ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily Unsubscribe
|
|
| |
|
|
|
|
Posted: 01 May 2019 08:30 AM PDT
Στο σχολείο είχαμε… την φαντασία μας και τους συμμαθητές μας, κι αυτά φτάναν’ και περισσεύαν’ για να γεμίσουν όλα τα διαλείμματα όλης της χρονιάς με γέλια, σασπένς και τσακωμούς. Ιδού μερικά από τα πιο αγαπημένα παιχνίδια των παιδικών μας χρόνων.Κρυφτό Ένας «τα βγάζει», ένας «τα φυλάει» (ποια; Ποτέ δεν μάθαμε) και ένας σούπερ γενναίος τρέχει στο αρχικό «φυλάκιο» να φωνάξει «φτου ξελευτερία για όλους». Αγαπημένη λεπτομέρεια, πως εκείνος/η που τα φυλούσε, όταν μας έβρισκε φώναζε «να ένας [Γιάννης]» ακόμα και αν δεν υπήρχαν πολλοί Γιάννηδες στο παιχνίδι.Σκοτεινό δωμάτιοΑγαπημένη παραλλαγή του Κρυφτού για πάρτι, προϋπέθετε ότι εκείνος που τα φυλούσε δεν έπρεπε μόνο να ψάξει στα σκοτεινά για να ανακαλύψει τις κρυψώνες των υπολοίπων, αλλά και να ψηλαφήσει εκείνον που θα έπιανε, για να αποφανθεί ποιος ήταν. Όσοι φορούσαμε γυαλιά ή είχαμε φουντωτά μαλλιά χάναμε πάντα, όπως και στην Τυφλόμυγα.ΤσιγαροποτάΕπειδή τα ‘90s δεν ήταν politically correct δεκαετία, και κανείς δεν είχε φροντίσει να μας πει πως τα τσιγάρα, τα ποτά και τα ξενύχτια έχουν κλείσει τα καλύτερα τα σπίτια, το αγαπημένο μας παιχνίδι ήταν μια cool παραλλαγή του κυνηγητού, στην οποία μπορούσες να αποφύγεις να σε πιάσουν, απλώς φωνάζοντας μια μάρκα ποτού ή τσιγάρου –κατά προτίμηση, αυτή που έπιναν/ κάπνιζαν οι γονείς σου.ΠυθίαΤο δημοφιλέστερο μάλλον παιχνίδι σε κάθε 90s πάρτι που σεβόταν τον εαυτό του (κάποιοι το έλεγαν και Μάντη Κάλχα) απαιτούσε δύο δωμάτια –ή ιδανικά μια συρόμενη πόρτα ανάμεσα στις δύο ομάδες– και μια Πυθία που διάλεγε στην τύχη δύο άτομα και έλεγε τι πρέπει να κάνουν. Εννοείται πως η δημοφιλέστερη «εντολή» ήταν «να φιληθούν».Μακριά Γαϊδούρα Το πιο kinky πράγμα που μπορούσες να φανταστείς ή να κάνεις στα 9 σου. Ήταν πρακτικά αδύνατο να διασχίσεις τόσες πλάτες, αλλά αυτό ποτέ δεν σταμάτησε κανέναν από το να προσπαθήσει –κυρίως γιατί ήταν «πονηρό» και «αστείο».Σπασμένο/ χαλασμένο τηλέφωνοΠροάγγελος του ταλέντου μας στην επικοινωνία ως ενήλικες, το σπασμένο τηλέφωνο περιελάμβανε μια σειρά ανθρώπων που λένε το ίδιο πράγμα ο ένας στο αυτί του άλλου. Η παραποιημένη αρχική φράση που λέει δυνατά ο τελευταίος εγγυάται –για κάποιο μυστήριο λόγο– τρελά γέλια.Κλέφτες κι αστυνόμοι«Παίζαν’ οι μικρότεροι κλέφτες κι αστυνόμους» τραγουδά η Χαρούλα Αλεξίου στην Οδό Αριστοτέλους θυμίζοντάς μας το παιχνίδι-μπλοκμπάστερ, στο οποίο οι αστυνόμοι κυνηγούν την αντίπαλη ομάδα, τους κλέφτες, και όταν τους πιάνουν τους κλείνουν σε μια περιοχή, που θεωρείται φυλακή. Οι κλέφτες που δεν έχουν αιχμαλωτιστεί προσπαθούν να «αγγίξουν» την φυλακή για να ελευθερώσουν τους «συναδέλφους» τους, ενώ οι αστυνομικοί συνεχίζουν να περιφρουρούν και να κυνηγούν.Τα μήλαΗ μπάλα έσκαγε με δύναμη σε χέρια/ πόδια/ θώρακα, ενώ εσύ προσπαθούσες να κάνεις ταυτόχρονα δύο πράγματα: Να την πιάσεις και να την αποφύγεις. Το multitasking στα καλύτερά του. Στο δε τέλος του παιχνιδιού, ο ήρωας που δεν είχε βγει από το παιχνίδι έπρεπε να αποφύγει το χτύπημα δέκα φορές για να σώσει την ομάδα του από την ντροπή της ήττας. πηγήΣΧΟΛΙΟΕγώ ως αρκετά παλιός θα θυμίσω κι άλλα...Σκινάκι, Αμπάριζα, Πεντόβολα, Μπίλιες (βόλους) , Αμάδες κλπ 
|
|
Posted: 01 May 2019 05:30 AM PDT
Γράφει ο Νίκος ΛυγερόςΟι τεχνικές της κομματικής προπαγάνδαςΑυτά που ζούμε αυτήν την περίοδο στην Ελλάδα λόγω Σκοπιανού, τα ζήσαμε ήδη στην Κύπρο με το Σχέδιο Ανάν. Και τότε μάς έλεγαν πως όλα είναι δεδομένα κι ότι έπρεπε να συμφωνήσουμε με την νέα κατάσταση των πραγμάτων, μάταια όμως. Διότι ο κυπριακός λαός αντιστάθηκε έως το τέλος, δηλαδή την απόρριψη του Σχεδίου Ανάν. Τώρα βλέπουμε τα ίδια και μάλιστα με άτομα που συμφωνούσαν και για το Σχέδιο. Διότι και πάλι το Προσύμφωνο των Πρεσπών προσπαθεί να πληγώσει τον Ελληνισμό, επειδή ακολουθεί μια ιδεολογία που τον μισεί εκ φύσης. Έτσι αντιμετωπίζουμε ανάλογους εχθρούς με τις ίδιες τεχνικές που προέρχονται από την κομματική προπαγάνδα. Διότι η κυβέρνηση παρόλο που είναι στην εξουσία συνεχίζει να συμπεριφέρεται ως κόμμα και μάλιστα της αλήθειας, όπως λένε οι σοβιετικοί. Ενώ έχει αποδεχθεί τα πάντα από τα Σκόπια, επειδή από την αρχή τα θεωρούσε ως Μακεδονία με μακεδονική εθνότητα και μακεδονική γλώσσα, προσπαθεί να πείσει τους πάντες ότι έκανε τα πάντα για να πετύχει αυτό το Προσύμφωνο.Η πραγματικότητα όμως λέει το αντίθετο και ξέρουμε όλοι ότι ακολούθησε κατά γράμμα μια καθυστερημένη ιδεολογία, υπεύθυνη για διωγμούς και γενοκτονίες όπου μπόρεσε να πάρει την εξουσία στον κόσμο. Άλλωστε για τον ίδιο λόγο οι φανατικοί του Προσυμφώνου δεν αναγνωρίζουν τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, διότι τα χέρια τους δεν είναι καθαρά ούτε σε αυτήν την υπόθεση. Και γι' αυτό πρέπει να συνεχίσουμε τον αγώνα για να τη σταματήσουμε. πηγή Από τις κομματικές αντιπαραθέσεις στις εθνικές θέσειςΣτην πολιτική σκηνή βλέπουμε όλο και περισσότερο κομματικές αντιπαραθέσεις αλλά όλοι καταλαβαίνουμε ότι πρόκειται για ένα επιφαινόμενο που κρύβει ένα πολύ πιο σοβαρό υπόβαθρο που αφορά στις εθνικές θέσεις της κυβέρνησης και της αξιωματικής αντιπολίτευσης γιατί έχουν τα απαραίτητα μεγέθη δίχως όμως να βάζουν στο περιθώριο τα άλλα κόμματα. Το πιο σημαντικό όμως είναι να καταλάβουμε ότι ακόμα κι αν η αντιπαράθεση γίνεται πάνω σε σκάνδαλα και ειδικά μερικούς απαράδεκτους πολιτικούς, η ουσία είναι στα εθνικά θέματα. Όλοι είδαμε πως η κυβέρνηση διαχειρίστηκε και διαχειρίζεται το Σκοπιανό και το θέμα του ονόματος της Μακεδονίας, τα προβλήματα και τις καθυστερήσεις για τους διαγωνισμούς πάνω στην ελληνική ΑΟΖ, το πρόβλημα της αναγνώρισης σε διεθνές επίπεδο της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, η διαχείριση του κυπριακού και της κυπριακής ΑΟΖ, το πρόβλημα της Βορείου Ηπείρου μετά τη δολοφονία του Κωνσταντίνου Κατσίφα, την απαράδεκτη συμπεριφορά για τη ψηφοφορία των ομογενών. Όλα αυτά τα προβλήματα φαίνεται με το πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι η κυβέρνηση είτε δεν μπορεί να τα αντιμετωπίσει είτε δεν το θέλει. Και το χειρότερο είναι ότι όλα τα βλέπει με το βλέμμα της ιδεολογίας που δεν θέλει να εξετάσει με το πρίσμα του Ελληνισμού. Είναι λοιπόν καλό πίσω από τη σκανδαλολογία να βλέπουμε και τη στρατηγική φύση των κινήσεων των κομμάτων που θέλουν να επιβάλλουν τον δικό τους τρόπο σκέψης. πηγή Ισπανικές εκλογές και ελληνική κυβέρνησηΗ συμπεριφορά της κυβέρνησης απέναντι στα αποτελέσματα των εκλογών στην Ισπανία είναι χαρακτηριστική μιας αλλαγής πορείας τουλάχιστον για τα προσχήματα. Έχει ξεχαστεί εντελώς η ριζοσπαστική συμμαχία των αντίστοιχων κομμάτων και αναδεικνύεται η νίκη των σοσιαλιστών που βέβαια δεν έχουν καμία σχέση με την ελληνική κυβέρνηση. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι ο ισπανικός λαός επέστρεψε σε μία κλασική προσέγγιση και άφησε τον ακραίο συνδυασμό που υποστήριζε η ελληνική κυβέρνηση, διότι πολύ απλά βλέπει ότι αυτό το μοντέλο δεν λειτουργεί σε πρακτικό επίπεδο. Και μάλλον βλέπει το ίδιο και η ίδια η ελληνική κυβέρνηση γι’ αυτό δίνει έμφαση σε μία ευρύτερη πολιτική πλατφόρμα που δεν επικεντρώνεται βέβαια πάνω στην ιδεολογία που υπηρετεί εδώ και χρόνια στην εξουσία. Αυτή η αλλαγή φάσης φαίνεται να είναι απαραίτητη για να μη χαθούν οι εκλογές με το μεγαλύτερο πολιτικό κόστος. Αλλά όλοι ξέρουμε ότι ο σταλινισμός ακόμα και όταν επέλεξε τη νέα πολιτική οικονομία που αποτελούσε χειροπιαστή απόδειξη της μη λειτουργικότητας του συστήματος στην ουσία δεν άλλαξε και μάλιστα χειροτέρεψε αφού κατέληξε στα μεγάλα τεχνητά δικαστήρια για να εξοντώσει κάθε αντίσταση ακόμα και εντός του κόμματος. Σίγουρα η ηγεσία της κυβέρνησης σκέφτεται με ανάλογο τρόπο, αφού θέλει τόσα χρόνια να ελαχιστοποιήσει το κόστος της αναμενόμενης ήττας και να κρατήσει τον έλεγχο του κόμματος μετά την αποτυχία, διότι θα εμφανιστούν και άλλοι που θα ζητήσουν αναφορές για όσα έχουν γίνει, έτσι ώστε να πάρουν ένα κομμάτι από την κομματική εξουσία. πηγή Έχουν δίκιο οι Αρμένιοι της ΑυστραλίαςΕνώ δύο πολιτείες της Αυστραλίας έχουν ήδη αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Αρμενίων, των Ασσυρίων και των Ελλήνων του Πόντου, η στάση της αυστραλιανής κυβέρνησης παραμένει παθητική και μάλιστα μέσω μιας μορφής ουδετερότητας, υποστηρίζει την απουσία του όρου γενοκτονία για να χαρακτηρίσει τα γεγονότα του 1915. Η επέτειος της γενοκτονίας των Αρμενίων είναι στις 24 Απριλίου και η επέτειος της ημέρας των ANZACs στη Καλλίπολη είναι στις 25 Απριλίου. Αυτό το γεγονός χρησιμοποιείται κάθε φορά από την Τουρκία ενώ ήταν ο χειρότερος εχθρός και στις δύο περιπτώσεις, για να πιέσει πάνω στην αυστραλιανή κυβέρνηση. Και το είχε κάνει με πολύ έντονο τρόπο το 2015 όταν η γενοκτονία των Αρμενίων έγινε αιωνόβια. Από τότε ειδικά, για να μην υποστεί επιπτώσεις για τους ANZACs , η Αυστραλία μιλά με πολύ προσεκτικό τρόπο για να μην χαλάσει τις σχέσεις της με την Τουρκία και βέβαια και με τους Τούρκους που καταπατούν τη χώρα της. Όμως όλοι μας καταλαβαίνουμε πόσο απαράδεκτη είναι αυτή η στάση ακόμα και στο ιστορικό πλαίσιο. Διότι αυτά τα γεγονότα δεν είναι ανεξάρτητα. Και σε κάθε περίπτωση διαμορφώνουν και την εθνική ιστορία της Αυστραλίας. Πρέπει λοιπόν να βοηθήσουμε κι εμείς τόσο τους Αρμένιους όσο και τους ANZACs για να υπενθυμίσουμε στην αυστραλιανή κυβέρνηση ποια είναι η πρέπουσα στάση και ότι αυτή πρέπει να πιέζει την Τουρκία κι όχι το αντίθετο, για να συνεχίσει το έργο της Ανθρωπότητας. πηγή Ο Νίκος Λυγερός είναι καθηγητής Γεωστρατηγικής
|
|
Posted: 01 May 2019 01:30 AM PDT
Γράφει η Μαρία ΣκαμπαρδώνηΣε παρατηρώ εδώ και ώρα, από τη στιγμή που ξύπνησες και προετοιμάζεσαι για τη δουλειά. Βλέπω πόσο αγχωμένος είσαι, παρατήρησα ακόμα και τον καφέ που έσταξε επάνω στο σακάκι σου.Δε μου έδωσες σημασία, παρά το γεγονός πως είμαι εδώ, κάθε μέρα. Δεν έχω αλλάξει ούτε τη θέση μου, βρίσκομαι πάντοτε εδώ. Σε ένα μικρό καδράκι επάνω από το κρεβάτι σου. Σε είδα να τρέχεις στο μπάνιο, να πασαλείβεις τα πάντα με οδοντόβουρτσες, να βρίζεις και να σιχτιρίζεις τα πάντα. Σε είδα αγχωμένο να μονολογείς μόνος σου πώς θα πάει η συνάντηση στη δουλειά.Δε με πρόσεξες ποτέ. Περιμένω ακούραστα και ανέλπιδα ένα βλέμμα σου, μόνο ένα. Το ξέρω, είσαι χωμένος μέσα στις δουλειές σου, στα άγχη σου, στις αγωνίες σου. Δε σου ζητάω πολλά, ένα βλέμμα σου θέλω μόνο. Με πληγώνει να σε βλέπω έτσι στεναχωρημένο και να μη με αφήνεις να σου δώσω μία διέξοδο σε όλα αυτά που σε βασανίζουν.Να ξέρεις πως εγώ είμαι εδώ και θα σε περιμένω. Δεν κουράζεται η αγάπη μου να σε περιμένει και να σε ψάχνει, το χέρι μου δε θα κουραστεί ποτέ να αποζητά το δικό σου. Δώσε μου το χέρι σου να το κρατήσω, δώσε μου την καρδιά μου να στην αναπαύσω και άφησε το μυαλό σου σε εμένα για να σε απαλλάξω από τις έγνοιες. Εδώ είμαι, δεν παρεμβαίνω στη ζωή σου. Περιμένω να με φωνάξεις εσύ, να καταλάβεις πως υπάρχει κάποιος που σε αγαπάει και θέλει να κρατήσει όλα σου τα φορτία, ακόμα και αν δεν τον βλέπεις.Είμαι εδώ για εσένα, πάντοτε θα είμαι. Θα στέκομαι ακίνητος, αμίλητος, περιμένοντας για ένα σου βλέμμα, για μία σου κουβέντα, για μία σου παράκληση. Φώναξέ με και θα έρθω κοντά σου, να είσαι σίγουρος πως σε αγαπάω και δε θα απογοητεύσω ποτέ.
|
|
Posted: 30 Apr 2019 10:30 PM PDT
Και ενώ συνεχίζονται οι συζητήσεις για τον αν η σημερινή ημέρα είναι αργία ή απεργία, εμείς κάνουμε μία αναδρομή στο πολύ μακρινό παρελθόν για να ανακαλύψουμε μαζί τις ρίζες αυτής της γιορτής που υποδέχεται τον Μάη, τον μήνα που η φύση βρίσκεται στα καλύτερά της.Από τον Μάη του 1886 που τα εργατικά συνδικάτα στο Σικάγο ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας 8ωρη εργασία με καλύτερες συνθήκες, η πρώτη Μαΐου έχει καθιερωθεί ως ημέρα των εργατών. Είναι συνδεδεμένη με τους εργατικούς αγώνες και αποτελεί φόρο τιμής στα πρόσωπα που χάθηκαν προκειμένου να αφήσουν στις επόμενες γενιές παρακαταθήκη φυσιολογικές εργασιακές συνθήκες. Σήμερα, για τον περισσότερους δεν είναι παρά μία αφορμή για αποχή από την εργασία, για χαλάρωση και ανάπαυση, μία ευκαιρία να βρεθούν κοντά στη φύση και μακριά από τη ρουτίνα της καθημερινότητας.Ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς όμως, δεν είναι μία συνήθεια του 19ου αιώνα. Έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα καθώς οι εκδηλώσεις που γίνονταν είτε για τη Θεά Δήμητρα είτε για τον Διόνυσο είχαν σκοπό να γιορτάσει ο κόσμος τη γονιμότητα των αγρών, την καρποφορία της γης, την άνθιση της φύσης, το οριστικό τέλος του χειμώνα και τον ερχομό του καλοκαιριού. Από την αρχαία Ελλάδα στο Βυζάντιο και ύστερα σε όλη την Ευρώπη, την Πρωτομαγιά λάμβαναν χώρα πλήθος εορταστικών τελετών και εθιμοτυπικών διαδικασιών πολλές εκ των οποίων έχουν παραμείνει ως τις μέρες μας.Στην Ελλάδα το πιο διαδεδομένο έθιμο είναι η δημιουργία του πρωτομαγιάτικου στεφανιού από λουλούδια κομμένα από τους αγρούς. Παραλλαγή του εθίμου εντοπίζεται και στην αρχαιότητα, όταν στο πλαίσιο της εορτής των Θαργηλίων, οι συμμετέχοντες έπαιρναν ένα πράσινο κλαδί που μόλις είχε πετάξει φύλλα, το τύλιγαν με ταινίες και επάνω του κρεμούσαν σύκα, ψωμί, φλασκιά με λάδι, κρασί και μέλι, συμβολίζοντας την ζωή, την υγεία, την καλή τύχη, την καλή σοδειά και την ευφορία. Στην πάροδο των χρόνων, βέβαια, το έθιμο άλλαξε πολλές φορές για να πάρει τελικά τη μορφή που έχει σήμερα. Στη σύγχρονη εποχή, απαλλαγμένοι από τέτοιου είδους συμβολισμούς, το στεφάνι της Πρωτομαγιάς αποτελεί περισσότερο μία ευχάριστη δραστηριότητα για τα παιδιά τα οποία απολαμβάνουν την ημέρα χωρίς σχολείο και προσπαθούν να φτιάξουν το ομορφότερο στεφάνι της γειτονιάς. Το κρεμούν στην πόρτα ή το μπαλκόνι όπου και το κρατούν μέχρι τις 23 Ιουνίου, παραμονή του Αη Γιάννη του Κλήδονα, οπότε και το καίνε.Η παράδοση θέλει τους αγρότες να φτιάχνουν από μόνοι τους τα πρωτομαγιάτικα στεφάνια με κάπως διαφορετικό τρόπο από αυτόν που έχουμε συνηθίσει. Στη Σέριφο, ήδη από το βράδυ της πρωτομαγιάς, κρεμούν στην πόρτα του σπιτιού τους ένα στεφάνι από λουλούδια, προσθέτοντας όμως και τσουκνίδες, κριθάρι και σκόρδο. Στην Αγιάσο της Λέσβου, φτιάχνουν στεφάνια από όλα τα λουλούδια και βάζουν μέσα "δαιμοναριά", άγριο χόρτο με πλατιά φύλλα και κίτρινα λουλούδια για να δαιμονίζονται οι γαμπροί. Στα μέρη της Μικράς Ασίας σε κάθε στεφάνι έβαζαν, εκτός από λουλούδια, ένα σκόρδο για τη βασκανία, ένα αγκάθι για τον εχθρό κι ένα στάχυ για την καλή σοδειά. Το μαγιάτικο στεφάνι στόλιζε τις πόρτες των σπιτιών ως του Αϊ - Γιαννιού του Θεριστή και τότε, το καίγανε στις φωτιές του αγίου.Εκτός από το μαγιάτικο στεφάνι, σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας αναβιώνουν ακόμα και στις μέρες μας κάποια ενδιαφέροντα έθιμα που έχουν λυτρωτικές, εξαγνιστικές ιδιότητες και κυρίως έχουν να κάνουν με την καλοτυχία και την υγεία. Στην Κέρκυρα, ένα νησί που φημίζεται για τις ξεχωριστές της παραδόσεις και για τους ανθρώπους της που παραμένουν πιστοί σε αυτές, το Μαγιόξυλο έχει την τιμητική του. Οι κάτοικοι περιφέρουν έναν κορμό κυπαρισσιού, σκεπασμένο με κίτρινες μαργαρίτες που γύρω του έχει ένα στεφάνι με χλωρά κλαδιά. Με το μαγιόξυλο αυτό, οι νέοι εργάτες ντυμένοι με κάτασπρα παντελόνια και πουκάμισα και κόκκινα μαντήλια στο λαιμό βγαίνουν στους δρόμους, τραγουδώντας το Μάη.Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας το πήδημα στη φωτιά είναι μία απαραίτητη τελετουργική διαδικασία που θα αποτρέψει τις αρρώστιες εξασφαλίζοντας την καλή υγεία. Νέοι και γυναίκες μεγάλης ηλικίας μαζεύονται την παραμονή της Πρωτομαγιάς, μόλις δύσει ο ήλιος και ανάβουν φωτιές με ξερά κλαδιά που έχουν συγκεντρώσει αρκετές μέρες πριν. Όσο η φωτιά είναι αναμμένη οι γυναίκες χορεύουν κυκλικούς χορούς γύρω από τη φωτιά και τραγουδούν παραδοσιακά τραγούδια για την Πρωτομαγιά. Τα νέα παιδιά, αφού βρέξουν τα μαλλιά και τα ρούχα τους, πηδούν πάνω από τις φωτιές σαν μία συμβολική πράξη που αποσκοπεί στο να διώξει τον χειμώνα και την αρρώστια. Στην συνέχεια όλοι παίρνουν έναν δαυλό από φωτιά και την πηγαίνουν στο σπίτι τους για να φύγουν όλα τα κακά.
Σήμερα Πρωτομαγιά, βγαίνουν τα φίδια απ΄ τη φωλιά, ούτε ήλιος να τα δει, ούτε μπροστά μου να φανεί.Στην Ήπειρο, την παραμονή της Πρωτομαγιάς, τα παιδιά πηγαίνουν στους κήπους, χτυπώντας μαγειρικά σκεύη και λέγοντας μαγικά ξόρκια για να διώξουν μακριά τα φίδια. Τα ξόρκια και τα μάγια είναι συνδεδεμένα με τον μήνα Μάιο, γιατί κατά τα ρωμαϊκά χρόνια ο Μάιος ήταν ο μήνας αφιερωμένος στους νεκρούς. Κρατώντας κάποια στοιχεία δεισιδαιμονίας ακόμα και σήμερα, τον μήνα αυτό σε πολλά μέρη δεν γίνονται γάμοι, ενώ πολλές νοικοκυρές έχουν φυλαγμένη μία από τις κουλούρες της Μ. Πέμπτης στο εικονοστάσι, με σκοπό να καταναλωθεί την Πρωτομαγιάγια να προστατεύονται τα μέλη της οικογένειας από τα μάγια.Ένα πολύ θεατρικό έθιμο είναι η Ανάσταση του Μαγιόπουλου, που το συναντάμε σε περιοχές όπως ο Βόλος, το Ζαγόρι Ηπείρου, ο Καστανιάς Στυμφαλίας κ.α. Ανά περιοχές μπορεί να το ακούσετε ως Φουσκοδένδρι ή Ζαφείρη. Ένας έφηβος παριστάνει στους αγρούς τον πεθαμένο Διόνυσο. Οι κόρες του χωριού του τραγουδούν τον "Κορμό" ένα θρηνητικό τραγούδι με σκοπό να τον αναστήσουν και μαζί με αυτόν και ολόκληρη τη φύση. Η Πρωτομαγιά είναι μία από τις λίγες αργίες που δεν κρύβουν κάποιο θρησκευτικό λόγο και οι ιστορικές πηγές αποκαλύπτουν ότι είναι ένα έθιμο που εντοπίζεται από τα βάθη των αρχαίων χρόνων. Είτε πιστεύουμε είτε όχι στις συμβολικές διαστάσεις των εθίμων αυτών, δεν παύουν να αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι της λαογραφικής μας παράδοσης που αν μη τι άλλο μας επιτρέπει να ξεφύγουμε από την καθημερινότητα και να απολαύσουμε τη φύση που βρίσκεται στα καλύτερά της. Εσείς πού θα πιάσετε τον Μάη φέτος; Είτε βρίσκεστε σε κάποια μεγάλη πόλη είτε στην επαρχία, η Ελλάδα είναι γεμάτη πράσινο και λουλούδια που μας επιτρέπουν, έστω για το καλό, να φτιάξουμε το δικό μας πρωτομαγιάτικο στεφάνι. Καλό Μήνα!πηγή 
|
|
|
|
