτι φαίνεται, δέν θά κρατήσει καί γιά πολύ. Καί τοῦτο, διότι τά ἐρωτήματα καί οἱ ἀπορίες μπορεῖ νά μήν ἔχουν ἀπαντηθεῖ ἐπισήμως ἀπό τούς ἰθύνοντες, ἔχουν ὅμως ἀπαντηθεῖ κατά Θεία δωρεά στίς κατ’ ἰδίαν συζητήσεις μέ παραδοσιακούς πνευματικούς, στίς συναναστροφές τῶν πιστῶν μεταξύ τους καί προπαντός μέσῳ διαδικτύου. Εἶναι ἠλίου φαεινότερον, ὅτι ἡ ἐπιτούτου καθυστέρηση λήψεως ἀποφάσεων ἀπό τήν Ἱεραρχία μας στά προαναφερθέντα θέματα, τά ὁποῖα θέματα ἅπτονται τῆς σωτηρίας μας, οὔτε τούς ἱεράρχες μας ὠφελεῖ οὔτε καί τούς πιστούς. Μονάχα ἕναν ὠφελεῖ καί χαροποιεῖ: Τόν μισόκαλον.Λοιπόν, ἰδού ἡ σύγκλησις Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἑλλάδος, ἰδού καί οἱ θεοπρεπεῖς Ἀποφάσεις. Ὁ λαός τοῦ Θεοῦ, γιά ὅσους δέν ζοῦν σέ περιβάλλοντα ἀποστειρωμένα, βρίσκεται σέ κατάσταση ἐναγώνιας ἀναμονῆς. Εἶναι καζάνι πού βράζει. Ἐάν τό καζάνι ἐκτιναχθεῖ, θά καεῖ πολύς κόσμος. Γι’ αὐτό, ὅσοι ἀπό τούς Ἐπισκόπους μας δέν εἶναι μπλεγμένοι μέ περίεργες όργανώσεις καί ὅσοι συναισθάνονται ἀκόμη τήν βαρύτητα καί τό μεγαλεῖο τῆς θεόσδοτης ποιμαντικῆς τους ἀποστολῆς, ἄς μήν διστάσουν νά μιμηθοῦν τούς Ἁγίους μας Πατέρες. Ἄς μήν διστάσουν νά βροντοφωνάξουν τό ΟΧΙ, πού θά τους πάει κατευθεῖαν στόν Παράδεισο. Διαφορετικά, τό κρίμα τῆς ἀπώλειας ψυχῶν θά τό φορτωθοῦν ὁλόκληρο στό λαιμό τους. Σωστή κόλαση, δηλαδή. Ἔτσι λένε οἱ Ἅγιοι τῆς Πίστεώς μας.10.2.2019 
|
|
Posted: 12 Feb 2019 08:30 AM PST
Γράφει ο Νίκος Λυγερός Η νέα μακεδονική μάχη Η νέα μακεδονική μάχη έχει αρχίσει με την εκλογική εκστρατεία σε πολλαπλό επίπεδο. Δεν πρέπει ν’ αφήσουμε κανέναν όρθιο από τους υποψήφιους που υποστήριξαν το Προσύμφωνο των Πρεσπών, διότι ξέρουμε ότι είναι εφιάλτες για την Ελλάδα. Κανένας από αυτούς δεν έχει κάποια δικαιολογία που θα μπορούσε να τον προστατέψει από την αντεπίθεση του ελληνικού λαού. Πρέπει επίσης να δώσουμε ένα οριστικό τέλος στα μικρά κόμματα που υπέκυψαν στη θέληση, ακόμα και αν ήταν βάρβαρη, του κυβερνώντος κόμματος. Είναι όλα επικίνδυνα και δεν είναι ικανά ν’ αντισταθούν. Έτσι δεν υπάρχει λόγος να τους βρίσκουμε κάποιο λόγο που δεν καταψήφισαν το απαράδεκτο Προσύμφωνο, και δεν μας ενδιαφέρει αν τελικά διάβασαν το κείμενο των 19 σελίδων στα αγγλικά. Δεν έχουμε ούτε ενοχές ούτε τύψεις, ας έχουν αυτοί που έβαλαν ένα τέλος στην πολιτική τους καριέρα. Θα χρησιμοποιήσουμε κάθε στοιχείο που θα έχουμε ενάντια σε αυτούς που πούλησαν όχι μόνο το όνομα της Μακεδονίας, αλλά και το δικό τους. Έτσι θα μάθουν από πρώτο χέρι τι σημαίνει μακεδονική ήττα, διότι δεν τους έχουμε ανάγκη για τη συνέχεια της πορείας του Ελληνισμού. Ας ξεμπερδεύουμε λοιπόν με αυτούς για να ζήσει ελεύθερη η Μακεδονία μας και η πατρίδα μας. πηγήΆμυνα χωρίς ασφάλειαΑς τα βγάλει όλα στη φόρα ο Πρώην Υπουργός Εθνικής Αμύνης για να μάθουμε επιτέλους όλα όσα έγιναν και στο Υπουργείο Εξωτερικών για την προώθηση με κάθε τρόπο του Προσυμφώνου των Πρεσπών, διότι δεν υπάρχει λόγος να κρατήσουν τη θέση τους μερικοί υπάλληλοι που τοποθετήθηκαν μόνο και μόνο για αυτό το ύπουλο συνωμοτικό έργο. Δεν είναι ανάγκη να περιμένει περισσότερο ούτε για τον Πρόεδρο της Βουλής αφού βλέπουμε ποια είναι η αντιδημοκρατική του συμπεριφορά. Όσον αφορά στους πρώην βουλευτές του κόμματός του καλό είναι να ξέρουμε όλα όσα έχουν κάνει, γιατί είναι ικανοί να συνεχίσουν το δόλιο έργο τους και μετά με άλλους τρόπους αν δεν έχουν ξεμπροστιαστεί επισήμως. Το τέλος της Κ.Ο. είναι δεδομένο, αλλά πρέπει τουλάχιστον να προσφέρει πληροφορίες για όσους την κατέστρεψαν για να μπορέσει να περάσει στην αντεπίθεση. Άλλωστε είναι ο μόνος τρόπος για όσους δεν πρόδωσαν την Μακεδονία να κάνουν τη διαφορά για να μην μπουν όλοι στο ίδιο πακέτο. Οι πληροφορίες όταν είναι γνώσεις αποτελούν όπλο κατά της προπαγάνδας και έχουν τώρα τεράστια σημασία σε προεκλογική περίοδο που είναι τόσο κρίσιμη.πηγήΤα επιδοτούμενα κανάλιαΗ κυβερνητική προπαγάνδα προσπαθεί να κρατηθεί φιμώνοντας τα επιδοτούμενα κανάλια. Ουσιαστικά τα εκβιάζει δίνοντάς τους χρήματα για να μη λένε τίποτα για τον νέο Μακεδονικό Αγώνα και γενικότερα ενάντια στην κυβέρνηση. Αυτό είναι χαρακτηριστικό ειδικά στα περιφερειακά κανάλια που θέλουν να ανήκουν στο ψηφιακό μπουκέτο. Έτσι ακόμα και μέσα στη Μακεδονία υπάρχει λογοκρισία για το Σκοπιανό. Βέβαια νομίζει η κυβέρνηση ότι θα σώσει μερικούς πόντους από την τεράστια ήττα που θα υποστεί, αλλά και σε αυτό το σημείο κάνει λάθος εκτίμηση. Διότι όλα μαθαίνονται στην επαρχία και σιγά σιγά οργανώνεται η μεγάλη ρήξη με το κατεστημένο που τώρα πια δεν έχει τα πάνω του όπως τα προηγούμενα χρόνια. Και αυτή η αντεπίθεση θα έχει ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα, ειδικά τώρα που έχει αρχίσει η προεκλογική εκστρατεία. Έτσι τα κανάλια ακόμα και επιδοτούμενα θα βρεθούν υπό πίεση για ν’ αποκαλύψουν την αλήθεια, αλλιώς θα υποστούν και τα ίδια μεγάλο κόστος στη συνέχεια και αυτό θα μπορούσε να είναι και η ταφόπλακα τους, ακριβώς λόγω της αλλαγής της πηγής των επιδοτήσεων. πηγή Ο Νίκος Λυγερός είναι καθηγητής ΓεωστρατηγικήςΝ. Λυγερός: Ο Νέος Μακεδονικός Αγώνας για την ακύρωση του Προσυμφώνου, Ανοιχτό Πανεπιστήμιο Ασπροπύργου, Πνευματικό Κέντρο Ασπροπύργου, 11/02/2019 ΕΔΩ 
|
|
Posted: 12 Feb 2019 07:30 AM PST
 |
| Ζευγάρι Ετρούσκων (Λούβρο) |
Γράφει ο Χρήστος ΜπαρμπαγιαννίδηςΈνας απ’ τους πιο αρχαίους, εκπληκτικούς και μυστήριους πολιτισμούς που γνώρισε η Ευρώπη ήταν του λαού των Ετρούσκων, ενός λαού που άφησε λίγα αλλά αξιοσημείωτα ίχνη στο πέρασμά του από την ιστορία. Σύμφωνα με τις πιο αξιόπιστες πηγές, εξολοθρεύτηκαν από τη συνεχώς αυξανόμενη δύναμη των Ρωμαίων στην Ιταλική χερσόνησο. Αυτό, εν μέρει, ανταποκρίνεται στην ιστορική πραγματικότητα, ωστόσο μέσω της Ρώμης κατά κάποιο τρόπο επέζησαν, αν και μοιάζει οξύμωρο, αφού το ετρουσκικό στοιχείο ήταν ένα από τα θεμελιώδη τμήματα του ανερχόμενου ρωμαϊκού λαού. Κανείς δε γνωρίζει με ακρίβεια από πού πήγε αυτός ο λαός στην Ιταλία. Εντούτοις, κατά την αρχαϊκή εποχή εντοπίζονται στην κεντρική και βόρεια Ιταλία. Αν εξετάσουμε τα αγάλματά τους και τα πήλινα αγγεία τους, θυμίζουν ανθρωπολογικά λαούς της Μικράς Ασίας, καθώς ήταν πιο κοντόχοντροι και είχαν κρανία πιο δυνατά από τους ντόπιους κατοίκους της Ιταλίας. Πολλοί υποστηρίζουν πως ήρθαν δια θαλάσσης και αυτό επιβεβαιώνεται, επειδή ήταν ο πρώτος λαός της Ιταλίας που απέκτησε στόλο. Αυτοί έδωσαν το όνομα Τυρρηνική, που σημαίνει ετρουσκική, στη θάλασσα που περιβρέχει τις ακτές της Τοσκάνης. Πιθανό να αποβιβάστηκαν αρχικά εκεί και να υπέταξαν τους ιθαγενείς με τα πιο εξελιγμένα όπλα τους.
Το ότι ο πολιτισμός τους ήταν ανώτερος των κατοίκων της Βίλλα Νόβα (έτσι ονομαζόταν η κεντρική Ιταλία), φαίνεται από τους τάφους τους. Τα κρανία που βρέθηκαν, φέρνουν στο φως προχωρημένες οδοντοτεχνικές εργασίες. Τα δόντια είναι μια σημαντική ένδειξη της ζωής των λαών. Όσο πιο πολύ αναπτύσσεται ένας πολιτισμός, τόσο περισσότερο χαλάνε και η ανάγκη φροντίδας τους γίνεται επιτακτική. Ήξεραν να ενισχύουν τους τραπεζίτες με γέφυρες και γνώριζαν τα μέταλλα για την κατασκευή τους. Δε γνώριζαν μόνο τον σίδηρο αλλά και την κατεργασία του, όπως και τον χαλκό, τον κασσίτερο και το ήλεκτρο.Οι πόλεις που έχτισαν στην ενδοχώρα, η Ταρκυνία, το Αρέττιο, η Περούτζια ήταν πιο εξελιγμένες από των Λατίνων και των Σαβίνων. Ήταν ζωσμένες με οχυρά, είχαν δρόμους και υπονόμους! Οι μηχανικοί τους ήταν εκπληκτικοί και δούλευαν με σχέδιο. Ήξεραν να οργανώνουν συλλογική εργασία κοινωφελούς χρήσης και αυτό μας το δείχνουν τα κανάλια με τα οποία εξυγίαναν την περιοχή από την ελονοσία.
 |
| Η Χίμαιρα του Αρέζο. Κλασσικό υπόδειγμα ετρουσκικής τέχνης |
Μα πάνω απ’ όλα ήταν σπουδαίοι έμποροι! Την εποχή που οι γεωκτηνοτρόφοι Ρωμαίοι δεν γνώριζαν τι υπάρχει πέρα απ’ τους λόφους της Ρώμης, οι Ετρούσκοι είχαν φτάσει στο Πεδεμόντιο, τη Λομβαρδία και στο Βένετο. Μετά πέρασαν τις Άλπεις και ακολουθώντας τον Ροδανό και τον Ρήνο, έφεραν τα προϊόντα τους στις αγορές της σημερινής Γαλλίας, Ελβετίας και Γερμανίας για να τα ανταλλάξουν με ντόπια. Ήταν οι πρώτοι που έφεραν στην Ιταλία σαν μέσο ανταλλαγής το νόμισμα, το οποίο και αντέγραψαν αργότερα οι Ρωμαίοι. Οι Ετρούσκοι ήταν άνθρωποι χαρούμενοι που απολάμβαναν τη ζωή τους, ίσως και γι’ αυτό να έχασαν τελικά τον πόλεμο από τους αυστηρούς και μελαγχολικούς Ρωμαίους. Από τα αγγεία τους διαπιστώνουμε πως ήταν καλοντυμένοι, με χιτώνες που τους αντέγραψαν οι Ρωμαίοι, είχαν μακριά μαλλιά με βοστρυχωτά γένια, κοσμήματα στους καρπούς, στο λαιμό, στα δάχτυλα και πάντα έτοιμοι να πιουν, να φάνε και να κουβεντιάσουν.Ασχολούνταν με τον αθλητισμό και ιδιαίτερα με την πυγμαχία, τη δισκοβολία, την πάλη. Αυτό όμως που εντυπωσιάζει είναι άλλες δυο δραστηριότητες: το πόλο και οι ταυρομαχίες, αν και δε γνωρίζουμε τους κανόνες που ίσχυαν σ’ αυτά τα αθλήματα.Η θέση της γυναίκας στην κοινωνία τους ήταν διαφορετική σε σχέση με τα πατριαρχικά ήθη των Ρωμαίων. Οι γυναίκες τους απολάμβαναν μεγάλη ελευθερία και παριστάνονται συντροφιά με τους άνδρες τους. Ήταν ελευθέρων ηθών. Εμφανίζονται στολισμένες, μακιγιαρισμένες και χωρίς πολλές αναστολές! Τρώνε, πίνουν, ξαπλώνουν σε ευρύχωρους καναπέδες, παίζουν αυλό και χορεύουν. Οι γυναίκες πήγαιναν σχολείο και σπούδαζαν! Οι (τότε) ηθικοί Ρωμαίοι ονομάζανε Τοσκανέζες, δηλαδή Ετρούσκες, όλες τις γυναίκες ελευθέρων ηθών.Ο κύριος θεός τους ήταν ο Τινίας που ασκούσε εξουσία με τον κεραυνό και την βροντή, αλλά είχε και μεγάλη βοήθεια από τους υπόλοιπους δώδεκα θεούς (σύμπτωση ή κάτι άλλο η σχέση με τον Δία και το δωδεκάθεο). Όλοι μαζί οι θεοί, σύμφωνα με τη θρησκεία των Ετρούσκων, σχημάτιζαν το μεγάλο δικαστήριο που θα έκρινε τις ψυχές, αν θα πήγαιναν στην κόλαση ή στον παράδεισο, όπου θα συνέχιζαν τις γήινες ηδονές.Οι Ετρούσκοι μπορεί να ήταν εξελιγμένοι πολιτιστικά, αλλά δεν ήταν πάντα υποδείγματα ευγένειας. Πολλές φορές επιδίδονταν σε ανθρωποθυσίες, κυρίως αιχμαλώτων πολέμου, όπου αργότερα οι μάντεις τους διάβαζαν τα σπλάχνα τους και προμήνυαν το μέλλον. Ακόμα και αυτό αντέγραψαν οι Ρωμαίοι, αν και χρησιμοποιούσαν συνήθως σπλάχνα ζώων.Ωστόσο, το μειονέκτημα των Ετρούσκων ήταν η έλλειψη κοινής σοβαρής οργάνωσης των πόλεών τους. Υπήρχε μια ομοσπονδία με επικεφαλής την Ταρκυνία, αλλά πάντα κυριαρχούσαν οι αυτονομιστικές τάσεις. Τα μικρά αυτά κρατίδια αντί να ενωθούν, όταν οι Ρωμαίοι γιγάντωσαν, ηττήθηκαν σιγά σιγά το ένα μετά το άλλο.Οι Ρωμαίοι, αφού πρώτα μορφώθηκαν από τους Ετρούσκους και αφού πάντα υπέφεραν από την πνευματική τους ανωτερότητα, όχι μόνο κατέστρεψαν, αλλά και θέλησαν να σβήσουν κάθε ίχνος του πολιτισμού τους, γιατί τον θεωρούσαν άρρωστο και φθοροποιό. Αντέγραψαν όμως ότι έκριναν καλό!Οι πιο ευκατάστατοι έστελναν τα παιδιά τους στις ετρουσκικές πόλεις να ειδικευτούν στην ιατρική και στη μηχανική. Υιοθέτησαν τη χρήση του νομίσματος, μιμήθηκαν τον χιτώνα και δανείστηκαν την πολιτειακή τους οργάνωση. Όμως, η αρχαία Ρώμη με τα στωικά της ήθη, τη σκληρή πειθαρχία και τον συντηρητισμό στον καθημερινό της βίο, προχώρησε, όχι μόνο στην πολεμική νίκη εναντίον τους, στην κατάληψη της γης τους, αλλά και στον αφανισμό τους για να μη μολυνθούν από τα ετρουσκικά ήθη. Έτσι, θέλησαν να θάψουν όλα τα ίχνη και τα μνημεία τους! Όλα αυτά βεβαίως έλαβαν χώρα μετά από αιώνες κυριαρχίας των Ετρούσκων.
 |
| Η περιοχή της Ετρουσκικής επέκτασης με τις 12 πόλεις τους. |
Ωστόσο, αρχαιολογικά ευρήματα και σωστή μελέτη των ελαχίστων πηγών αποδεικνύει πως ακόμα και αυτή η Ρώμη βασίστηκε σ’ ένα ετρουσκικό υπόβαθρο. Φαίνεται πως η λέξη Ρώμη προέρχεται από το ετρουσκικό Rumon που σημαίνει ποτάμι. Εικάζεται πως εκεί που χτίστηκε η Ρώμη υπήρχε μια παλιά ετρουσκική αποικία. Όταν κατέφτασαν οι Λατίνοι και οι Σαβίνοι, που είχαν το ίδιο αίμα και ανήκαν στην ίδια φυλή, βρήκαν μια φυλή, τους Ετρούσκους, που είχαν άλλη γλώσσα, θρησκεία και ανήκαν σε άλλη φυλή. Έτσι, είναι πολύ πιθανό ο πρώτος συνοικισμός της Ρώμης να θεμελιώθηκε από τους Ετρούσκους!Η Ρώμη λοιπόν, μείγμα ετρουσκικής και λατινικής ζύμωσης, για αιώνες πορεύτηκε με αυτόν τον τρόπο. Αργότερα, οι Λατίνοι και οι Σαβίνοι, συνειδητοποιώντας την κοινή τους καταγωγή και τη διαφορετικότητά τους, αφού απέκτησαν υπεροχή κατέστρεψαν την Ετρουρία, όχι μόνο σαν κράτος αλλά και σαν πολιτισμό.Αυτός, όμως, ο μυστηριώδης πολιτισμός διατήρησε το στίγμα του μέσω ενός ανθρώπου που οι Ρωμαίοι του έδωσαν λατινικό πιστοποιητικό γεννήσεως: του Ρωμύλου, που πολύ πιθανό να ήταν Ετρούσκος. Διότι η ιεροτελεστία της ίδρυσης της Ρώμης, κατά την οποία σύμφωνα με τον μύθο, ο Ρωμύλος άνοιξε τάφρο με ένα άροτρο που έσερναν ένας άσπρος ταύρος και ένα θηλυκό μοσχάρι, αφού πρώτα τα δώδεκα πουλιά των καλών οιωνών έκαναν κύκλους πάνω από το κεφάλι του, ήταν ετρουσκική!ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Intro Montanelli, Ιστορία των Ρωμαίων, Εκδ. Θεμέλιο
Friedhelm Prayon, Οι Ετρούσκοι, Εκδ. Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης
http://en.wikipedia.org/wiki/Etruscan_civilization
http://eranistis.net/wordpress/
το είδαμε ΕΔΩΣΧΟΛΙΟΔεν ξέρω αλλά διαβάζοντας το άρθρο το μυαλό μου συνεχώς πηγαινε στο ότι οι Ετρούσκοι ήταν ελληνικής καταγωγής...Εσάς; 
|
|
Posted: 12 Feb 2019 06:30 AM PST
«Χθες τα μεσάνυχτα είχα ακόμη μία ευκαιρία να συνομιλήσω με νεαρό ασκητή. Είναι αυτός που πριν τέσσερα χρόνια πρώτος αναφέρθηκε στην φυγή του Ερντογάν ως ορόσημο μεγάλων εξελίξεων. Τότε μας είχε αναφέρει…«Όταν θα φύγει ο Ερντογάν – είτε τον διώξουν, είτε πεθάνει – πάρε τρόφιμα για 6-7 μήνες… Όσο είναι αυτός πάνω, με την Τουρκία δύσκολα να γίνει κάτι. Αυτός ελέγχει τα πράγματα…»(Σημείωση: ο γέροντας δεν είναι αγιορείτης όπως μερικοί γράψανε προσθέτοντας τα …δικά τους…)Αφού με καλωσόρισε και είπαμε για κάποια προσωπικά μας, ανεβήκαμε στο εξομολογητήριο ενώ δεν ήταν για να εξομολογηθώ… Κατάλαβα ότι ο γέροντας ήθελε να είναι στον χώρο που μεταβάλεται και με το τριακοσάρι κομποσχοίνι στο χέρι μεταφέρεται σε άλλες …συχνότητες και σφαίρες… Μάλλον ήταν αποφασισμένος να ανοιχτεί λίγο παραπάνω από άλλες φορές…«Πώς τα είδες τα πράγματα στην Τουρκία γέροντα;» τον ρώτησα. «Δεν ξέρω… Σαν φτιαχτά μου φαίνονται… Για να δούμε τι θα γίνει και με αυτούς τους οκτώ που μας κουβαλήθηκαν εδώ…» είπε σκεφτικός…«Θυμάσαι γέροντα που ο κύριος Κ. μου είχε αναφέρει την μαρτυρία από τον Όσιο Παΐσιο ότι όλα θα ξεκινήσουν από ένα διπλωματικό επεισόδιο στην Θράκη; Όλοι περιμέναμε ότι θα επρόκειτο για κάποια κίνηση των μισθοδοτούμενων τουρκόφρονων εκεί. Μπορεί να πρόκειται για αυτούς τους οκτώ;» τον ρώτησα.«Ναι, ναι, μπορεί να πρόκειται γι’ αυτούς! Θα το τραβήξει πάντως το σχοινί με αυτούς η Τουρκία στα άκρα και ίσως έχουμε κι απειλή πολέμου γι’ αυτό! Εάν τους στείλουμε πίσω και πάθουν τίποτα οι κεμαλικοί θα πουν «α, έτσι φέρεται η Ελλάδα σε ανθρώπους που ζητάνε άσυλο;» ενώ εάν δεν τους στείλουμε θα πουν οι Ερντογανικοί «α, έτσι φέρεται η Ελλάδα στους επίδοξους πραξικοπηματίες εναντίον της δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησής μας», οπότε…».Και συμπλήρωσε…«Πάντως να ξέρεις, εμάς μας έχουν ιδιαίτερα άχτι οι κεμαλικοί δηλ. ο στρατός! Αυτοί θα μας επιτεθούν!».«Θυμάμαι που είχες πει πριν τέσσερα χρόνια όταν φύγει ο Ερντογάν να πάρω τρόφιμα για 6-7 μήνες. Θα τον σκοτώσουν τελικά; Πλέον όλοι το υποστηρίζουν αυτό…» του ανέφερα.«Θα τον βγάλουν από τη μέση! Κι όταν τον σκοτώσουν, μέσα σε ένα μήνα να περιμένεις πόλεμο!» είπε ο γέροντας. Τότε θυμήθηκα τα λόγια μιας άλλης γερόντισσας από ένα γυναικείο φιλοθεΐτικο μοναστήρι που με βεβαιότητα επέμεινε ότι «η πείνα θα κρατήσει 6 μήνες, είπε ο γερό-Παΐσιος»… Ταίριαζε…«Επειδή τον φυλάνε πάρα πολλοί, πιστεύω πάτερ ότι θα τον σκοτώσουν στο εξωτερικό. Τι λες;» είπα κι εγώ την εξυπνάδα μου…«Αυτοί που θέλουν να τον «φάνε» ξέρουν τα πάντα για το πώς κινείται. Όταν το πάρουν απόφαση θα το κάνουν…» είπε.«Πάντως, στη μαρτυρία του κ. Κώστα, ο Όσιος Παΐσιος του ανέφερε ότι για χάρη των προσευχών των μικρών παιδιών και των μοναχών, θα φτάσουμε μέχρι το επίπεδο της επιστράτευσης χωρίς τελικά να εμπλακούμε σε γενικευμένο πόλεμο», του είπα.«Το αναφέρει κι ο Πατροκοσμάς αυτό δηλ. θα ξεκινήσουμε για την Πόλη και στα μισά θα μας πουν «γυρίστε πίσω»», απάντησε ο γέροντας.«Με αυτούς τους Τούρκους λοκατζήδες που εξαφανίστηκαν τι γίνεται;» με ρώτησε ο γέροντας. «Δεν γνωρίζει κανείς γέροντα…» του απάντησα.«Ύποπτο αυτό…» είπε κι έσκυψε το κεφάλι προβληματισμένος και συνέχισε να προσεύχεται…«Τώρα γίνονται οι κρίσεις στον τουρκικό στρατό για το ποιος θα μείνει, ποιοι θα αποστρατευτούν και ποιοι θα αναβαθμιστούν. Οι του Ερντογάν θέλουν να ξηλώσουν όλους όσους έχουν σχέση με το ΝΑΤΟ» του είπα.«Άς τους αυτούς, θα σφαχτούν μεταξύ τους… Να δεις τι έχει να γίνει εκεί μέσα! Έχουν αβυσσαλέο μίσος μεταξύ τους. Μέχρι και νεκροταφείο προδοτών φτιάξανε για τους πραξικοπηματίες!» είπε ο γέροντας και το βλέμμα του «έφυγε» ενώ συνέχισε να τραβά τους κόμπους του κομποσχοινιού του…«Με την κάρτα τι βλέπεις πάτερ; Θα την πάρουμε;» τον ρώτησα.«Ο γερό-Παΐσιος είπε «θα μας βάλουν ένα διαγώνισμα»… Ε κάποιοι θα πάνε και θα την πάρουν πριν καν την επιβάλλουν ως υποχρεωτική. Αυτοί θα …μηδενιστούν στο διαγώνισμα… Ίσως κυκλοφορήσει για πολύ λίγο… Τα γεγονότα θα ανακόψουν την τελική επιβολή της…» είπε.«Κάπου λέει ο Όσιος «μέχρι να κυκλοφορήσουν οι νέες ταυτότητες μπορεί να έλθει η οργή του Θεού». Ο πόλεμος θα ανακόψει την επιβολή της;» τον ρώτησα.«…Μπορεί και κανένας σεισμός… Το φοβάμαι… Εσύ τι θα θεωρούσες «οργή του Θεού»;» με ρώτησε.…Μάλλον, ένα φυσικό γεγονός…» απάντησα κι έγνεψε καταφατικά το κεφάλι του. «Ευχόμαστε και προσευχόμαστε να μην γίνει τίποτε!» συμπλήρωσε. «Βρήκαν στο σπίτι ενός ιμάμη στον Πόντο μια Καινή Διαθήκη!» του είπα. «Αχ… Έχουμε να δούμε απίστευτα πράγματα…» είπε και χαμογέλασε. «Και Εκκλησίες κρυφές και κειμήλια των δικών μας και πολλά άλλα…Μόνο να δώσει ο Θεός, να ζήσουμε για να τα δούμε…» συμπλήρωσε. «Τα μοναστήρια θα παίξουν πολύ μεγάλο ρόλο σε αυτό που θα έρθει! Πω… πω… τι έχουμε να ζήσουμε!» είπε κι άστραψε το πρόσωπό του. «Πάντως γέροντα, για την ώρα, οι κομματικοί ρουφιάνοι ακόμη τρώνε και βολεύονται και είναι πάρα πολλοί. Ο απλός κόσμος που παλεύει για την επιβίωση τα βλέπει και σκανδαλίζεται. Αναρωτιέται «πού είναι ο Θεός;» του ανέφερα ελαφρώς …προβοκατόρικα… «Ήρθε η ώρα, ο Θεός θα αποκαταστήσει όλη αυτήν την αδικία. Αυτούς που βλέπεις τώρα να τα τρώνε χρήματα, να απομυζούν το κράτος και να βγάζουν λεφτά χωρίς να δουλεύουν μην τους ζηλεύεις. Όταν θα έρθουν τα δύσκολα όλοι αυτοί θα καθαρίσουν! Άλλος θα αυτοκτονήσει, άλλος θα πάθουν τα νεύρα του… Τελειωμένοι είναι όλοι αυτοί που δεν βγάλανε με την δουλειά τους τα χρήματα της επιβίωσής τους» είπε ο γέροντας.Κλείνοντας του ανέφερα ξανά, περιμένοντας κάποια επαναβεβαίωση από τον ίδιο «ώστε μόλις φάνε τον Ερντογάν να περιμένουμε άμεσες εξελίξεις…» και απάντησε προσευχόμενος και χαμογελώντας με απόκοσμη φωνή «κοντά είμαστε… κοντά…», όπως αναφέρει το hellasforce.Πηγή: CrashOnline ΑΒΕΡΩΦ 
|
|
Posted: 12 Feb 2019 05:30 AM PST
Οσοι μιλούν για «έντιμο συμβιβασμό» με δυνάμεις που εκπροσωπούν ξένα προς την Ελλάδα συμφέροντα υπηρετούν τον εχθρό, όχι το έθνοςΓράφει ο Παναγιώτης ΛιάκοςΜε τον ερχομό της άνοιξης, ο Αλέξανδρος προέλασε στη Θράκη, εναντίον των Ιλλυριών και των Τριβαλλών, για τους οποίους πληροφορήθηκε ότι στασίασαν συγχρόνως, όμως, δεν ήθελε να τους αφήσει στα σύνορά του και να φύγει για εκστρατεία τόσο μακριά από τον τόπο του χωρίς να τους έχει ταπεινώσει». Αρριανός, «Αλεξάνδρου Ανάβασις Α΄», κεφ. 1, παρ. 4, στ. 4., Αθήνα: 1992, εκδόσεις Κάκτος, σελ. 29.Η σημαντικότερη απώλεια πολέμου για τους αρχαίους Eλληνες ήταν η προσωπική και συλλογική υπερηφάνεια, η αξιοπρέπεια και ο αυτοσεβασμός. Η ταπείνωσις, ως συνέπεια ήττας σε πολεμική αναμέτρηση ή απλή εχθροπραξία, ήταν κάτι που φάνταζε εξαιρετικά δύσκολο να αποκατασταθεί, μια αληθινή συμφορά που «απενεργοποιούσε» για μεγάλο χρονικό διάστημα -ή ακόμα και οριστικά- τη βούληση των ηττημένων για ανασύνταξη και αντεπίθεση.Ο Αλέξανδρος δεν ήθελε, φεύγοντας προς την Ασία για την κύρια αποστολή, την κατάλυση της Περσικής Αυτοκρατορίας, να αφήσει πίσω του εστίες προβλημάτων. Το γεγονός ότι οι Ιλλυριοί και οι Τριβαλλοί βρίσκονταν κοντά στη συνοριογραμμή με την «έδρα» του Αλεξάνδρου και θα μπορούσαν να την αποσταθεροποιήσουν οδήγησε στη στρατηγική απόφαση εξάλειψης κάθε πιθανότητας να ξανασηκώσουν κεφάλι.Η νίκη στο πεδίο της μάχης πρέπει να είναι σαφής και το γόητρο του αντιπάλου πρέπει να ισοπεδωθεί τόσο, ώστε να μην είναι εύκολα ανατάξιμη η επιθετικότητά του. Το αρχαίο κείμενο του Αρριανού αναφέρει συγκεκριμένα: «ἅμα ὁμόρους ὄντας οὐκ ἐδόκει ὑπολείπεσθαι ὅτι μὴ πάντῃ ταπεινωθέντας οὕτω μακρὰν ἀπὸ τῆς οἰκείας στελλόμενον». Οι ταπεινωθέντες Ιλλυριοί και Τριβαλλοί, όντως, έπρεπε να «ταπεινωθούν» (δηλαδή, να υποταχθούν) «πάντῃ», ολοκληρωτικά.Η συντριβή του αντιπάλου και σε στρατιωτικό αλλά και σε ψυχολογικό επίπεδο ήταν βασική μέριμνα του Ελληνα κοσμοκράτορα. Στο 7ο βιβλίο του, «Αλεξάνδρου Ανάβασις», ο Αρριανός παραθέτει τον μνημειώδη λόγο του Αλεξάνδρου προς τους στρατιώτες του, τον οποίο εκφώνησε στην Ωπη, όταν εκείνοι έφτασαν στα όρια της στάσεως επειδή είχαν αναστατωθεί από την υποψία ότι επρόκειτο να τους αντικαταστήσει με Πέρσες.Ο Αλέξανδρος ξεκίνησε την ομιλία του μνημονεύοντας όσα προσέφερε ο πατέρας του Φίλιππος προς τους στρατιώτες του (κεφ. 9, παρ. 4, στ. 2-6): «Σας έκανε άρχοντες των Θεσσαλών, που κάποτε τους φοβόσασταν μέχρι θανάτου, ταπείνωσε τους Φωκείς και έκανε τον δρόμο για τη νότια Ελλάδα πλατύ και ευκολοδιάβατο, ενώ πριν ήταν στενός και αδιαπέραστος για εσάς. Τους Αθηναίους και τους Θηβαίους, που εποφθαλμιούσαν πάντοτε τη Μακεδονία, τους ταπείνωσε με τη βοήθειά σας σε τέτοιο σημείο, που, αντί να πληρώνουμε φόρους στους Αθηναίους και να υποτασσόμαστε στους Θηβαίους, είμαστε εμείς που φροντίζουμε και για των δύο την ασφάλεια».Και η ομιλία του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Ωπη περιελάμβανε την ταπείνωση ως τελικό στάδιο και επισφράγιση της επικράτησης μιας δυνάμεως πάνω σε μια άλλη. Οι Φωκείς, η Αθήνα και η Θήβα «ταπεινώθηκαν» από τον Φίλιππο, και αυτό το γεγονός αποτέλεσε το άνοιγμα του δρόμου για την εμπέδωση της κυριαρχίας των Μακεδόνων στον ελληνικό χώρο, την προέλαση της στρατιάς του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Ανατολή και τη μόνη επιτυχή απόπειρα «παγκοσμιοποίησης» (σε πολιτισμικό, πολιτικό, θεσμικό και διοικητικό επίπεδο) που έχει γίνει μέχρι σήμερα στην ανθρωπότητα.Αν η ταπείνωση του αντιπάλου είναι απαραίτητο στάδιο για την επίτευξη της νίκης, την εξασφάλιση των βέλτιστων αποτελεσμάτων εξ αυτής και την έναρξη της επόμενης φάσης των υπαρχόντων σχεδιασμών, αντιδιασταλτικά θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι ο συμβιβασμός αποτελεί ευφημισμό της ήττας και της απώλειας του συλλογικού και του ατομικού γοήτρου. Ο Μέγας Αλέξανδρος, ακολουθώντας το ομηρικό πρότυπο της αφοβίας και της επικής μεγαλοπρέπειας του Αχιλλέως, δεν θα μπορούσε -σε καμία περίπτωση- να μιλήσει ή να σκεφτεί την ανάγκη ενός «έντιμου συμβιβασμού» - και μάλιστα, με δύναμη κατά πολύ κατώτερη από τη δική του, όπως γίνεται σήμερα με το ελληνικό κράτος και το κρατίδιο των Σκοπίων. Στον στίβο μάχης της Ιστορίας και του αγώνα για την επιβίωση και την επικράτηση των εθνών και των κρατών, υπάρχουν η νίκη και η ήττα, ο εξευτελισμός και η αξιοπρέπεια. Τα υπόλοιπα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις, που διατυπώνουν οι συνεργάτες του εκάστοτε εχθρού. Οσοι μιλούν για «έντιμο συμβιβασμό» με δυνάμεις που εκπροσωπούν ξένα προς την Ελλάδα συμφέροντα υπηρετούν τον εχθρό, όχι το έθνος. πηγή
|
|
Posted: 12 Feb 2019 04:30 AM PST
Η άποψη των σοφιστών ήταν ότι ουσιαστικά δεν υπάρχει παρελθόν ούτε μέλλον παρά μόνο παρόν. Αυτήν την φιλοσοφική σκέψη μάλλον ενστερνίζεται ο Πρωθυπουργός μας για να συνεργήσει τόσο «διεθνιστικά» στην συμφωνία των Πρεσπών. Του Σταύρου Γ. Μιχαηλίδη*Η 25η Ιανουαρίου γράφτηκε αμετάκλητα στα κατάστιχα της ιστορίας. Με βούλα ελληνική παραχωρήθηκε μερδικό κυριότητας και νομή ιστορίας από «κτήσεως κόσμου» ελληνική σε σφετεριστές προς ικανοποίηση κυρίως ξένων προς την Ελλάδα συμφερόντων.Την βούλα την έβαλαν οι κ. Τσίπρας, Καμμένος, Κοτζιάς και οι υπόλοιποι 150 ορκισμένοι για το συμφέρον της Ελλάδας βουλευτές.Ποια δύναμη υπερνίκησε την ιστορική αλήθεια, ποια ιδιοτέλεια παρέκαμψε αδιαμφισβήτητα επιστημονικά κείμενα, τι σκοπιμότητες ύψωσαν τα χέρια Ελλήνων βουλευτών στο ΝΑΙ για την οριστική και δυστυχώς αμετάκλητη απεμπόληση δικαιωμάτων Ελληνισμού που βυθίζονται στο ιστορικό εθνικό παρελθόν;Μια χούφτα κατά τύχη βουλευτών αντάλλαξαν προσωπικές επιδιώξεις εις βάρος των συμφερόντων του ελληνικού έθνους. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και είναι φτηνή, αλλά αντάξια του επιπέδου τους, η δικαιολογία ότι θα έρθει η ώρα να καταλάβουμε εμείς τα εκατομμύρια «χαζοί» αυτό που 153 τσακάλια άρπαξαν με μιας.Επιλέγει ο κ. Τσίπρας από την αρχή της πρωθυπουργίας του σε όλα τα κρίσιμα θέματα την πλευρά των μειοψηφιών, είναι ιδιαιτερότητα που ο ψυχαναλυτής χρόνος θα ξεδιαλύνει.Το μείζον είναι η επόμενη της κύρωσης ημέρα. Τίποτα δεν πείθει ότι η γέννηση της «Β. Μακεδονίας», όπως είπε ο κ. Τσίπρας, θα είναι μια φίλη χώρα και διαχρονικός συμπαραστάτης της «αναδόχου» Ελλάδας. Ενδεχομένως, η σημερινή πολιτική ηγεσία αυτής της νεοσύστατης χώρας να είναι νουνεχής όμως το παρελθόν και το αμάλγαμα των εθνικοτήτων της δεν εγγυάται το μέλλον. Η επόμενη κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη, εκτός του οικονομικού αδιεξόδου, κληρονομεί τετελεσμένα στο μείζον αυτό εθνικό θέμα.Η συναίνεση της Ελλάδας στην είσοδο της Β.Μ. στην Ευρωπαϊκή Ένωση ίσως είναι το τελευταίο διπλωματικό εργαλείο να μαζευτούν σε κάποιο βαθμό οι τεράστιες ζημιές της επιβλαβούς μυστικής διπλωματίας της συγκυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου.*Υποναύαρχος (ε.α.) Λ.Σ. Πηγή: Moneypress ΑΒΕΡΩΦ
|
|
Posted: 12 Feb 2019 03:30 AM PST
Θαυμάστε την σύγχρονη τέχνη όπου τα παιδιά μας θα διδάσκονται το…
μπουρδούκλωμα των δυο φύλων και την «πρόοδο» που δεν έχει όρια.
Δεν χρειάζεται να πούμε περισσότερα, η εικόνα τα λέει όλα.
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr
|
|
Posted: 12 Feb 2019 02:30 AM PST
Η υπόθεση συνιστά τεράστιο και πολύπλοκο πρόβλημα, διότι συνδέεται, ως μη ώφελε, με την πολιτικήΑπό τον π. Γεώργιο Δ. ΜεταλληνόΗ Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης (1844-1971) υπήρξε το σημαντικότερο και περιφανέστερο πνευματικό φυτώριο της Ρωμηοσύνης και περίλαμπρο «Σπορείον», όπως μετέφραζαν οι διδάσκαλοι και οι μαθητές της τον όρο «Σεμινάριο» τον 19ον αιώνα. Είναι όμως συνάμα επαινετοί και συγκινητικοί οι αγώνες του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου για την επαναλειτουργία του ιστορικού αυτού πνευματικού ιδρύματος της «Πονεμένης Ρωμηοσύνης». Η επαναλειτουργία όμως της σχολής συνιστά τεράστιο και πολύπλοκο πρόβλημα, διότι συνδέεται, ως μη ώφελε, με τους λαβυρίνθους της πολιτικής. Απαιτείται δε, ακριβώς, αλλαγή της πολιτικής της γείτονος, αλλά και της Ελλάδος, για τη δυναμική διεκδίκηση εκ μέρους μας της επαναλειτουργίας της σχολής και της αναθεωρήσεως της μέχρι τώρα στάσεως της «συμμάχου» χώρας.Εφόσον όμως όλοι, όπως πιστεύω, ζούμε με την ελπίδα και το όνειρο της επαναλειτουργίας της σχολής για τη συνέχιση της μεγαλειώδους προσφοράς της στο Γένος, στην Ορθοδοξία και στον κόσμο, θα μου επιτραπεί να σταθώ σε ένα καίριο ερώτημα: Τι καλείται να προσφέρει σήμερα η σχολή μέσα στον κόσμο της «Νέας Εποχής» (New Age) και της «Νέας Τάξης Πραγμάτων»; Και, κυρίως, πώς μπορεί να ανταποκριθεί, μαζί με κάθε άλλη Ορθόδοξη Θεολογική Σχολή, στις απαιτήσεις του «νέου κόσμου» της παγκοσμιοποίησης (Globalization), διαμετρικά αντίθετου προς τον παραδοσιακόν κόσμο της ορθόδοξης «παγκοσμιότητας» και «οικουμενικότητας»; Την απάντηση θα αναζητήσουμε στη σκοποθεσία της ιδρύσεώς της το 1844, που καθόρισε και την πνευματική ταυτότητά της.Δεν πρέπει να παραθεωρείται καταρχάς το γεγονός ότι η Θεολογία, σ’ όλες τις εκφάνσεις της, είναι λειτουργία εκκλησιαστική. Φυσικός χώρος αναπτύξεώς της είναι η Εκκλησία, το εκκλησιαστικό σώμα. Οχι μόνο ως πνευματική λειτουργία, αλλά και ως επιστήμη, η Θεολογία διακονεί την Εκκλησία, όχι φυσικά μόνον ως Ιεραρχία, αλλ’ ως σώμα, τον Λαό του Θεού για τον οποίον υπάρχει και ασκείται. Ο σύνδεσμος, εξάλλου, θεολογικής παιδείας και Εκκλησίας επεκράτησε σ’ όλη τη βυζαντινή περίοδο ως κάτι το αυτονόητο.Μ’ αυτή την προϋπόθεση ιδρύθηκαν τον 19ον αιώνα η Θεολογική Σχολή της Ιονίου Ακαδημίας (1824) και η φυσική συνέχειά της, η Ιερά Θεολογική Σχολή της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας (1844). Και η μεν πρώτη μετά την αποχώρηση του Κωνσταντίνου Τυπάλδου - Ιακωβάτου (1839) εμαράζωσε, για να σβήσει τελικά, όπως και όλο το Ιόνιο Πανεπιστήμιο, για χάρη του Πανεπιστημίου Αθηνών (1837). Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης όμως ανεδείχθη σε περίλαμπρο πνευματικό φάρο της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας σ’ όλη την ελληνορθόδοξη Ανατολή, σαφής έκφραση της ορθοδοξοπατερικής θεολογίας και φυτώριο ακραιφνώς ορθόδοξων διδασκάλων της «καθ’ ημάς Ανατολής». Κατά τον μεγάλο Γερμανό ιστορικό Hans Lietzmann (+1942) απέβη το «απώτατον προπύργιον ελληνικού πολιτισμού εις την Ανατολήν». Η εξέλιξη αυτή τροχιοδρομήθηκε από τη στιγμή της ιδρύσεώς της.Η ίδρυση της σχολής απέβλεπε στη «σύμπηξη ενός πόλου συσπείρωσης των Ορθοδόξων [...] για να προπαρασκευάζει στρατιώτες […] ιεροκήρυκες, που θα συντελούσαν στην ανάσχεση των αιρετικών ρευμάτων», στα όρια μιας ενιαίας πανορθοδόξου κοινότητος. Τα ρεύματα αυτά έρχονταν από τη Δύση, απότοκα της Γαλλικής Επανάστασης και της ιδεολογίας του Διαφωτισμού.Οι δυτικές θρησκευτικοπολιτικές προπαγάνδες, άλλωστε, με την ανεξέλεγκτη δράση τους στην καθ’ ημάς Ανατολή, υποστασίωναν τον κίνδυνο που απειλούσε το Γένος, ως εκδυτικισμός ή εκφράγκευση. Η «κατ’ Ανατολήν Δύσις», κατά έναν προσφυέστατο χαρακτηρισμό, απαιτούσε ισχυρά οργανωμένη αντίδραση και τα κατάλληλα για τον αγώνα αυτό ηγετικά πρόσωπα, τα οποία, πέρα από το ανεπίληπτο ήθος και την πνευματικότητα, έπρεπε να διαθέτουν και υψηλής ποιότητος παιδεία. Αυτό επιβεβαιώνεται από το ανύστακτο ενδιαφέρον της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας για την επιλογή ηγετικών μορφών στη σχολή, πατερικού ύψους, και αυτός ήταν ο κύριος λόγος για την ανάδειξη του Κεφαλλήνος ιερομονάχου Κωνσταντίνου Τυπάλδου (1795-1867) σε πρώτο σχολάρχη.Κατά τον Μανουήλ Γεδεών, «η Ιεραρχία προήγεν υλικώς, προήγεν ηθικώς την Σχολήν, θέλουσα να παρασκευάση δούρειόν τινα ίππον, όπως εξ αυτού προέλθωσιν αγωνισταί δόκιμοι, δογμάτων και θεσμών θεοδιδάκτων, απόστολοι και διδάσκαλοι». Το πατερικό φρόνημα του Τυπάλδου ήταν εγγύηση για την εκπλήρωση αυτού του σκοπού. Ο Κωνσταντίνος Τυπάλδος και οι συστρατευθένες μαζί του πρώτοι διδάσκαλοι της Σχολής, όπως ο Ιωάννης Τάξης (φιλόλογος) ή ο ποιητής Ηλίας Τανταλίδης (1818-1876), άνθρωποι όλοι πιστοί στην πνευματική παράδοση του Γένους, εγγυώνταν την αποτελεσματική ανταπόκριση σ’ αυτήν την κλήση. Δεν είναι εξάλλου χωρίς σημασία ότι κυρίαρχη πατερική Μορφή στη Σχολή ήταν ο Οικουμενικός Πατριάρχης Φώτιος ο Μέγας (περ. 820-891), που αναγνωριζόταν έτσι ως ο πνευματικός ηγέτης και καθοδηγητής του φρονήματος και των στόχων της σχολής.Είναι όμως γεγονός ότι μετά την τύφλωση του Τυπάλδου (1863) και τη μετάβαση της διευθύνσεώς της σε άλλα πρόσωπα, ταυτισμένα με το δυτικο-ευρωπαϊκό πνεύμα, επήλθε κάποια σύγχυση στα κριτήρια και στη στοχοθεσία της σχολής. Μια νοοτροπία διαμετρικά αντίθετη προς εκείνη του πρώτου σχολάρχου κάνει την εμφάνισή της όσον αφορά τη σχέση με την παράδοση της Ρωμηοσύνης, αν όχι σχετικά με το «δόγμα», τουλάχιστον ως προς τις καθιερωμένες πρακτικές και στάσεις. Η αλλοτριωμένη πνευματικά Ευρώπη, έναντι της οποίας αγωνιζόταν να διακρατήσει τις αναγκαίες ισορροπίες ο πρώτος σχολάρχης, εισβάλλει στη σχολή και σ’ όλη την «καθ’ ημάς Ανατολή», συνεπεία και της αναπροσαρμογής των πολιτικών και διεθνών σχέσεων στη νοτιοανατολική Ευρώπη. Ο Τυπάλδος εκπροσωπούσε μια περασμένη ήδη εποχή, που έσβηνε μαζί με την εκπνοή του εθναρχικού θεσμού. Το σημείο αναφοράς δεν θα είναι πια η Ανατολή (κυρίως από το 1917), αλλά η Δύση. Το πρόβλημα όμως που αναδύεται τώρα είναι οι εύθραυστες ισορροπίες και η δυνατότητα διάσωσής τους στις συνεχείς μεταλλαγές της οθωμανικής ή αργότερα, από τον 20όν αιώνα, τουρκικής πολιτικής.Εδώ ακριβώς εντοπίζεται και το σημείο συναντήσεως της τότε Νέας Εποχής, ως παγκόσμιας Ηγεσίας, με τη σημερινή. Τα μεταξύ τους παράλληλα είναι πολλά και δεν μπορούν να περιγραφούν εδώ. Ενας κόσμος που ανανοηματοδοτεί τα πάντα και στην ουσία τους, μέσα από την προοπτική της μετανεωτερικότητας, θα προετοιμάσει τη δική μας Νέα Εποχή, που κατεργάζεται την αποδόμηση και αναδόμηση των πάντων. Το τραγικό είναι ότι μέσα σ’ αυτές τις αδυσώπητες εξελίξεις τα κριτήρια όλου του ορθοδόξου κόσμου, κατά την κρίση πολλών, έχουν αλλοιωθεί και
|
|
|
|
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου