Σάββατο 24 Φεβρουαρίου 2018

ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

Posted: 24 Feb 2018 09:30 AM PST
Η επιστήμη προχωρά με κινηματογραφικές ταχύτητες. Ο ανταγωνισμός των μεγάλων δυνάμεων και εταιρειών έχει πλέον ξεπεράσει κάθε προσδοκία, ιδιαίτερα δε σε ότι αφορά το πεδίο της τεχνολογίας, όπου οι ταχύτητες υπερβαίνουν εκείνη του... φωτός! Στο σημείο αυτό, λοιπόν, χάνεται ο έλεγχος. Επιστήμονες προειδοποιούν ότι σύντομα ο άνθρωπος θα βρεθεί αντιμέτωπος με μικροσκοπικά δολοφονικά drones-ρομπότ, τα οποία έχουν ήδη «βαπτίσει» ως «slaughterbots» (σφαγείς-ρομπότ)!

Ομάδα επιστημόνων δήλωσε ότι ο άνθρωπος διαθέτει ήδη την τεχνολογία για την κατασκευή μίνι ρομπότ, τα οποία θα λειτουργούν ως δολοφόνοι-εκτελεστές. Το Future of Life Institute, το οποίο υποστηρίζεται από τον κορυφαίο επιστήμονα της εποχής μας, τον φυσικό Στίβεν Χώκινγκ, παρουσίασε ένα χαρακτηριστικό βίντεο, το οποίο βασίζεται σε σχετική μελέτη, για το πώς τα «slaughterbots» θα εκτελούν τις αποστολές τους. Η εικόνα είναι πραγματικά τρομακτική.

Τα μίνι ρομπότ θα διαθέτουν κάμερες, εκρηκτικά, αισθητήρες και σκανάρισμα προσώπων και θα εκτελούν αποστολές είτε εναντίον στελεχών αντιπάλων κυβερνήσεων, είτε κατά τρομοκρατών, είτε... κατά ατόμων που δεν είναι αρρεστά στην καθεστηκυία τάξη, με συμβόλαια θανάτου.

Το βίντεο εξετάστηκε από τη Σύνοδο των Ηνωμένων Εθνώνστη Γενεύη, με αντικείμενο τα συμβατικά και μη συμβατικά όπλα. Πολλοί σύμβουλοι υιοθέτησαν τις προειδοποιήσεις των επιστημόνων που συνεργάζονται με τον Στίβεν Χώκινγκ και αντέδρασαν με έντονο τρόπο, ζητώντας να ληφθούν προληπτικά μέτρα από τον Οργανισμό.

Οι επιστήμονες αναφέρουν ότι δεν πρόκειται για κάποιο σενάριο επιστημονικής φαντασίας, ούτε για κάποιο μακρινό ενδεχόμενο, αλλά για «μία πραγματικότητα που θα έρθει πολύ σύντομα». Το χειρότερο απ' όλα, όπως επισημαίνουν, είναι ότι η συγκεκριμένη τεχνολογία βρίσκεται στη διάθεση ενός ελάχιστα μικρού αριθμού ανθρώπων, οι οποίοι, ενδεχομένως, να τη χρησιμοποιήσουν για να εξουσιάσουν τους πάντες και τα πάντα.
Πηγή: protothema.gr
το είδαμε ΕΔΩ 
Posted: 24 Feb 2018 09:00 AM PST
Αυτές είναι κάποιες λέξεις, οί οποίες μπορούν νά πλησιάσουν, τό τί σημαίνει ό Άγιος Δημήτριος ό Μυροβλήτης, γιά εμάς τούς νέους. Τό Παλληκάρι τού Χριστού είναι τό πραγματικό Στήριγμα μας, οποτεδίποτε τόν χρειαστούμε, κάθε ώρα και στιγμή, βρίσκετε στό σπίτι του, στόν Πάνσεπτο Ιερό Ναό του, για να μάς συμπαρασταθεί. Αποτελεί για εμάς τόν καλύτερο φίλο, μας ακούει χωρίς να μας διακόπτει και έπειτα μας συμβουλεύει μέ τέτοιο τρόπο, πού όλα καλυτερεύουν, γαληνεύουν, τακτοποιούνται.

Τί μεγάλο δώρο μας έχει δώσει ό Θεός? Έναν Ολοζώντανο Άγιο, ό οποίος έχει ταυτίσει τήν ζωή του, μέ αυτήν τής πόλεως τού, τής Αγιοτόκου και Πανέμορφης Θεσσαλονίκης, τήν οποία υπεραγαπά. Οί κάτοικοι τής Πόλεως γνωρίζουν καλά, ότι ό Άγιος ήταν, είναι και θά είναι ΠΑΝΤΑ Εκεί γιά Εκείνους. ΠΟΤΕ δέν θα τους εγκαταλείψει. Είναι ό Πατέρας, ό φίλος, ό αδερφός, ό πιο στενός συγγενής μας.

Ειλικρινά όσοι αξιώθηκαν και έζησαν για ένα διάστημα στήν Θεσσαλονίκη, ή ζούν μόνιμα σέ αυτήν, γνωρίζουν καλά ότι αυτή ή Πόλη είναι Ζωντανό Βυζάντιο, Αγιοτόκος, Περίλαμπρος, Αγιασμένη και όλα αυτά χάρη στόν Μεγαλομάρτυρα Δημήτριο τόν Μυροβλήτη.

Ώς ένας ανάξιος νέος πού αγαπά τόν Μέγα Άγιο, σας εύχομαι μέσα από τήν καρδιά μου, τό Παλληκάρι τού Θεού, ό Δημήτριος ό Μυροβλήτης, να είναι πάντοτε στό πλευρό σας.
Πιστέψτε με, δέν υπάρχει κάτι πιό όμορφο. Χαίρετε.

Μέ ειλικρινή ευλάβεια
Ένας νέος, τέκνο τού Αγίου
Posted: 24 Feb 2018 08:30 AM PST
Έχοντας καταφέρει να πάρουν τα εκδοτικά δικαιώματα από τα κράτη και τις κεντρικές τους τράπεζες, με την έκδοση του 90% των χρημάτων από το πουθενά, απομυζούν αχόρταγα το σύστημα – κάτι που θέλουν να σταματήσουν αμέσως οι Ελβετοί, υιοθετώντας το πλήρες χρήμα.

 Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος
"Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν πως οι καταθέσεις τους είναι αληθινά χρήματα – παρά το ότι δεν ισχύει, αφού ένας τραπεζικός λογαριασμός δεν είναι τίποτα άλλο από ένα δάνειο του πελάτη στην τράπεζα και μία απαίτηση του απέναντι της να του καταβάλλει μετρητά χρήματα"
Οι περισσότεροι από αυτούς που, καλώς ή κακώς, υποστηρίζουν την επιστροφή της χώρας μας στη δραχμή, δεν αναφέρουν πως δεν επρόκειτο ποτέ για ένα εθνικό νόμισμα – αφού εκδιδόταν από μία κεντρική τράπεζα που δεν ανήκε και δεν ανήκει στην Ελλάδα (ανάλυση). Εκτός αυτού, όταν το 90% των χρημάτων που κυκλοφορούν εκδίδεται από τις ιδιωτικές εμπορικές τράπεζες, οι οποίες έχουν πλέον αφελληνισθεί, η χώρα θα παρέμενε όμηρος των ξένων ακόμη και με ένα δικό της νόμισμα – οπότε θα ήταν δώρο άδωρο. 

Σε κάθε περίπτωση, για να είχε κάποιο νόημα η επιστροφή της χώρας μας στο εθνικό της νόμισμα, θα έπρεπε να εξασφαλιζόταν προηγουμένως η κρατικοποίηση της κεντρικής τράπεζας – κάτι που ασφαλώς δεν θα ήταν καθόλου εύκολο.

Το γεγονός αυτό φαίνεται από τη στάση του κατά τη γνώμη μας εξαιρετικά ανεπαρκή διοικητή της, ο οποίος είναι σε θέση να κάνει ότι θέλει, χωρίς φόβο να καταδικαστεί και χωρίς να διακινδυνεύει τη θέση του – αρκεί να υποκλίνεται στους βασικούς μετόχους της, αδιαφορώντας εντελώς για την πατρίδα του. Εάν πάντως μία επιχείρηση πρέπει να ανήκει 100% στο δημόσιο, τότε αυτή δεν είναι άλλη από την κεντρική του τράπεζα – ενώ εθνικό νόμισμα χωρίς εθνικό εκδότη δεν ωφελεί ιδιαίτερα.

Ανεξάρτητα όμως από το συγκεκριμένο γεγονός στις σύγχρονες οικονομίες, όπως στη Μ. Βρετανία, τα χρήματα που κυκλοφορούν και δημιουργούνται από το κράτος, τα φυσικά μετρητά, αντιπροσωπεύουν μόλις το 3% περίπου της συνολικής προσφοράς χρήματος – ενώ το υπόλοιπο 97% είναι λογιστικά ή ψηφιακά νομίσματα που παράγονται από τις τράπεζες (πηγή) με την παροχή δανείων (ανάλυση). Το προνόμιο δε αυτό που έχει δοθεί στις εμπορικές τράπεζες, τους εξασφαλίζει σημαντικά εκδοτικά κέρδη ετησίως – όπως φαίνεται από τον πίνακα που ακολουθεί. 

Για παράδειγμα, το μέσο ετήσιο εκδοτικό κέρδος των βρετανικών ιδιωτικών εμπορικών τραπεζών για την περίοδο 1998 – 2016 ήταν 23,3 δις στερλίνες – ένα ποσόν ίσο με το 1,23% του ΑΕΠ της χώρας και συνολικά 443 δις στερλίνες. Λιγότερα αλλά εξίσου σημαντικά ήταν τα εκδοτικά κέρδη των εμπορικών τραπεζών στα άλλα κράτη του πίνακα (Δανία, Ελβετία και Ισλανδία). 

Για να έχει κανείς τώρα ένα συγκριτικό μέγεθος, τα εκδοτικά κέρδη της κεντρικής Τράπεζας της Αγγλίας ήταν μόλις 1,2 δις στερλίνες ετησίως, για την ίδια χρονική περίοδο – σχεδόν 20 φορές δηλαδή λιγότερα! Από τη συγκεκριμένη οπτική γωνία λοιπόν, ο αφελληνισμός των εμπορικών τραπεζών ήταν ένα εξαιρετικά μεγάλο έγκλημα – εκτός από το ότι για ένα ποσόν της τάξης των 6-7 δις € τους δόθηκε ο έλεγχος περιουσιακών στοιχείων των Ελλήνων της τάξης των 300-400 δις €, παράλληλα με την απώλεια των 40 δις € από τους φορολογουμένους (πάνω από 16 ετήσια ΕΝΦΙΑ). 

Ποιές ήταν αλήθεια εδώ οι ευθύνες του κ. Στουρνάρα; Κατά την άποψη μας τεράστιες, ενώ δυστυχώς δεν έχουν ακόμη ερευνηθεί από τη Δικαιοσύνη – όπως θα έπρεπε να συμβαίνει σε κάθε ευνομούμενο κράτος, κρίνοντας από την καθαίρεση του κεντρικού τραπεζίτη της Λετονίας για υποψίες διαφθοράς. 

Περαιτέρω, τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν πως ένα μεγάλο μέρος των κερδών των εμπορικών τραπεζών προέρχεται από το εκδοτικό προνόμιο που τους παραχωρήθηκε από τα κράτη – οπότε είναι λογικές οι απαιτήσεις να παραδοθεί πίσω το προνόμιο, με την έννοια της δημιουργίας χρημάτων μόνο από μία κρατική κεντρική τράπεζα, έτσι ώστε τα οφέλη να απολαμβάνονται από τους Πολίτες. 

Στα πλαίσια αυτά ορισμένες κεντρικές τράπεζες, όπως η Τράπεζα της Αγγλίας και η σουηδική, εξετάζουν εάν θα εκδίδουν οι ίδιες τα λογιστικά χρήματα – ένα ενδεχόμενο που θα επέτρεπε στα νοικοκυριά και στις επιχειρήσεις να έχουν λογαριασμούς επ’ ευθείας στις κεντρικές τράπεζες και όχι στις εμπορικές. Σε μία τέτοια περίπτωση τα κέρδη της κεντρικής τράπεζας θα αυξάνονταν σημαντικά – οπότε θα μπορούσαν έμμεσα να επιστραφούν στους φορολογουμένους είτε με τη μείωση των φόρων, είτε με την αύξηση των κρατικών επενδύσεων. 

Ουσιαστικά πάντως τα εκδοτικά κέρδη των εμπορικών τραπεζών δεν είναι τίποτα άλλο, από μία μορφή επιχορήγησης του τραπεζικού τομέα εκ μέρους του κράτους και άρα από τους Πολίτες του – κάτι που είναι ασφαλώς άδικο, ενώ δεν συμβαίνει σε κανέναν άλλο κλάδο. Δεν φτάνει δηλαδή που οι Πολίτες διασώζουν τις τράπεζες με τα δικά τους χρήματα όπως στην Ελλάδα ή οι τράπεζες κλέβουν τα χρήματα των καταθετών όπως στην Κύπρο, αλλά επιδοτούνται επί πλέον – έχοντας καταφέρει να αποκτήσουν το εκδοτικό προνόμιο, το οποίο ανήκε ανέκαθεν στα κράτη.

Είναι αστείο δε το ότι, η ΕΕ τοποθετείται εναντίον των πάσης φύσεως επιδοτήσεων για τις επιχειρήσεις, όταν η ίδια επιδοτεί κρυφά τις ιδιωτικές εμπορικές τράπεζες εις βάρος των φορολογουμένων Πολιτών της – κάτι που θα έτρεπε μεν να αλλάξει, αλλά δεν πρόκειται να συμβεί αφού οι τράπεζες κυβερνούν ουσιαστικά την ήπειρο μας. 

Η ελβετική πρωτοβουλία 

Συνεχίζοντας, με κριτήριο τα παραπάνω είναι λογικότατο το δημοψήφισμα που έχει προγραμματισθεί στην Ελβετία για τις 10 Ιουνίου του 2018 με την εξής ερώτηση: «Ποιός θα πρέπει να δημιουργεί το φράγκο μας; Οι ιδιωτικές εμπορικές τράπεζες ή η κρατική μας κεντρική τράπεζα;» Το δημοψήφισμα αυτό έχει προωθηθεί από την πρωτοβουλία υπέρ του «πλήρους χρήματος» (ανάλυση), η οποία επεξηγεί τις προθέσεις της ως εξής: 

(α) Τι είναι πλήρες χρήμα; Πλήρες χρήμα είναι το ελβετικό φράγκο της κρατικής κεντρικής τράπεζας. Ειδικότερα, νόμιμα μέσα συναλλαγής σήμερα είναι τα κέρματα και τα χαρτονομίσματα – τα οποία όμως συνιστούν μόνο το 10% των κυκλοφορούντων χρημάτων. Το υπόλοιπο 90% είναι ηλεκτρονικά ή ψηφιακά (λογιστικά χρήματα), τα οποία δημιουργούν οι ιδιωτικές εμπορικές τράπεζες μόνες τους, με το πάτημα ενός κουμπιού – για να χρηματοδοτούν τις δραστηριότητες τους (παροχή δανείων, αγορά ακινήτων και μετοχών).

Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν πως οι καταθέσεις/αποταμιεύσεις τους στους τραπεζικούς λογαριασμούς είναι αληθινά χρήματα – κάτι που δεν ισχύει, είναι δηλαδή μία πλάνη, αφού ένας τραπεζικός λογαριασμός δεν είναι τίποτα άλλο από ένα δάνειο του πελάτη στην τράπεζα και μία απαίτηση του απέναντι της να του καταβάλλει μετρητά χρήματα. Εάν υιοθετηθεί λοιπόν το πλήρες χρήμα, τα ηλεκτρονικά χρήματα στους λογαριασμούς μας θα μετατραπούν σε νόμιμα μέσα συναλλαγών – σε πραγματικά (πλήρη) χρήματα και όχι σε ψεύτικα, τα οποία δεν θα μπορούν οι ιδιωτικές τράπεζες να πειράξουν. 

(β)  Τι επιδιώκει η πρωτοβουλία υπέρ του πλήρους χρήματος; Την έκδοση ελβετικών φράγκων σε ποσοστό 100% από την κεντρική τράπεζα. Ουσιαστικά επιθυμεί αυτό που πιστεύουν οι περισσότεροι ότι ισχύει – το ότι μόνο η κεντρική τράπεζα θα δημιουργεί στο μέλλον τα χρήματα μας, μετρητά και ηλεκτρονικά. Ο στόχος αυτός είναι σύμφωνος με το ομοσπονδιακό σύνταγμα της Ελβετίας (από το 1891 το άρθρο 36 και σήμερα το άρθρο 99), με βάση το οποίο «Το νομισματικό και συναλλαγματικό σύστημα είναι θέμα της ομοσπονδιακής κυβέρνησης». 

(γ)  Ποιά είναι τα κυριότερα πλεονεκτήματα του πλήρους χρήματος; Ασφαλείς τραπεζικοί λογαριασμοί και περισσότερη χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Εν προκειμένω το πλήρες χρήμα στους τραπεζικούς λογαριασμούς θα είναι τόσο σίγουρο, όσο τα μετρητά στο χρηματοκιβώτιο – επειδή θα είναι αληθινό χρήμα της κεντρικής τράπεζας. Οι τραπεζικές χρεοκοπίες δεν θα μπορούν να το επηρεάσουν όπως το σημερινό λογιστικό χρήμα που χάνεται, όταν χρεοκοπήσει μία τράπεζα – εάν οι καταθέσεις είναι υψηλότερες από αυτές που εγγυώνται τα κράτη. 

Εκτός αυτού οι χρηματοπιστωτικές φούσκες θα μπορούν να εμποδιστούν καλύτερα, επειδή οι εμπορικές τράπεζες δεν θα δημιουργούν πια δικά τους χρήματα – ενώ οι κανόνες του καπιταλιστικού παιχνιδιού για τις τράπεζες και τις επιχειρήσεις, καθώς επίσης για τις μεγάλες και τις μικρές τράπεζες, θα είναι οι ίδιοι. Επί πλέον, τα κράτη δεν θα είναι υποχρεωμένα πια να διασώζουν τις «πολύ μεγάλες για να χρεοκοπήσουν» (too big to fail) τράπεζες με τα χρήματα των φορολογουμένων Πολιτών τους – για να διατηρήσουν σταθερό το σύστημα πληρωμών τους. 

Τέλος, οι φορολογούμενοι και η πραγματική οικονομία θα ανακουφιστούν – επειδή η κρατική κεντρική τράπεζα θα διαθέτει τα επί πλέον κέρδη της από τα εκδοτικά δικαιώματα στο κράτος, αυξάνοντας τα έσοδα του. Με τον τρόπο αυτό το χρηματοπιστωτικό σύστημα θα είναι ξανά στην υπηρεσία των ανθρώπων, αντί να το υπηρετούν οι άνθρωποι όπως συμβαίνει σήμερα – ενώ το νομισματικό σύστημα θα κρατικοποιηθεί, ως οφείλει. 

(δ)  Τι σημαίνει «πλήρες χρήμα» για τις τράπεζες; Το ότι θα προωθηθεί ξανά η παραδοσιακή δραστηριότητα των τραπεζών, αφού τότε θα κάνουν ακριβώς αυτά που γνωρίζουν – να δίνουν δάνεια προσέχοντας να είναι σωστά εγγυημένα, να διακανονίζουν τις πληρωμές και να διαχειρίζονται περιουσιακά στοιχεία.

Επειδή τώρα δεν θα μπορούν πια να δημιουργούν μόνες τους ηλεκτρονικά χρήματα, θα διαθέτουν πλέον μόνο τα δικά τους χρήματα, τα χρήματα των καταθετών τους, δάνεια από άλλες τράπεζες ή από την κεντρική – οπότε δεν θα έχουν κανένα αθέμιτο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα απέναντι σε όλους τους άλλους που δεν μπορούν να δημιουργήσουν χρήματα από το πουθενά. Με τον τρόπο αυτό θα αποκατασταθεί η ισότητα στην οικονομία – όλοι θα έχουν τα ίδια δικαιώματα και τα ίδια πλεονεκτήματα. 

(ε)  Τι σημαίνει «πλήρες χρήμα» για τους πελάτες των τραπεζών; Οι καταθέσεις τους θα είναι σίγουρες, όπως τα μετρητά στο χρηματοκιβώτιο τους – αφού οι τράπεζες θα διαχειρίζονται πλέον τα χρήματα των πελατών τους, όπως τα χαρτοφυλάκια κινητών αξιών (μετοχές, ομόλογα). Τότε τα χρήματα θα ανήκουν μόνο στους ιδιοκτήτες των λογαριασμών και δεν θα χάνονται, εάν η τράπεζα χρεοκοπήσει. Οι πελάτες όμως δεν θα εισπράττουν τόκο – εκτός εάν τα δανείζουν όπως μέχρι σήμερα στις τράπεζες, με προθεσμιακά συμβόλαια κλπ., οπότε θα εισπράττουν μεν τόκους, αλλά θα έχουν επίσης το ρίσκο της απώλειας. 

(στ) Ποιός κερδίζει και ποιός χάνει; Οι τράπεζες χάνουν τα εκδοτικά προνόμια που τους έχουν μυστικά παραχωρηθεί από τις κυβερνήσεις, χωρίς να το γνωρίζουν οι άνθρωποι – ενώ τα κράτη και οι Πολίτες κερδίζουν αυτά τα εκδοτικά δικαιώματα. Ειδικότερα, από το 2007 έως το 2014 οι ελβετικές τράπεζες εισέπραξαν κρυφές κρατικές επιδοτήσεις ύψους 34,8 δις φράγκων, επειδή δημιουργούν οι ίδιες τα ηλεκτρονικά χρήματα. Από αυτές τις κρυφές επιδοτήσεις επωφελούνται κυρίως οι μεγάλες τράπεζες – σχεδόν καθόλου οι μικρές τοπικές.

Τα τελευταία χρόνια βέβαια, όπου τα επιτόκια είναι μηδενικά, δεν αποτελεί μεγάλο πλεονέκτημα η δημιουργία χρημάτων από το πουθενά – αφού ακόμη εάν δεν υπήρχε, οι τράπεζες θα δανείζονταν από την κεντρική με μηδενικό κόστος. Ως εκ τούτου σήμερα οι τράπεζες δεν θα χάσουν τίποτα εάν υιοθετηθεί το «πλήρες χρήμα» – ενώ οι ασφάλειες, καθώς επίσης πολλές άλλες χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις λειτουργούν επίσης κερδοφόρα, χωρίς να δημιουργούν μόνες τους χρήματα. Ωφελημένοι όμως θα είναι σίγουρα οι Πολίτες, η ομοσπονδία και τα καντόνια, επειδή θα εισπράττουν χρήματα από την κεντρική τράπεζα – τα οποία ουσιαστικά ανήκουν σε αυτούς και όχι στις ιδιωτικές εμπορικές. 

Επίλογος 

Ολοκληρώνοντας, η Ελλάδα είναι μία χώρα που ληστεύθηκε κυριολεκτικά από τις τράπεζες της στο παρελθόν – ενώ θυσιάστηκε μετά το 2010 από την πολιτική των μνημονίων που της επιβλήθηκε, για να διασωθούν οι γερμανικές και οι γαλλικές τράπεζες. Αργότερα δε, το 2015, εκβιάσθηκε με έναν παράνομο και στυγερό τρόπο από την ΕΚΤ ξανά μέσω των τραπεζών της – οι οποίες στη συνέχεια αφελληνίσθηκαν, έχοντας κοστίσει στους Έλληνες όσο τίποτα άλλο. 

Όσον αφορά την Τράπεζα της Ελλάδας, ο ρόλος της ήταν και είναι εξαιρετικά σκοτεινός – ενώ κανένας δεν γνωρίζει γιατί της ανανεώθηκε το εκδοτικό δικαίωμα εν μέσω της κρίσης, καταδικάζοντας την πατρίδα μας στη φυλακή της. Στα πλαίσια αυτά οι πρωτοβουλίες άλλων χωρών, όπως της Ελβετίας για το «πλήρες χρήμα», είναι εξαιρετικά σημαντικές – ενώ οι Ελβετοί δεν έχουν ξεχάσει πόσο διακινδύνευσαν από τις δύο μεγάλες τους εμπορικές τράπεζες μετά το ξέσπασμα της κρίσης του 2008 και πόσο τους κόστισε η ανευθυνότητα τους.

Οφείλουμε λοιπόν να τις παρακολουθούμε με πολύ μεγάλη προσοχή, γνωρίζοντας πως ο βασικός υπεύθυνος της μετατροπής κρατών και ανθρώπων σε σκλάβους χρέους είναι οι τράπεζες – οπότε, εάν δεν διορθωθεί το συγκεκριμένο πρόβλημα, η κατάσταση του πλανήτη θα επιδεινώνεται συνεχώς. Ειδικά όσον αφορά την Ευρωζώνη, θεωρούμε ότι στην πραγματικότητα κυβερνάται από τις τράπεζες και από τις αγορές, με τους πολιτικούς στην έμμισθη υπηρεσία τους – γεγονός που, εάν δεν αλλάξει, όπως προσπαθούν οι Ελβετοί, θα προκαλέσει πολύ μεγάλα δεινά στην ήπειρο μας. 

Analyst
το είδαμε ΕΔΩ 
Posted: 24 Feb 2018 08:00 AM PST
Όταν έγινε βασιλιάς ο Ιουλιανός ο Παραβάτης (361-363) έκανε πολλά και διάφορα εναντίον των Χριστιανών καί προσπάθησε να αναστήσει την παλαιά ειδωλολατρική θρησκεία των Ελλήνων. Στην εποχή του είχαν ουσιαστικά ξαναρχίσει οι διωγμοί των Χριστιανών καί τα βασανιστήρια. Ο Ιουλιανός, γνώριζε πολύ καλά τα ήθη των Χριστιανών καί ότι την πρώτη εβδομάδα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής τηρούν αυστηρή νηστεία καί εξαγνίζονται μ’ αυτή καί τη θερμή προσευχή. Θέλησε, λοιπόν, να τους μιάνει με τις ειδωλολατρικές θυσίες. Γι’ αυτό καί κάλεσε τον έπαρχο της πόλεως καί του ανέθεσε να επιβλέψει στην εκτέλεση της εξής εντολής του: Να σηκωθούν από την αγορά όλα τα τρόφιμα καί να μην υπάρχουν σ’ αυτήν παρά μόνον εκείνα πού θα ήταν ραντισμένα με το αίμα των θυσιών πού έγιναν στα είδωλα. Με τον τρόπο αυτό αναγκαστικά, ή θα αγόραζαν όλοι να φάνε καί έτσι να γευθούν από τη θυσία προς τους θεούς, ή αν δεν υπακούσουν, να πεθάνουν από την πείνα.

Ο έπαρχος έθεσε αμέσως σε εφαρμογή τη διαταγή του Ιουλιανού καί αποσύρθηκαν από την αγορά τα τρόφιμα. Αντικαταστάθηκαν βέβαια από τα μιασμένα από τις θυσίες τρόφιμα. Φάνηκε έτσι -προς στιγμήν- ότι κέρδιζε ο διάβολος, ο υποκινητής καί εμπνευστής καί πατέρας του Ιουλιανού. Ο Θεός όμως είναι καί Παντοδύναμος καί Πάνσοφος. Δεν άφησε,ούτε εγκατέλειψε το λαό Του. Για τη σωτηρία του από τις μεθοδείες του διαβόλου έστειλε το Μεγαλομάρτυρά Του Θεόδωρο, πραγματικά ως δώρο Θεού για να Τον δοξάσει με ένα θαύμα.

Καί παρουσιάζεται ο Άγιος στον Πατριάρχη Ευδόξιο (360-369) καί του φανερώνει το σχέδιο του Ιουλιανού με τα έξης λόγια:
– «Σήκω γρήγορα, Πατριάρχη, συγκέντρωσε το Χριστεπώνυμο πλήρωμα, καί διαφύλαξε το από τον μολυσμό των ειδώλων, παραγγέλοντάς του να μην αγοράσει κανείς από τα τρόφιμα που υπάρχουν στην αγορά».
Ο Πατριάρχης απορώντας είπε προς τον Άγιο:
– «Πώς είναι δυνατόν, Κύριε μου, να γίνει αυτό; Διότι, οι μεν πλούσιοι μπορεί να το εφαρμόσουν γιατί έχουν τρόφιμα στις αποθήκες τους, οι φτωχοί όμως, που δεν θα έχουν ούτε μιας ημέρας τρόφιμα, τί θα κάνετε μπροστά σ’ αυτή την ανάγκη»;

Καί ο Άγιος του είπε:
– Να τους προσφέρεις κόλλυβα, για να καλύψεις την ανάγκη τους».
Και επειδή ο Πατριάρχης άκουγε για πρώτη φορά το λόγο για τα κόλλυβα, τον ρώτησε με απορία:
– «Τί είναι αυτά τα κόλλυβα δεν το γνωρίζω». Ο Μάρτυρας τότε του αποκρίθηκε:
– «Είναι σιτάρι. Να το βράσεις καί να το μοιράσεις στους Χριστιανούς».
Καί για να δείξει ο Άγιος από που ήλθε, πρόσθεσε:
– «Γι’ αυτό το βρασμένο σιτάρι στα Ευχάϊτα συνηθίζουμε να το λέμε κόλλυβα. Κάνε, λοιπόν, έτσι καί σώσε το ποίμνιο του Χριστού από το μιασμό».

Λέει ο Πατριάρχης προς τον Άγιο:
– «Ποιος είσαι εσύ Κύριε μου, πού φροντίζεις με αγάπη καί ευσπλαχνία για τη σωτηρία μας»;
Καί ο Άγιος του αποκρίθηκε:
– «Εγώ είμαι ο Μάρτυρας του Χριστού Θεόδωρος, καί με έστειλε για τη σωτηρία καί βοήθειά σας».

Ο Άγιος έγινε άφαντος καί ο Πατριάρχης σηκώθηκε με θαυμασμό καί χαρά καί συγκέντρωσε το λαό του Χριστού καί του φανέρωσε την παρουσία καί βοήθεια του Μάρτυρα. Συγχρόνως έκανε σύμφωνα με το λόγο του. Δηλαδή έβρασε σιτάρι καί μοίρασε στο λαό καί διαφυλάχθηκε έτσι το ποίμνιο του Χριστού.

Στην αγορά, αν καί τελείωνε η εβδομάδα, η μηχανορραφία του Ιουλιανού έμεινε ανενέργητη, γιατί κανένας Χριστιανός δεν αγόρασε από τα μιασμένα τρόφιμα. Κι’ αφού ο Ιουλιανός νικήθηκε ολοφάνερα, απέσυρε από την αγορά τα μιασμένα τρόφιμα καί επανέφερε τα συνηθισμένα.

Οι Χριστιανοί ύμνησαν καί δοξολόγησαν το Θεό καί το Μάρτυρά Του Θεόδωρο καί για χάρη του έκαναν λαμπρή γιορτή.
Έτσι καθιερώθηκε από τότε καί το Σάββατο της πρώτης Εβδομάδος των Νηστειών της Μεγάλης Τεσσαρακοστής να γιορτάζεται στην Εκκλησία μας το θαύμα το δια κολλύβων του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος. 

Από το βιβλίο: «Οι Άγιοι Μεγαλομάρτυρες Θεόδωρος ο Στρατηλάτης και Θεόδωρος ο Τήρων» του Αρχιμ. Γεωργίου Μαραγκού Ηγουμένου Ι.Μ. Αγίων Θεοδώρων Αροανίας Καλαβρύτων

Πηγή: http://blogs.sch.gr/kantonopou/ 

Επισήμανση:Τὸ πρῶτο Σάββατο τῆς Τεσσαρακοστῆς δὲν εἶναι «Ψυχοσάββατο», ἀλλὰ ἑορτάζουμε τὸ «διὰ κολλύβων» θαῦμα τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Τήρωνος.

Παρ΄όλα αυτά, έχει επικρατήσει η συνήθεια όλα τα σπίτια των Χριστιανών κάμνουν κόλλυβα και τα πηγαίνουν εις τους ναούς, χάριν των κεκοιμημένων. Την ημέραν αυτήν γίνεται επίσκεψις και εις τα κοιμητήρια, όπου προσφέρονται υπό των οικογενειών κόλλυβα. Εις πολλά μέρη γίνεται υπό της Εκκλησίας δίσκος με κόλλυβα για κείνους, που πέθαναν χωρίς κληρονόμους και δεν έχουν ποίος να τους μνημονεύσει καθώς και για κείνους, που σκοτώθηκαν στον πόλεμο ή χάθηκαν μακρυά στην ξενητειά. 

ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ
Posted: 24 Feb 2018 07:30 AM PST
Η απουσία 500.000 νέων -νεότερες πληροφορίες τους αναβιβάζουν σε 700.000- συντελεί στην εξασθένηση του έθνους και του λαού 

Δεν είναι δική μου η ρήση. Ανήκει στον Περικλή Γιαννόπουλο, και πλήρης είναι «Εσκοτώσατε την Εθνικήν νεότητα. Και Έθνος χωρίς νεολαίαν είναι Άνοιξις χωρίς άνθη». 

Ίσως, εμπνεύσθηκε από τον Επιτάφιο του Περικλή, όταν ο ηγέτης των Αθηναίων αναφερόταν στους νεκρούς στρατιώτες: «Όταν πεθαίνει ένας νέος, είναι σα να αφαιρείται η εποχή της άνοιξης από το έτος». 

Τι σχέση έχουν τα δύο ανωτέρω και γίνεται αναφορά σ’ αυτά. Έχουν μια αρνητική και μια θετική παράμετρο. Η πρώτη σχετίζεται με το γεγονός ότι η απουσία 500.000 νέων -νεότερες πληροφορίες τους αναβιβάζουν σε 700.000- συντελεί στην εξασθένηση του έθνους και του λαού. Όχι μόνον για κοινωνικούς λόγους, ούτε μόνον για οικονομικούς -πόσα δισεκατομμύρια έχουν δαπανηθεί για τις σπουδές των νέων, οι οποίοι θα ωφελήσουν τώρα τις οικονομίες άλλων χωρών;- αλλά και λόγω της αποδυνάμωσης της εθνικής άμυνας. 

Μετανάστευσε, το μεγαλύτερο τμήμα της εφεδρείας του ελληνικού στρατεύματος. Ποιοι θα συμπληρώσουν τις μονάδες σε περίπτωση σύρραξης, όταν εκατοντάδες χιλιάδες νέοι βρίσκονται στο εξωτερικό; Και μάλιστα πτυχιούχοι, τόσο χρήσιμοι σήμερα στη λειτουργία ηλεκτρονικών οπλομηχανημάτων. Αυτούς τους νέους έδιωξε η Πολιτεία, και είναι άγνωστο πόσοι και αν θα επιστρέψουν. 

Μάλιστα δε, Έκθεση του ΟΗΕ προέβλεπε -το 2010- ότι από το 2050 οι γηγενείς Έλληνες θα αρχίσουν να αποτελούν μειοψηφία, λόγω της υπογεννητικότητάς τους, αλλά και υπεργενητικότητας των μεταναστών [στο δε τέλος του αιώνος, οι Έλληνες θα είναι 2,5 εκατομμύρια, κατά την Έκθεση]. Δεν είχε λάβει υπόψη η Έκθεση την φυγή των 500.000 νέων Ελλήνων, όπερ σημαίνει πώς το έτος 2050 θα έρθει πολλά χρόνια ενωρίτερα. 

Υπάρχει όμως και η θετική παράμετρος. Και αυτή κατεφάνη κατά το διοργανωθέν συλλαλητήριο στην Θεσσαλονίκη. Παρ’ όλη την προχειρότητα της διοργάνωσης, υπό αγνώστων στο ευρύ κοινό οργανωτών, οι πατριωτικοί φορείς εσάλπισαν πάνδημο προσκλητήριο, με τον λαό να ανταποκρίνεται για να πραγματοποιηθεί μεγαλειώδης συγκέντρωση, που όμοιά της είχε επί δεκαετίες να εμφανιστεί. 

Υπήρξε εντυπωσιασμός και της κοινής γνώμης της αλλοδαπής, για τον όγκο, το πάθος, τα πατριωτικά συνθήματα, το ακομμάτιστο της εκδηλώσεως. Περισσότερο όμως, η προσοχή των ενδιαφερομένων ημεδαπών και αλλοδαπών ερευνητών εστιάστηκε στην ηλικιακή σύνθεση του ογκώδους συλλαλητηρίου. 

Έχει την εξήγησή της η ιδιαίτερη προσοχή που δίνουν οι ειδικοί στο νεαρό της ηλικίας των παρευρισκομένων. Και τούτο διότι, αν οι συγκεντρωθέντες ήσαν μεγάλης ηλικίας, θα εξήγετο το συμπέρασμα ότι σε λίγο χρονικό διάστημα θα εξέλειπαν βιολογικώς και δεν θα υπήρχαν διαμαρτυρόμενοι κατά της αναμενόμενης επαχθούς συμφωνίας με τα Σκόπια. 

Όμως, η πλειονότητα των συγκεντρωμένων ήσαν νέοι κάτω των 40 ετών. Που σημαίνει ότι θα διατηρούν το ίδιο πάθος και το ίδιο αίτημα για αξιοπρεπή αντιμετώπιση του σκοπιανού ζητήματος, επί πολλές δεκαετίες. Οι εναπομείναντες νέοι στην Ελλάδα, με την ενεργό συμμετοχή τους, απέδειξαν ότι δεν θα συγχωρήσουν ποτέ όσους υπογράψουν ατιμωτική για την Ελλάδα συμφωνία. 

Και όχι μόνον αυτό. Για πρώτη ίσως φορά είδαμε σε συλλαλητήριο να παρευρίσκονται γονείς με μικρά παιδιά, κι ακόμη σπουδαιότερο, παιδιά βρέφη μέσα σε παιδικά καροτσάκια. Οι πατριώτες νέοι που προσήλθαν με τα παιδιά τους, θα τα γαλουχήσουν ελληνικά, παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης δια του υπουργείου Παιδείας κυρίως, να παιδεύσει ανθελληνικά την νεολαία. 

Αυτούς τους νέους, θα τους βρουν μπροστά τους, όσοι νομίζουν ότι μπορούν ατιμωρητί να ανταλλάσουν την εθνική αξιοπρέπεια με οποιοδήποτε αξίωμα ή κομματικό-προσωπικό όφελος. 

Voria
το είδαμε ΕΔΩ
Posted: 24 Feb 2018 06:30 AM PST
Μύθος 1ος. Πρώτο μέρος.
140 χώρες την αναγνωρίζουν ως «Μακεδονία», άρα πρέπει κι εμείς αφού χάσαμε το παιχνίδι.

Αλήθεια: 
Οι διμερείς αναγνωρίσεις υστερούν των διεθνών. Δεν υπάρχει ούτε μία αναγνώριση διεθνούς οργανισμού ως «Μακεδονία». Παντού είναι ως πΓΔΜ. Όταν μία χώρα που τους έχει αναγνωρίσει ως «Μακεδονία» έχει επίσημο ρόλο ως εκπρόσωπος ή προεδρεύουσα χώρα ενός διεθνού οργανισμού, τότε χρησιμοποιεί το πΓΔΜ. Αυτό κάνει ήδη το πρώτο εξάμηνο του 2018 η Βουλγαρία ως προεδρεύουσα της ΕΕ, παρόλο που ήταν η πρώτη χώρα που την αναγνώρισε ως «Μακεδονία». 

Μύθος 1ος. Δεύτερο μέρος.
140 χώρες την αναγνωρίζουν ως «Μακεδονία», άρα πρέπει κι εμείς αφού έτσι θα συνεχίσουν να την ονομάζουν.

Αλήθεια: 
Οι αναγνωρίσεις ως «Μακεδονία» μέχρι σήμερα συμπεριλαμβάνουν τον όρο ότι οι αναγνωρίσεις αυτές ισχύουν έως ότου η Ελλάδα συμφωνήσει με τα Σκόπια σε νέο όνομα. Τότε, θα ισχύσει το νέο όνομα.
[Το είπε ο ίδιος ο υπουργός εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς στη ΕΡΤ] 

Μύθος 2ος.
Το πΓΔΜ περιλαμβάνει ήδη τον όρο Μακεδονία, άρα τους έχουμε αναγνωρίσει ήδη.

Αλήθεια: 
Το πΓΔΜ είναι «πρώην» όνομα. Το πΓΔΜ αναφέρεται σε (πρώην) «Γιουγκοσλαβική» Δημοκρατία, η οποία δεν υπάρχει. Το πΓΔΜ είναι προσωρινό όνομα μέχρι να υπάρξει τελική συμφωνία. Δεν μπορεί να προδικάσει το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης. 

Μύθος 3ος.
Τους έχουμε ήδη αναγνωρίσει τον όρο Μακεδονία όταν ήταν μέρος της Γιουγκοσλαβίας.

Αλήθεια: 
Δεν έχουμε κάνει αναγνώριση κράτους. Το όνομα της επαρχίας ή ομοσπονδίας, είναι εσωτερικό όνομα του κράτους. Άλλωστε, είχαμε κι εμείς όλο αυτό το διάστημα εσωτερικό όνομα περιφέρειας με το όνομα Μακεδονία. Η ισορροπία δύο εσωτερικών ονομάτων σπάει, όταν το ένα καθίσταται κράτος. Διότι όνομα κράτους σημαίνει όνομα εθνότητας και όνομα γλώσσας. Ενώ το εσωτερικό όνομα όχι. Το ζήτημα αναγνώρισης κράτους με το όνομα Μακεδονία εμφανίστηκε τον χειμώνα του 1991. Όχι νωρίτερα. 

Μύθος 4ος.
Μας πιέζουν οι Αμερικάνοι. Πρέπει να υποχωρήσουμε.

Αλήθεια: 
Ας δεχτούμε, χάριν συζήτησης, ότι οι Αμερικάνοι πιέζουν να ενταχθεί η χώρα στο ΝΑΤΟ. Δεν τους ενδιαφέρει τόσο το όνομα, όσο η ένταξη. Ποιος καίγεται περισσότερο να ενταχθεί από τα δύο μέρη; Η Ελλάδα ή τα Σκόπια; Προφανώς τα Σκόπια. Αυτοί που καίγονται, αυτοί υποχωρούν. Εμάς δεν μας νοιάζει. Οι Αμερικάνοι πιέζουν για λύση. Πιέζουν αυτόν που έχει ανάγκη να λάβει κάτι ως αντάλλαγμα, δηλαδή την ένταξη. Όχι αυτόν που δεν θα λάβει τίποτα. 

[Επίσης, η γεωστρατηγική αξία των Σκοπίων είναι αδιευκρίνιστη. Δεδομένου ότι το Κόσσοβο είναι αμερικανικό προτεκτοράτο και εκεί υπάρχει ίσως η μεγαλύτερη αμερικανική βάση στην Ευρώπη και πλήρης αμερικανικός έλεγχος, από την πλευρά της Αλβανίας, και δεδομένου ότι η Βουλγαρία είναι η πιο φιλοαμερικανική χώρα στα Βαλκάνια και δεδομένου ότι εμείς είμαστε ήδη στο ΝΑΤΟ, η γεωστρατηγική αξία των Σκοπίων για τους αμερικανούς γίνεται ελάχιστη] 

Μύθος 5ος.
Μας συμφέρει στρατηγικά να ενταχθούν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ. Αντίπαλός μας ουσιαστικά είναι η Τουρκία.

Αλήθεια: 
Τα Σκόπια τα έχουν προσεγγίσει οι Τούρκοι από το 1991 με διάφορους τρόπους, μέχρι και οικονομική ενίσχυση. Είναι πασιφανές ότι εντός ΝΑΤΟ τα Σκόπια θα συνηγορούν συνεχώς υπέρ των θέσεων της Τουρκίας εναντίον μας. 

Μύθος 6ος.
Η λύση του ζητήματος θα φέρει σταθερότητα στην περιοχή και στο εσωτερικό τους.

Αλήθεια: 
Από πού συνάγεται αυτό το συμπέρασμα; Το κράτος των Σκοπίων είναι εγγενώς ασταθές επειδή το 30% του πληθυσμού είναι Αλβανοί. Το ΝΑΤΟ είναι στρατιωτική συμμαχία των Αμερικανών. Η Ισπανία είναι στο ΝΑΤΟ και κινδυνεύει με διάλυση στο εσωτερικό της. Το Ηνωμένο Βασίλειο διενήργησε δημοψήφισμα αποσκίρτισης της Σκωτίας, ενώ βρέθηκε για δεκαετίες σε ένα είδος ψυχρού πολέμου με την Ιρλανδία. Καμία εσωτερική ασφάλεια δεν διασφαλίζει το ΝΑΤΟ. Μόνο συμμαχία διασφαλίζει έναντι κοινών εξωτερικών εχθρών. Και ως μέλος του ΝΑΤΟ, θα μπορούσε να διαλυθεί ή να αποσταθεροποιηθεί από μόνο του. 

Μύθος 7ος. Πρώτο μέρος.
Αν λυθεί ο αλυτρωτισμός, δεν μας ενοχλεί το όνομα.

Αλήθεια: 
Το όνομα είναι το όχημα του αλυτρωτισμού. Χωρίς το όνομα, ο αλυτρωτισμός σβήνει αυτομάτως. Αντίθετα, με το όνομα παραδεδομένο, ο αλυτρωτισμός παραμένει ζωντανός. 

Μύθος 7ος. Δεύτερο μέρος.
Αν αλλάξουν Σύνταγμα, παύει ο αλυτρωτισμός.

Αλήθεια: 
Είναι αδύνατον να παύσει ο αλυτρωτισμός δια παντός με μία απόφαση κάποιας κυβέρνησης σε μία δεδομένη στιγμή. Ταυτόχρονα, η αποδοχή της παράδοσης του ονόματος Μακεδονία είναι τελεσίδικη, οριστική και αμετάκλητη. Ο αλυτρωτισμός μπορεί να επανέλθει την επόμενη ημέρα. Η αποδοχή του συμβιβασμού ποτέ. 

Μύθος 7ος. Τρίτο μέρος.
Το Σύνταγμα έχει αλλάξει το 1995. Δεν χρειάζεται αλλαγή Συντάγματος για να παύσει ο αλυτρωτισμός.

Αλήθεια: 
Διατάξεις με αναφορές σε «όλους τους Μακεδόνες» υπάρχουν ακόμη στο Σύνταγμα των Σκοπίων. Δεν αφαιρέθηκαν όλες. Το ότι κάποιοι ψελλίζουν ότι δεν χρειάζεται αλλαγή Συντάγματος, παράγεται από την αδυναμία του Κοινοβουλίου να εγκρίνει αλλαγή Συντάγματος. Όμως αυτό είναι παράλογο, διότι το όνομα του κράτους ορίζεται στο Σύνταγμα (άλλωστε συχνά το αναφέρουμε ως το «Συνταγματικό τους όνομα»), πώς λοιπόν θα αλλάξει «Συνταγματικό όνομα» η χώρα, χωρίς να αλλάξει, έστω αυτό το στοιχείο, από το Σύνταγμα; 

Εκτός αυτού, η πραγματικότητα σήμερα είναι ότι δεν υπάρχει δημόσια υπηρεσία που να μην έχει αναρτημένους στους τοίχους χάρτες της «Μεγάλης Μακεδονίας», με ελληνικά εδάφη. Επίσης, στα βιβλία Ιστορίας γράφονται τραγελαφικά πράγματα που θρέφουν γενιές εκεί. Και ασφαλώς, όλα αυτά δεν αλλάζουν σε ένα απόγευμα. 

Μύθος 8ος. Πρώτο μέρος.
Βασικά, αναγνωρίζουν ότι είναι Σλάβοι και δεν έχουν σχέση με τους αρχαίους Μακεδόνες.

Αλήθεια: 
Ασφαλώς υπάρχουν ορισμένοι που το ισχυρίζονται αυτό. Ο Γκεοργκιέφσκι, πρώην πρωθυπουργός των Σκοπίων, πήρε Βουλγαρική υπηκοότητα και από την Βουλγαρία γκρεμίζει τον «Μακεδονισμό» των Σκοπίων σήμερα. Δεν είναι όμως όλοι έτσι. Άλλωστε, ο σφετερισμός της Ιστορίας δεν αφορά μόνο στους Έλληνες. Ονομάζουν «Μακεδονικούς χρόνους» αυτό που διεθνώς ονομάζεται «Ελληνιστικοί χρόνοι», θεωρούν «Μακεδόνισσα», πχ την Κλεοπάτρα κλπ. Τον τόνο τον δίνουν οι άλλοι. Βλέπε αγάλματα, ονόματα, επίσημη προπαγάνδα κλπ. 

Μύθος 8ος. Δεύτερο μέρος.
Θέλουν το όνομα Μακεδονία, όχι ως σύνδεση με την αρχαία Μακεδονία, αλλά γεωγραφικά. Άλλωστε κατοικούν στην Μακεδονία.

Αλήθεια: 
Κατοικούν σε ποια Μακεδονία ακριβώς; Χρονικά δηλαδή ποια Μακεδονία; Αυτό που θεωρούν ως «Μακεδονία», και που μοιράστηκε στα τρία σημερινά κράτη της Ελλάδας, Βουλγαρίας και Σκοπίων, είναι η έκταση τριών συγκεκριμένων Βιλαετίων κατά την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η αρχαία Μακεδονία ήταν αρκετά μικρότερη σε έκταση.
Η ουσία είναι ότι το «Άνω Μακεδονία» είναι δόκιμος ιστορικός όρος, ο οποίος απαντάται από τον Ηρόδοτο στα μέσα του 5ου π.Χ. αιώνα, δηλαδή 150 χρόνια πριν τον Μέγα Αλέξανδρο. Το «Νέα Μακεδονία» ορίζει την χώρα ως τη σύγχρονη έκδοση της αρχαίας. Τα ονόματα αυτά έχουν ιστορική και όχι γεωγραφική χροιά. Το Βόρεια Μακεδονία αυτόματα εγείρει το ερώτημα των νοτίων και της ένωσης μαζί τους.
Δεν θα επέμεναν τόσο πολύ σε τέτοια ονόματα, αν δεν εκμεταλλευόταν την ιστορική βαρύτητα της αρχαίας Μακεδονίας. Αυτό είναι σαφές. 

Μύθος 8ος. Τρίτο μέρος.
Το Βόρεια ή Άνω ή Νέα ή «Του Βαρδάρη» – Μακεδονία, είναι «σύνθετα ονόματα με γεωγραφικό προσδιορισμό».

Αλήθεια: 
Όπως ειπώθηκε παραπάνω, σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, το «Μακεδονία» έχει εθνική χροιά, όχι γεωγραφική. Το ότι υπάρχει γεωγραφικός όρος, όχι απλώς δεν σημαίνει ότι το Μακεδονία γίνεται γεωγραφικός όρος, αλλά αντιθέτως ενισχύει το ότι το «Μακεδονία» έχει εθνικά χαρακτηριστικά. Οι «Άνω/Βόρειοι/Νέοι Μακεδόνες» είναι Μακεδόνες στην εθνότητα. Εμπεδώνει δηλαδή και επιβραβεύει την ύπαρξη Μακεδονικού έθνους, άρα του «Μακεδονισμού» τους. 

Ένα παράδειγμα, ίσως το μοναδικό, το οποίο θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι προσδιορίζει το «Μακεδονία» ως γεωγραφικό όρο, είναι το «Σλαβομακεδονία». Σ’ αυτόν τον όρο, το Σλαβο- ορίζει το έθνος και το Μακεδονία- ορίζει την γεωφραφία. Και εδώ όμως, η παρανόηση είναι ανοιχτή. 

Μύθος 9ος.
Δεν απειλούμαστε στρατιωτικά από τα Σκόπια. Είναι γελοία σκέψη.

Αλήθεια: 
Αφ’ ενός, ο συνδυασμός δυνάμεων και συμμαχιών στο μέλλον δεν μπορεί να προβλεφθεί, όπως αναφέρθηκε και στην δήλωση των 6 το 1992. 

Αφ’ ετέρου, ας δεχθούμε ότι το επιχείρημα ευσταθεί, χάριν συζήτησης. Η πάνδημη άρνηση των Ελλήνων να αποδεχθούν τον συμβιβασμό της παράδοσης του ονόματος δεν άπτεται στρατιωτικής απειλής. Εσκεμμένη ή όχι, πρόκειται για παρανόηση. Η άρνηση των Ελλήνων έγκειται στην αίσθηση απώλειας ταυτότητας, στην αίσθηση απώλειας τμήματος της Ιστορίας.  Όταν ο Έλληνας Μακεδόνας δεν θα μπορεί να δηλώνει ότι είναι Μακεδόνας, διότι δια της κυβέρνησής του θα έχει αναγνωρίσει έναν άλλο λαό ως «Μακεδόνες», αυτό είναι μεγάλο πρόβλημα. 

Μύθος 10ος.
Πρέπει να βρούμε λύση. Δεν υπάρχει άλλη ευκαιρία.

Αλήθεια:
(Αυτό θυμίζει λίγο Κύπρο 2004, αλλά τελικά η ένταξη στην ΕΕ έγινε παρά τις Κασσάνδρες). 

Ξεχνάμε ότι η χώρα αυτή έχει δύο εθνικές συνιστώσες: Σλάβους και Αλβανούς. Ας σκεφτούμε τους Αλβανούς. Μας λένε ότι δεν δέχονται το Σλαβομακεδονία επειδή δεν είναι Σλάβοι. Μάλιστα. Σάμπως είναι Μακεδόνες; Όχι βέβαια. Όσο ξένο τους είναι το Σλαβο-κάτι, τόσο ξένο τους είναι και το Κάτι-Μακεδονία. Ούτε λιγότερο, ούτε περισσότερο. 

Το 1992 δεν είχαν ούτε έναν Αλβανό βουλευτή. Σήμερα έχουν 4 κόμματα, 2 στην κυβέρνηση, το 1 έχει δικό του αντιπρόεδρο. Τα Αλβανικά είναι πλέον επίσημη γλώσσα της χώρας. Είναι μαθηματικά βέβαιο ότι σε λίγα χρόνια θα επιζητήσουν ένα όνομα κράτος ουδέτερο εθνικά, δηλαδή χωρίς κανέναν από τους όρους Σλαβο- ή Μακεδονία-, το οποίο κράτος αυτό θα έχει δύο εθνικές συνιστώσες. Αυτό συμβαίνει σήμερα με το Βέλγιο, που είναι όνομα κράτους απαρτιζόμενο από δύο εθνότητες με άλλα ονόματα. 

Αυτό το ενδεχόμενο, αυτομάτως υποβαθμίζει το πρόβλημα από πρόβλημα αναζήτησης ονόματος σε κράτος-εθνότητα-γλώσσα (και άρα, παρουσία σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς και γενικότερα διεθνείς σχέσεις), σε πρόβλημα αναζήτησης εσωτερικού ονόματος μίας εθνικής συνιστώσας. 

Αυτό μας δίνει και τον κατάλληλο χρόνο, ώστε από τότε και μετά, να συνεχίσουμε εκείνο το πνεύμα του Μακεδονικού Αγώνα που δεν σκόπευε να «απελευθερώσει την Μακεδονία» (όπως κακώς νομίζουμε), αλλά σκόπευε να θυμίσει στους κατοίκους της Μακεδονίας ότι είναι Έλληνες και να τους αφυπνίσει καταλλήλως, όποια γλώσσα κι αν μιλάνε. Εξ ου και οι «Γραικομάνοι» (κατά τους Βουλγάρους) πληθυσμοί, οι οποίοι πολέμησαν όπως και οι υπόλοιποι Έλληνες χωρίς να γνωρίζουν ελληνικά. Μακροπρόθεσμος στραγητικός στόχος είναι αυτός.

Ανδρέας Σταλίδης.

Σημείωση: είναι πιθανό να προστεθούν μύθοι ή πληροφορίες με νέες εκδόσεις. Η παρούσα έκδοση γίνεται στις 21/2/2018 στις 18.30 ώρα Ελλάδος.

πηγή
Posted: 24 Feb 2018 05:30 AM PST
Του Κωνσταντίνου Λούβρου, M.D., medlabnews.gr 

Το πεπτικό έλκος είναι η διάβρωση του βλεννογόνου του στομάχου ή του δωδεκαδακτύλου. Το πεπτικό έλκος μπορεί να εκδηλωθεί σε οποιοδήποτε μέρος της ανώτερης γαστρεντερικής οδού, αλλά απαντάται συνήθως στο στομάχι ή στα πρώτα εκατοστά του λεπτού εντέρου. Η κατάχρηση του οινοπνεύματος είναι ένας από τους συνηθέστερους και από παλαιότερα διατροφικούς λόγους για την δημιουργία έλκους στον δωδεκαδάκτυλο.

Το πεπτικό έλκος, γνωστό και από την εποχή του Ιπποκράτους, είναι μια συχνή πάθηση. Εκτιμάται ότι περίπου ένας στους δέκα θα αναπτύξουν πεπτικό έλκος κατά τη διάρκεια τη ζωής τους ή διαφορετικά το πεπτικό έλκος αφορά τον πληθυσμό σε ποσοστό μέχρι και 10%.

Στις αρχές του 20ου αιώνα τα έλκη αποδίδονταν στο stress και σε διαιτητικούς παράγοντες, ενώ για τη θεραπεία ο «ασθενής» εισερχόταν στο νοσοκομείο με σύσταση για ξεκούραση και διάφορες δίαιτες αποκλεισμού.

Από το 1950 δόθηκε έμφαση στη βλαπτική δράση του γαστρικού οξέος με τη χρήση, αρχικά, αντιόξινων και στη συνέχεια ανταγωνιστών των υποδοχέων της ισταμίνης (ρανιτιδίνη).

Η επανεμφάνιση ελκών στους ίδιους ασθενείς οδήγησε στη ανακάλυψη τη δεκαετία του 1980 ενός άλλου επιβαρυντικού παράγοντα, του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού, ενώ αργότερα δόθηκε βάρος και στις βλάβες, που προκαλούν και τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα.

Τη δεκαετία του 1990 εμφανίστηκαν και τα πρώτα φάρμακα, που αναστέλλουν τη δράση της αντλίας των υδρογονοκατιόντων (δηλαδή της έκκρισης του γαστρικού οξέος), όπως η ομεπραζόλη.
Άλλοι παράγοντες, που δρουν συνεργικά στη δημιουργία του έλκους είναι το κάπνισμα, το stress, καθώς και γενετικοί (κληρονομικοί) παράγοντες.

Πού οφείλεται 
•σε λοίμωξη από το ελικοβακτηρίδιο (Helicobacter pylori)
•στη μακροχρόνια λήψη ασπιρίνης ή μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (ΜΣΑΦ)
•στο κάπνισμα
•στο αλκοόλ
•σε καταστάσεις έντονου στρες (πχ μετά από μία μεγάλη επέμβαση)

Το κάπνισμα ενοχοποιείται για την δημιουργία έλκους επειδή αυξάνει την έκκριση υδροχλωρικού οξέος και μειώνει την έκκριση προσταγλανδινών , ενώ ταυτόχρονα επιβραδύνει την επούλωση του έλκους και αυξάνει την πιθανότητα υποτροπής. 

Έλκος μπορεί να εμφανισθεί στον καθένα, ανεξάρτητα από την ηλικία, το φύλλο, τη φυλή, την εθνικότητα ή το επάγγελμα. Πάντως ορισμένοι παράγοντες μπορεί να προδιαθέτουν στη δημιουργία έλκους.

Για παράδειγμα, κάποιος που οι γονείς ή οι στενοί συγγενείς του έχουν έλκος, έχει περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσει έλκος. Επιπλέον οι ενήλικες εμφανίζουν συχνότερα έλκος από τα παιδιά και η συχνότητα εμφάνισης έλκους αυξάνει με την ηλικία.

Ιστορικά φαίνεται ότι τα έλκη εμφανίζονται συχνότερα στους άνδρες από ότι στις γυναίκες. Πάντως πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι αυξάνεται η συχνότητα του έλκους στις γυναίκες και πιθανώς σήμερα τα ποσοστά να είναι ίδια με εκείνα των ανδρών.
Συμπτώματα

Τα συμπτώματα του πεπτικού έλκους ποικίλλουν από απλά δυσπεπτικά ενοχλήματα (ερυγές, μετεωρισμός, ναυτία, έμετοι) έως και το κλασικό κοιλιακό άλγος, που εστιάζεται στο επιγάστριο (δηλαδή κάτω από το στέρνο και πάνω από τον αφαλό) και σχετίζεται με τη λήψη τροφής.

Τα πεπτικά έλκη, τα οποία μπορεί να είναι και ασυμπτωματικά, παρουσιάζουν συνήθως τα εξής συμπτώματα:
H δυσφορία συχνά: 
• Είναι βύθια, και ο πόνος σαν δάγκωμα
•Έρχεται και φεύγει για μερικές μέρες η εβδομάδες
• Συμβαίνει 2-3 ώρες μετά το φαγητό
• Συμβαίνει στη μέση της νύκτας όταν το στομάχι είναι άδειο
• Ανακουφίζεται με το φαγητό
• Ανακουφίζεται με αντιόξινα φάρμακα 

Άλλα συμπτώματα είναι:
•Απώλεια βάρους
•Μειωμένη η κακή όρεξη
•Φούσκωμα
•καύσο στομάχου
•δυσπεψία
•πόνο στο πάνω κεντρικό σημείο της κοιλιάς,
•αίσθημα φουσκώματος
•πόνο που αντανακλάται στην πλάτη
•σιελόρροια
•ναυτία
•εμετό
•κόπρανα με μαύρο χρώμα

Επιπλοκές του έλκους αποτελούν:
· Αιμορραγία
· Διάτρηση (σπάνια)
· Διείσδυση σε άλλα όργανα όπως πάγκρεας και ήπαρ (σπάνια)
· Απόφραξη.

Πώς γίνεται η διάγνωση του πεπτικού έλκους

Η διάγνωση του έλκους γίνεται με αιματολογικές εξετάσεις, με γαστροσκόπηση (για το στομάχι και το αρχικό τμήμα του δωδεκαδακτύλου ) είτε με ακτινογραφία μετά από λήψη βαριούχου γεύματος. Με την γαστροσκόπηση, ανευρίσκεται η ελκωτική βλάβη και γίνεται έτσι η διαφορική διάγνωση μεταξύ καλοήθους έλκους και κακοήθειας (αν χρειαστεί, λαμβάνονται και δείγματα βιοψιών).

Η πιο κοινή εργαστηριακή εξέταση για τη διάγνωση του πεπτικού έλκους είναι ο προσδιορισμός στο αίμα των αντισωμάτων του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού (Helicobacter pylori). Η παρουσία των αντισωμάτων αυτών σημαίνει ότι μολυνθήκατε κάποια στιγμή από αυτό τον μικροοργανισμό.

Μπορεί επίσης να ζητηθεί η συλλογή δείγματος κοπράνων για να αναζητηθεί σε αυτό το αντιγόνο του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού (Helicobacterpylori). Ωστόσο, αυτή η εξέταση δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί σε άτομα με αίμα στα κόπρανά τους.

Υπάρχει επίσης μία αναπνευστική δοκιμασία γνωστή ως «δοκιμασία αναπνοής ουρίας» που στοχεύει στον εντοπισμό της ενζυμικής δραστηριότητας του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού (Helicobacterpylori).

Μπορεί να ζητηθεί επίσης μέτρηση της αιμοσφαιρίνης για τον έλεγχο της αναιμίας.
Γίνεται επίσης εξέταση για τον προσδιορισμό της αφανής αιματουρίας (FOB) στα κόπρανα με στόχο να ανιχνευτεί αίμα σε αυτά.

Θεραπεία 

Το πεπτικό έλκος θεραπεύεται με φαρμακευτική αγωγή ή με χειρουργική επέμβαση, ανάλογα με την αιτία που έχει προκαλέσει τη φλεγμονή.

Με τη χρήση των νέων φαρμάκων και με την αγωγή εκρίζωσης ελικοβακτηριδίου η πλειονότητα των πεπτικών ελκών επουλώνονται. Η βλάβη από τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) και την ασπιρίνη αντιμετωπίζεται επίσης συντηρητικά με φαρμακευτική αγωγή, ενώ η χειρουργική επέμβαση εφαρμόζεται στην περίπτωση που το έλκος έχει προκαλέσει σοβαρή και μη ελεγχόμενη αιμορραγία.

Θα πρέπει να τονιστεί ότι η αλόγιστη χρήση των φαρμάκων γαστροπροστασίας μπορεί πλέον να δημιουργήσει προβλήματα, όπως δυσαπορρόφηση βιταμινών, αυτόματα κατάγματα σε εμμηνοπαυσιακές γυναίκες, υπεργαστριναιμία και ατροφική γαστρίτιδα. Για το λόγο αυτό, καθώς και για το γεγονός ότι συχνά τα συμπτώματα μειώνονται με τη χρήση των φαρμάκων αυτών ακόμα και σε κακοήθες έλκος (καρκίνος), επιβάλλεται η συμβουλή από ειδικό ιατρό για τη χορήγησή τους, πριν να υπάρξει καθυστερημένη διάγνωση για νεόπλασμα στομάχου.
Πρόληψη

Για την πρόληψη του έλκους θα πρέπει να ακολουθείται ένας υγιής τρόπος ζωής που να περιλαμβάνει σωστή διατροφή (περιορισμό κάποιων ουσιών, όπως ο καφές, το αλκοόλ, τα καρυκεύματα, το τσάι) και διακοπή καπνίσματος. Πέραν αυτού, προληπτικά δρα και ο περιορισμός των μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (ΜΣΑΦ). Επίσης ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται αν λαμβάνετε αντιπηκτικά ή αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα και έχετε ιστορικό έλκους και σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να ενημερώνετε το γιατρό.

Στο πεπτικό έλκος απαιτείται αλλαγή των διατροφικών συνηθειών, με σκοπό τη μείωση των συμπτωμάτων και την επούλωση του έλκους.

Μπορείτε να βοηθήσετε στην επιτάχυνση της επούλωσης του έλκους σας αποφεύγοντας το κάπνισμα και το αλκοόλ. Η συνεχής χρήση των φαρμάκων όπως η ασπιρίνη, η ιβουπροφαίνη, ή η ναπροξένη μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα επανεμφάνισης του έλκους.

Διατροφικά, άτομα με έλκος θα πρέπει να μειώσουν στο ελάχιστο την κατανάλωση καφεϊνούχων ροφημάτων όπως καφές και αναψυκτικά, όπως επίσης και την κατανάλωση αλκοολούχων ποτών που είναι δυνατόν να επιφέρουν επιδείνωση των συμπτωμάτων. Η κατανάλωση εσπεριδοειδών φρούτων όπως λεμόνι, μανταρίνι, πορτοκάλι, γκρείπ φρουτ και χυμούς εσπεριδοειδών, όπως επίσης και της ντομάτας και των παραγώγων της, μπορεί να αυξήσουν τα συμπτώματα του έλκους και θα πρέπει να καταναλώνονται στο ελάχιστο. Τα άτομα με έλκος συνήθως ανέχονται καλύτερα τα βραστά λαχανικά απο τα ωμά ενώ θα πρέπει να αποφεύγονται λαχανικά που μπορεί να προκαλέσουν φουσκώματα όπως μπρόκολο και κρεμμύδι.

• Η διατροφή των ατόμων που υποφέρουν από έλκος θα πρέπει να αποκλείει ροφήματα που περιέχουν καφεΐνη και τρόφιμα πλούσια σε πιπέρι και μπαχαρικά. Τελευταίες μελέτες δείχνουν ότι θα πρέπει να περιορίζεται και η κατανάλωση αλατιού, καθώς το αλάτι κάνει το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού (η συχνότερη αιτία πρόκλησης πεπτικού έλκους) πιο επιθετικό για την εμφάνιση έλκους.

• Οι ασθενείς θα πρέπει να αποφεύγουν τηγανητά φαγητά, παστά ψάρια, σκληρά, διπλομαγειρεμένα, κα πνιστά ή με πολλά μπαχαρικά κρέατα, λιπαρές τροφές, γλυκά με σιρόπι και καρπούς, καθώς και λαχανικά που σχηματίζουν αέρια, όπως το κρεμμύδι, το σέλινο, το μπρόκολο κ.ά.

• Πολύ σημαντικός θεωρείται ο περιορισμός της κατανάλωσης αλκοόλ. 

• Η επιλογή της τροφής θα πρέπει να βασίζεται στην ανεκτικότητα του ασθενούς σε συγκεκριμένες τροφές. Τροφές που αρχικά μπορεί να ενοχλούν μπορεί στη συνέχεια να ενταχθούν στο διαιτολόγιο του ασθενούς.

• Καλό θα ήταν να γίνονται πολλά και μικρά γεύματα, σε τακτά και καθορισμένα χρονικά διαστήματα.

• Το βραδινό γεύμα θα πρέπει να καταναλώνεται δύο με τρεις ώρες πριν από το βραδινό ύπνο.

• Οι ασθενείς θα πρέπει να τρώνε αργά και να μασάνε σχολαστικά την τροφή τους. Θα βοηθούσε πολύ εάν πριν αλλά και μετά την κατανάλωση ενός γεύματος υπήρχαν κάποια λεπτά ξεκούρασης και χαλάρωσης του ατόμου.

Αν και συνήθως προτείνεται η αυξημένη κατανάλωση φυτικών ινών σε υγιή άτομα για την καλύτερη λειτουργία του εντέρου, στα άτομα με πεπτικό έλκος η υπερβολική κατανάλωση τους μπορεί να προκαλέσει έντονη δυσφορία και ίσως να χρειαστεί αποχή από τρόφιμα αυξημένα σε φυτικές ίνες όπως δημητριακά με αυξημένες φυτικές ίνες, καστανό (άγριο) ρύζι κ.α.

Μια και αναφερόμαστε στο πεπτικό έλκος, δεν πρέπει να ξεχάσουμε την αναφορά μας στη μαστίχα της Χίου. Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι η μαστίχα Χίου, ακόμη και σε μικρές ποσότητες, 1 γραμμάριο για 2 εβδομάδες, μπορεί να θεραπεύσει το πεπτικό έλκος. Αυτό αποδίδεται στην αντιμικροβιακή της δράση έναντι του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού.

ΓΕΝΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ

Εάν σας ενοχλεί το γάλα αντικαταστήστε το με γιαούρτι

Όχι 
Χυμό πορτοκάλι
Χυμό γκρέιπφρουτ
Αναψυκτικά
Χυμό λεμονιού ξύδι
Καυτερό πιπέρι
Ξερή κόκκινη πιπεριά
Καφέ τσάι αλκοόλ
Μειώστε το αλάτι

Προτιμήστε φαγητά στον ατμό ψητά ή βραστά και αποφύγετε τα τηγανιτά και φαγητά με σάλτες 

Αφεψήματα που ωφελούν

Ορισμένα βότανα και αρωματικά φυτά, αποδεικνύονται πολύ ωφέλημα σε προβλήματα γαστρίτιδας.
• Η μέντα π.χ έχει σπασμολυτική δράση, χαλαρώνει τους μυς του πεπτικού συστήματος και το αφέψημα από τα φύλλα της, βοηθά στην ανακούφιση του πόνου. Για πιο άμεση απαλλαγή του στομαχικού πόνου, μπορείτε να προσθέσετε στο αφέψημα δενδρομολόχα ή άγριο γεράνι (για τη μείωση των όξινων εκκρίσεων).
• Τα αφεψήματα χαμομηλιού και φασκόμηλου, λειτουργούν επίσης ως ήπια κατασταλτικά στην αντιμετώπιση της γαστρίτιδας και της δυσπεψίας, καθώς και
• Το αφέψημα της γλυκόριζας, που θα το πιείτε, αφού πρώτα το αφήσετε να κρυώσει. Η γλυκόριζα, έχει την ιδιότητα να παράγει μια βλέννα στο στομάχι η οποία επικάθεται στα τοιχώματα του, περιορίζοντας έτσι, τις εκκρίσεις των οξέων.

ΠΡΟΣΟΧΗ

Το να αγνοήσετε τα συμπτώματα του έλκους δεν είναι μια καλή ιδέα. Είναι μια κατάσταση πρέπει να αντιμετωπιστεί. Αν και τα συμπτώματα μπορεί να φύγουν για ένα σύντομο χρονικό διάστημα, το έλκος μπορεί να επανεμφανιστεί. Εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, το έλκος μπορεί να σας προκαλέσει προβλήματα που μπορεί να απειλήσουν ακόμη και τη ζωή σας. Ακόμη και με τη θεραπεία, μερικά έλκη μπορεί να επανέλθουν και μπορεί να χρειαστεί περαιτέρω θεραπεία.

πηγή
Posted: 24 Feb 2018 04:30 AM PST
Με χαρά και συγκίνηση δημοσιεύουμε ένα εκπληκτικό φωτογραφικό οδοιπορικό στην ιστορική Ελληνική Μονή των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Δερβιτσάνης που βρίσκεται στην μαρτυρική Βόρειο Ηπειρό μας, από τον καλό μας φίλο
Γιάννη Κατσέα. 

Το συνοδευτικό κείμενο προέρχεται από ΕΔΩ

Η Ι. Μ. Παμμεγίστων Ταξιαρχών (Ασωμάτων) Δερβιτσάνης βρίσκεται στα Δυτικά των «Ακροκεραύνιων» Όρεων (Κεραύνιων) στη λεγόμενη θέση «Ζιάγκα» [1]. Το Καθολικό είναι ρυθμού Σταυροειδές μετά τρούλου, πράγμα που μαρτυρεί και το έτος ανέγερσης της Μονής. Δηλαδή στις αρχές του 16ου αιώνα.[2](1500).
Ο Ναός είναι κτισμένος με πέτρα, ενώ ο νάρθηκας είναι διώροφος. Συγκεκριμένα στον πάνω όροφο του νάρθηκα βρίσκεται ένα μικρό δωματιάκι το οποίο επικοινωνούσε με τον κάτω μέρος διαμέσου μίας σκάλας, η οποία ξεκινούσε από πέτρα και κατέληγε σε ξύλο.Η οικοδομική διαφορά που παρατηρείται μεταξύ του νάρθηκα και του καθολικού εξηγείται με την μετέπειτα προσθήκη του νάρθηκα στο υπόλοιπο οικοδόμημα.

Η Μονή Ασωμάτων εκείνη την εποχή υπάγονταν στη Μητρόπολη Δρυϊνουπόλεως, η οποία είχε έδρα το χωριό Επισκοπή της Κάτω Δερόπολης και αποτελούσε τμήμα της Βυζαντινής της Δέρβης.[3] Πρώτα κτίστηκε ο Ναός και αργότερα το υπόλοιπο Μοναστηριακό συγκρότημα.

Μπαίνοντας στην Μονή το πρώτο που παρατηρεί κανείς είναι η τοιχογραφία των Ταξιαρχών η οποία βρίσκεται πάνω απ’ την πόρτα που οδηγεί στο καθολικό. Όλος ο ναός είναι εξολοκλήρου αγιογραφημένος.

Στα πλαϊνά του καθολικού όλες οι αγιογραφίες έχουν γίνει από δωρεές πιστών, κάποιες είναι πάρα πολύ παλιές και άλλες είναι γύρω στη δεκαετία του 50’.Όσων αφορά το τέμπλο, είναι λυτό ξυλόγλυπτο με ζωγραφισμένα βυζαντινά σχέδια. Οι εικόνες του τέμπλου ήταν όλες Αγιογραφημένες σε λαμαρίνα (τσίγκο). Πηγαίνοντας προς το ιερό βλέπει κανείς στον τοίχο Αγιογραφίες από αναπαραστάσεις της επίγειας ζωής του Χριστού.

Σήμερα ύστερα από ανακαίνιση του Ι. Ν. Π. Ταξιαρχών έχουν καθαριστεί και επιδιορθωθεί όλες οι τοιχογραφίες.
Βγαίνοντας προς τα έξω και στα Ανατολικά της Μονής, αντικρίζει κανείς ένα μεγάλο Μοναστηριακό συγκρότημα που αποτελούνταν απ’ τα μαγειρεία στα οποία υπήρχε και ξυλόφουρνος, και δύο μεγάλα δωμάτια τα οποία εξυπηρετούσαν τους μοναχούς.

Στο ανατολικό μέρος της Μονής βρισκόταν οι κοιτώνες κάτω απ’ τους οποίους υπήρχε η στέρνα αλλά και οι στάβλοι των ζώων. Δεξιά και πάνω απ’ την εξωτερική είσοδο του Μοναστηριού υπήρχαν οι λαχανόκηποι στους οποίους γινόταν διάφορες καλλιέργειες κηπευτικών. Στα αριστερά και κάτω του Ναού βρισκόταν δύο μεγάλα κυπαρίσσια πλάι στα οποία ήταν οι τάφοι των μοναχών (σύμφωνα με μαρτυρίες ντόπιων).
Όσων αφορά τους πρώτους μοναχούς που εγκαταστάθηκαν στη Μονή δεν έχουμε στοιχεία. Το μόνο που γνωρίζουμε είναι πως για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα το Μοναστήρι έμεινε ακατοίκητο και κατά τη διάρκεια του αθεϊστικού κομμουνιστικό καθεστώτος εγκαταστάθηκαν δύο μοναχές (Κασσιανή και Πελαγία Κώττη) με καταγωγή απ’ το χωριό της Σωπικής Πωγωνίου. Οι συγκεκριμένες εκδιώχθηκαν απ’ το καθεστώς από την Μονή Ραβενίων[4] το 1966 και λίγο αργότερα εγκαταστάθηκαν στο Μοναστήρι μας μέχρι το 1982 έτος κατά το οποίο κοιμήθηκε και η τελευταία μοναχή (Πελαγία). Μέχρι τότε όλο το Μοναστηριακό συγκρότημα διατηρήθηκε σε πολύ καλή κατάσταση απ’ τις μοναχές αυτές, εκτός από τα βιβλία της Μονής τα οποία σύμφωνα με μαρτυρίες Δερβιτσιωτών ήταν από την Κων/πολη και κατασχέθηκαν από ντόπιους καθεστωτικούς[5].
Απ’ το 1990 και μετά άρχισε σιγά- σιγά να εγκαταλείπεται η Μονή αφού πολλοί Δερβιτσιώτες ξενιτεύτηκαν στην Ελλάδα και τότε όλα γκρεμίστηκαν. Τα τελευταία τρία χρόνια έγινε πλήρης συντήρηση και ανακαίνιση προβληματικών σημείων του Ναού από ειδικό συνεργείο, πράγμα που απέτρεψε τον κίνδυνο για ανεπανόρθωτες ζημιές. Ελπίζουμε πως η συγκεκριμένη κίνηση θα γίνει και για τα υπόλοιπα κτίρια του Μοναστηριού. Θα πρέπει όλοι μας να δουλέψουμε συλλογικά για να επαναφέρουμε αυτό το στολίδι του χωριού μας στην προηγούμενη άρτια κατάσταση στην οποία βρισκόταν.
Η Ι. Μ. Π. ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΕΟΡΤΑΖΕΙ ΣΤΙΣ 8 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΗΣ ΔΙΑΚΑΙΝΗΣΙΜΟΥ (ΠΑΣΧΑ)

Παραπομπές
[1] ΤΟΠΟΝΥΜΙΟ ΔΕΡΒIΤΣΑΝΗΣ (Βλ. «Η ΔΕΡΒIΤΣΑΝΗ ΤΗΣ ΚΑΤΩ ΔΡΟΠΟΛΕΩΣ ΑΡΓΥΡΟΚΑΣΤΡΟΥ» Γ.ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ.

[2] ΣΥΜΦΩΝΑ ΟΜΩΣ ΜΕ ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ ΔΙΠΤΥΧΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΑ ΣΥΓΓΡΑΜΑΤΑ ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΠΌ ΤΟ 1080 Μ. Χ 

[3] ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΕΠΙ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΑΛΕΞΙΟΥ ΚΟΜΝΗΝΟΥ (1100). ΩΣΤΟΣΟ Ο ΡΥΘΜΟΣ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗΣ ΤΟΥ ΤΟ ΔΙΑΨΕΥΔΕΙ. 

[4] ΜΕ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΚΑΠΟΙΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ-ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΩΝ ΑΠ’ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΕΓΙΝΕ ΓΝΩΣΤΟ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ Η ΜΟΝΗ ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΣΤΗΚΕ ΚΑΙ ΝΑ ΞΑΝΑ ΑΝΑΚΑΙΝIΣΤΗΚΕ. ΑΥΤΟ ΠΡΟΕΚΥΨΕ ΑΠ’ ΤΗΝ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΤΩΝ ΘΕΜΕΛΙΩΝ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΦΑΝΗΚΕ ΝΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΑΛΛΟΥ ΤΥΠΟΥ ΘΕΜΕΛΙΑ.

[5] ΟΠΩΣ ΑΝΑΦΕΡΑΜΕ ΣΕ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΚΟΥΚΟΥΛΙΑΣ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΞΑΝΑΚΤΙΣΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ ΠΛΑΪ ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ (ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΤΡΙΜΙΑ ΤΩΝ ΣΠΙΤΙΩΝ). 
πηγή κειμένου 
Φωτογραφίες Γιάννης Κατσέας
Posted: 24 Feb 2018 03:30 AM PST
Δύο διημερεύσεις και δύο διανυκτερεύσεις θα πρέπει να πραγματοποιούν τα φαρμακεία, μέχρι να εκδοθούν οι αποφάσεις των περιφερειαρχών για το ωράριο, όπως προβλέπεται μεταξύ άλλων, σε εγκύκλιο του υπουργού Υγείας. 

Στην εγκύκλιο του υπουργού Υγείας Ανδρέα Ξανθού διευκρινίζεται πως απαραίτητη προϋπόθεση για  τη διαμόρφωση του ελάχιστου υποχρεωτικού ωραρίου είναι η έκδοση απόφασης του Περιφερειάρχη, ύστερα από σύμφωνη γνώμη του οικείου φαρμακευτικού συλλόγου. 

Οσον αφορά την απόφαση, αυτή μπορεί να διαφοροποιεί το ωράριο ανά χρονικές περιόδους (δηλαδή διαφορετικό ωράριο ανά εξάμηνο) και ανά περιοχές, ανάλογα με τις ανάγκες του τοπικού πληθυσμού (ακόμη και για περιοχές μικρότερες από δήμους). 

Έτσι με απόφαση του περιφερειάρχη, καθορίζεται ωράριο με περισσότερες από 40 ώρες, χωρίς υπέρβαση των χρονικών ορίων που προβλέπονται. 

Μέχρι το τέλος Μαΐου πάντως οι φαρμακοποιεί θα πρέπει να έχουν δηλώσει εάν επιθυμούν ή όχι διευρυμένο ωράριο. 

Μέχρι τότε, οι οποίες συνιστούν κανονιστικές πράξεις, θα εξακολουθεί να ισχύει το καθεστώς του ωραρίου και των δύο διημερεύσεων και διανυκτερεύσεων που προϋπήρχε. 

Τι θα ισχύσει με το διευρυμένο ωράριο 

Αμέσως μετά (ή ταυτόχρονα με) την έκδοση και δημοσίευση των αποφάσεων, κάθε Περιφέρεια θα καθορίσει το χρονικό σημείο της έναρξης του διμήνου από το οποίο θα ισχύουν οι δηλώσεις διευρυμένου ωραρίου. 

Θα καθορίσει, επίσης, το χρονικό σημείο της λήξης της πρώτης προθεσμίας για την υποβολή των δηλώσεων. 

Οι απαλλαγές περί διημερεύσεων και διανυκτερεύσεων εξακολουθούν να ισχύουν. 

Σε ειδικές περιπτώσεις το ωράριο και το σύστημα διανυκτερεύσεων και διημερεύσεων θα καθορίζεται σύμφωνα με διατάξεις του Βασιλικού Διατάγματος 398/1963, οι οποίες δεν έχουν καταργηθεί. 

Οι ώρες εργασίας δεν μπορούν να ξεπερνούν τις δέκα ημερησίως στα μονοεδρικά φαρμακεία. 

Σύμφωνα με τον νόμο 4512/18 (άρθρο 257), τα φαρμακεία λειτουργούν υποχρεωτικά κατ’ ελάχιστον 40 ώρες εβδομαδιαίως. 

Το ωράριο αυτό δεν μπορεί να υπερβαίνει τα παρακάτω ανώτατα χρονικά όρια, τα οποία πρέπει να συντρέχουν σωρευτικά: 

Από Δευτέρα έως Παρασκευή εντός της εβδομάδας. 
Από τις 08:00 π.μ. έως τις 21:00 μ.μ. εντός της ημέρας. 

Όλα τα φαρμακεία συμμετέχουν υποχρεωτικά στις καθοριζόμενες διημερεύσεις και διανυκτερεύσεις. Η διημέρευση διαρκεί από τις 08:00 π.μ. έως τις 21:00 μ.μ. και η διανυκτέρευση από τις 21:00 μ.μ. έως τις 08:00 π.μ. κάθε ημέρας. 

πηγή
Posted: 24 Feb 2018 02:30 AM PST
Ο Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου ε.τ. Νικόλαος Π. Ζαΐρης μετά από 39 χρόνια λαμπρής σταδιοδρομίας στο Δικαστικό Σώμα, ως δικαστής της τακτικής Πολιτικής και Ποινικής δικαιοσύνης και αφού ανήλθε στα ύπατα αξιώματα της ιεραρχίας του, αποχώρησε το 2013 της ενεργού δράσης.

Το θέμα που θα πραγματευθεί ο κ. Ζαϊρης, την Δευτέρα 26 Φεβρουαρίου 2018 είναι: «Φαινόμενα μεταμέλειας και μετάνοιας στη δίκη της Ε.Ο 17Ν». Ο κ. Ζαϊρης, υπήρξε τακτικό μέλος στην πρωτοβάθμια δίκη της Eπαναστατικής Οργάνωσης 17 Νοέμβρη, η οποία διήρκεσε επί 10μηνο, και θα αναφερθεί σε περιπτώσεις πολλών κατηγορουμένων στη δίκη εκείνη, οι οποίοι παρά τη δεδομένη πολύχρονη παραβατικότητά τους, τη σκληρότητα και την ηθική αναλγησία που επέδειξαν απέναντι σε συνανθρώπους τους, στην 27χρονη δράση της Οργάνωσης, δεν απέβαλλαν ολοκληρωτικά, και δεν είχαν ξεριζωθεί απ’ αυτούς τα ανθρώπινα αισθήματα.

Και ότι ορισμένοι απ’ αυτούς είχαν τη γενναιότητα και τη ψυχική ανωτερότητα, να μετανοήσουν, να αναγνωρίσουν τα λάθη τους και να ζητήσουν το αμέριστο έλεος του Θεού, όπως ένας βασικός κατηγορούμενος που δήλωσε: «Θεωρώ μεγάλη αλαζονεία να λέει κάποιος, ότι δεν έχει μετανιώσει για τίποτα στη ζωή του. Αυτό που θα άλλαζα, αν μπορούσα από όλη αυτή την ιστορία, θα ήταν να μην είχα αφαιρέσει ζωή. Αυτό θα με κυνηγάει για πάντα και δεν μπορώ να κάνω τίποτα για να το αλλάξω». 

Θα αναφερθεί επίσης, σε κάποιες αποκαλυπτικές και ενδιαφέρουσες εξομολογήσεις των κατηγορουμένων, ενδεικτικές της εσωτερικής καλής αλλοίωσής τους, ώστε ο ακροατής σήμερα ευλόγως να διερωτάται, εάν όντως οι άνθρωποι αυτοί υπήρξαν κάποτε οι σκληρόκαρδοι, οι αμετανόητοι και ηθικά ανάλγητοι εγκληματίες.

Στην έναρξη της εκδήλωσης η οποία θα είναι αφιερωμένη στον προσφάτως εκλιπόντα Διευθυντή του Μουσικού Σχολείου κ.Δημήτριο Κυριακού θα ακουστούν κομμάτια Μουσικής Δωματίου από το Μουσικό Σχολείο Κατερίνης
Posted: 24 Feb 2018 01:30 AM PST
Του Παναγιώτη Ήφαιστου

Η κρίση που ξέσπασε στις σχέσεις της Ελλάδας με την Τουρκία και η πρόσφατη όξυνση του αναθεωρητισμού και των προκλήσεών της δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Απορρέει από μια μακρόχρονη αναθεωρητική απειλή, την οποία η Ελλάδα κατεύναζε και διαχειριζόταν με στρατηγικά ανορθολογικό τρόπο. Αντί συγκρότησης μιας σιδερένιας αποτρεπτικής στρατηγικής και καλλιέργειας μιας υποστηρικτικής στρατηγικής κουλτούρας, επί μακρόν, η Ελλάδα κατεύναζε εάν όχι έκλεινε τα μάτια μπροστά στις τουρκικές αναθεωρητικές απειλές.

Εξάλλου, ανεύθυνα και επιπόλαια πολλοί έβαζαν στο στόχαστρο όσους υποστήριζαν την συγκρότηση μιας αξιόπιστης αποτρεπτικής στρατηγικής. Συχνά με άθλιο, ανορθολογικό, υβριστικό και λαϊκίστικο τρόπο. Μερικοί ύπουλα, ή επειδή είναι άσχετοι, ταύτιζαν την αποτρεπτική στρατηγική με εθνικισμούς, παλληκαρισμούς και πολεμοχαρή κίνητρα. Οι συνέπειες όσον αφορά την άσκηση κυριαρχίας εντός ορίων που προβλέπει η διεθνής νομιμότητα είναι μεγάλες και ίσως καταστούν αβάστακτες. Ιδιαίτερα εάν ο κατευνασμός οδηγήσει σ’ ένα πόλεμο με τουρκικούς όρους.

Πρωταρχικά, χρήζει να σκιαγραφηθεί η τουρκική απειλή, η οποία σε άλλες περιπτώσεις έτυχε πιο εκτενούς και πιο ενδελεχούς διερεύνησης. Ο ακριβής ορισμός της απειλής από τους κρατικούς θεσμούς είναι απαραίτητη προϋπόθεση στρατηγικής. Η σωστή διάγνωση της απειλής συναρτάται τόσο με την συγκρότηση των αποτρεπτικών λειτουργιών της εθνικής στρατηγικής, όσο και με την δέσμευση των αναγκαίων πόρων για την αντιμετώπισή της. Συχνά πολλοί γράφουμε: «δεν ξοδεύουμε ούτε ένα ευρώ περισσότερο ούτε ένα λιγότερο από ότι απαιτεί η αποτροπή της απειλής». Η τουρκική απειλή είναι ρητά και εμπράγματα βαθύτατα αναθεωρητική.

Η απέραντη απειλή

Στο Αιγαίο, στην Θράκη και στην Κύπρο η απειλή αφορά τόσο τα εδαφικά όσο και τα θαλάσσια σύνορα. Ως προς το τελευταίο η Τουρκία δεν συμμορφώνεται με την διεθνή νομιμότητα και τις ρητές πρόνοιες των Συνθηκών. Ακόμη πιο σημαντικό, η τουρκική απειλή δεν αφορά κάποιο μεμονωμένο γεγονός αλλά αυτό που στην στρατηγική θεωρία ορίζεται ως «απέραντη απειλή».

Για να μην ανατρέξουμε σε πολλές επίσημες δηλώσεις του παρελθόντος όπως αυτή της Τσιλέρ για τα νησιά και τις νησίδες μπορούμε να αναφερθούμε στην πολύ πρόσφατη μυστήρια πρόσκληση του Ερντογάν στην Αθήνα όπου προκλητικά δήλωσε: «η Συνθήκη της Λωζάνης αφορά ολόκληρη την περιοχή. Πιστεύω ότι όλες οι Συνθήκες χρειάζονται μια επικαιροποίηση. Και η Λωζάνη, με βάση τα πρόσφατα γεγονότα, χρειάζεται μια επικαιροποίηση».

Και συνέχισε, «Όταν μιλάω για επικαιροποίηση, μπορούμε να συζητήσουμε τα πάντα, από το Α ως το Ω». Α έως το Ω, λοιπόν, και τα σύνορα των αξιώσεων είναι θολά και ανοικτά προς διεύρυνση. Όταν κάτι τέτοιο ισχύει, σημαίνει πως σε περίπτωσης σύρραξης, εάν τα στρατεύματα του κράτους που απειλεί υπερφαλαγγίσουν τον αμυνόμενο δεν υπάρχουν όρια για το που θα σταματήσουν.

Όταν πάντως σταματήσουν, εκεί θα είναι περίπου και τα νέα σύνορα που θα ορίσουν τα τετελεσμένα της βίας. Τετελεσμένα, τα οποία, όπως δείχνει η εμπειρία, είναι δύσκολο ή ανέφικτο να ανατραπούν εάν ο αμυνόμενος είναι ο λιγότερο ισχυρός. Επιπλέον, έχοντας διανύσει πολλές δεκαετίες σταθερών αναθεωρητικών τουρκικών αξιώσεων και αντίστροφα κατευναστικών ελληνικών στάσεων, το αποτέλεσμα είναι να δημιουργηθεί η ενδεχομένως λανθασμένη παράσταση ότι εάν ξεσπάσουν και κλιμακωθούν εχθροπραξίες η Ελλάδα θα είναι εύκολος στόχος.

Η παράσταση που δίνουμε πάντως είναι ο κατευνασμός, το έλλειμμα υποστηρικτικής κοινωνικοπολιτικής συναίνεσης για τους σκοπούς της στρατηγικής. Οι επιπόλαιες δηλώσεις ηγετών προδίδουν άγνοια ή επιπολαιότητα (π.χ. για τα θαλάσσια σύνορα). Είναι κραυγαλέα η άγνοια αρμοδίων όσον αφορά τους όρους, τις έννοιες και τις ποικίλες πτυχές μιας εθνικής στρατηγικής. Επιπλέον, ευρέως διαδεδομένες θέσεις, αντιλήψεις και συμπεριφορές σε όλα τα επίπεδα της ελληνικής ζωής οδηγούν τους Τούρκους στο να πιστέψουν ότι χωρίς κόστος, ή με ελάχιστο κόστος, μπορούν να αλλάξουν το ισχύον εδαφικό και κυριαρχικό καθεστώς και να θέσουν πλήρως την Κύπρο στα πεδία της τουρκικής επικυριαρχίας.

Τουρκική νίκη χωρίς μάχη

Εντυπωσιακή αντίθετη παράσταση βέβαια δόθηκε από το μεγαλειώδες συλλαλητήριο στο Σύνταγμα στις 4 Φεβρουαρίου, το οποίο εν τούτοις έγινε αφορμή για να εξυβριστούν οι Έλληνες που συμμετείχαν σαν «ετερόκλητος όχλος». Μια δηλαδή ξεκάθαρα αυταρχική και δεσποτική αντίληψη των σχέσεων πολίτη, κοινωνίας και εξουσίας.

Οι αρνητικές παραστάσεις για την αξιοπιστία της Ελλάδας εδραιώνονται και από το γεγονός ότι η Τουρκία με απειλή χρήσης βίας, ή με κρίσεις χαμηλής έντασης στο Αιγαίο και στην Κύπρο, ήδη πέτυχε να εκπληρώσει μια σειρά βραχυχρόνιων και μεσοπρόθεσμων σκοπών. Με άλλα λόγια ανοίγουν τον δρόμο για να κερδίσουν μακροπρόθεσμα τον πόλεμο χωρίς μάχη.

Αυτό αληθεύει απόλυτα και κάθε αμφισβήτηση είναι αξιοθρήνητη: Επί σειρά δεκαετιών η Ελλάδα δεν άσκησε τα κυριαρχικά δικαιώματά της στα θαλάσσια πεδία, όπως προνοεί η διεθνής νομιμότητα, κάτι που σχεδόν θα διπλασίαζε την ελληνική επικράτεια.

Παρενθετικά σημειώνεται πως όπως σωστά σημειώνει ο Hans Morgenthau στο μνημειώδες έργο του «Πολιτική μεταξύ των Εθνών», το οποίο φέτος κυκλοφορεί στα ελληνικά, «βιώσιμο είναι ένα κράτος όταν μπορεί να εφαρμόσει τις πρόνοιες του διεθνούς δικαίου για την επικράτειά του». Διόλου τυχαία, ο κορυφαίος διεθνολόγος, που διαμόρφωσε την αμερικανική πολιτική σκέψη και που δεν πάσχει από νομικίστικες παθολογίες, ορίζει το εθνικό συμφέρον με όρους ισχύος.

Η μη άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων έχει ως οδυνηρή συνέπεια η Ελλάδα να μην απολαμβάνει τον υποθαλάσσιο πλούτο της, όπως συμβαίνει ακόμη και με πολύ μικρότερα κράτη. Εδραιώνεται έτσι η εικόνα ενός αναλώσιμου και στρατηγικά αναξιόπιστου κράτους. Κι αυτό ενθαρρύνει και άλλους αναθεωρητισμούς στην περιφέρειά της.

Ακόμη, το δόγμα «η Κύπρος είναι μακριά» –ένα νησί δηλαδή στο οποίο πέραν των πλουτοπαραγωγικών πόρων και της γεωπολιτικής του σημασίας ζουν εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες– σημαίνει πως εάν η Μεγαλόνησος περιπέσει στα πεδία της τουρκικής επικυριαρχίας, η στρατηγική παγίδευση της Ελλάδας θα έχει βαθύτατες προεκτάσεις.

Ελλείμματα εθνικής στρατηγικής

Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω, οι κρίσεις στο Αιγαίο και στην κυπριακή ΑΟΖ καταμαρτυρούν τα ελλείμματα της εθνικής στρατηγικής όσον αφορά την διελκυστίνδα των:
• απειλών
• αναθεωρητικών δηλώσεων και προκλήσεων
• εμπλοκών χαμηλής έντασης όπως έγινε το 1996 και πρόσφατα στα Ίμια και σχεδόν ταυτόχρονα και στην Κύπρο
• σταδίων πιθανών ένοπλων κλιμακώσεων μετά την δημιουργία «μικρών» έστω τετελεσμένων
• εκτεταμένης και γενικευμένης πολεμικής σύρραξης.

Ανεξάρτητα των χειρισμών ή των ανεύθυνων λαϊκίστικων δηλώσεων στην Αθήνα, λόγω λανθασμένων χειρισμών και αποφάσεων, η Τουρκία τελικά κατορθώνει με διαρκείς κρίσεις χαμηλής έντασης να κερδίζει τον πόλεμο χωρίς ένοπλη αναμέτρηση. Στην στρατηγική ανάλυση αυτό θεωρείται άριστη στρατηγική δεξιοτεχνία. Κύρια αιτία των ελλειμμάτων της αποτρεπτικής στρατηγικής της Ελλάδας, εκτός από τα ευρέως διαδεδομένα κατευναστικά σύνδρομα, είναι η άγνοια της διαλεκτικής σχέσης των επεισοδίων μικρής έντασης και των επόμενων σταδίων μέχρι και ένα πιθανό μεγάλο πόλεμο.

Σε πρώτο στάδιο πέραν της ανάγκης να εκπέμπονται έγκαιρα και αδιάλειπτα ορθολογιστικές αποτρεπτικές παραστάσεις κατά κάθε απειλής, απαιτούνται λεπτοί διπλωματικοί και στρατιωτικοί χειρισμοί, επαρκής στρατιωτική ικανότητα και επιτελικά στρατηγικά σχέδια για όλα τα επίπεδα μιας πιθανής κρίσης. Επίσης, επίδειξη ακλόνητης αποφασιστικότητας ανατροπής τυχόν τετελεσμένων και βεβαιότητα για επιτυχή έλεγχο της κλιμάκωσης εάν ο επιτιθέμενος υλοποιήσει τις απειλές του και αρνηθεί να αποσυρθεί. Εάν μεταδοθεί αποφασιστικά και αποτελεσματικά μια τέτοια παράσταση, ο επιτιθέμενος δεν θα υλοποιήσει καμιά απειλή του.

Εάν υπάρξει εμπλοκή και «μικρά» τετελεσμένα πλην ο επιτιθέμενος δεν υποχωρήσει ή εάν αποθρασυνθεί και εκτελέσει επιθετικές ενέργειες, όπως στην περίπτωση του πρόσφατου εμβολισμού της ακταιωρού στα Ίμια, η κλιμάκωση της εμπλοκής είναι αναπόφευκτη. Αυτό βέβαια, εάν είμαστε ανυποχώρητα ακλόνητοι όσον αφορά την ακεραιότητα της ελληνικής επικράτειας.

Πρωτίστως, όπως ήδη υπαινιχθήκαμε, ο αμυνόμενος θα πρέπει να είναι έτοιμος να επιτύχει νίκη σε κάθε στάδιο της κλιμάκωσης. Αυτό απαιτεί ο αμυνόμενος να είναι από καιρό έτοιμος τόσο τακτικά όσο και στρατηγικά για να αναπτύξει επαρκείς δυνάμεις και μέσα που θα καταστήσουν απαγορευτικό για τον επιτιθέμενο να στερεώσει οποιοδήποτε έρεισμα ή αξίωση. Τέτοιες αξιώσεις είναι η αμφισβήτηση της κυριαρχίας στα Ίμια και στην κυπριακή ΑΟΖ. Να θυμίσουμε ότι η Ελλάδα έχει δηλώσει πως συνιστούν casus belli κινήσεις πέραν της γραμμής του 1974. Η θέση αυτή είχε επικυρωθεί και αναπτυχθεί με τον δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου.

Όπως γίνεται φανερό οι στρατιωτικές ικανότητες, η διπλωματική προετοιμασία και τα τακτικά και στρατηγικά σενάρια στόχο έχουν, εάν ο επιτιθέμενος δεν συμμορφωθεί, ο αμυνόμενος να επιτύχει να τον εκδιώξει από την επικράτειά του ή του κράτους που καλύπτει αμυντικά (εδώ Κύπρος με τον Ενιαίο Αμυντικό Χώρο). Επιπλέον, η προετοιμασία και τα σχέδια προβλέπουν κάθε πιθανή αντίδραση του αντιπάλου και αποσκοπούν ο αμυνόμενος να επικρατεί νικηφόρα σε όλα τα στάδια της διένεξης.

Για να αντιμετωπιστεί η κλιμάκωση, ή για να μην υπάρξει κλιμάκωση με υποχώρηση του αμυνόμενου αντί του επιτιθέμενου, ο αποτρέπων απαιτείται να εκπέμπει ισχυρές και αξιόπιστες παραστάσεις νικηφόρας έκβασης σε όλα τα στάδια και επίπεδα της διένεξης, συμπεριλαμβανομένου ενός γενικευμένου πολέμου. Ο μεγάλος πόλεμος δεν είναι επιθυμητός (σκοπός της αποτρεπτικής στρατηγικής του αμυνόμενου είναι να μην υπάρξει πόλεμος). Η παράσταση νίκης και αποφασιστικότητας για αντεπίθεση και πρόκληση μεγάλων ζημιών, όμως, είναι προϋπόθεση επιτυχούς έκβασης της αναμέτρησης υπέρ του αμυνόμενου.

Ο κατευνασμός φέρνει τον πόλεμο πιο κοντά

Συνοψίζουμε λοιπόν αυτό το μείζον ζήτημα της αποτρεπτικής στρατηγικής ενός αμυνόμενου κράτους: Οι εμπλοκές μικρής έντασης και ο έλεγχος της κλιμάκωσης είναι προϋποθέσεις μιας αποτρεπτικής στρατηγικής. Αυτό που σε έσχατη περίπτωση αποτρέπει, όμως, είναι η παράσταση νίκης σε μεγάλο πόλεμο, εάν ο επιτιθέμενος δεν υποχωρήσει από τα τετελεσμένα και εάν αντί αυτού συνεχίζει να προσπαθεί να δημιουργήσει νέα τετελεσμένα.

Ας κάνουμε σαφές ότι τα πιο πάνω είναι εδραιωμένες τυπολογίες, εάν όχι αξιώματα της στρατηγικής ανάλυσης. Αφορούν τον πόλεμο, ο οποίος δεν εξορκίζεται, αλλά αντιμετωπίζεται με αποτρεπτική στρατηγική. Οτιδήποτε άλλο είναι ανορθολογικό και θανατηφόρο. Ιδιαίτερα εάν πολλοί πιστέψουν ότι ο κατευνασμός μπορεί να επιτύχει κατιτί. Ο κατευνασμός οδηγεί σε ήττα χωρίς πόλεμο, ή το πιθανότερο σε μεγάλη πολεμική σύρραξη. Η ιστορική εμπειρία διδάσκει ότι οι οπαδοί του κατευνασμού είναι βασικά ανεπίγνωστα και ασυνείδητα δράστες πρόκλησης πολέμου, καταστροφών και κακουχιών.

Καταμαρτυρούμενα και ολοφάνερα, παρά την δέσμευση πολύτιμων και μεγάλων πόρων για την ελλαδική άμυνα, το έλλειμμα στρατηγικής είναι μεγάλο. Η Τουρκία σταθερά κερδίζει τον πόλεμο χωρίς μάχη με το να εμποδίζει την Ελλάδα και την Κύπρο να κινηθούν στην βάση της διεθνούς νομιμότητας. Να κινηθούν σε πεδία, όπου εάν αξιοποιούνταν οι πλουτοπαραγωγικοί πόροι η κατάσταση των Ελλήνων θα ήταν πολύ διαφορετική και πολύ-πολύ καλύτερη.

πηγή
Posted: 24 Feb 2018 12:30 AM PST
Γράφει ο Πέτρος Χασάπης

Πολλοί φίλοι υποθέτουν ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο απονέμει το Δίκαιο, σύμφωνα με τα συνταγματικά ισχύοντα σε κάθε χώρα. Λάθος. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, όχι μόνο δεν σέβεται καμία εθνική συνταγματική τάξη, αλλά ούτε καν το πνεύμα των ίδιων των ευρωπαϊκών συνθηκών, με βάση τις οποίες συγκροτήθηκε η ΕΕ.

Ανώτατη δικαιακή αρχή που διέπει τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου είναι η αρχή του οικονομικού “ανταγωνισμού”. Η ΕΕ είναι η πιο σκληρή έκφραση της παγκοσμιοποίησης και επομένως και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ακολουθεί το πνεύμα αυτό.

Μόνο που ο καλώς εννοούμενος ανταγωνισμός ως βασική αρχή του φιλελευθερισμού, έγινε πλέον μια νεοφιλελεύθερη κατάργηση των κοινωνικών κεκτημένων, που έχουν κατοχυρωθεί τόσο στα εθνικά συντάγματα, όσο και στις ευρωπαϊκές συνθήκες.

Για παράδειγμα, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο δικαίωσε την εταιρία Laval, η οποία εντός της Σουηδίας χρησιμοποίησε Λετονούς εργάτες και την εταιρία Viking, που έφερε στη Φινλανδία Εσθονούς εργάτες, με πολύ χαμηλότερο εργατικό κόστος μέχρι και στο ένα τρίτο του ισχύοντος αντίστοιχα.

Εναντίον των εταιριών είχαν προσφύγει τα ενδιαφερόμενα εργατικά συνδικάτα, για παραβίαση των συνταγματικών αρχών των εθνικών κρατών, αλλά το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι στα πλαίσια της ελευθερίας διακίνησης της παροχής υπηρεσιών εντός της ΕΕ (βασική αρχή της παγκοσμιοποίησης), η φθηνότερη εργασία εξυπηρετεί την αρχή του ανταγωνισμού (βασική αρχή του φιλελευθερισμού).

Όταν λοιπόν βλέπουμε ότι σε ολόκληρη την ΕΕ (η Αγγλία ήδη αποχώρησε) ανεβαίνουν νέες πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες ουδόλως ενδιαφέρονται για το μέλλον της ΕΕ, αλλά για την προάσπιση των εθνικών κρατών και εθνικών δικαίων, δεν πρέπει να μας εκπλήσσει καθόλου.

Γιατί κάτι τέτοιο δεν παρατηρείται στην Ελλάδα ακόμα; Μάλλον γι’ αυτό θα πρέπει να ερωτηθούν οι ολιγάρχες των ΜΜΕ, δηλαδή οι άρχοντες της προπαγάνδας.

πηγή
Posted: 23 Feb 2018 11:30 PM PST
Ό Αείμνηστος, ταπεινός Πατερούλης μας, Μάρκος Μανώλης, αγαπούσε τόν Χριστό μέ όλη του τήν καρδιά. Είχε αφιερωθεί σέ Εκείνον, ολοκληρωτικά. Λάτρευε τόν Θεό, ζούσε καί ανέπνεε γιά Εκείνον. Στό πρόσωπο τού κάθε ανθρώπου, έβλεπε τόν ίδιο τόν Κύριο.

Ό Πατέρας Μάρκος βίωνε τόν αληθινό Θεό, έναν Θεό δηλαδή, γεμάτο αγάπη, χαρά, ειρήνη, στοργή, έλεος. Γιά αυτό καί ό Πατερούλης, εξέπεμπε σέ όποιον τόν αντίκρυζε, μιά εσωτερική ειρήνη, χαρά, πραότητα καί αγάπη. Ή ένωση του μέ τόν Κύριο, τόν είχε καταστήσει σύγχρονο Άγιο.

Άς ενωθούμε λοιπόν καί εμείς αδέρφια μου μέ αυτόν τόν υπέροχο Θεό, όπως έκανε καί ό Γέροντας μας. Άς τον αγαπήσουμε σφόδρα, άς τόν ερωτευτούμε, όπως μάς προέτρεπε καί ό Όσιος Πορφύριος. Δέν υπάρχει ομορφότερος καί γλυκύτερος άνθρωπος, από αυτόν πού έχει ενωθεί μέ τόν Χριστό. Στό χέρι μας είναι νά τό κάνουμε. Καλή αρχή αδέρφια μου
Καλή Σαρακοστή 

Μέ έν Χριστώ αγάπη
 Ένας νέος, τέκνο τού Αγίου Δημητρίου
Posted: 23 Feb 2018 11:00 PM PST
(πατήστε την εικόνα για μεγέθυνση)
Posted: 23 Feb 2018 10:30 PM PST
Μιά νύχτα, ένας άνθρωπος είδε ένα όνειρο. Ονειρεύτηκε ότι περπατούσε κατά μήκος μιας ακτής. Ψηλά στον ουρανό είδε να περνούν σκηνές από τη ζωή του. Σε κάθε σκηνή παρατήρησε στήν άμμο τα σημάδια από τα βήματα δύο προσώπων. Το ένα ανήκε στον ίδιο και το άλλο σκέφτηκε ότι ανήκε στον Κύριο.

Όταν η τελευταία σκηνή από τη ζωή του πέρασε μπροστά από τα μάτια του, κοίταξε πίσω προς τα σημάδια στην άμμο. Παρατήρησε τότε, πως πολλές φορές κατά τη διάρκεια της ζωής του υπήρχαν τα σημάδια ενός μόνο προσώπου. Και πρόσεξε ότι αυτό συνέβη στις πιο δυσάρεστες και δύσκολες στιγμές της ζωής του.

Το γεγονός αυτό τον ενόχλησε και ρώτησε τον Κύριο: "Κύριε, είπες ότι αν σε ακολουθούσα θα με συνόδευες σε όλο το δρόμο. Πρόσεξα, όμως, πως κατά τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής μου, υπάρχουν τα σημάδια ενός μόνο στην άμμο. Δεν καταλαβαίνω γιατί με εγκατέλειψες όταν σε χρειαζόμουν περισσότερο;".

Τότε, ο Κύριος είπε: "Αγαπημένο μου παιδί, σε αγαπώ και ποτέ δεν θα σε εγκατέλειπα. Τις ώρες της δοκιμασίας και του πόνου σου, όπου βλέπεις τα σημάδια ενός μόνο στην άμμο, ήταν που σε μετέφερα στην πλάτη μου". 

Ι. Ν. Αγίας Κυριακής Αμφιθέας-Παλαιού Φαλήρου 
Λ. Αμφιθέας 60, 175 64 ΠΑΛΑΙΟ ΦΑΛΗΡO 
τηλ: 2109419643 fax: 2109416425 
Website: www.inak.gr e-mail: mail@inak.gr
Posted: 23 Feb 2018 01:00 PM PST
Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

Α΄ Χαιρετισμοί 2018 με ορατούς και αόρατους εχθρούς να αποφασίζουν φέτος να μας αποχαιρετήσουν για τα καλά.

Η επώδυνη βίωση της φριχτής μνημονιακής καθημερινότητας μαζί με την αποκορύφωση της προκλητικότητας των πέριξ γειτόνων μας δείχνει ότι σε λίγο καιρό βαίνουμε σε πρωτόγνωρα δράματα. 
Είναι τοις πάσι γνωστό και φαίνεται ότι το πράγμα να μην μαζεύεται.
Είναι όμως έτσι;

Δυο περιστατικά δείχνουν ότι τα Εθνικά και Κοινωνικά μας θέματα ωριμάζουν τα τελευταία χρόνια για κάτι που θα έρθει αίφνης.

13 Απριλίου 2014 
ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΚΟΣΜΑ ΣΕ ΑΠΛΟ ΙΕΡΕΑ: «Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΟΤΙ ΑΥΤΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ…» 
« – Από το μεσημέρι της Παρασκευής του ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ πήγα κατ αρχάς και χαιρέτισα την Εικόνα του ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙΝ μέσα στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου στην Θεσσαλονίκη και μέσα από τις σκέψεις μου κατόρθωσα και έβγαλα σκόρπιες λέξεις προσευχής…

-¨Παναγιά μου ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙΝ να με συγχωράς για την αγνωμοσύνη μου αλλά στην κυριολεξία ¨τερμάτισα¨ από τα αδιέξοδα.¨
-¨Αξίωσε¨ μας κατά το θέλημα του ΥΙΟΥ ΣΟΥ να τελειώσει αυτός ο εφιάλτης που βιώνει η Πατρίδα και ο καθένας ξεχωριστά¨
-¨εδώ που φτάσαμε ένα Νεύμα ΣΟΥ μας σώζει¨

– Κοντολογίς για να μην σε ζαλίζω φίλε μου πήγα οδικώς σε ένα απομακρυσμένο ορεινό χωριουδάκι της Μακεδονίας μας με δύο μόνιμους κατοίκους.

– Ο ένας ήταν ο συνταξιούχος παπάς που δεν θέλει να ¨ ξεκολλήσει¨ από την Εκκλησία που ιερουργούσε επί 50 συναπτά χρόνια φτιαγμένη από χέρια τιμίων Μακεδόνων- Ελλήνων κτιστάδων στα χρόνια της ακμής του χωριού.

– Ο δεύτερος και μοναδικός λαϊκός κατά αγαθή συγκυρία αν και δεν τελείωσε σχολείο έμαθε τα γράμματα στο Αναλόγιο και βοηθά τον Γέροντα Λευίτη στην ψαλτική.

– Ο τρίτος του εκκλησιάσματος της Aκολουθίας του Ακάθιστου Ύμνου ήμουν εγώ ο νεόφερτος εκ Θεσσαλονίκης.

– Με το που μπήκα στον Ιερό Ναό της ΠΑΝΑΓΙΑΣ πήγα κατευθείαν στο Αναλόγιο για να βοηθήσω με τα λίγα βυζαντινά ψαλτικά που κατέχω. 

Εκείνο που μου έκανε εντύπωση ήταν ο παπάς που ήταν σοβαρός και αμίλητος.
Και αν και τον ξέρω παιδιόθεν δεν με χαιρέτισε σαν να ήταν ¨αλλού¨.

– Μόλις φτάσαμε στον Κανόνα. Ὠδή α΄. Εἱρμός. Ἦχος δ΄. «Ἀνοίξω το στόμα μου και πληρωθήσεται Πνεύματος, και λόγον ἐρεύξομαι τῇ βασιλίδι Μητρί…·

-Λες και το μυαλό μου ¨άνοιξε¨ και ξεφόρτωσα από όλες τις σκοτούρες. Οι ανοιξιάτικες ευωδίες, το θυμίαμα αλλά και η κατάνυξη του ιστορικού χώρου που βρισκόμουν ¨με έστειλαν αλλού¨.

- Τέλος πάντων φίλε, είπα μέσα μου ότι τελικά έκανα καλά που ήρθα σε αυτή την¨ ιερή σιγαλιά¨.

– Τι ήταν να το πω και ξαφνικά όταν φτάσαμε στην Β’ στάση (Η-Μ) των ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ και ο Γέροντας Λευίτης αναγίγνωσκε με τρεμάμενη φωνή το ¨ χαίρε της Τριάδος τους μύστας φωτίζουσα χαίρε τύρρανον απάνθρωπον εκβαλούσα της αρχής…¨

- Άρχισε να κλαίει με ολολυγμούς και διέκοψε την απαγγελία των Χαιρετισμών.

Μάλιστα άφησε το Βιβλίο από τα χέρια του , γονάτισε και ακούμπησε το πρόσωπο του πάνω στην Θεομητορική Εικόνα της Γλυκοφιλούσης βρέχοντας την με τα δάκρυα του.

–  Για λίγη ώρα μείναμε αμήχανοι επάνω στο ψαλτήρι και παρακολουθούσαμε τον Ιερέα και εμείς κατασυγκινημένοι.

– Σε λίγο τον πλησιάσαμε και προσπαθήσαμε να τον ανασηκώσουμε.

Ο Γέροντας είχε στην κυριολεξία γαντζωθεί από την Εικόνα και δεν έλεγε να σηκωθεί. Όμως κάτι ¨μουρμούριζε¨ της Παναγιάς μας που δεν τα καταλαβαίναμε.

- Τελικά ο Γέροντας ανασηκώθηκε και στην συνέχεια για πρώτη φορά στην ζωή μου άκουσα στην κυριολεξία ¨Κλαυτούς Χαιρετισμούς¨.

-Εκεί που είχα καλή διάθεση βλέποντας την συγκίνηση του Ιερέα δίχως να το θέλω ξαναθυμήθηκα τα βάσανα που με περίμεναν στην πόλη …

– Μετά το τέλος των Χαιρετισμών ετοιμάσαμε ένα βραστό του βουνού και ζητήσαμε , ουσιαστικά απαιτήσαμε από τον Ιερέα να μας πει τι του συνέβη;

ΚΑΙ ο καλός παππούλης αναγκάσθηκε να μας πει για το γεγονός αυτό της αλλοίωσης- συγκίνησης του που μας είχε προβληματίσει.

«- Παιδιά μου μην νομίζετε ότι είμαι εδώ πάνω αποκομμένος από τα προβλήματα των ανθρώπων.
- Φίλοι συγχωριανοί από τις μεγαλουπόλεις, συγγενείς, πνευματικά παιδιά μου μεταφέρουν το ζοφερό περιβάλλον της σημερινής Εθνικής μας επιβίωσης.
- Πολλές φορές στην Δέηση και όταν απαγγέλουμε ενώπιον του ΚΥΡΙΟΥ ημών ¨ Υπέρ του ευσεβούς ημών έθνους και πάσης αρχής και εξουσίας εν αυτώ…¨
- Αναρωτιέμαι αν το Έθνος μας είναι πραγματικά ευσεβές;
- Και πως μπορώ να αιτούμαι για κάθε αρχή και εξουσία που μας έφερε σε αυτά τα χάλια;
- Υπάρχει όμως και αυτό δηλ. ότι μας αξίζει μας δίνει ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΣ.
- Όμως έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος. Γιατί αν εγώ αιτούμαι για αυτούς που ψηφίζουν αντίχριστους νόμους ουσιαστικά με την δέηση μου αυτή γίνομαι Θεομάχος.
- Εδώ και πολλά χρόνια παρακαλώ την Παναγιά μας να ξεδιαλύνει τον λογισμό μου αυτό και πιστέψτε με το κάνω με δάκρυα και πόνο.
- Παραμονή του ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ εχθές άκουσα κτύπους στην πόρτα του πτωχικού μου.
- Τρόμαξα γιατί στις ημέρες μας πολλά συμβαίνουν και μάλιστα εδώ στην Μεθόριο. Ποιος να ήταν άραγε;

- Ο Ανέστης ο ψάλτης μου έλειπε στα πρόβατα.
- Από το παραθυράκι έσκυψα και είδα έναν ηλικιωμένο Ιερέα. -- -Αμέσως αναθάρρησα και άνοιξα την πόρτα . Βάλαμε μεταξύ μας την Ευχή και το κοντούλικο Γεροντάκι μπήκε στο σπιτικό μου με τέτοια άνεση που λες και ήξερε όλες τις γωνιές του.
- Το παρουσιαστικό του κάτι μου θύμιζε από τον μακαριστό Αυγουστίνο τον πρώην Φλωρίνης γιατί κρατούσε ένα ραβδί και ήταν σκυφτό.
- Πως από τα μέρη μας Γέροντα; το ρώτησα.

Και αυτό με απάντησε 
«-Πολλές φορές έχω περάσει από αυτά τα μέρη και μάλιστα όταν ζούσαν εδώ πολλοί χριστιανοί. Φυσικά άλλα χρόνια τότε πάτερ μου. Τότε τα χρόνια ήταν Ιεραποστολικά ενώ σήμερα αυτά που κτίσθηκαν με αίμα και αγώνες οι άπιστοι τα γκρεμίζουν.
Παλιά βγάζανε κανένα τούβλο για να χαλαρώσει η Ορθόδοξη Πίστη, σήμερα πλέον είναι προαποφασισμένο από αυτούς να σωριάσουν όλο το ντουβάρι…

- Επειδή φτάσαμε στην στιγμή να πειράζουν την ΗΜΕΡΑ του ΚΥΡΙΟΥ μας δηλ. την Κυριακή και να υπερασπίζονται τα Σόδομα και τα Γόμορρα ήρθα να σου πω να μην σε πειράζει ο λογισμός που έχεις και όταν λες την ευχή ¨¨ Υπέρ του ευσεβούς ημών έθνους και πάσης αρχής και εξουσίας εν αυτώ…¨ από μέσα σου τότε να απαγγέλεις την ωδή των Χαιρετισμών ¨ χαίρε τύραννόν απάνθρωπον εκβαλούσα της αρχής…¨.

- Πάτερ μου η ΠΑΝΑΓΙΑ μας αποφάσισε ότι ¨αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να πάει άλλο…¨» 

Με τα λόγια αυτά το καμπουριαστό Γεροντάκι εξαφανίστηκε από μπροστά μου.
Αλαφιασμένος με ότι κουράγιο είχα έτρεξα προς την Εκκλησία.

Μπαίνοντας η ματιά μου λες και την κατεύθυνε άλλος και έπεσε πάνω στην Αγιογραφία του Παπά- Κοσμά του Αιτωλού που η Παράδοση λέει ότι πέρασε από το χωριό μας διδάσκοντας και βαπτίζοντας.

«Τότε κατάλαβα ΠΟΙΟΣ επισκέφτηκε εμένα τον ανάξιο.» 
epanastasilae.blogspot.  
www.triklopodia.gr  
http://koukfamily.blogspot.gr/  
https://www.pentapostagma. thesecretrealtruth.blogspot.com/ www.ksipnistere.com www.hristospanagia.gr/ 

5 Νοεμβρίου 2015 

«Η ΠΑΝΑΓΙΑ στο Τιμόνι Της Ελλάδος» 
Ο ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΣΕ ΑΛΛΟ ΙΕΡΕΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΙΠΕ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΗΜΕΡΑ. π ΑΝΑΝΙΑΣ ΚΟΥΣΤΕΝΗΣ. 

Λίγες μέρες πριν τις τελευταίες εκλογές στην πατρίδα μας ένας παπάς πήγαινε να λειτουργήσει. Για να φτάσει στην Εκκλησία χρησιμοποιούσε το αμάξι του. Στον δρόμο τον συνάντησε ένας άλλος παπάς και του είπε: 
- θα με πάρετε και εμένα πάτερ μου 
Και στον δρόμο έπιασαν την κουβέντα για αυτά που συμβαίνουν στις ημέρες στην πατρίδα μας. 
Ο ξένος παπάς τότε του είπε 
- να πεις στους Έλληνες να μην φοβούνται και να έχουν θάρρος και ελπίδα γιατί στο τιμόνι της Ελλάδος κάθεται η ΠΑΝΑΓΙΑ. 
Τα έχασε ο άλλος, αυτό μόνο δεν περίμενε και του λέει 
- παππούλη ποιος είσαι του λόγου σου; 
Και του απαντάει ο άλλος 
- εγώ είμαι ο Κοσμάς ο Αιτωλός 
και χάθηκε, έφυγε πάραυτα. Τουλάχιστον η Παναγίτσα τον Άγιο Κοσμά, τον Άγιο των σκλάβων, τον πραγματικό Ελευθερωτή των Ελλήνων τον έστειλε να μας πει… στους δύσκολους καιρούς που περνάμε το ΜΕΓΑ ΤΗΣ ΜΗΝΥΜΑ 
«ότι ΑΥΤΗ είναι στο τιμόνι της Ελλάδος»  
http://orthodoxathemata.blogspot.gr/ 

Από την ομιλία του πατρός Ανανία Κουστένη στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου στο Πειραιά ενώπιον της θαυματουργής εικόνας της Παναγίας της Ἐλωνας τον Οκτώβριο που μας πέρασε.

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΣΕ ΑΛΛΟ ΙΕΡΕΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΙΠΕ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΗΜΕΡΑ. π ΑΝΑΝΙΑΣ ΚΟΥΣΤΕΝΗΣ.
Οι Έλληνες με τα τόσα βάσανα τους ενώπιον των διαγραφόμενων επώδυνων εξελίξεων ετοιμάζονται να ομολογήσουν ΧΡΙΣΤΟ και ΕΛΛΑΔΑ γιατί ήδη έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στα είδωλα της πρώην υλιστικής και εικονικής ευμάρειας τους.

Ο χρόνος τελείωσε και ο Ουρανός καλεί σε επιστράτευση τους νέους ¨πνευματικούς συστρατιώτες της Ρωμιοσύνης¨ που έρχεται ακάθεκτη και πρωταγωνιστικά στο προσκήνιο της Παγκόσμιας Ιστορίας.

Τι άλλο θέλουμε για να πειστούμε ότι η Παναγιά μας ακολουθεί και πάλι τα πονεμένα βήματα των παιδιών της στα μαρτύρια και σε αυτό που έρχεται ως καταισχύνη των εχθρών του ΥΙΟΥ ΤΗΣ;

ΦΕΤΟΣ μαζί με τους εκβιασμούς των εταίρων μας , ξεδιπλώνονται και όλες οι παγίδες που σχεδίασαν για εμάς.

Σε εμάς απομένει αδελφοί η ΕΥΧΗ και η ΝΗΨΗ

ΝΑ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΟΥΜΕ ΠΑΛΙ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ, ΝΑ ΝΟΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΑΓΑΘΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΦΙΛΟΤΙΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ.

Με Πίστη και Ελπίδα 

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Posted: 23 Feb 2018 12:30 PM PST
Η μη ύπαρξη σαφούς κριτηρίου πτώχευσης ενός κράτους της Ευρωζώνης, σε συνδυασμό με το πτωχευτικό δίκαιο που θέλει να προωθήσει η Γερμανία, θα οδηγούσαν σε υψηλότερα επιτόκια δανεισμού τις αδύναμες οικονομίες – οπότε δεν θα είχαν κανένα λόγο παραμονής τους στο ευρώ, ούτε θα ήθελαν να κρέμεται η δαμόκλειος σπάθη επάνω από τα κεφάλια τους.

Γράφει ο Αρης Οικονόμου

Άποψη 

Μία από τις αλλαγές που προωθούνται στην Ευρωζώνη (ανάλυση), είναι η δημιουργία ενός πτωχευτικού Δικαίου για τα κράτη-μέλη της. Εν προκειμένω, η απορία που εύλογα προκύπτει είναι με ποια κριτήρια μία χώρα θα θεωρείται χρεοκοπημένη – κάτι που ασφαλώς δεν αποτελεί μία τεχνική λεπτομέρεια, επειδή η μη ύπαρξη σαφών κριτηρίων θα μετέτρεπε τα κράτη σε μία μπάλα ποδοσφαίρου των χρηματαγορών.

Ειδικότερα, για τις επιχειρήσεις τα κριτήρια είναι ξεκάθαρα: χρεοκοπούν όταν τα ίδια κεφάλαια τους είναι αρνητικά – γεγονός που σημαίνει πως τα χρέη τους είναι μεγαλύτερα από τα περιουσιακά τους στοιχεία. Σε μία τέτοια περίπτωση, οι σύνδικοι πτώχευσης πουλούν τα περιουσιακά στοιχεία της επιχείρησης και εξοφλούν όσο το δυνατόν περισσότερα από τα χρέη της – όπου, επειδή δεν αρκούν για όλους, κάποιοι δανειστές της χάνουν μέρος ή όλα τα χρήματα τους.

Το παραπάνω κριτήριο των ιδίων κεφαλαίων όμως δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τα κράτη – επειδή ναι μεν διαθέτουν περιουσιακά στοιχεία, όπως δημόσιες επιχειρήσεις και έργα υποδομών, αλλά δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως εγγυήσεις για τα δάνεια τους (με εξαίρεση την Ελλάδα, μετά το εγκληματικό και μοναδικό στην ιστορία PSI, για το οποίο θα πρέπει να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι ένοχοι – αφού επρόκειτο ουσιαστικά για εσχάτη προδοσία, ιδίως επειδή δεν διεξήχθη καν δημοψήφισμα).

Εκτός αυτού, καμία χώρα δεν μπορεί και δεν πρέπει να υποχρεωθεί να ξεπουλήσει κατ’ ανάγκη τις υποδομές της, για την εξυπηρέτηση των χρεών της – με την έννοια πως μία επιχείρηση μπορεί να ρευστοποιηθεί, αλλά ένα κράτος όχι. Επομένως, το ξεπούλημα που έχουν δρομολογήσει οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν έχει καμία απολύτως σχέση με ιδιωτικοποιήσεις – ενώ είναι απαράδεκτο και αποτελεί εθνική προδοσία.

Συνεχίζοντας, το κριτήριο για την πτώχευση των κρατών θα μπορούσε να είναι η βιωσιμότητα των χρεών τους – η δυνατότητα τους δηλαδή να τα εξυπηρετούν. Πρόκειται όμως για ένα εντελώς ασαφές κριτήριο, αφού έχει σχέση με τις προοπτικές ανάπτυξης τους, με την ανεργία, με τον πληθωρισμό ή αποπληθωρισμό, με τα μελλοντικά επιτόκια δανεισμού τους, με τον προϋπολογισμό τους κοκ. Μπορούν βέβαια να γίνονται υπολογισμοί, αλλά βασίζονται σε υποθετικά σενάρια – ενώ κανένας δεν είναι μάντης.
Τα επιτόκια διαδραματίζουν φυσικά έναν πολύ σημαντικό ρόλο, αφού όταν αυξάνονται σε μεγάλο βαθμό, τότε εκτοξεύονται στα ύψη τα χρέη των κρατών και δεν μπορούν πλέον να εξυπηρετηθούν – όπως στην περίπτωση της Ελλάδας το 2010 και της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους αργότερα, πριν την επέμβαση της ΕΚΤ (γράφημα).

Εκτός αυτού όταν αυξάνονται τα επιτόκια καταρρέουν οι επενδύσεις και η ανάπτυξη, ενώ διογκώνεται η ανεργία – με αποτέλεσμα να μειώνονται τα έσοδα του δημοσίου, καθώς επίσης να αυξάνονται οι δαπάνες και τα ελλείμματα του. Εδώ λοιπόν βρίσκεται το μεγάλο θέμα – αφού τα επιτόκια μπορούν να αυξάνονται οδηγώντας τα κράτη σε αδιέξοδο, ακόμη και όταν τα χρέη τους είναι σχετικά χαμηλά.

Από την άλλη πλευρά τώρα, στην πραγματικότητα τα κράτη χρηματοδοτούν την εξυπηρέτηση των παλαιών ληξιπρόθεσμων χρεών τους με νέα χρέη – γεγονός που σημαίνει ουσιαστικά πως τα παλαιά τους χρέη επιμηκύνονται συνεχώς. Στα πλαίσια αυτά, εάν οι πιστωτές ενός κράτους δεν θα ήταν κάποια στιγμή πρόθυμοι να του δανείσουν νέα χρήματα για να τους πληρώσει τα προηγούμενα, για οποιονδήποτε λόγο, τότε θα χρεοκοπούσε – αδυνατώντας να εξυπηρετήσει τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του.

Το ενδεχόμενο δε αυτό θα μπορούσε να λειτουργήσει ως μία αυτοεκπληρούμενη προφητεία – με την έννοια πως εάν κάποιοι πιστωτές υποψιάζονταν πως κάποιοι άλλοι δεν θα επιμήκυναν τις απαιτήσεις τους απέναντι στο κράτος, οπότε θα απειλούταν να χρεοκοπήσει, τότε δεν θα το δάνειζαν για να μη χάσουν τα χρήματα τους. Ως εκ τούτου, εάν αρκετοί πιστωτές προβλέπουν την πτώχευση ενός κράτους, τα επιτόκια δανεισμού του εκτοξεύονται στα ύψη και τελικά χρεοκοπεί. Εν τούτοις, κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί σε όλες τις χώρες οποτεδήποτε – ιδίως σε περιόδους χρηματοπιστωτικών κρίσεων, όπου μειώνεται κατακόρυφα η ρευστότητα στις αγορές.

Οφείλουμε να σημειώσουμε εδώ πάντως πως όταν τώρα ένα κράτος χρησιμοποιεί όλα τα χρήματα που διαθέτει για την πληρωμή των χρεών του, τότε δεν του μένει τίποτα για τη στήριξη της οικονομίας του – ενώ πρέπει να μειώνει τις δαπάνες του και να αυξάνει τους φόρους, περιορίζοντας την αγοραστική δύναμη των Πολιτών του, την κατανάλωση, το ΑΕΠ κοκ. Έτσι εισέρχεται σε ένα φαύλο κύκλο, η οικονομία του αργοπεθαίνει και τελικά χρεοκοπεί ξανά – όπως συμβαίνει τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, η οποία βιώνει τη χειρότερη μορφή χρεοκοπίας που μπορεί να υπάρξει: την κυλιόμενη.

Συνεχίζοντας, εάν χρησιμοποιηθεί ως κριτήριο χρεοκοπίας το ύψος του δημοσίου χρέους, τότε δεν θα δινόταν η απαιτούμενη προσοχή στο ιδιωτικό και στο τραπεζικό – η καταπολέμηση των οποίων αυξάνει ξαφνικά και σε μεγάλο βαθμό το δημόσιο χρέος, όπως είδαμε στην περίπτωση της Ισπανίας και της Ιρλανδίας (τετραπλασιασμός). Επομένως ούτε αυτό είναι το σωστό κριτήριο – ενώ εάν το δημόσιο χρέος είναι εσωτερικό και με χαμηλά επιτόκια, όπως συμβαίνει στην Ιαπωνία, δεν αποτελεί πρόβλημα ούτε όταν φτάνει στο 250% του ΑΕΠ.

Συμπερασματικά λοιπόν, η μη ύπαρξη σαφούς κριτηρίου χρεοκοπίας ενός κράτους της Ευρωζώνης, σε συνδυασμό με το πτωχευτικό δίκαιο που θέλει να προωθήσει η Γερμανία, θα οδηγούσε σε υψηλότερα επιτόκια δανεισμού τις αδύναμες οικονομίες – με αποτέλεσμα οι προοπτικές τους όσον αφορά την ανάπτυξη και τις επενδύσεις να είναι χειρότερες, σε σχέση με τις χώρες του κέντρου. Με τον τρόπο όμως αυτό αντί να συγκλίνουν οι χώρες μεταξύ τους, θα αποκλίνουν όλο και περισσότερο – ενώ επάνω από το κεφάλι των κρατών της περιφέρειας θα κρέμεται συνεχώς η δαμόκλειος σπάθη της χρεοκοπίας, οπότε ασφαλώς θα προτιμούσαν την έξοδο τους από το ευρώ.

Σε κάθε περίπτωση, η υιοθέτηση ενός πτωχευτικού δικαίου για τις χώρες της Ευρωζώνης δεν είναι μόνο επικίνδυνη αλλά, επίσης, περιττή – αφού με την απόφαση της ΕΚΤ από το 2012 να αγοράζει όσα κρατικά ομόλογα είναι απαραίτητο (πρόγραμμα ΟΜΤ), καθώς επίσης με το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης του 2015 (QE), τα επιτόκια δανεισμού όλων των κρατών διατηρήθηκαν σε χαμηλά επίπεδα – οπότε μπορούν να δανείζονται και να τα εξυπηρετούν.

Άλλωστε, όταν οι αγορές γνωρίζουν ότι, είναι σε θέση πάντοτε να πουλούν τα ομόλογα που αγοράζουν στην ΕΚΤ που λειτουργεί πλέον ως δανειστής ύστατης ανάγκης, τότε δεν δημιουργείται κανένα πρόβλημα χρηματοδότησης των κρατών. Αυτό ακριβώς κάνουν όλες οι άλλες κεντρικές τράπεζες σε χώρες όπως οι Η.Π.Α., η Μ. Βρετανία ή η Ιαπωνία, τα επιτόκια δανεισμού των οποίων δεν έφτασαν ποτέ τόσο ψηλά, όσο στην Ευρωζώνη μετά το 2010 – οπότε δεν αποτελεί την εξαίρεση αλλά τον κανόνα.


πηγή
Posted: 23 Feb 2018 12:00 PM PST
Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου 
Επικεφαλής Στρατηγικού Σχεδιασμού 
της “Ελλήνων Πολιτείας” 
egerssi@otenet.gr  
www.egerssi.gr 

Αναδείξαμε στις προηγούμενες ημέρες άγνωστες πτυχές του εμβολισμού του σκάφους του Λιμενικού μας από τουρκικό πλοίο, που σκοπό είχε την βύθισή του! Αφού όλο το προηγούμενο διάστημα οι Τούρκοι προκαλούν συνεχώς, στην προσπάθειά τους να εμπλακεί η χώρα μας σε ένα θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο Πέλαγος!

Ωστόσο, σήμερα θα σας παρουσιάσουμε μια άλλη άγνωστη πτυχή αυτού του επεισοδίου!
Τις πληροφορίες μας τις έστειλε ο πρώην πράκτορας της ΕΥΠ Μανώλης Χατζησάββας, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, σε αντίθεση με τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας Πάνο Καμμένο, που ισχυρίζεται πως είναι πράκτορας των Τούρκων!

Πάρα ταύτα εμείς θα σας δώσουμε αυτές τις πληροφορίες και θα αναμένουμε τη διάψευση από την κυβέρνηση!
Η είδηση λοιπόν είναι, πως το άοπλο σκάφος του Λιμενικού Σώματος «090 ΓΑΥΔΟΣ», είναι κατασκευασμένο από ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΝΑΥΠΗΓΕΙΟ της εταιρείας DAMEN SHIPYARDS ANTALYA DENIZ ARAÇLARI SAN.VE TIC.LTD.STI στην Αττάλεια.
(σ.σ. η εταιρεία έχει και στενή σχέση συνεργασίας με την γνωστή - στην ΕΥΠ - εταιρεία ARES κατασκευάστρια σκαφών των ειδικών δυνάμεων SAT του Τουρκικού πολεμικού ναυτικού).
Επίσης η εν λόγω εταιρεία έχει αναλάβει κατ΄ εντολή της ΕΕ (πληρωμένα) την κατασκευή έξη (6) 20μετρων σκαφών! Η ναυπήγησή τους θα είναι από το ίδιο Ναυπηγείο στην Αττάλεια!
Όπως επίσης ότι, από αυτήν την παραγγελία των έξη σκαφών, οι παραδώσεις στην Τουρκική Ακτοφυλακή έχουν ξεκινήσει από τον Ιούλιο του 2017!
Αν λοιπόν αληθεύουν αυτές οι πληροφορίες καλείται η κυβέρνηση και η Ευρωπαϊκή Ένωση να απαντήσουν! 

Θα αναμένουμε κυβερνητική διάψευση, η οποία και θα μας ικανοποιούσε…
Posted: 23 Feb 2018 11:30 AM PST
Μετά την ανανέωση της τουρκικής NAVTEX στην Κύπρο, τελειώνουν και οι τελευταίες δικαιολογίες που θα μπορούσε να είχε κανείς για να μην έλθει αντιμέτωπος με μια οδυνηρή πραγματικότητα. Θα πρέπει λοιπόν να αντικρύσουμε κατάφατσα την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στη Μεγαλόνησο και να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους.
Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Γρίβας*
Και η πραγματικότητα είναι ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δέχεται στρατιωτική επίθεση. Και μάλιστα στρατηγικού χαρακτήρα. Αναίμακτη μεν (μέχρι στιγμής) αλλά επίθεση. Συγκεκριμένα, η Τουρκία χρησιμοποιεί την στρατιωτική της ισχύ και ακυρώνει εν τη πράξει θεμελιώδη κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεν πρόκειται, λοιπόν, για μια απλή «πρόκληση» αλλά για κάτι πολύ σοβαρότερο.
Η Τουρκία χρησιμοποιεί την στρατιωτική της ισχύ προσβάλλοντας την ίδια την κρατική υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και το κάνει ανεμπόδιστα. Και φυσικά αυτό είναι το πρώτο βήμα. Εάν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση τότε η Κυπριακή Δημοκρατία θα τοποθετηθεί σε έναν θύλακα τουρκικής κυριαρχίας, ο οποίος, αργά ή γρήγορα, θα απειλήσει να την απορροφήσει μετατρέποντάς την, στην καλύτερη περίπτωση, σε τουρκικό προτεκτοράτο. 
Και όλα αυτά γίνονται χωρίς να ιδρώσει το αυτί κανενός. Ούτε η Ε.Ε. αναμένεται να κάνει κάτι για αυτό, ούτε οι Ηνωμένες Πολιτείες, ούτε το Ισραήλ ή η Αίγυπτος, ούτε η Ρωσία, ούτε κανένας. Ούτε, φυσικά, κάποιοι απροσδιόριστοι μηχανισμοί επιβολής του Διεθνούς Δικαίου. Είναι τεράστιες οι ευθύνες των κυπριακών ηγεσιών που έχτισαν τη γεωπολιτική υπόσταση της χώρας τους πάνω στη μεταφυσική πίστη ότι κάποιος θα τις προστάτευε.  
Όμως, ακόμη και τώρα η κατάσταση δεν είναι μη αναστρέψιμη. Ως πρώτο βήμα θα πρέπει να αρχίσει να χτίζεται άμεσα, πετραδάκι πετραδάκι, μια αξιόπιστη δύναμη προβολής ισχύος της Κυπριακής Δημοκρατίας στο θαλάσσιο χώρο της και προστασίας της εδαφικής της επικράτειας.
Δεν είναι κάτι αδύνατον, όπως έχουν επιλέξει να πιστεύουν κάποιοι, που κρύβουν την ηττοπάθεια κάτω από έναν σαθρό «ρεαλισμό». Οι σύγχρονες εξελίξεις στην τέχνη, την επιστήμη και την τεχνολογία του πολέμου επιτρέπουν σε μικρές χώρες να αναπτύξουν αξιόπιστες αποτρεπτικές αρχιτεκτονικές. Αλλά αυτό είναι μια άλλη και πολύ μεγάλη κουβέντα.
Και φυσικά, η Ελλάδα θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της. Δεν μπορούμε να κάνουμε ότι δεν βλέπουμε τι συμβαίνει στην Κύπρο. Ο Ελληνισμός δέχεται τη μεγαλύτερη επίθεση εναντίον του από το 1974 και θα πρέπει να κάνουμε κάτι για αυτό. Και για να αντιδράσουμε θα πρέπει να αντιληφθούμε την πραγματικότητα ως έχει και όχι όπως θα θέλαμε να είναι.
Η πραγματικότητα είναι ότι αντιμετωπίζουμε την επίθεση μιας ακραία φιλόδοξης δύναμης που θέλει να απορροφήσει την Κύπρο και να μετατρέψει την Ελλάδα σε χώρα δορυφόρο. Κανείς δεν θα έλθει να μας βοηθήσει. Ό,τι κάνουμε θα το κάνουμε μόνοι μας.
(*) Ο Κωνσταντίνος Γρίβας είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Γεωπολιτικής στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Διδάσκει επίσης Γεωγραφία της Ασφάλειας στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.
πηγή
Posted: 23 Feb 2018 11:00 AM PST
Η Πάτρα διακρίθηκε και πάλι 
εξαιρετικό φέτος το πατρινό καρναβάλι 
η νέα γενιά ξεφάντωσε και θάλλει 
διονυσιακός εκστασιασμός ομορφιά 
και πλούσια τα νεανικά κάλλη 
η λαϊκή συμμετοχή πολύ μεγάλη 
φέτος περισσότερη ήταν από κάθε άλλη 

Μήπως έφθασε ο καιρός 
διεθνές να γίνει δρώμενο; 
να αναβιώσει σαν θεσμός 
σαν νέο παγκόσμιο φαινόμενο; 
την ανία του ο πλούσιος να σπάσει 
και ο φτωχός την πενία του να διασκεδάσει 

Φέτος κυριολεκτικά έγινε χαμός 
γλέντι τρικούβερτο, χορός, δυναμισμός 
η Πάτρα σε παλμό διονυσιακό 
η ψυχαγωγία τον Έλληνα αναγεννά 
διαχρονικώς 

Θεσμός η αποκριά πανάρχαιος Ελληνικός 
τα «Ανθεστήρια» τα παλιά 
σε κάθε μέρος τα δρώμενα διαφορετικά 
αφιερωμένα στις φευγάτες τις ψυχές 
και στις αρρωστημένες ζωντανές και 
στις στρεβλές 
ψυχαγωγία να τους δώσει και χαρά 
γιορτές της άνοιξης και αναδημιουργίας 
στα άνθη και στα φυτά 

Η διέλευση του βασιλιά καρνάβαλου 
όντως μεγαλοπρεπής 
μουσική μεθυστική, ατμόσφαιρα οργιαστική 
χωρίς έκτροπα νοσηρά 
γεμάτη η πόλη από ξένους και γηγενείς 
όλοι σε ξέφρενο γλέντι μέχρι την αυγή 

Οίνος και ζήθος ευφραίνει καρδίαν 
χαρά, γέλιο και σουβλάκια στις οδούς 
και στην πλατεία 
ζευγαρωμένοι οι νέοι επί τη ευκαιρία 
αξέχαστο το φετινό καρναβάλι κόντρα στην συγκυρία 
κάτω η καθημερινότητα ζήτω η ψυχαγωγία 

Τον αγαθοποιό Καρνάβαλο τον κάψαμε 
τους 300 καρνάβαλους τους διατηρούμε 
και ενώ αυτοί μας καταστρέφουνε 
και που μας κλέβουνε εμείς τους συγχωρούμε 

Παρά τα σχεδόν ενενήντα μου χρόνια 
τα νιάτα μου θυμήθηκα 
τότε που κατοικούσα στα Ψηλά Αλώνια 

Κάποια στιγμή στο πλήθος μου ήρθε 
να ριχτώ με παραζάλη 
αλλά ο φράχτης που με χώριζε φρικτός 
«η αλεπού τι γυρεύει στο νεανικό παζάρι»; 
κι’ όμως η επένδυση 
για την ηλικία μου ήταν μεγάλη 
και του χρόνου να ξανάρθω ευχήθηκα και πάλι

Στους διοργανωτές συγχαρητήρια 
επιτυχώς ξαναζωντάνεψαν τα αρχαία «Ανθεστήρια» 
μην πάτε τους Βραζιλιάνους παιδιά να μιμηθείτε 
τους αρχαίους μύθους μας να επεξεργασθείτε 
και κάποτε θα με θυμηθείτε 

Και μια δεύτερη συμβουλή 
της Πάτρας ο Καρνάβαλος έχει πλέον ανδρωθεί 
καιρός η φήμη του να ταξιδεύσει 
σε Ανατολή και Δύση να ακτινοβολήσει 
και δυνατότερος να συνεχίσει 
μέσω των κοινωνικών δικτύων 
στο εξωτερικό να εξαχθεί 
με λίγη διαφήμιση πανευρωπαϊκός να γίνει 
και διεθνής 
εάν η πολιτεία φυσικά τον ενισχύσει 

Κόσμο να προσελκύσει από τα πέρατα της Γης 
ο Διόνυσος και στην Αμερική να μετοικήσει 
όπου τα παιδιά ψυχικά έχουν αρρωστήσει 
την διεθνή κοινωνία να ψυχαγωγήσει 
και από τον Μαμμωνά να την σώσει 
στην ανατολή την μπούργκα να σηκώσει 
τούτος ο ειρηνικός θεσμός παγκοσμίως να ριζώσει 

Αμφικτύων
23/2/2018 

*Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης, 
Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων λογοτεχνών  
http://amphiktyon.blogspot.com/
Posted: 23 Feb 2018 10:30 AM PST
Με εξαίρεση τις δύο εντυπωσιακές διαδηλώσεις για το Σκοπιανό που δεν γνωρίζουμε εάν συνεχιστούν με μαζικές διαμαρτυρίες εναντίον των μνημονίων, οι Έλληνες Πολίτες έχουν σκύψει μοιρολατρικά το κεφάλι – αποδεχόμενοι σιωπηλά και στωικά τη μοίρα τους για να αποφύγουν τα χειρότερα.

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

«Για να επιτύχουν τα ξένα κέντρα επιβολής την πλήρη υποταγή του ελληνικού λαού, εφάρμοσαν και εξακολουθούν να εφαρμόζουν όλες τις μεθόδους άσκησης οικονομικής και πολιτικής βίας, που ασκούσαν παγίως τα κέντρα υπερεθνικής εξουσίας στον τρίτο κόσμο: την πεποίθηση ότι η Ελλάδα ευρίσκεται στον γκρεμό της οικονομικής κατάρρευσης και στην αδυναμία εξεύρεσης σωτηρίας άλλης εκτός από τη δική τους «λύση» – το διαρκή φόβο ότι οι Έλληνες θα χάσουν τα χρήματά τους και θα περιέλθουν σε πλήρη ένδεια, αν δεν εφαρμόσουν το πρόγραμμά τους.

Για να ενισχυθεί το αίσθημα ενοχής των Ελλήνων ως λαού η γερμανίδα καγκελάριος, καθώς επίσης πολλοί πολιτικοί και δημοσιογράφοι από τις χώρες της κεντρικής και της βόρειας Ευρώπης, επιδόθηκαν σε καθημερινές ύβρεις και λοιδορίες κατά των Ελλήνων. Δεν έμαθαν φαίνεται ποτέ ότι, οι λαοί ούτε συκοφαντούνται, ούτε λοιδορούνται, ούτε κατηγορούνται, ούτε καταδικάζονται. Μόνο οι κυβερνήσεις τους κατηγορούνται και καταδικάζονται. Αν αυτό δεν ίσχυε, θα υπήρχαν λαοί για πάντα κατάδικοι – όπως οι Γερμανοί που αιματοκύλισαν την Ευρώπη δύο φορές.

Η Γερμανία και οι υποτελείς της ακόλουθοι της Ευρωζώνης, άρχισαν από την Ελλάδα τη γερμανική επιβολή – η οποία δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια νέα μορφή «γερμανικής κατοχής», με άλλες μπότες και άλλο ένδυμα από εκείνα των δεκαετιών του 1910 και του 1940. Σήμερα λέγεται «διαρκής επιτήρηση» με τους παράνομους όρους που ξέρουμε. Αν ο γερμανικός λαός και οι άλλοι λαοί της Ευρώπης δεν ανοίξουν έγκαιρα τα μάτια, ο ευρωπαϊκός πολιτισμός και η αξία του ανθρώπου απειλούνται άμεσα να ποδοπατηθούν άλλη μια φορά με άλλα μέσα, αλλά από τα ίδια πόδια» (Γ.Κ.) 

Ανάλυση

Όλοι γνωρίζουμε πως η Ελλάδα δέχθηκε μία μαζική οικονομική επίθεση – ότι αποτέλεσε το στόχο ενός οικονομικού πολέμου, με όπλα της τρίτης και της τέταρτης γενιάς (=ψυχολογικά). Υπενθυμίζουμε δε τα εξής, όσον αφορά τη διαφορά ενός στρατιωτικού, από έναν οικονομικό πόλεμο: 

«Σε γενικές γραμμές, κατά τη διάρκεια ενός στρατιωτικού πολέμου η ηττημένη χώρα έχει οικονομικές απώλειες, έμψυχες, καθώς επίσης υλικές – αφού το κόστος διεξαγωγής είναι μεγάλο, σκοτώνονται άνθρωποι, ενώ καταστρέφονται τα κτίρια και οι λοιπές υποδομές της. Στη συνέχεια εγκαθίστανται οι δυνάμεις κατοχής, ορίζεται μία κυβέρνηση δωσίλογων, λεηλατούνται οι πόροι της, φορολογείται από τους ξένους εισβολείς, βασανίζονται οι Πολίτες της, επικρατούν συνθήκες υπογεννητικότητας, μετανάστευσης κοκ. 

Κατά τη διάρκεια ενός οικονομικού πολέμου τώρα, το κόστος είναι επίσης μεγάλο, οι άνθρωποι στην ηττημένη χώρα πεθαίνουν χωρίς να χρειαστεί να σκοτωθούν (μείωση του προσδόκιμου ζωής, ελλιπής ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ανεργία, εξαθλίωση κλπ.), τα κτίρια ερημώνουν λόγω των μαζικών χρεοκοπιών, καθώς επίσης της οικονομικής αδυναμίας του πληθυσμού, ενώ οι υποδομές καταστρέφονται σταδιακά εξαιτίας της μη συντήρησης τους.

Επίσης, εγκαθίστανται οι δυνάμεις κατοχής στο εσωτερικό της, λιγότερες και με πολύ χαμηλότερο κόστος, η κυβέρνηση της «αναγκάζεται» να λειτουργεί ενδοτικά, λεηλατείται η ιδιωτική και η δημόσια περιουσία της, φορολογείται, βασανίζονται οικονομικά οι Πολίτες της, υπάρχει υπογεννητικότητα, κλιμακώνεται η μετανάστευση κοκ.

Σε αντίθεση όμως με την οικονομική ήττα και την κατοχή της, όταν η χώρα χάνει έναν στρατιωτικό πόλεμο, όλα συμβαίνουν χωρίς τη συμφωνία των Πολιτών της. Παράλληλα, δημιουργούνται ομάδες αντίστασης στο εσωτερικό της, με στόχο την ανάκτηση της ελευθερίας, καθώς επίσης της εθνικής τους κυριαρχίας.

Η οικονομικά ηττημένη χώρα όμως αναγκάζεται να συμφωνεί με την κατοχή της, η υφαρπαγή και η εξαθλίωση της διενεργούνται σταδιακά (κυλιόμενη πτώχευση), ενώ όλα όσα υπογράφουν οι πολιτικοί της είναι δεσμευτικά και εντός των κανόνων του διεθνούς δικαίου – οπότε δεν θεωρείται κατακτημένη, αλλά ότι πληρώνει δίκαια τα λάθη και τις παραλείψεις της, αφού με δική της επιλογή χρεώθηκε.

Φυσικά ο δανειστής προστατεύεται από τους διεθνείς νόμους – ενώ τυπικά δεν υφαρπάζει, αλλά είτε κατάσχει ότι είναι χρεωμένο για να εξοφληθεί, είτε εξαγοράζει άλλα περιουσιακά στοιχεία του ηττημένου, ελεύθερα χρεών, στις εξευτελιστικές τιμές βέβαια που έχει ως αποτέλεσμα ένας χαμένος πόλεμος».

Τα παραπάνω αποτελούν τις σημαντικότερες ίσως διαφορές μεταξύ των δύο μορφών πολέμου – σημειώνοντας ότι, η συμπεριφορά του στρατιωτικού κατακτητή ευρίσκεται εκτός των κανόνων του διεθνούς Δικαίου. Όταν δε κάποια στιγμή χάνει τον πόλεμο από τις συμμαχικές δυνάμεις που δημιουργούνται και επιτίθενται εναντίον του, η ηττημένη χώρα ανακτά όλα όσα έχασε αυτόματα – απαιτώντας ταυτόχρονα αποζημιώσεις για τις ζημίες που της προκλήθηκαν (κάτι που προφανώς δεν συμβαίνει στην οικονομική μορφή του πολέμου)».

Η 4η γενιά του πολέμου 

Στην Ελλάδα προφανώς τα γνωρίζουμε όλα αυτά, αφού έχουμε μετατραπεί στην πρώτη δυτική αποικία της Δύσης, με τη χρήση οικονομικών όπλων (ανάλυση) – χωρίς όμως να το έχουμε συνειδητοποιήσει όλοι, αφού οι περισσότεροι ισχυρίζονται (εκούσια ή ακούσια, από ιδιοτέλεια ή από απλή ανοησία), πως πρόκειται για μία θεωρία συνωμοσίας. Ότι κανένας δηλαδή δεν θέλει να μας υφαρπάξει τη δημόσια και ιδιωτική μας περιουσία, παρά το ότι αυτό ακριβώς συμβαίνει – ενώ αρκετοί επιμένουν πως πρέπει να ευγνωμονούμε την καγκελάριο, επειδή μας δάνεισε αφιλοκερδώς, από αλληλεγγύη και καλοσύνη.

Όσον αφορά τώρα την 4η γενιά πολέμου, υπενθυμίζουμε πως το πεδίο της μάχης δεν είναι πια έξω από τον άνθρωπο, αλλά στο εσωτερικό του, στο μυαλό και στα συναισθήματα του – ενώ οι μιλιταριστικές επιχειρήσεις δεν λειτουργούν πλέον μέσω του στρατιωτικού αποικισμού με στόχο την κατοχή μίας περιοχής, αλλά με τον διανοητικό αποικισμό για τον έλεγχο της κοινωνίας της (ανάλυση). Πρόκειται δε για έναν εντελώς αναίμακτο πόλεμο, χωρίς στρατιωτικά μέτωπα, χωρίς δυνατότητες υποχώρησης, χωρίς τεθωρακισμένα και χωρίς όπλα – έναν πόλεμο που οι άνθρωποι είναι οι ίδιοι θύματα όσον αφορά τον εαυτό τους και θύτες σε σχέση με το περιβάλλον τους.

Στο παράδειγμα της Ελλάδας, η οποία δέχθηκε ήδη έναν πόλεμο τρίτης γενιάς έχοντας ηττηθεί δυστυχώς αμαχητί, είναι σήμερα στόχος του επομένου – ο οποίος διεξάγεται μέσα στο μυαλό των ανθρώπων με επιτυχία αφού, έχοντας προσβληθεί από το σύνδρομο της Στοκχόλμης, αποδέχονται πια αδιαμαρτύρητα την πρωτοκαθεδρία του «δόγματος των μνημονίων».

Παρά το ότι λοιπόν έχει τεκμηριωθεί ακόμη και από Γερμανούς οικονομολόγους πως η πολιτική αυτή είναι καταστροφική (ανάλυση), ενώ δεν προσφέρει καμία απολύτως προοπτική για το μέλλον των Ελλήνων ακόμη και ως αποικία χρέους, είναι κυρίαρχη σε όλα σχεδόν τα πολιτικά κόμματα, καθώς επίσης σε ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού – ακριβώς επειδή έχει αποικισθεί τόσο το μυαλό, όσο και τα συναισθήματα των Ελλήνων, με το θάρρος να έχει κυριολεκτικά εξοστρακισθεί από το φόβο.

Εν προκειμένω δεν κατηγορούμε κανέναν, ούτε την κυβέρνηση, ούτε την αξιωματική αντιπολίτευση, ούτε τους Πολίτες για τη στάση τους, όπως κάναμε κάποτε – επειδή έχουμε συνειδητοποιήσει την εύλογη αδυναμία τους να αντιληφθούν τι ακριβώς συμβαίνει και πώς πρέπει να αντιδράσουν απέναντι στον ύπουλο, υπόγειο πόλεμο που δέχονται.

Το βασικότερο όπλο των Γερμανών εδώ είναι η διατήρηση της ψευδαισθησιακής ελπίδας, σύμφωνα με την οποία κάποια στιγμή θα φροντίσουν ώστε το δημόσιο χρέος της πατρίδας μας να γίνει βιώσιμο – κάτι που θα ωφελήσει ελάχιστα όσο απαιτούν θηριώδη πρωτογενή πλεονάσματα, πόσο μάλλον όταν το μη εξυπηρετούμενο ιδιωτικό χρέος (κόκκινο) έχει εκτοξευθεί στη στρατόσφαιρα, ενώ τα υπόλοιπα μεγάλα προβλήματα της οικονομίας μας (παραγωγικός ιστός, ασφαλιστικό κλπ.) επιδεινώνονται ραγδαία.

Ακόμη χειρότερα, ένας συνεχώς αυξανόμενος αριθμός Ελλήνων πιστεύει ότι δεν υπάρχει καμία εναλλακτική λύση (ΤΙΝΑ, there is no alternative) – παρά το ότι το ίδιο το πρόβλημα δεν μπορεί να είναι λύση, ούτε να έχει διαφορετικό αποτέλεσμα ένα πείραμα που έχει αποτύχει πολλές φορές (=ο ορισμός της ηλιθιότητας κατά τον Αϊνστάιν). Εκτός αυτού πως είμαστε οι ίδιοι υπεύθυνοι για την καταστροφή που υπεστήκαμε (άνω του 1 τρις €) μετά την επιβολή των μνημονίων – ενώ αυτοί που έχουν άλλη άποψη, θεωρείται πως δεν κάνουν αυτοκριτική και δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους!

Επίλογος

Με εξαίρεση τις δύο εντυπωσιακές διαδηλώσεις για το Σκοπιανό που δεν γνωρίζουμε εάν συνεχιστούν με διαμαρτυρίες εναντίον των μνημονίων, οι Έλληνες Πολίτες έχουν σκύψει μοιρολατρικά το κεφάλι – αποδεχόμενοι σιωπηλά και στωικά τη μοίρα τους για να αποφύγουν τα χειρότερα.

Ουσιαστικά έχουν πάψει να ενδιαφέρονται για την απώλεια της εθνικής τους κυριαρχίας, για τη μετατροπή τους σε σκλάβους χρέους στο διηνεκές, για τις συνθήκες εξαθλίωσης που αρκετοί βιώνουν και για την προβλεπόμενη αλλαγή ιδιοκτησίας της πατρίδας τους – ανησυχώντας μόνο για τους κινδύνους που αφορούν την εδαφική τους ακεραιότητα.

Στα πλαίσια αυτά είναι πολύ δύσκολο να αλλάξουν απόψεις – ειδικά επειδή κανένας δεν μπορεί να τους υποσχεθεί μία αναίμακτη σύγκρουση με τους πιστωτές, εκτός εάν είναι ένας προικισμένος και ανεύθυνος δημαγωγός. Ως εκ τούτου η μοναδική μας δυνατότητα είναι να αναφέρουμε θεωρητικά κάποιες λύσεις, τονίζοντας πως ασφαλώς δεν είναι σίγουρες, ούτε βέβαια ανώδυνες – ενώ γνωρίζουμε δυστυχώς πως ο χρόνος κυλάει εις βάρος της Ελλάδας.

viliardos@analyst.gr
Οικονομολόγος
analyst



Αναρτήθηκε από στις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)