ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΙΔΙΑ ΘΕΩΝ -ΜΕΡΟΣ Α΄
του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ. Κωνσταντινίδη
Οι Θεοί των Ελλήνων και οι γενεαλογικοί ιστοί
1. Οι Θεοί των Ελλήνων ήταν δώδεκα (12).
Έξι θεοί: Ζευς, Ποσειδών, Απόλλων, Ήφαιστος, Άρης, Ερμής.
Και έξι θεές: Ήρα, Δήμητρα, Εστία, Αθηνά, Άρτεμις, Αφροδίτη.
2. Δευτερεύουσες θεότητες
Μήτις: η πρώτη σοφή και σεμνή γυναίκα του Δία και μητέρα της Αθηνάς.
Πλούτων (Άδης).
Διόνυσος: θεός της ψυχαγωγίας.
Ηρακλής: σύμβολο της δύναμης και τιμωρός των κακών.
3. Όλυμπος, η κατοικία των Θεών
Ο Όλυμπος, το ιερό όρος της Ελλάδος και του αρχαίου κόσμου, είναι πασίγνωστος σε ολόκληρο τον κόσμο.
Κατά μία ερμηνεία, η λέξη Όλυμπος συνδέεται με την έννοια του «ολόλαμπου», του ουράνιου θόλου και της αξεπέραστης ομορφιάς. Ο Όλυμπος αποκαλείται επίσης:
Αιγλίεις (λαμπερός), Πολυδειράς (πολυχάραδρος), Αιπύς (τραχύς, απότομος, υψηλός) και Γερο-Όλυμπος (ιερός Όλυμπος).
Είναι το υψηλότερο βουνό της Ελλάδος και η υψηλότερη κορυφή του, ο Μύτικας, φθάνει τα 2.917 μέτρα.
Στην ελληνική μυθολογική παράδοση, στα υψηλότερα σημεία του Ολύμπου βρίσκονταν τα ανάκτορα των θεών και ο θρόνος του Δία. Στις χαράδρες και στις πλαγιές, με τα υπεραιωνόβια δάση, κατοικούσαν οι Μούσες.
Σύμφωνα με την παράδοση, οι θεοί κατέβαιναν στην όμορφη κοιλάδα των Τεμπών, για να λουστούν στον Πηνειό ποταμό και να περιδιαβάσουν στα καταπράσινα λιβάδια, ανάμεσα στα ήμερα ελάφια και στα πουλιά με τις μελωδικές φωνές.
Σε πολλά μέρη του αρχαίου κόσμου, όπου οι Έλληνες εγκαταστάθηκαν ή ταξίδεψαν, έδωσαν στο υψηλότερο βουνό την ονομασία Όλυμπος, προς τιμήν των θεών τους.
Στον Όλυμπο λατρεύονταν, σύμφωνα με τις παραδόσεις, δύο κατηγορίες Μουσών: οι Πιερίδες και οι Λειβηθρίδες Μούσες. Στο σπήλαιο των Λειβηθρίδων Μουσών, σύμφωνα με την παράδοση, γεννήθηκε ο Ορφέας, αν και η ακριβής θέση του σπηλαίου παραμένει άγνωστη..
Ο θεός Ζευς, ανώτατος άρχων και πατήρ θνητών και αθανάτων, κυβερνήτης και συντονιστής του έργου των Ολυμπίων θεών. Η Τιτανίδα Ήρα, σύζυγος του Δία, είναι μητέρα πολλών αθανάτων του Ολύμπου
4. Οι Έλληνες και Πατριαρχικό οικογενειακό σύστημα
Οι Οι Έλληνες λειτουργούσαν, σύμφωνα με την κλασική πολιτική και κοινωνική παράδοση, κυρίως μέσα σε πατριαρχικό οικογενειακό σύστημα και όχι σε μητριαρχικό.
Κατά τον Αριστοτέλη, πρώτη ενότητα της κοινωνίας είναι το παντρεμένο ζευγάρι — άνδρας και γυναίκα — που αναπαράγεται και δημιουργεί οικογένεια. Πολλές οικογένειες σχηματίζουν κώμες, κωμοπόλεις και, τελικά, πόλεις.
5 Το γένος και η καταγωγή
Το γενεαλογικό δέντρο και οι γενεαλογικοί ιστοί αποτελούν έναν τρόπο παρακολούθησης της καταγωγής και της συγγένειας των πολιτών.
Στη σύγχρονη εποχή, με την έντονη ανάμειξη πληθυσμών και τη μεταβολή των κοινωνικών και νομικών θεσμών, η έννοια της ιθαγένειας έχει διαχωριστεί από την καταγωγή.
Η ιθαγένεια αποτελεί πλέον κυρίως νομική ιδιότητα, δηλαδή την ιδιότητα του πολίτη ενός κράτους, και μπορεί να αποκτηθεί από πρόσωπα διαφορετικής καταγωγής.
Η ευγονική των Ελλήνων
Η ευγονική αντίληψη των Ελλήνων εκδηλωνόταν στην ιδιαίτερη σημασία που απέδιδαν στην καταγωγή, στη σωματική και πνευματική ποιότητα των μελλοντικών γονέων και στην επιλογή συζύγου, με σκοπό τη δημιουργία υγιών και ικανών απογόνων και τη συνέχιση του γένους.
Η μέριμνα των Ελλήνων για την καταγωγή, την οικογενειακή προέλευση και την επιλογή συζύγου συνδεόταν με την επιδίωξη της συνέχειας και της ευρωστίας της οικογένειας και του γένους. (25/8/26)
Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org
