Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2018

ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily



Posted: 12 Jul 2018 09:30 AM PDT
συνέχεια από το 1ο μέρος

Επανερχόμαστε στη νέα κακοδοξία, που πλασάρει ο παπισμός, τον περσοναλισμό, δηλαδή την προσωποκρατία. Για την Εκκλησία του Χριστού ο άνθρωπος δημιουργήθηκε ως εικόνα του Θεού (Γεν.1,26), δηλαδή πρόσωπο. Στο δικό του πρόσωπο αντικατοπτρίζεται ο Θεός και όλα τα ανθρώπινα πρόσωπα. Ο άνθρωπος ως πρόσωπο διακρίνεται από την αγελαία ζωή των κτηνών, δημιουργώντας την κοινωνία των προσώπων, τα οποία είναι ισότιμα μεταξύ τους. Όμως το τραγικό γεγονός της πτώσεως και της υποδουλώσεως του ανθρώπου στην αμαρτία «αμαύρωσε» το πρόσωπο και ως επακόλουθο διέλυσε τον κοινωνικό ιστό. 

Η διαχρονική κακοδαιμονία του ανθρώπου και η αιτία του κοινωνικού προβλήματος είναι η παρουσία της αμαρτίας και του κακού στον κόσμο. Ο πτωτικός άνθρωπος ένοιωσε την ανάγκη να εξάρει την έννοια του ανθρώπου, τον οποία ανήγαγε σε αξία. Στην αρχαία ελληνική σκέψη τον συναντάμε ως «μέτρον πάντων χρημάτων άνθρωπος», δηλαδή ως μέτρο σύγκρισης των πάντων. Αλλά δυστυχώς ο «άνθρωπος ως μέτρον πάντων χρημάτων» ήταν ο πτωτικός άνθρωπος, ο φορέας των παθών και της κακότητας και για τούτο δεν μπόρεσε να προαχθεί η ανθρώπινη κοινωνία, η οποία απαρτίζονταν από πρόσωπα της πτώσεως. Αλλά ήρθε ο Χριστός στον κόσμο, γενόμενος άνθρωπος, ο αληθινός άνθρωπος, το μοναδικό πρότυπο ανθρώπου, ο Θεάνθρωπος, προς το οποίο οφείλουμε να τείνουμε, για να αποκτήσουμε και εμείς την ανθρώπινη γνησιότητα. Ο νέος εν Χριστώ ανακαινισμένος άνθρωπος είναι ο άγιος. Και φυσικά άγιος δε μπορεί να γίνει με την κτιστή χάρη, που κηρύσσει ο παπισμός!

Όμως ο διάβολος καραδοκούσε για να εδραιώσει το δικό του δαιμονικό κράτος, το οποίο απαρτίζουν ανθρώπινα όντα, που αρνούνται να ανακαινιστούν από το Χριστό. Είναι ο «κόσμος» κατά τον απόστολο Παύλο, ο οποίος αντίκειται στο λυτρωτικό και ανακαινιστικό έργο του Χριστού. Οι αιρέσεις ακριβώς αυτό το σκοπό υπηρέτησαν και υπηρετούν. 

Ο παπισμός, αφότου αποκόπηκε από την Εκκλησία του Χριστού, έγινε «κόσμος», κρατική οντότητα, αναβίωση της ειδωλολατρικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Έπαψε να είναι Εκκλησία. Ο Χριστός εξοβελίστηκε στον ουρανό και τη θέση του πήρε ο «αντιπρόσωπός του στη γη» ο πάπας. Ο Θεάνθρωπος αντικαταστάθηκε από τον άνθρωπο πάπα. Ήρθε ξανά στην επιφάνεια η αρχαιοελληνική θεώρηση «μέτρον πάντων χρημάτων άνθρωπος», δηλαδή ο οιοσδήποτε άνθρωπος, ακόμα και ο πλέον αμαρτωλός. Γι αυτό και οι πράξεις του, εφόσον εξυπηρετούν την παπική «εκκλησία», όσο αμαρτωλές και αν είναι, «εξαγιάζονται» με το βασικό παπικό δόγμα «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα»! Τα εκατομμύρια διαχρονικά εγκλήματα του παπισμού στηρίχτηκαν «θεολογικά» πάνω σε αυτό το δαιμονικής εμπνεύσεως δόγμα! Οι διαβόητοι ιεροεξεταστές, όταν καταδίκαζαν τους «αιρετικούς» στην δια της πυράς θάνατον, είχαν τη βεβαιότητα ότι επιτελούν το πλέον θεάρεστο έργο και για τούτο έχαιραν υπέρτατης εκτιμήσεως από τους παπικούς υπηκόους του «κράτους του Θεού»! Οι περισσότεροι από αυτούς είναι «άγιοι» της παπικής «εκκλησίας»!

Δυστυχώς αυτού του είδους τον «ανθρωπισμό» πήρε και ο άθεος ευρωπαϊκός ουμανισμός, ο οποίος αποθέωσε και αποθεώνει τον εχθρό του Θεανθρώπου, τον άνθρωπο!

Όσο και αν ψάξαμε στο κείμενο του «πατρός» Ιωάννου Μαραγκού δεν μπορέσαμε να βρούμε μια έστω αναφορά ότι ο Θεάνθρωπος είναι το μέτρο σύγκρισης του ανθρώπου. Ότι ο αμαρτωλός άνθρωπος έχει βεβαίως την αξία του, αλλά βρίσκεται σε κατάσταση «αχρειώσεως», ο οποίος καλείται σε μετάνοια, για να βρει την αυθεντική θέση του στον κόσμο. Αντίθετα μάλιστα κάνει λόγο για προσωποκρατία, για περσοναλισμό, δίχως να τον συνδέει με το πρότυπο Χριστός! Ούτε λέξη για τον θεανθρωποκεντρισμό της Εκκλησίας, τον αληθινό και γνήσιο ανθρωπισμό. Τυχαίο;

Κλείνοντας την ανακοίνωσή μας, θέλουμε να εκφράσουμε πραγματικά τη λύπη μας, βλέποντας τους πλανεμένους αδελφούς μας, δυτικούς χριστιανούς, να μένουν πεισματικά κολλημένοι στα πτωτικά σχήματα του κόσμου. Να μην έχουν τη διάθεση να δουν την καθάρια ευαγγελική και αγιοπατερική διδασκαλία της Εκκλησίας μας, η οποία λειτουργεί ως ζύμη στον κόσμο (Γαλ.5,9) και προσπαθεί να επαναφέρει το ανθρώπινο γένος στις αυθεντικές του διαστάσεις. Παρατηρούμε ότι οι αδελφοί μας, παγιδευμένοι στον αιρετικό παπισμό, παραμένουν αμετανόητοι σε σχήματα του παρελθόντος, τα οποία αποθεώνουν τον πτωτικό άνθρωπο.

Αντί άλλου επιλόγου παραθέτουμε τη γνώμη ενός κορυφαίου θεωμένου ανθρώπου, του νεοφανούς Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς, για την κατάπτωση του ευρωπαϊκού ουμανισμού, του περσοναλισμού, και τη σχέση του με τον παπισμό: «Όλοι οι ευρωπαϊκοί ανθρωπισμοί, από του πλέον πρωτογόνου μέχρι του πλέον λεπτού, από του φετιχιστικού μέχρι του παπικού, βασίζονται επί της πίστεως εις τον άνθρωπον, όπως είναι αυτός μέσα εις την δεδομένην ψυχοφυσικήν του εμπειρικήν κατάστασιν και ιστορικότητα. Πράγματι, όλη η ουσία του κάθε ουμανισμού είναι ο άνθρωπος = homo. Συνοψιζόμενος εις την οντολογίαν του κάθε ουμανισμός δεν είναι άλλο τι παρά χομινισμός (homo – hominis). Ο άνθρωπος είναι η ανωτάτη αξία, η παναξία. ο άνθρωπος είναι το ύψιστον κριτήριον, το παγκριτήριον: “μέτρον πάντων άνθρωπος”. Αυτό είναι, in nuce, κάθε ουμανισμός, κάθε χομινισμός. Εντεύθεν όλοι οι ουμανισμοί, όλοι οι χομινισμοί, εν τελευταία αναλύσει, είναι ειδωλολατρικής, πολυθεϊστικής προελεύσεως. Όλοι οι ευρωπαϊκοί ουμανισμοί, από τους προ της Αναγεννήσεως, της Αναγεννήσεως και περαιτέρω, οι προτεσταντικοί, φιλοσοφικοί, θρησκευτικοί, κοινωνικοί, επιστημονικοί, πολιτιστικοί και πολιτικοί, επεδίωκον εν γνώσει ή εν αγνοία και αδιακόπως επιδιώκουν, ένα πράγμα: να αντικαταστήσουν την πίστιν εις τον Θεάνθρωπον με την πίστιν εις τον άνθρωπον, να αντικαταστήσουν το Ευαγγέλιον του Θεανθρώπου με το ευαγγέλιον κατ’ άνθρωπον, την φιλοσοφίαν κατά Θεάνθρωπον με την φιλοσοφίαν κατ’ άνθρωπον, την κουλτούραν κατά Θεάνθρωπον με την κουλτούραν κατ’ άνθρωπον. με μίαν λέξιν, να αντικαταστήσουν την ζωήν κατά Θεάνθρωπον με την ζωήν κατ’ άνθρωπον. 

Και ταύτα συνέβαινον επί αιώνας, έως ότου τον παρελθόντα αιώνα, το 1870, εις την Α΄ Σύνοδον του Βατικανού, όλα αυτά συνεκεφαλαιώθησαν εις το δόγμα του αλαθήτου του πάπα. Έκτοτε το δόγμα αυτό απέβη το κεντρικόν δόγμα του παπισμού. Δια τούτο επί των ημερών μας εις την Β΄ Σύνοδον του Βατικανού τόσον επιμόνως και επιδεξίως συνεζητήθη και υπεστηρίχθη το απαραβίαστον και το αναλλοίωτον αυτού του δόγματος. Το δόγμα τούτο έχει κοσμοϊστορικήν σημασίαν δι’ όλην την τύχην της Ευρώπης, μάλιστα δε δια τους αποκαλυπτικούς καιρούς της, εις τους οποίους έχει ήδη εισέλθει. Δια του δόγματος αυτού όλοι οι ευρωπαϊκοί ανθρωπισμοί απέκτησαν το ιδεώδες και το είδωλόν των: ο άνθρωπος ανεκηρύχθη υπερτάτη θεότης, πανθεότης. Το ευρωπαϊκόν ουμανιστικόν πάνθεον απέκτησε τον Δία του» (Από το βιβλίο του Άνθρωπος και Θεάνθρωπος). Δυστυχώς ο διαχρονικός παπισμός αποτελεί την βάση και την πηγή των διδαγμάτων του ευρωπαϊκού ουμανισμού! Εν προκειμένω: ο παπισμός «θεοποίησε» τον πάπα, ο άθεος ουμανισμός «θεοποίησε» τον άνθρωπο! Και στις δύο περιπτώσεις ο άνθρωπος αντικαθιστά το Θεό! Είναι άραγε τυχαίο, το ότι ο σύγχρονος άνθρωπος – «θεός» διεκδικεί το «δικαίωμα» να αμαρτάνει και να αντιτάσσεται στο Θεό, με τους πλέον χυδαίους και ασεβείς γνωστούς τρόπους; 

Εκ του Γραφείου επί των Αιρέσεων και των Παραθρησκειών

πηγή
Posted: 12 Jul 2018 08:30 AM PDT
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ 
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ 

Εν Πειραιεί τη 9η Ιουλίου 2018 

Είναι προφανώς ασυγχώρητο λάθος να θεωρούμε ότι ο παπισμός δεν είναι αίρεση, αλλά σχίσμα, όπως τεχνηέντως πλασάρουν την άποψη οι θιασώτες της λεγομένης «Οικουμενικής Κινήσεως». Στη χειρότερη περίπτωση, θεωρούν τις δεκάδες κακοδοξίες του, ως δήθεν «διαφορετικές απόψεις», για τις οποίες δεν αποφάνθηκε Οικουμενική Σύνοδος και άρα «μπορούν να μας είναι ανεκτές», μέχρι να αποφανθεί κάποια μελλοντική Σύνοδος! Επί τη ευκαιρία, είναι ανάγκη να τονίσουμε πως ο παπισμός, αφότου αποκόπηκε από την μία και αδιαίρετη Εκκλησία του Χριστού, (το 1054), άρχισε, ευθύς αμέσως να διατυπώνει αυθαίρετες και καινοφανείς διδασκαλίες, οι οποίες, πολλές από αυτές, έρχονται σε σύγκρουση με την διδασκαλία της Εκκλησίας, όπως αυτή διατυπώθηκε από τους μεγάλους Πατέρες και διδασκάλους Της και επικυρώθηκε από τις Άγιες Συνόδους. Αυτή την τακτική την ανήγαγε σε νέο «δόγμα» του και την ονόμασε «συνεχή ανάπτυξη της θεολογίας»! Δεν είναι υπερβολή να το συσχετίσουμε με την εξωφρενική διδασκαλία των Μαρτύρων του Ιεχωβά, οι οποίοι πλασάρουν τις νέες κακοδοξίες τους ως «νέο ζωηρότερο φως»!

Επιγραμματικά, τονίζουμε πως ο παπισμός, όπως διαμορφώθηκε μετά το «σχίσμα» του 1054, λογίστηκε από τους Πατέρες της Ανατολής ως αποκοπή από την Εκκλησία και έκπτωση από την ορθόδοξη πίστη. Μεγάλες Σύνοδοι, όπως αυτές του 879-880, 1347, 1351, 1484, 1755, 1848, κλπ, και μεγάλοι Πατέρες, όπως ο Μ. Φώτιος, ο Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο Γεώργιος Σχολάριος, ο Ιωσήφ Βρυένιος, ο Μάρκος ο Ευγενικός, ο Κοσμάς ο Αιτωλός, ο άγιος Νεκτάριος, ο άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, κ.α. έχουν αποφανθεί και αποδείξει περίτρανα ότι ο παπισμός αποτελεί έκπτωση από την Εκκλησία και την αλήθεια της. Είναι σαφέστατα αίρεση, ή μάλλον σύστημα αιρέσεων!

Δεν είναι μόνο το φιλιόκβε, η κτιστή χάρις, τα άζυμα, η ιεροκρατία, το αλάθητο και το πρωτείο του πάπα, το καθαρτήριο, οι αξιομισθίες των αγίων, η μαριολατρία, η ικανοποίηση της θείας δικαιοσύνης και δεκάδες άλλες πλάνες, τις οποίες ανήγαγε σε δόγματα πίστεως ο παπισμός, αλλά και άλλες δευτερευούσης σημασίας. Μια από αυτές είναι και ο περσοναλισμός ή προσωποκεντρισμός, για την οποία θα κάνουμε λόγο στην παρούσα ανακοίνωσή μας.

Αφορμή πήραμε από σχετικό δημοσίευμα στην εφημερίδα των εν Αθήναις Ρωμαιοκαθολικών «ΚΑΘΟΛΙΚΗ» (15-5-2018), άρθρο του παπικού «κληρικού» Ιωάννη Μαραγκού, με τίτλο: «ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ, Χριστιανικός προσωποκεντρισμός (Περσοναλισμός)». Διαβάζοντας με προσοχή το άρθρο, διείδαμε ότι αυτό υποκρύπτει μια σοβαρή πλάνη, την οποία βεβαίως υιοθέτησε ο νεώτερος «ευρωπαϊκός ουμανισμός» και την έκανε παντιέρα του. Ποια είναι αυτή; Η αποθέωση του προσώπου, το οποίο βεβαίως κατανοείται ως άτομο, ως αυτόνομη μονάδα. Φαίνεται ότι η ρίζα του ευρωπαϊκού περσοναλισμού βρίσκεται στον παπισμό και, όπως θα αναπτύξουμε στη συνέχεια, αποτελεί την πεμπτουσία της αποθέωσης του ανθρώπου και την μήτρα της σύγχρονης αθεΐας, διότι τη θέση του Θεού πήρε ο «θεός» άνθρωπος!

Ο αρθρογράφος παπικός «κληρικός», θέλοντας να παρουσιάσει την κοινωνική διδασκαλία της «καθολικής εκκλησίας», προσπαθεί στο άρθρο του να τονίσει την ξεχωριστή θέση του ανθρώπου στη γη. Αναφέρει απόσπασμα από ραδιομήνυμα (24-12-1944) του πάπα Πίου ΧΙΙ (1939-1958), ο οποίος τόνισε: «Ο άνθρωπος, για κανένα λόγο δεν πρέπει να λογίζεται ως αντικείμενο ή ένα παθητικό στοιχείο της κοινωνικής ζωής, είναι και πρέπει πάντα να είναι και να παραμένει, το υποκείμενο, το θεμέλιο και ο σκοπός της». 

Για να καταλάβουμε ποιος είναι αυτός ο «ανθρωπιστής», υπενθυμίζουμε ότι είναι ο πάπας, ο οποίος ανέχτηκε προκλητικά τα τέρατα του φασισμού και του ναζισμού, αν δεν τα στήριξε! Είναι γνωστή η σύναψη «του λεγόμενου “Reichskonkordat” με τη Ναζιστική Γερμανία. Η Παποσύνη του (άλλωστε) κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου εξακολουθεί να είναι θέμα ιστορικής αντιπαράθεσης» (https://el.wikipedia.org). Είναι ο πάπας, ο οποίος τήρησε σιγή ιχθύος, όταν ο στενός του φίλος Μπενίτο Μουσολίνι εκστράτευσε κατά της Ελλάδος και έδωσε εντολή να μην πειραχτούν οι εν Ελλάδι παπικοί από τους ιταλικούς βομβαρδισμούς. Είναι ο πάπας ο οποίος ανέχτηκε, αν δεν διέταξε, τη φοβερή γενοκτονία των 880.000 Ορθοδόξων Σέρβων από τους παπικούς ουνίτες Κροάτες Ουστάσι, κατά το χρονικό διάστημα 1941-1945, με τις «ευλογίες» του ψευδοαγίου του Βατικανού Καρδιναλίου Αλουισίου Στέπινατς, και ο οποίος μετά τον πόλεμο έκρυψε και έδωσε άσυλο στα σκοτεινά άδυτα του Βατικανού, στους παπικούς δολοφόνους. Πρωτίστως και προκλητικότατα έκρυψε τον επικεφαλής και αρχηγό των εξολοθρευτών φασιστών Κροατών, τον Άντε Πάβελιτς, για δύο χρόνια στο Βατικανό, κατόπιν τον έντυσε «καλόγερο», του εξέδωσε πλαστό διαβατήριο και τον έστειλε στην «καθολική» Αργεντινή, να ζήσει ανενόχλητος και πάμπλουτος!

Προφανώς ο «πατήρ» Ιωάννης Μαραγκός, όταν προσπαθεί στο άρθρο του να αποθεώσει γενικά τον άνθρωπο, δεν εξαιρεί τις περιπτώσεις ανθρώπων, οι οποίοι διαδραμάτισαν αρνητικό ρόλο στην ιστορία. Ανθρώπους, οι οποίοι ευθύνονται για ανείπωτα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και την εμπόδισαν να συνειδητοποιήσει την ανάγκη να προστατευθεί ο άνθρωπος από την καταπίεση, τη βία, τους βασανισμούς, την υποδούλωση, την εκμετάλλευση, το δικαίωμα της ελευθερίας και της ζωής. Δεν κάνει λόγο για το αμαρτωλό παρελθόν και το παρόν της «καθολικής εκκλησίας» του, η οποία ευθύνεται για τις πλέον ακραίες μορφές εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας. 

Θέλει να ξεχνά τη φοβερή γενοκτονία των εκατομμυρίων ορθοδόξων δυτικών από τους βάρβαρους και ανελέητους κατακτητές Φράγκους, οι οποίοι κατάκτησαν, δια του ξίφους, την ορθόδοξη Ευρώπη, και μαζί τον σεβάσμιο θρόνο της Ρώμης (1049). Θέλει να ξεχνά τα εκατομμύρια θυμάτων της εφιαλτικής «Ιερής Εξετάσεως», τις χιλιάδες των νεκρών της «Νύχτας του Αγίου Βαρθολομαίου», τα εκατομμύρια των θυμάτων των σταυροφοριών, τους απροσδιόριστους νεκρούς από τους «θρησκευτικούς πολέμους», τα μυριάδες εγκλήματα των παπικών ουνιτών σε όλη την Ορθόδοξη Ανατολή, τους χιλιάδες νεκρούς Ορθοδόξους Σέρβους από τα νατοϊκά στρατεύματα τη δεκαετία του 1990, κ.α. Όλοι αυτοί, τα εκατομμύρια των νεκρών, δεν ήταν άνθρωποι, οι οποίοι εξοντώθηκαν από την παπική «εκκλησία», στο όνομα του Θεού; Γιατί δεν καταδικάζει ο παπικός «κληρικός» τα διαχρονικά εγκλήματα της «εκκλησίας» του και γιατί δεν στηλιτεύει τους πρωταγωνιστές των; Για ποιο λόγο;

Είναι πασιφανές πως ο νυν πάπας κ. Φραγκίσκος, προσπαθεί να παρουσιάσει την «καθολική εκκλησία» ως «κοινωνική» και «φιλάνθρωπο», ως «μοντέρνα», ως «φιλελεύθερη», για να αποκομίσει τα οφέλη του σύγχρονου ηγέτη. Προφανώς το πνεύμα του «πατρός» Ιωάννου Μαραγκού κινείται σε αυτή την κατεύθυνση. Αλλά η «μεταρρυθμιστική» τακτική του κ. Φραγκίσκου όζει υποκρισίας, διότι δεν έχει την τόλμη, ή τη διάθεση της καταδίκης του αμαρτωλού παρελθόντος του παπισμού. Ουδέποτε ακούστηκε η παραμικρή δήλωση για στηλίτευση του εγκληματικού ενεργητικού των προκατόχων του τα τελευταία χίλια χρόνια. Ουδεμία λέξη μετάνοιας ακούστηκαν από τα χείλη του! Άρα οι όποιες «μεταρρυθμιστικές» του προσπάθειες δεν έχουν τη σφραγίδα της γνησιότητας, αλλά είναι απλά διπλωματικοί ελιγμοί.

Ο παπικός «κληρικός» και αρθρογράφος ορίζει ότι η Κοινωνική Διδασκαλία της Εκκλησίας «οικοδομείται πάνω σε τέσσερις αξίες, ακρογωνιαίους λίθους της: Αλήθεια, Δικαιοσύνη, Αγάπη – Φιλανθρωπία, Ελευθερία». Συμφωνούμε ότι πάνω σε αυτές τις αξίες στηρίζεται και δομείται η Κοινωνική Διδασκαλία της Εκκλησίας του Χριστού. Όμως διερωτήθηκε ο ίδιος αν αυτές τις αξίες τις εγκολπώθηκε και τις εφάρμοσε η δική του «εκκλησία»; Τον προκαλούμε να διερευνήσει να δει στην ιστορία της, κατά πόσον ο παπισμός σεβάστηκε την αποκεκαλυμμένη αλήθεια, την ευαγγελική δικαιοσύνη, το σεβασμό της ανθρώπινης ζωής, την ελευθερία. Πότε εφάρμοσε την ευαγγελική αγάπη προς όλους, και προς τους εναντίους της «εκκλησίας» του! Εμείς οι Ορθόδοξοι νοιώσαμε, τα τελευταία χίλια χρόνια, τι εστί «παπική αγάπη»!

συνεχίζεται

πηγή
Posted: 12 Jul 2018 07:30 AM PDT
Νομίζω ότι είναι περιττό να επαναλάβουμε ότι όλα τα παγκόσμια μεγάλα σόου (καλλιτεχνικά, αθλητικά, μόδας, κινηματογράφος κλπ) ελέγχονται πλήρως από την Νέα Τάξη.... και ειδικά όσα οι νεοταξίτες γνωρίζουν οτι τα παρακολουθεί η νεολαία.
Eurovision, Καλλιστεία, ακόμα και το ίδιο το Μουντιάλ...

Διαβάστε λοιπόν πως προωθείται η ανωμαλία, η διαστροφή και ο σοδομισμός μέσω των καλλιστείων... 


Είναι νέα, ωραία και από την περασμένη Παρασκευή κάτοχος του επίζηλου τίτλου της Μις Ισπανία.


Ο λόγος για την 27χρονη Άντζελα Πόνσε από τη Σεβίλλη, που ετοιμάζεται να γράψει ιστορία, εκπροσωπώντας τη χώρα της ως πρώτη τρανσέξουαλ υποψήφια στον διαγωνισμό Miss Universe στα τέλη του χρόνου. 

Από το 2012 επιτρέπεται να μετέχουν στον διαγωνισμό αυτό τρανσέξουαλ υποψήφιες μετά από προσφυγή της Καναδέζας Γιένα Ταλάτσκοβα, που είχε αποκλειστεί από τα καλλιστεία στη χώρα της. Αν και της επετράπη τελικά να λάβει μέρος, η Ταλάτσκοβα κατέληξε στη 12η θέση κι έτσι δεν μπόρεσε να προκριθεί στον τελικό. Τα κατάφερε, όμως, η Πόνσε και ετοιμάζεται τώρα να διεκδικήσει τον παγκόσμιο τίτλο.

Όπως έγραψε η ίδια στον λογαριασμό της στο instagram, «αυτό ήταν ένα μεγάλο όνειρο», να εκπροσωπήσει επάξια τη χώρα της και να γίνει «μια φωνή υπέρ του σεβασμού της ποικιλομορφίας όχι μόνον εντός της κοινότητας των ΛΟΑΤΚΙ αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η Πόνσε που γεννήθηκε αγόρι και κατάλαβε, όπως λέει, από την ηλικία των τριών ετών ότι είναι κορίτσι, είχε λάβει μέρος και στον διαγωνισμό του 2015, για το θεσμό της Miss World, αλλά έχασε σημεία από τη Miss Barcelona, τη Μιρέια Λαλαγκούνα. 

Την Παρασκευή τα κατάφερε, ωστόσο, να επικρατήσει των άλλων 22 φιναλίστ και να στεφθεί έτσι νέα βασίλισσα της ομορφιάς στην πατρίδα της. 

(iefimerida)
πηγή

Να πω και κάτι για να γελάσουμε;
Ηρθε η ώρα να μην συμμετέχουν οι Ελληνίδες πλέον σε τέτοια αισχρά σόου...
Τώρα μπορείτε να γελάσετε ελεύθερα.... 
Posted: 12 Jul 2018 06:30 AM PDT
Με μεγάλη ευκολία, και με τακτική στρουθοκαμήλου, γίνεται λόγος ότι το πρόβλημα είναι αυτό που αφορά το υπέρογκο χρέος μας

Φοβάμαι, ότι επιχειρούμε να λύσουμε ένα πρόβλημα, χωρίς να προσδιορίσουμε επακριβώς ποιο είναι το πρόβλημα. Με μεγάλη ευκολία, και με τακτική στρουθοκαμήλου, γίνεται λόγος ότι το πρόβλημα είναι αυτό που αφορά το υπέρογκο χρέος μας και η αδυναμία αποπληρωμής του.

Αυτός ο τρόπος προσέγγισης, μοιάζει σαν την περίπτωση της εμφάνισης πυρετού και ο γιατρός να σου δίνει φάρμακα για την εξάλειψή του, χωρίς να εξετάσει τους λόγους που δημιούργησαν τον πυρετό. Αν ο πυρετός είναι πρόβλημα και δεν είναι σύμπτωμα του προβλήματος, τότε ο μισός πληθυσμός της γης δεν θα ζούσε, διότι οι γιατροί θα αρκούνταν στην αντιμετώπιση του πυρετού και όχι στην αιτία που τον προξένησε.

Σε πολλές καταστάσεις μπορώ να αναφερθώ και να επιλέξω παραδείγματα λανθασμένης προσέγγισης, προτιμώ να αρκεστώ στην περίπτωση της υπερφορολόγησης. Τη δυνατότητα επαναδιαπραγμάτευσης για μείωσή της δεν την αναφέρω, επειδή δεν εξαρτάται πλέον από μας, και η Τρόικα αρνείται ακόμη και την συζήτηση για τη μη μείωση των συντάξεων.

Ως προς την ουσία, αν στο ποσοστό φόρου οφείλεται η καθυστέρηση ανάπτυξης, αναρωτιέμαι αν αυτό κατερχόταν χαμηλότερα και από το 10%, που βρίσκεται σε πολλές χώρες, τι θα συνέβαινε; Θα έτρεχαν οι επενδυτές να καταθέσουν τα χρήματά τους για επενδύσεις στην Ελλάδα, παραβλέποντας όλες τις άλλες παραμέτρους που απαιτούνται για τη διενέργεια επενδύσεων;

Θα είχε την επιμονή ο επενδυτής να περιμένει χρόνια και χρόνια (πόσα χρόνια συμπληρώνει η επένδυση για τον χρυσό στη Χαλκιδική, ή του Ελληνικού;) προκειμένου κάθε περίεργη ομάδα πάντα να εμφανίζεται για να ματαιώσει επενδύσεις, με συνεχείς προσφυγές στο ΣτΕ;

Θα συμφωνήσει ο επενδυτής να διαθέτει μαύρο χρήμα προκειμένου να προχωρήσει η διαδικασία έγκρισης; Το ξανάγραψα νομίζω, αλλά δεν είναι κακό να το επαναλάβω. Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 μεγάλος ξένος επενδυτής είχε απηυδήσει με τις -σκόπιμες, μάλλον- καθυστερήσεις των αρμοδίων να του παράσχουν τα απαραίτητα έγγραφα και πριν εγκαταλείψει τη χώρα εξέθεσε την αρνητική εικόνα σε τυχαία συνάντηση που είχε με πρόσωπο του περιβάλλοντος του Ανδρέα Παπανδρέου. Εκείνος φρόντισε να συναντηθεί ο μεγάλος επενδυτής με τον πρωθυπουργό, ο οποίος έξαλλος τηλεφώνησε στους αρμοδίους (;) και την επομένη το τελευταίο από τις δεκάδες άχρηστα έγγραφα ήταν στα χέρια του επενδυτή. Αυτός τους ευχαρίστησε, αλλά δήλωσε ότι αποσύρει το ενδιαφέρον του, διότι εάν για κάθε έγγραφο που πρέπει να προμηθευτεί είναι απαραίτητη η πρωθυπουργική επέμβαση, δεν έχει την πρόθεση να ακολουθήσει τέτοια οδό. Και χάθηκε μια ακόμη μεγάλη ευκαιρία για την Ελλάδα. Άλλαξε κάτι από τότε;

Ας προχωρήσουμε. Ακόμη και με μηδενισμό της φορολογίας, ποιος σοβαρός επενδυτής θα έρθει στη χώρα μας έχοντας απέναντί του ένα συνδικαλιστικό κίνημα με τις σοβιετικού τύπου τακτικές αλλά με καπιταλιστική νοοτροπία («να τ’ αρπάξουμε εμείς, κι οι άλλοι ας κόψουν το λαιμό τους»);

Ποιος θα αποτολμήσει σοβαρή επένδυση, όταν δεν γνωρίζει πότε θα κλείσουν τους δρόμους οι αγρότες, πότε θα απεργήσουν οι μεταφορείς, πότε προγραμμάτισε την «επαναστατική γυμναστική» του το ΠΑΜΕ, πότε θα κατεβάσουν τους διακόπτες της ΔΕΗ και πότε θα προβούν στις καθιερωμένες καταστροφές οι «γνωστοί άγνωστοι»;

Αυτά και πολλά άλλα θα μπορούσα να προσθέσω για να καταδείξω ότι είναι φαιδρότητες να αναφερόμαστε μόνον στο ποσοστό φορολογίας (που προφανώς είναι μεγάλο και επιβάλλεται να μειωθεί, δεν αντιλέγω), αλλά είναι ένα από τα πάρα πολλά που πρέπει ταυτόχρονα να αλλάξουν.

Ποιο είναι λοιπόν το πρόβλημα; Το χρέος μας; Μήπως είναι το διεφθαρμένο, αντιπαραγωγικό και αντιαναπτυξιακό κράτος, ενώ το χρέος είναι το σύμπτωμα; Και ας υποθέσουμε ότι αύριο το καλύψαμε το έλλειμμα; Πώς θα ζήσουμε από δω και πέρα; Ξανά δανειζόμενοι; Χωρίς κανένα ουσιαστικό ενδιαφέρον για ανάπτυξη, είτε λόγω ανικανότητας των δήθεν αρμοδίων, είτε λόγω ιδεοληπτικών εμμονών που οδηγούν στην σκόπιμη καταστροφή της ιδιωτικής επιχειρηματικότητας;

Στην πραγματικότητα, το πρόβλημα είναι πως τώρα χάνουμε αυτά που δεν μας ανήκουν. Τι θα πει αυτό; Ότι κάθε νοικοκυριό -και κάθε χώρα κατ’ επέκταση- ζει καταναλώνοντας τα ισόποσα αυτών που παράγει. Εμάς, μας έμαθαν να ζούμε με περισσότερα από αυτά που έχει το πορτοφόλι μας και για να το επιτύχουμε είτε δανειζόμαστε, είτε κλέβουμε τον άλλον (διότι κλοπή είναι το «γρηγορόσημο», που το βρίσκουμε παντού) είτε δεχόμαστε μίζες κλέβοντας το δημόσιο.

Ζούμε, επομένως, με χρήματα που δεν μας ανήκουν, επειδή δεν τα παράγουμε. Έτσι προήλθε το χρέος. Κι αφού μάθαμε να ζούμε έτσι, τώρα φυσικά πώς θα δεχθούμε να ξαναγυρίσουμε πίσω κάποιες δεκαετίες; Κι επειδή είναι δύσκολο, οι πολιτικοί για να αποφύγουν το πολιτικό κόστος, γυροφέρνουν γύρω από το πρόβλημα και προτείνουν λύσεις οι οποίες είναι για το σύμπτωμα.

Φαίνεται πως η ανάγκη θα μας υποχρεώσει -θέλουμε δεν θέλουμε- να δούμε την κατάσταση όπως είναι και όχι όπως θα θέλαμε να είναι. Και τότε μόνο, θα έχουμε κάποιες ελπίδες ανάκαμψης.

Ο Μακεδών 
Voria 
το είδαμε ΕΔΩ
Posted: 12 Jul 2018 05:30 AM PDT
Οι Γερμανοί αφού αιματοκύλισαν την Υφήλιο δύο φορές τον προηγούμενο αιώνα, αφού οι Ναζί ανασκολόπησαν και κατέστρεψαν την Ελλάδα, έφυγαν σαν κύριοι και δεν πλήρωσαν πολεμικές αποζημιώσεις ούτε τα τεράστια χρέη τους. Ξαναγύρισαν ως νικητές. Κατακτούν την Ευρώπη και καταπατούν τη δόλια Ελλάδα με ένα πιο αποτελεσματικό όπλο, το νόμισμα.

Τυπώνουν χαρτί σε ευρώ στην Φραγκφούρτη όπου εδρεύει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και μας το πουλάνε με τόκο 2% ή και 4% αν συνυπολογιστεί και ο αρνητικός πληθωρισμός. 

Μέσα στην νέα γερμανική ευρω-κατοχή το κάλπικο χρέος υπερδιπλασιάστηκε.

Και τώρα οι Γερμανοί απαιτούν να πληρώνουμε βαρύτατο τίμημα ξεπουλώντας όλη τη χώρα.

Μας παίρνουν τα πάντα, ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΔΕΣΦΑ, ΟΣΕ, ΕΥΔΑΠ και λοιπές ΔΕΚΟ, τουριστικά ακίνητα, δρόμους, λιμάνια, αεροδρόμια, δημόσια ακίνητα, τις τράπεζες και τις θυγατρικές τους, τα σπίτια και τις επιχειρήσεις μας, τα πάντα όλα σε στυλ χώρας Μπανανίας.

Αυτοί έχουν τον κουμπαρά και παραγγέλουν τη μουσική. Και εμείς χορεύουμε το χορό της φτώχειας, της ταπείνωση και της καταστροφής. Δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα, χορεύουμε τον χορό του Ζαλόγγου για χατήρι του “πάση θυσία στο ευρώ” και θα χορεύουμε αλυσσοδεμένοι για τα επόμενα 41 χρόνια.
Αν υπάρχουμε, αν υπάρχει η Ελλάδα μέχρι τότε.  


odosdrachmis.gr
Posted: 12 Jul 2018 04:30 AM PDT
…γι’ αυτό και δεν μπορούν να καταλάβουν μερικοί άνθρωποι γιατί δεν προσευχόμαστε με τους αιρετικούς.

Γράφει ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. ΙΕΡΟΘΕΟΣ

Η θεία Λειτουργία, την οποία ερμηνεύουμε στα κηρύγματα αυτά, αγαπητοί μου αδελφοί, χωρίζεται σε δύο βασικά μέρη. Το πρώτον είναι η Λειτουργία των Κατηχουμένων και το δεύτερον η Λειτουργία των Πιστών. Από την έναρξη της θείας Λειτουργίας μέχρι το Ευαγγέλιο και τις δεήσεις που ακολουθούν, μπορούσαν να παρευρίσκονται και οι κατηχούμενοι, όσοι δηλαδή προετοιμάζονταν για να βαπτισθούν, αλλά όταν ο διάκονος έλεγε “όσοι κατηχούμενοι προέλθετε, οι κατηχούμενοι προέλθετε, μη τις των κατηχουμένων, όσοι πιστοί έτι και έτι εν ειρήνη του Κυρίου δεηθώμεν”, τότε έφευγαν οι κατηχούμενοι και παρέμεναν μέχρι το τέλος στην θεία Λειτουργία όσοι ήταν βαπτισμένοι και επομένως ήταν ορθόδοξοι Χριστιανοί.

Κατηχούμενοι στην αρχαία Εκκλησία ήταν μια τάξη ανθρώπων, οι οποίοι προετοιμάζονταν για το άγιο Βάπτισμα και οι οποίοι όχι μόνον διδάσκονταν για τον Θεό, αλλά συγχρόνως, με ανάλογη αγωγή, προσπαθούσαν να καθαρίσουν την καρδιά τους από τα πάθη, δηλαδή να θεραπεύσουν το παθητικό της ψυχής. Μάθαιναν, δηλαδή, τί είναι αμαρτία και πώς μπορούν να απαλλαγούν από την αμαρτία και να ενωθούν με τον Χριστό. Οι Κατηχούμενοι, που πλησίαζε ο χρόνος να βαπτισθούν ονομάζονταν φωτιζόμενοι, γιατί μετά από λίγο καιρό θα ελάμβαναν την Χάρη του Αγίου Πνεύματος, τον φωτισμό του Θεού.

Πιστοί ήσαν όσοι είχαν βαπτισθή, όσοι είχαν φωτισθή, δηλαδή όποιων το παθητικό της ψυχής καθαρίσθηκε από τα πάθη και ο νούς τους είχε δεχθή την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος και γι’ αυτό είχαν νοερά – καρδιακή προσευχή. Αυτοί είχαν τις προϋποθέσεις να παραμείνουν μέχρι το τέλος στην θεία Λειτουργία και βέβαια να κοινωνήσουν των αχράντων μυστηρίων, του Σώματος και του Αίματος του Χριστού.

Αλλά και εάν μερικοί Πιστοί είχαν πέσει σε κάποιο αμάρτημα, που σήμαινε ότι έχασαν την Χάρη του Αγίου Πνεύματος και έπαυσε η νοερά προσευχή στην καρδιά, ή απαρνούνταν τον Χριστό, δείγμα ότι είχαν χάσει το Άγιο Πνεύμα, και αυτοί αποβάλλονταν από την τάξη των πιστών και συγκαταλέγονταν στην τάξη των μετανοούντων, με αποτέλεσμα να φεύγουν από τον Ιερό Ναό, μετά την ανάγνωση του Ευαγγελίου, μαζί με τους κατηχουμένους.

Αυτή η διάκριση μεταξύ Κατηχουμένων και Πιστών, που γίνεται στα λειτουργικά κείμενα δείχνει δυο αλήθειες.

Η μία ότι το να είναι κανείς Χριστιανός δεν είναι δεδομένο με το άγιο Βάπτισμα, αλλά χρειάζεται να ζη τις αλήθειες της πίστεως. Δηλαδή η αποκαλυπτική αλήθεια πρέπει να αφομοιωθή από τον πνευματικό οργανισμό του ανθρώπου και να γίνη αίμα και τροφή. Η πίστη δεν είναι μια θεωρητική αποδοχή των αληθειών της πίστεως.

Η δεύτερη αλήθεια είναι ότι το να συμμετέχη κανείς στην θεία Λειτουργία είναι σοβαρή υπόθεση, αφού έχει σχέση με την εσωτερική ζωή του ανθρώπου. Όσο κανείς έχει εσωτερική καθαρότητα, τόσο συμμετέχει καλύτερα στην θεία Λειτουργία. Η θεία Λειτουργία δεν είναι μόνον αυτά που λέγονται και ψάλλονται, αλλά και αυτά που γίνονται εσωτερικά. Μέσα στην θεία Λειτουργία ενεργεί ο Τριαδικός Θεός, είναι παρόντες οι άγγελοι και οι άγιοι, η Παναγία Μητέρα του Χριστού, δηλαδή είναι σύναξη ουρανίων και επιγείων, αγγέλων και ανθρώπων, ζώντων και κεκοιμημένων. Πώς μπορεί κανείς να αποκτήση αίσθηση αυτής της πραγματικότητος εάν δεν έχει καθαρότητα καρδιάς;

Το κακό είναι ότι ζούμε σε μια εποχή, που υπάρχει σύγχυση μεταξύ Κατηχουμένων και Πιστών. Οι λεγόμενοι σήμερα Πιστοί, στην αρχαία Εκκλησία θα ήταν Κατηχούμενοι, γι’ αυτό και δεν μπορούν να καταλάβουν μερικοί άνθρωποι γιατί δεν προσευχόμαστε με τους αιρετικούς.

Οι πιστοί προσεύχονται στην θεία Λειτουργία για τους κατηχουμένους να φωτισθούν και για τους πεπλανημένους να επιστρέψουν στην αληθινή πίστη, αλλά δεν μπορούν να προσεύχονται μαζί με αυτούς με τα ίδια λόγια και να ζητούν τα ίδια αιτήματα, αφού βρίσκονται σε διαφορετική πνευματική κατάσταση.

Ας αγωνισθούμε να είμαστε πραγματικά πιστοί με έργο και λόγο. 

† Ο Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου ΙΕΡΟΘΕΟΣ 

Το είδα Σάλπισμα Ζωής
ΑΒΕΡΩΦ
Posted: 12 Jul 2018 03:30 AM PDT
Του Κώστα Δημ Χρονόπουλου 
(Αρθρογράφου -Σχολιογράφου)

Δεν πρόλαβαν να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ οι Σκοπιανοί /"Βορειομακεδόνες" και ανήγγειλαν συγκρότηση Υπουργείου Εθνικής Αμύνης και Στρατού 300 ανδρών (!).

Προφανώς αυτή η γενναία ενίσχυση των Νατοϊκών δυνάμεων θα δράσει ευεργετικά /αποτρεπτικά στα σχέδια όποιων εχθρεύονται τις χώρες του ΝΑΤΟ. Ηρέμησα. "Τώρα ποιός θα τολμήσει να μας απειλήσει" σκέφτηκα. Ουδείς ούτε καν ο εταίρος "σύμμαχος φίλος και καρτάσι μας" κος Ερντογάν δεν θα το επιχειρήσει.

Δεν μπορώ να εξηγήσω το πως. Μάλλον φταίει ο αριθμός. Τριακόσιοι ήταν τότε, τριακόσιοι και τώρα. Είναι γεγονός. Εξάλλου οι Σκοπιανοί αδελφοί μας πάντοτε μεγάλωναν μαζί μας ανελλιπώς.

Σκέφτηκα λοιπόν κάτι και θα σας το εξομολογηθώ ειλικρινώς:

Το 480 π.Χ. συμμετείχαν και 700 Θεσπιείς. 
Αν αντί αυτών πήγαιναν 300 Σκοπιανοί, ως συμπολεμιστές του Λεωνίδα, η σπουδαία μάχη θα είχε κερδηθεί.

Ουδείς θα πρέπει να αμφιβάλλει περί αυτού δεδομένης της Σκοπιανής ανδρειοσύνης της ξακουστής. 
Φανταστείτε ενωμένους τους Τιτάνες Έλληνες και τους Ημίθεους Σκοπιανούς μαζί.
Ποιά δύναμη, ποιός εχθρός θα μπορούσε να τους αντισταθεί; 

Εξακόσιοι γίγαντες να πολεμούν! Τους πάντες να κατανικούν. Το ρου της ιστορίας να αψηφούν! Μεγαλεία να ζουν! Ανιστόρητοι όποιοι την λεβεντιά, την καταγωγή, την ελληνικότητα των γειτόνων διαφιλονικούν.

Δυστυχώς, στις Θερμοπύλες ο Λεωνίδας δεν τους κάλεσε να συμπολεμήσουν, να του συμπαρασταθούν. Προδήλως φοβήθηκε ότι -λόγω γενναιότητας - θα τον ξεπεράσουν και περισσότερο θα δοξαστούν! Στιγμές ανθρώπινης μικροψυχίας που δεν θα ξεχαστούν.

Τώρα μας δίνεται μια νέα χρυσή ευκαιρία. 
Αν την χάσουμε θα είναι μια αδικαιολόγητη εθνική - και Νατοϊκή - τραγωδία.

Δυστυχώς εκατομμύρια ανεγκέφαλων, τραμπούκων, ακροδεξιών, γερμανοτσολιάδων ανθελλήνων καταδοτών και προδοτών υποτιμούν την ευνοϊκή συγκυρία. Επιμένουν - παράλογα και ανιστόρητα- να θέλουν μόνον ελληνική τη Μακεδονία. Δεν δέχονται (επ' ουδενί) το όνομα "ΒορειοΜακεδονία". Ούτε την "Μακεδονική Γλώσσα, την Εθνικότητα", ούτε για αστεία.

Κατεβαίνουν σε αλλεπάλληλα συλλαλητήρια ... αντικυβερνητικά, γελοία. 
Ψυχανεμίζομαι πως είναι απολύτως αναγκαία η Σκοπιανή προστατευτική ασπίδα, παρουσία.

ΥΓ Δεν είναι πια καιρός για φάρσες και για αστοχήματα.
Όχι άλλες χαμένες Θερμοπύλες και πισωγυρίσματα.
"Ή ταν ή επί τας". Με τα Σκοπιανά τ' αδέλφια θα πας.
Όσο πιο μακρυά μπορείς. Να νικήσεις μαζί τους και να δοξαστείς.
Μη το σκέφτεσαι, το μπορείς. 
Στην ανάγκη δώστους και κάτι: την Μακεδονία την Ελληνική(;).
Αξίζει να έχεις έναν τέτοιο φύλακα -άγγελο συμπολεμιστή.
Άλλωστε ξεγυμνωμένος είσαι, χωρίς μπροστάρηδες δηλαδή.
Ποιός περιμένεις τάχα να σε υπερασπιστεί; 
Το Κομματικό σου Σύστημα (=ΚΣ) που ψυχομαχεί; 
Ή οι "Λυκόφιλοι φίλοι και εταίροι" οι θλιβεροί; 
Γι' αυτό και πρέπει να δώσουμε στους (ελληνο)Σκοπιανούς ό, τι μας ζητηθεί.
Το αξίζουν -εκεί που καταντήσαμε - ώστε να πορευτούμε όλοι μαζί, 
εκεί που η Ιστορία αηδιάζει και εξεμεί!
Posted: 12 Jul 2018 02:30 AM PDT
από τον χρήστη Evonymos

Σύντομη επισκόπηση θεμάτων που άπτονται της επικαιρότητας εν σχέσει με την Γεωστρατηγική και την Ιστορία από τον τηλεοπτικό σταθμό Blue Sky με τον Δημοσιογράφο και Αμυντικό Αναλυτή Γιάννη Θεοδωράτο στις 10/7/2018.
Posted: 12 Jul 2018 01:30 AM PDT
Μια πήλινη πλάκα με εγχάρακτη επιγραφή που διαπιστώθηκε ότι διασώζει 13 στίχους από την ραψωδία ξ της Οδύσσειας ανακαλύφθηκε μετά από τρία χρόνια ερευνών στον ιερό χώρο της Ολυμπίας.
Σύμφωνα με την πρώτη εκτίμηση, όπως αναφέρει η ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού, μπορεί να χρονολογηθεί στη ρωμαϊκή εποχή και πιθανώς πριν από τον 3ο αι. μ.Χ. Εάν η προκαταρκτική χρονολόγηση επιβεβαιωθεί «τότε η πήλινη πλάκα θα διασώζει ίσως το παλαιότερο σωζόμενο γραπτό απόσπασμα των Ομηρικών Επών που έχει έρθει στο φως και αποτελεί πέραν της μοναδικότητάς της, ένα σπουδαίο αρχαιολογικό, επιγραφικό, φιλολογικό και ιστορικό τεκμήριο».

Η ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού

«Κατά την διεξαγωγή της επιφανειακής – γεωαρχαιολογικής έρευνας, στο πλαίσιο του τριετούς ερευνητικού προγράμματος με τίτλο «Ο πολυδιάστατος χώρος της Ολυμπίας», που πραγματοποιείται σε θέσεις γύρω από το ιερό υπό τη διεύθυνση της Δρ. Ερωφίλης-Ίριδας Κόλια, Προϊσταμένης της ΕΦΑ Ηλείας σε συνεργασία με τους καθηγητές Franziska Lang, Birgitta Eder, Andreas Vött και Hans-Joachim Gehrke του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου και των Πανεπιστημίων Darmstadt, Tübingen και Frankfurt am Mainz, εντοπίστηκε και συνελέγη ένα ιδιαιτέρως σημαντικό εύρημα.

«Συγκεκριμένα, σε θέση παρακείμενη του ιερού της Ολυμπίας με κατάλοιπα της ρωμαϊκής εποχής, βρέθηκε πήλινη πλάκα με εγχάρακτη επιγραφή. Μετά την πρόσφατη ολοκλήρωση της συντήρησής της στο εργαστήριο της ΕΦΑ Ηλείας, διαπιστώθηκε ότι διασώζει 13 στίχους από την ραψωδία ξ της Οδύσσειας (ομιλία του Οδυσσέα στον Εύμαιο) και σύμφωνα με την πρώτη εκτίμησή μας, μπορεί να χρονολογηθεί στη ρωμαϊκή εποχή και πιθανώς πριν από τον 3ο αι. μ.Χ.

«Επισημαίνουμε το γεγονός ότι εφόσον αυτή η προκαταρκτική χρονολόγηση επιβεβαιωθεί κατά τη συστηματική μελέτη της επιγραφής που έχει ήδη αρχίσει, τότε η πήλινη πλάκα θα διασώζει ίσως το παλαιότερο σωζόμενο γραπτό απόσπασμα των Ομηρικών Επών που έχει έρθει στο φως και αποτελεί πέραν της μοναδικότητάς της, ένα σπουδαίο αρχαιολογικό, επιγραφικό, φιλολογικό και ιστορικό τεκμήριο«.

πηγή
Posted: 12 Jul 2018 01:00 AM PDT
Του Νίκου Μελέτη

Στην έδρα του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες μεταφέρθηκε το θέατρο του παραλόγου το οποίο παίζεται στον κυβερνητικό συνασπισμό ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ στην Αθήνα με αφορμή το ζήτημα της ονομασίας της πΓΔΜ και της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Ενώ το ΝΑΤΟ με την σύμφωνη γνώμη της ελληνικής κυβέρνησης άνοιγε διάπλατα τον δρόμο για την έναρξη των ενταξιακών συνομιλιών, παρακάμπτοντας το Βουκουρέστι, καθώς η Συμφωνία των Πρεσπών δεν έχει τεθεί σε ισχύ, και οι εταίροι καλωσόριζαν την Συμφωνία και εκθείαζαν την στάση της ελληνικής κυβέρνησης, την ίδια στιγμή ο υπουργός Άμυνας Πάνος Καμμένος στον ίδιο χώρο δήλωνε ότι η Συμφωνία των Πρεσπών ποτέ δεν θα εφαρμοσθεί και ότι «όσο χρησιμοποιούν τον όρο Μακεδονία, μπορεί να εισπράττουν προσκλήσεις και ίσως κάποιες φωτογραφείς αλλά θα μένουν εκτός του ΝΑΤΟ».

Μεγαλώνοντας έτσι την σύγχυση στην διεθνή κοινότητα για το πως ακριβώς θα κινηθεί η ελληνική πλευρά στο θέμα της Συμφωνίας και πλήττοντας την αξιοπιστία της ελληνικής πλευράς, ο υπουργός Άμυνας δήλωσε ακόμη ότι η Συμφωνία των Πρεσπών ποτέ δεν θα εφαρμοσθεί, καθώς θα καταψηφισθεί στο Δημοψήφισμα, ενώ και στην Βουλή δεν θα υπάρξει πλειοψηφία για να εγκρίνει τις συνταγματικές αλλαγές, αλλά σε κάθε περίπτωση όπως πρόσθεσε «δεν θα υπάρξει ούτε ελληνική Βουλή που θα επικυρώσει την Συμφωνία αυτή, ακόμη κι αν έχουν εκπληρωθεί όλοι οι όροι που έχουν τεθεί...».

Ο κ. Καμμένος μάλιστα σε μια δήλωση που θα μπορούσε να εκληφθεί και ως «προειδοποίηση» τόνισε ότι «όσο δεν έρχεται η Συμφωνία των Πρεσπών στην Βουλή, τόσο δεν θα έρχονται πιο κοντά οι εκλογές και θα πηγαίνουμε για ολοκλήρωση της τετραετίας..». Αυτό αποτελεί μήνυμα και στον Αλέξη Τσίπρα αλλά φαίνεται ότι συμβαδίζει με τον προγραμματισμό που παρουσίασε στην συνέντευξη του στην ΕΡΤ ο κ. Ζάεφ κάνοντας λόγο για έγκριση των συνταγματικών αλλαγών μέχρι τα μέσα Ιανουαρίου…

Πάντως ο Αλεξης Τσίπρας προστάτευσε τον κυβερνητικό εταίρο του καθώς στην παρέμβαση του στην Σύνοδο Κορυφής απέφυγε να αναφερθεί στην Συμφωνία των Πρεσπών, που υπό άλλες περιπτώσεις θα αποτελούσε το βασικό χαρτί του στην Σύνοδο, και έκανε μόνο μια γενική αναφορά: «…Απόδειξη του σταθεροποιητικού μας ρόλου αποτελεί η βελτίωση των σχέσεων μας με τους βόρειους μας γείτονες, έμπρακτη επιβεβαίωση της στρατηγικής σημασίας που αποδίδουμε στην - υπό σαφείς όρους και προϋποθέσεις - ενσωμάτωση των χωρών των Δ. Βαλκανίων στους ευρωατλαντικούς θεσμούς, αν αυτό είναι επιλογή των λαών τους…»

Μέσα σε αυτό το κλίμα και ενώ το ΝΑΤΟ και ο Γ.Γ. της Συμμαχίας σε πλήρη συνεργασία με την ελληνική κυβέρνηση, κατέγραψαν και στο Κοινό Ανακοινωθέν, αλλά και σε δημόσια δήλωση, ότι η ολοκλήρωση της ενταξιακής διαδικασίας των «Σκοπίων» έχει ως προϋπόθεση την ολοκλήρωση και πλήρη εφαρμογή των όρων που περιλαμβάνονται στην Συμφωνία των Πρεσπών.

Κάτι, που αν δεν υπήρχε η αντίδραση του κ. Καμμένου, θα ήταν ιδιαίτερα θετική εξέλιξη για την Ελληνική κυβέρνηση η οποία υποστηρίζει φυσικά την Συμφωνία των Πρεσπών και εκλαμβάνει την απόφαση του ΝΑΤΟ για έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων ως ένα ισχυρό και θετικό μήνυμα προς την κοινή γνώμη της γειτονικής χώρας για να στηρίξει το ΝΑΙ στο δημοψήφισμα του Σεπτεμβρίου.

Πάντως ο κ. Ζάεφ ο οποίος κινδυνεύει να παρασύρει σε μια «μέθη θριάμβου» μοιράζοντας συνεντεύξεις διαρκώς σε διεθνή ΜΜΕ, μιλώντας χωρίς να υπολογίζει τον αντίκτυπο των δηλώσεων του και στην Ελλάδα, συνεχίζει να προβάλει ως κλειδί του συμβιβασμού ότι οι δυο πλευρές μοιράστηκαν από ένα erga omnes: η Ελλάδα στην χρήση erga omnes της νέας ονομασίας, και η χώρα του στην erga omnes αναγνώριση της «Μακεδονικής ταυτότητας».

Δηλώσεις και συνεντεύξεις οι οποίες φέρνουν σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση την Αθήνα, που επιμένει ότι δεν τέθηκε θέμα αναγνώρισης της «μακεδονικής» ταυτότητας… 

liberal
Posted: 12 Jul 2018 12:30 AM PDT
Της Περσεφόνης Χρυσαφίδου

Η μάνα που δεν εργάζεται, δεν θα ακούσει ποτέ το “μπράβο” και το “ευχαριστώ” που της αξίζει… 

Αν μπορείς να μην εργάζεσαι και να μένεις στο σπίτι με τα παιδιά, είσαι πολύ τυχερή θα σου πουν. Θα σου πουν επίσης πως έχεις την τύχη να είσαι παρούσα σε κάθε πρώτη τους φορά, σε κάθε νέα επιτυχία, σε κάθε πρώτη λέξη, στα πρώτα βήματα, στις πρώτες κουταλιές, μα και στα δύσκολα. 

Ναι, σίγουρα είναι πιο εύκολο να μπορείς να φροντίσεις το παιδί σου όταν αρρωσταίνει, χωρίς να πρέπει να το αφήσεις για να δουλέψεις. Αυτές είναι κάποιες από τις πλευρές για τις οποίες μπορεί να σου μιλήσει σίγουρα μία εργαζόμενη μητέρα και για τις οποίες εκείνη νιώθει ενοχές που τις έχασε. Μα είναι και κάποια άλλα κομμάτια, για τα οποία μπορεί να μιλήσει μόνο εκείνη που δεν εργάζεται, είτε από επιλογή, είτε συγκυριακά. 

Το να μένεις σπίτι, μεγαλώνοντας τα παιδιά σου, είναι ως ένα βαθμό μεγάλη ευλογία. Ωστόσο, κάπου μέσα στην παιδική καθημερινότητα, στη ρουτίνα, στα συνεχόμενα “μαμά” και στη σπάνια κοινωνική επαφή με οποιονδήποτε ενήλικα κινδυνεύεις να χάσεις τον εαυτό σου. Ίσως να τον χάνεις και να τον ξεχνάς περισσότερο απ’ όσο αντιλαμβάνεσαι ή συνειδητοποιείς κάποιες φορές. Με προσπάθειες τον ξαναβρίσκεις, αλλά η τραμπάλα αυτά είναι συνεχόμενη, με μικρά και σύντομα διαλείμματα. 

Γιατί πολλές φορές μετά από εξαντλητικά παιχνίδια και έχοντας δείξει τη δέουσα υπομονή στις παιδικές εξάρσεις, νιώθεις μόνη. Γιατί κάποιες φορές κι ενώ δε μετανιώνεις ούτε ένα λεπτό για το πλάσμα που έφερες στον κόσμο, σκέφτεσαι πόσα από τα όνειρά σου κοιμούνται ακόμη στο μυαλό σου. 

Γιατί έρχονται στιγμές που θέλεις μία ώρα μόνο χωρίς να σου απευθύνει κανένας τον λόγο, χωρίς να πρέπει να δώσεις λύση σε κάποιο ζήτημα, χωρίς να πρέπει να υπάρχει “πρέπει”. Χρειάζεσαι μία ώρα για τον εαυτό σου και μόνο. Γιατί είναι βράδια, που έχοντας καταπιεί πολλές φορές τα νεύρα σου και την κούρασή σου, όλο αυτό νιώθεις να σε ξεπερνάει και το αφήνεις να γίνει λυγμός μέσα στο μπάνιο, όπου το νερό μπερδεύεται με τα δάκρυα. 

Είναι αυτές οι πλευρές για τις οποίες σπάνια θα σου μιλήσουν, μήπως και παρεξηγηθούν ότι δεν αγαπούν τα παιδιά τους. Γιατί η μητρότητα σε πολλά σημεία της απαιτεί τη μέγιστη αυταπάρνηση και όλες αυτές οι στιγμές θα σε βρίσκουν απροετοίμαστη, καθώς αναρωτιέσαι αν θα τα καταφέρεις την επόμενη μέρα. 

Μην περιμένεις να τ’ ακούσεις, δε θα σου πουν. Δε θα σου πουν για τις άυπνες νύχτες, για τους φίλους που σιγά σιγά εξαφανίζονται, για το πόσο έντονα νιώθεις να χάνεις την αυτοπεποίθησή σου, για το πόσο λίγο, έως καθόλου, ελκυστική αισθάνεσαι, για το πόσο ανάγκη έχεις ένα ποτήρι κρασί μόνη σου, για το πόσο ένοχη νιώθεις για όλα αυτά. Κανείς δε θα μπορεί να σου περιγράψει πόσο τεράστιο θυμό θα νιώσεις, όταν ακούσεις να σου λένε “μα, δεν κάνεις τίποτα, απλά είσαι σπίτι με τα παιδιά.”. 

Το να είσαι μαμά είναι από μόνο του κάτι τρομερά δύσκολο, ίσως από τα δυσκολότερα καθήκοντα. Μα το να είσαι μαμά που μένει όλο το εικοσιτετράωρο στο σπίτι είναι μία πρόκληση, που δοκιμάζει τον ίδιο σου τον εαυτό. Αγαπάς τα παιδιά σου όσο τίποτα, παραπάνω και από τον εαυτό σου, αλλά δυστυχώς δεν είναι όλα πασπαλισμένα με χρυσόσκονη και αυτό είναι κάτι που μόνο αν το ζήσεις, θα το καταλάβεις. 

[loveletters]

ΣΧΟΛΙΟ

Θα πω μια προσωπική καθαρά άποψη....
Αν εξαιρέσεις τις μανάδες που εργάζονται από ανάγκη για να θρέψουν τα παιδιά τους διότι ίσως να μην φτάνουν τα χρήματα του άνδρα... ή να μην μπορεί να κάνει εκείνος δεύτερη δουλειά για να τα φέρει βόλτα.... (όπως θα έπρεπε), ή διότι δεν υπάρχει και καθόλου άνδρας στην οικογένεια.... ΜΟΝΟ οι μανάδες που μεγαλώνουν στο σπίτι τα παιδιά τους πρέπει να δέχονται τα μπράβο και τα ευχαριστώ....

Ολες οι υπόλοιπες (προσοχή μιλάμε για μανάδες κι όχι απλά για γυναίκες) μανάδες που απλά μέσα στην πολυβούητη και πολυδραστήρια ζωή τους με τις καριέρες και τα λούσα, βάζουν σε κάποια άκρη και την οικογένειά τους, δεν αξίζουν ούτε κανένα μπράβο ούτε και κανένα ευχαριστώ.....

Η οικογένεια στηρίζεται για την ύπαρξή της στην μητέρα και ο ρόλος της είναι αναντικατάστατος....

Δυστυχώς ένας από τους κύριους στόχους της Νέας Τάξης είναι η καταστροφή της παραδοσιακής οικογένειας με αντιστροφή ρόλων των συζύγων (φεμινισμός), με αλλοίωση της εκπαίδευσης των παιδιών, ώστε να βγούν οι αυριανοί γονείς με πλύση εγκεφάλου υπέρ καριέρας, χρήματος και δόξας, και με προώθηση ομοφυλοφιλίας και πανσεξουαλισμού ειδικά προς την νεολαία μας, που οδηγεί τον αγνό έρωτα και την τεκνογονία των ανθρώπων σε κτηνώδεις, σοδομικές εκφράσεις αίσχους και αηδίας....

Posted: 11 Jul 2018 11:30 PM PDT
Γράφει ο π. Γεώργιος Δορμπαράκης

Τόν σιο Παΐσιο, εναι γνωστό, πισκέπτονταν νθρωποι λων τν κοινωνικν τάξεων καί λων τν μορφωτικν πιπέδων. λοι περίμεναν κάτι πό ατόν· ετε πλς τήν ελογία του ετε τη διορατική πάντησή του σέ κάποιο πιεστικό γι’ ατούς πρόβλημα. πρχαν μως καί κενοι πού πιθυμοσαν νά τόν συναντήσουν πό πλή περιέργεια γιατί νόμιζαν τι θά δον κάποιον «φακίρη», πού κάνει παράδοξα καί θαυμαστά πράγματα. 

Μιά τέτοια περίπτωση θά δομε παρακάτω, ταν μιά μάδα νεαρν παιδιν νέβηκε στό γιον ρος γιά νά συναντήσει τόν Γέροντα καί νά δε κάποιο «θαμα». στάση το Γέροντα θά βοηθήσει καί μς νά τοποθετηθομε καλύτερα στό τί εναι τό θαμα στόν χριστιανισμό καί ποιά θέση του στή ζωή μας.

«Κάποια μέρα πισκέφθηκαν τόν Γέροντα κάποιοι νεαροί, πού δέν ζοσαν κοντά στήν κκλησία· εχαν κούσει μως γιά τόν Γέροντα καί πό περιέργεια ρθαν νά τόν δον. Γέροντας τούς κέρασε τό καθιερωμένο νερό καί λουκούμι καί κάθησε, γιά νά τούς κούσει τί θελαν. Ο νεαροί τότε το επαν: 
– Γέροντα, θέλουμε νά κάνεις δ, μπροστά στά μάτια μας, να θαμα, γιά νά πιστέψουμε κι μες στόν Θεό. 

Κι Γέροντας τούς πάντησε: 
– Περιμένετε λίγο. 
Μπκε μέσα στό κελί του κι φερε να μαχαίρι καί επε στά παιδιά χαριεντιζόμενος: 
– Καθστε, παιδιά, στή σειρά. Θά σς κόψω τά κεφάλια καί μετά θά τά κολλήσω μέ θαυματουργικό τρόπο! Μόνο, πομακρυνθετε νας πό τόν λλον, γιά νά μή τά μπερδέψω μετά! 

Ο νεαροί μέσως ντέδρασαν κι επαν: 
χι! Σέ μς κανένα λλο θαμα νά κάνεις! 
Τότε Γέροντας κάθησε κοντά τους καί τούς επε τά ξς: 

ν Θεός θελε νά πιστέψουν ο νθρωποι μέ τά θαύματα, τότε ατό θά ταν πολύ εκολο, γιατί μέ μιά περφυσική νέργεια, ρατή π’ λο τόν κόσμο, θά τούς κανε λους νά πιστέψουν. μως Θεός δέν θέλει νά πιστεύει κόσμος πό θαυμασμό στήν περφυσική Του δύναμη, λλά θέλει νά πιστεύει καί νά Τόν γαπ γιά τήν περβολική Του καλωσύνη.

Τό περφυσικό γεγονός, τό θαμα, Θεός ποτέ δέν τό κάνει, γιά νά πιδείξει τή δύναμή Του καί νά κερδίσει τσι παδούς κοντά Του. Τότε κάνει τό θαμα Θεός, ταν πρέπει νά ναπληρώσει τήν νθρώπινη δυναμία. Σς λέω να παράδειγμα, γιά νά καταλάβετε τί ννο. ν π.χ. εμαστε στήν ρημο κι εναι νάγκη νά σπάσουμε μία πέτρα, τότε κοιτμε νά βρομε μία λλη πέτρα μέ τήν ποία θά σπάσουμε ατήν πού θέλουμε. ν μως δέν πάρχει, τότε θά παρακαλέσουμε τόν Θεό κι κενος θά κάνει τό θαμα Του. Πρέπει, λοιπόν, νά γνωρίζουμε πώς ,τι γίνεται νθρώπινα πρέπει νά τό κάνουμε μέ φυσικό τρόπο, μες, ταπεινά. Γιά ,τι μως δέν γίνεται “κατ’ νθρωπον”, τότε προσφεύγουμε στόν Θεό.

κουσε κι να λλο παράδειγμα: ν χουμε μιά σθένεια καί θέλουμε νά θεραπευθομε, πρέπει νά πμε σ’ να γιατρό. Κι ν κενος δυνατε καί δέν μπορε νά μς γιατρέψει, τότε πρέπει νά καταφύγουμε στόν Θεό, γιά νά κάνει τό θαμα Του». 
(ερομ. Χριστοδούλου, Γέρων Παΐσιος, σσ. 201-202). 

Τό θαμα δέν προκαλε πίστη. 

παίτηση τν νεαρν – «νά κάνεις δ, μπροστά στά μάτια μας, να θαμα, γιά νά πιστέψουμε κι μες στόν Θεό» – εναι στάση πολλν συνανθρώπων μας ς πρός ατό πού λέγεται θαμα. χουν τήν ντύπωση τι θά πιστέψουν στόν Θεό, ν κενος, ρατά μπροστά τους, προβε σέ κάποια περφυσική νέργεια. Τήν πίστη στόν Θεό τσι τήν κλαμβάνουν ς κάτι τό ναγκαστικό: ς λογική παίτηση, διότι τούς χουν πείσει ο ασθήσεις τους. Στήν πραγματικότητα πρόκειται γιά στάση γωισμο, φο καί στό θέμα τς πίστεως στόν Θεό κενοι θέλουν νά χουν τόν λεγχο τν πραγμάτων. Μέ πλά λόγια παίτηση γιά θαμα προκειμένου νά πιστέψω, σημαίνει τι γώ θέλω νά κανονίζω καί τίς νέργειες κόμη το Θεο.

Τό ατημα τν νεαρν, καί λων κείνων πού κυμαίνονται στό διο μκος κύματος, δέν είναι πρωτόγνωρο. Στή ζωή το Χριστο καταρχάς τό συναντμε μέ ξύτητα στόν δεύτερο πειρασμό Του στήν ρημο πό τόν διάβολο. «Ρίξε τόν αυτό σου πό τόν ναό κάτω, ν εσαι υός το Θεο», το προτείνει πονηρός. «Θά ‘ρθουν γγελοι νά σέ σώσουν, πως χει γραφε». Κι πάντηση το Κυρίου εναι ποστομωτική. «Δέν θά βάλεις σέ δοκιμασία καί πειρασμό τόν Θεό». Το ζητοσε διάβολος νά κάνει να θαμα· νά προβε σέ μιά προκλητική νέργεια, πού θά ξάφνιαζε τόν ερισκόμενο στόν ναό λαό καί θά τόν δηγοσε νά κλίνει γόνυ κεσίας μπροστά στόν φοβερό καί παντοδύναμο Θεό. Μά τοτο θά ταν ρνηση τς ποστολς το Χριστο. πίστη στόν Θεό δέν θά ταν καρπός λεύθερης πόφασης το νθρώπου, λλά κάτι τό ναγκαστικό. Χριστός θά παρουσιαζόταν ς δυνάστης καί τύραννος· χι ς Πατέρας καί φίλος το νθρώπου.

Τό διο συνέβη ργότερα, ταν Κύριος εχε νεβε στόν σταυρό. σταυρωμένος, ντιμετωπίζει καί πάλι τόν διο πειρασμό πό τόν παρευρισκόμενο χλο: «ν εσαι υός το Θεο, κατέβα πό τόν σταυρό, γιά νά σέ πιστέψουμε». Καί στό σημεο ατό, τό θαμα προβάλλεται ς προϋπόθεση τς πίστης. στάση το Χριστο εναι πορριπτική. 

Τό θαμα προϋποθέτει τήν πίστη.

Γιά τόν Θεό θά ταν πολύ εκολο νά προκαλέσει τήν πίστη το νθρώπου. Ετε μ’ να συνταρακτικό γεγονός, μπροστά στά μάτια του, ετε μέ πόφασή Του πού θά λλαζε κατ’ νάγκην τήν ψυχή το νθρώπου, μποροσε νά τούς κάνει λους πιστούς καί παδούς Του. Μά, πως ξηγήσαμε παραπάνω, ατό θά σήμαινε λλαγή καί το Θεο. Θά ρνιόταν Θεός κενο πού ποτελε τή ζωή Του: τήν γάπη. « Θεός γάπη στί» διακηρύσσει σέ λους τούς τόνους γία Γραφή καί «ρνήσασθαι αυτόν ο δύναται». Διότι εναι μόνος πιστός.

τσι Θεός ς γάπη σέβεται τόν νθρωπο, στω κι ν εναι δημιούργημά Του, πολύ περισσότερο δέν θέλει νά κβιάσει τήν λευθερία του, τήν ποία διος λλωστε ς δωρεά το κατ’ εκόνα δωσε σ’ ατόν. Ατό σημαίνει τι Παντοδύναμος ατοπεριορίζεται, καλώντας τόν νθρωπο, τόν ποο περαγαπ, νά νταποκριθε στήν γάπη Του καί λεύθερα νά Τόν πιστέψει καί νά Τόν κολουθήσει. Τότε λοιπόν χει ξία πίστη το νθρώπου, ταν εναι καρπός τς λεύθερης πιλογς του καί τς διαθέσεώς του νά γαπήσει κι ατός τόν Θεό. « Θεός δέν θέλει νά πιστεύει κόσμος πό θαυμασμό στήν περφυσική Του δύναμη, λλά θέλει νά πιστεύει καί νά Τόν γαπ γιά τήν περβολική Του καλωσύνη», κατά τήν κφραση το σίου Παϊσίου.

Μέ λλα λόγια κενο πού πιθυμε Θεός εναι καρδιά το νθρώπου. «Υέ μου, δός μοι σήν καρδίαν». Ατήν πιζητε νά Το δώσει νθρωπος, γιά νά τήν κάνει κατοικητήριο καί μοναστήρι Του. ντέλει Θεός ζητε τόν νθρωπο, στε μέ τήν λεύθερη νταπόκρισή του νά τόν κάνει να μαζί Του. « τηρν τάς ντολάς μου κενός στιν γαπν με· δέ γαπν με γαπηθήσεται πό το πατρός μου καί πρός ατόν λευσόμεθα καί μονήν παρ’ ατ ποιήσομεν» (Πρβλ. ω. 14, 23).

ταν λεύθερα λοιπόν πιστέψει νθρωπος στόν Θεό καί νταποκριθε στήν κλήση τς γάπης Του, τότε διανοίγονται τά μάτια τς ψυχς του, γιά νά βλέπει παντο τά θαυμάσια το Θεο. Δέν θά δε μόνον κάποιο θαμα – να περφυσικό γεγονός – ς διαίτερη νέργεια το Θεο, λλά λη ζωή του θά εναι στήν πραγματικότητα μιά θέα το μεγαλείου καί τς δόξας το Θεο. 
Γιά παράδειγμα:
κοιτώντας τή φύση θά «βλέπει» τήν παρουσία το
Θεο καί στό παραμικρό χορταράκι το γρο, καί στό πραμικρό σκουληκάκι, πέρα πό τό πειρο το μακροκόσμου. «Ο ορανοί διηγονται δόξαν Θεο, ποίησιν δέ χειρν ατο ναγγέλλει τό στερέωμα»· 
κοιτώντας τόν αυτό του θά νιώθει τι ναί μέν εναι μαρτωλός, χειρότερος σως λων, μά χαριτώθηκε πό κενον μέ τό βάπτισμα καί γινε μέλος Χριστο καί ναός το Πνεύματός Του. 

Μ’ να λόγο πραγματικά πιστός χριστιανός ζε σ’ να διαρκές θαμα· δέν προσδοκ τό ξεχωριστό θαμα γιά νά πιστέψει. λλά κι ν κάπου κλονιστε, ν πίστη του παρουσιάσει κάποια ρωγμή, ν παρουσιαστε πρόβλημα νυπέρβλητο γιά τίς δυνάμεις του, πράγματι θά δε καί τήν διαίτερη πέμβαση το Θεο, πού θά θελήσει καί μ’ να θαμα νά τόν δυναμώσει καί νά τόν στηρίξει. «Τότε κάνει τό θαμα Θεός, ταν πρέπει νά ναπληρώσει τήν νθρώπινη δυναμία». 

Τελικά, δέν θά πρέπει νά ξεχνμε τι διος Κύριός μας δέν πιτέλεσε ποτέ κανένα θαμα, ταν βλεπε πιστία στόν νθρωπο. «Καί οκ ποίησε κε δυνάμεις πολλάς διά τήν πιστίαν ατν» (Ματθ. 13, 58). Τό θαμα Του ταν πάντα νταπόκριση καί πιβράβευσή Του στήν δη πάρχουσα πέναντί Του πίστη το νθρώπου. 

Τό θαμα: διαφορετικός τρόπος νέργειας το Θεο.

Μετά τά παραπάνω, μπορομε πιό εκολα νά κατανοήσουμε πς κλαμβάνει τό θαμα κκλησία μας. Δέν τό κλαμβάνει πλς ς προσωρινή κατάλυση τν φυσικν νόμων, πως συνήθως κούγεται. Κυρίως τό κατανοε ς διαφορετικό τρόπο νέργειας το Θεο. Θεός δηλαδή πού διακρατε τό σύμπαν μέ τίς κτιστες νέργειές Του – ο φυσικοί λεγόμενοι νόμοι εναι πιστότητα τς νέργειας το Θεο: κενος δρ πάντοτε μέ τόν διο τρόπο – διος πιλέγει μερικές φορές, ταν κρίνει τι εναι κατάλληλη ρα γιά κάποιον πιστό Του, νά νεργήσει μέ διαφορετικό τρόπο. Δέν καταλύονται λοιπόν ο φυσικοί νόμοι· μλλον λλάζει τρόπο δράσεως Θεός. Καί σκοπός τς λλαγς ατς εναι, πως δείξαμε, νίσχυση τς δυναμίας το καλοπροαίρετου πιστο.

Τά «θαύματα» το διαβόλου.

Μέ τήν κατανόηση το θαύματος ς διαίτερης πέμβασης το Θεο στήν πίστη το νθρώπου, δίνεται εκαιρία νά πομε καί γιά τά λεγόμενα «θαύματα» το διαβόλου καί τν ργάνων του. Καί διάβολος, κατά παραχώρηση Θεο, κάνει «θαύματα». πιτρέπει δηλαδή Θεός στό πλανεμένο πιά ατό δημιούργημά Του – διάβολος ς γνωστόν εναι ξεπεσμένος γγελος πού διακρατεται καί ατός πό τόν Θεό, ν τόν χρησιμοποιε γιά τήν ξυπηρέτηση το σχεδίου Του γιά τή σωτηρία το κόσμου – νά πιτελε ρισμένα παράδοξα καί «περφυσικά» πράγματα: μεταμορφώσεις σέ νθρώπινα σχήματα, σέ εδος γγέλων, σέ φωτεινά σημεα, σέ τερατόμορφα ζα· κόμη «θεραπεες» σθενειν μέ προσωρινό χαρακτήρα· «προφητεύματα» κλπ., μέ σκοπό νά προκληθε νθρωπος καί νά ποκαλύψει τό καλοπροαίρετο μή τς διαθέσεώς του.

Μέ τά «θαύματα» ατά δηλαδή φαίνεται καθαρά ποιός εναι ληθινά πιστός στόν Θεό, ποος πορρίπτει λα τά «κπληκτικά» ς δαιμονιώδη, καί ποιός κίβδηλος, ποος εναι τοιμος νά γονατίσει μπροστά στόν διάβολο, γιατί «εδε» περφυσικά σημεα. Κι κενο πού ποτελε κριτήριο γιά τόν πιστό προκειμένου νά διακρίνει τό θαμα το Θεο πό τό «θαμα» το διαβόλου εναι φενός κκλησιαστικός μή χαρακτήρας το θαύματος: ν κρατάει τόν νθρωπο μέσα στήν κκλησία, καί φετέρου πό τό τί το προκαλε μέσα του: τό κ Θεο θαμα νισχύει τήν πίστη στόν Θεό καί δημιουργε κλίμα ταπείνωσης καί γάπης· τό κ το διαβόλου πομακρύνει πό τήν πίστη καί δημιουργε περηφάνεια καί θλίψη.

παπα Γιώργης Δορμπαράκης  

Ακολουθείν
το είδαμε ΕΔΩ 
Posted: 11 Jul 2018 11:00 PM PDT
ΚΟΙΝΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩN

Στο πλαίσιο της πολυπόθητης ενώσεως των πατριωτικών δυνάμεων προς τον κοινό σκοπό της απελευθερώσεως της Πατρίδας μας από τα σύγχρονα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά δεσμά, τα πολιτικά κόμματα ''Ελεύθερη Πατρίδα'' και ''Σπαρτιάτες'' συναντήθηκαν, συζήτησαν και αποφάσισαν να συνεργαστούν για κοινή κάθοδο στις επερχόμενες εκλογές. 

Διαπιστώθηκε η συμφωνία στο σύνολο των βασικών πολιτικών θέσεων καθώς και των σχετικών οργανωτικών δομών συνεργασίας και υπεγράφη ένα πλήρες Σύμφωνο Συνεργασίας Πατριωτικών Δυνάμεων. 

Τα μέλη, οι φίλοι και οι υποστηρικτές των συνεργαζομένων πολιτικών φορέων ενθαρρύνονται να επισκέπτονται τις διευθύνσεις αλλήλων στο διαδίκτυο και να συμμετέχουν στις δραστηριότητες αυτών. 

Στις δύσκολες στιγμές που βρίσκεται η πατρίδα μας, επιβάλλεται όλοι οι Έλληνες να βρουν κοινούς τόπους συνεργασίας και συνεννόησης. Η Ελεύθερη Πατρίδα και οι Σπαρτιάτες δίνουν σήμερα το παράδειγμα και προτρέπουν όλες τις πατριωτικές κινήσεις, καθώς και φυσικά πρόσωπα που ανησυχούν για το μέλλον του τόπου, να πλαισιώσουν την ενωτική αυτή προσπάθεια.

Οι Πρόεδροι των Κομμάτων (αλφαβητικά)

Ελεύθερη Πατρίδα - Νικόλαος Βασιλειάδης
Σπαρτιάτες - Βασίλειος Στίγκας
https://scontent.fath5-1.fna.fbcdn.net/v/t1.15752-9/36661715_1514005678703435_3355812180640399360_n.jpg?_nc_cat=0&oh=d6ab9a302ffc6223b346b55a5846fac3&oe=5BD96061
Posted: 11 Jul 2018 10:30 PM PDT
Παιδική ηλικία

Ο Γέρων Παΐσιος γεννήθηκε στα Φάρασα της Καππαδοκίας, στη Μικρά Ασία, στις 25 Ιουλίου του 1924. Ο πατέρας του ονομαζόταν Πρόδρομος και ήταν πρόεδρος των Φαράσων, ενώ η μητέρα του λεγόταν Ευλαμπία. Ο Γέροντας είχε ακόμα 8 αδέλφια. Στις 7 Αυγούστου του 1924, μια εβδομάδα πριν οι Φαρασιώτες φύγουν για την Ελλάδα, ο Γέροντας βαφτίστηκε από τον Άγιο Αρσένιο τον Καππαδόκη, ο οποίος επέμεινε και του έδωσε το δικό του όνομα «για να αφήσει καλόγερο στο πόδι του», όπως χαρακτηριστικά είχε πει.
Πέντε εβδομάδες μετά τη βάπτιση του μικρού τότε Αρσένιου, στις 14 Σεπτεμβρίου του 1924 η οικογένεια Εζνεπίδη, μαζί με τα καραβάνια των προσφύγων, έφτασε στον Άγιο Γεώργιο στον Πειραιά και στη συνέχεια πήγε στην Κέρκυρα, όπου και τακτοποιήθηκε προσωρινά στο Κάστρο. Στην Κέρκυρα η οικογένειά του έμεινε ενάμιση χρόνο. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην Ηγουμενίτσα και κατέληξε στην Κόνιτσα. Εκεί ο Αρσένιος τελείωσε το δημοτικό σχολείο και πήρε το απολυτήριο του «με βαθμό οκτώ και διαγωγή εξαίρετο». Από μικρός συνεχώς είχε μαζί του ένα χαρτί, στο οποίο σημείωνε τα θαύματα του Αγίου Αρσενίου. Έδειχνε ιδιαίτερη κλίση προς τον μοναχισμό και διακαώς επιθυμούσε να μονάσει. Οι γονείς του χαριτολογώντας, του έλεγαν «βγάλε πρώτα γένια και μετά θα σε αφήσουμε».
Εφηβικά χρόνια και ο στρατός

Στο διάστημα που μεσολάβησε μέχρι να υπηρετήσει στο στρατό ο Αρσένιος δούλεψε σαν ξυλουργός. Όταν του παραγγελνόταν να κατασκευάσει κάποιο φέρετρο, ο ίδιος συμμεριζόμενος την θλίψη της οικογένειας, αλλά και τη φτώχεια της εποχής, δεν ζητούσε χρήματα.

Το 1945 ο Αρσένιος κατατάχτηκε στο στρατό και υπηρέτησε σαν ασυρματιστής κατά τον ελληνικό εμφύλιο. Όσο καιρό δεν ήταν ασυρματιστής, ζητούσε να πολεμεί στην πρώτη γραμμή, προκειμένου κάποιοι οικογενειάρχες, να μην βλαφτούν. Το μεγαλύτερο όμως διάστημα της θητείας του το υπηρέτησε με την ειδικότητα του ασυρματιστή. Απολύθηκε από το στρατό το 1949.
Μοναστικός Βίος

Τα πρώτα χρόνια

Ο πατέρας Παΐσιος πρώτη φορά εισήλθε στο Άγιο Όρος για να μονάσει το 1949, αμέσως μετά την απόλυσή του από το στρατό. Όμως επέστρεψε στα κοσμικά για ένα χρόνο ακόμα, προκειμένου να αποκαταστήσει τις αδελφές του. έτσι το 1950 πήγε στο Άγιο Όρος. Η πρώτη μονή στην οποία κατευθύνθηκε και παρέμεινε για ένα βράδυ ήταν Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στις Καρυές. Εν συνεχεία κατέλυσε στη σκήτη του Αγίου Παντελεήμονος, στο κελί των Εισοδίων της Θεοτόκου. Εκεί θα γνωρίσει τον πατέρα Κύριλλο που ήταν ηγούμενος στη μονή και θα τον ακολουθήσει πιστά.

Λίγο αργότερα αποχώρησε από τη μονή και κατευθύνθηκε στη Μονή Εσφιγμένου. Εκεί τελέσθηκε η τελετή της «ρασοευχής» και πήρε το πρώτο όνομά του που ήταν Αβέρκιος. Και εκεί αμέσως ξεχώρισε για την εργατικότητά του, τη μεγάλη αγάπη και κατανόηση που έδειχνε για τους «αδελφούς» του, την πιστή υπακοή στο γέροντά του, την ταπεινοφροσύνη του, αφού θεωρούσε εαυτόν κατώτερο όλων των μοναχών στην πράξη. Προσευχόταν έντονα και διάβαζε διαρκώς, ιδιαίτερα τον Αββά Ισαάκ.
Το 1954 έφυγε από τη μονή Εσφιγμένου και κατευθύνθηκε προς την Μονή Φιλοθέου, που ήταν Ιδιόρυθμο μοναστήρι όπου μόναζε και ένας θείος του. Η συνάντησή του όμως με τον Γέροντα Συμεών θα είναι καταλυτική για την πορεία και διαμόρφωση του μοναχικού χαρακτήρα του Παϊσίου. Μετά από δύο χρόνια, το 1956, χειροθετήθηκε «Σταυροφόρος» και πήρε το «Μικρό Σχήμα». Τότε ήταν τελικά που ονομάστηκε και «Παΐσιος», χάρη στο Μητροπολίτη Καισαρείας Παΐσιο τον β΄, ο οποίος ήταν και συμπατριώτης του. Ο Γέρων Αυγουστίνος αυτήν την περίοδο απέκτησε στενή σχέση με τον Παΐσιο.

Το 1958, ύστερα από «εσωτερική πληροφόρηση», πήγε στο Στόμιο Κονίτσης. Εκεί πραγματοποίησε έργο το οποίο αφορούσε στους ετερόδοξους αλλά περιελάμβανε και τη βοήθεια των βασανισμένων και φτωχών Ελλήνων, είτε με φιλανθρωπίες, είτε παρηγορώντας τους και στηρίζοντάς τους ψυχολογικά, με αιχμή το λόγο του Ευαγγελίου. Επί 4 έτη έμεινε στην Ιερά Μονή Γενεθλίων της Θεοτόκου στο Στόμιο, όπου αγαπήθηκε πολύ από τον λαό της περιοχής για την προσφορά και τον μετριοπαθή χαρακτήρα του.

Από εκεί πήγε στο Όρος Σινά στο κελί των Αγίων Γαλακτίωνος και Επιστήμης. Ο Γέροντας εργαζόταν ως ξυλουργός και ό,τι κέρδιζε το έδινε σε φιλανθρωπίες στους Βεδουίνους, ιδίως τρόφιμα και φάρμακα.
Επιστροφή στο Άγιο Όρος

Το 1964 επέστρεψε στο Άγιο Όρος, από όπου δεν ξαναέφυγε ποτέ. Η σκήτη η οποία τον φιλοξένησε ήταν η Ιβήρων. Στο διάστημα που παρέμεινε εκεί, και συγκεκριμένα το 1966, ασθένησε σοβαρά και εισήχθη στο Νοσοκομείο Παπανικολάου. Υποβλήθηκε σε εγχείρηση, με αποτέλεσμα μερική αφαίρεση των πνευμόνων. Στο διάστημα μέχρι να αναρρώσει και να επιστρέψει στο Άγιο Όρος φιλοξενήθηκε στην Μονή Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, στη Σουρωτή. Επέστρεψε στο Άγιο Όρος μετά την ανάρρωσή του και το 1967 μετακινήθηκε στα Κατουνάκια, και συγκεκριμένα στο Λαυρεώτικο κελί του Υπάτου.

Από τότε άρχισε να δέχεται πολλές επισκέψεις. Ήδη το όνομά του έχει αρχίσει να γίνεται αρκετά γνωστό μακριά από το Όρος και κάθε λογής βασανισμένοι άνθρωποι οδηγούνταν σε αυτόν, μαθαίνοντας για ένα χαρισματικό μοναχό που ονομάζεται Παΐσιος. Το επόμενο έτος μεταφέρεται στη Μονή Σταυρονικήτα. Βοηθάει σημαντικά σε χειρονακτικές εργασίες, συνεισφέροντας στην ανακαίνιση του μοναστηριού. Συχνά μάλιστα βοηθάει ως ψάλτης στη Σκήτη Τιμίου Προδρόμου το Γέροντα Τύχωνα. Οι δύο γέροντες ανέπτυξαν δυνατή φιλία η οποία τερματίσθηκε με την κοίμηση του Γέρωντα Τύχωνα το 1968. Ο Παΐσιος έμεινε στο κελί του Γέροντα Τύχωνα για ένδεκα έτη μετά την κοίμησή του, πράγμα που ήταν επιθυμία του φίλου του λίγο πριν πεθάνει.
Στην Παναγούδα

Το 1979 αποχώρησε από την σκήτη του Τιμίου Προδρόμου και κατευθύνθηκε προς την Μονή Κουτλουμουσίου. Εκεί εισχώρησε στή μοναχική αδελφότητα ως εξαρτηματικός μοναχός. Η Παναγούδα ήταν μια σκήτη εγκαταλελειμμένη και ο Παΐσιος εργάστηκε σκληρά για να δημιουργήσει ένα κελί με «ομόλογο», όπου και έμεινε μέχρι και το τέλος τη ζωής του. Από την εποχή που εγκαταστάθηκε στην Παναγούδα πλήθος λαού τον επισκεπτόταν. Ήταν μάλιστα τόσο το πλήθος ώστε να υπάρχουν και ειδικές σημάνσεις που επεσήμαναν τον δρόμο προς το κελί του, ώστε να μην ενοχλούν οι επισκέπτες τους υπολοίπους μοναχούς. Επίσης δεχόταν πάρα πολλές επιστολές. Όπως έλεγε ο γέροντας στενοχωρείτο πολύ, γιατί από τις επιστολές μάθαινε μόνο για διαζύγια και ασθένειες ψυχικές ή σωματικές. Παρά το βεβαρημένο πρόγραμμά του, συνέχιζε την έντονη ασκητική ζωή, σε σημείο να ξεκουράζεται ελάχιστα, 2 με 3 ώρες την ημέρα. Εξακολούθησε όμως να δέχεται και να προσπαθεί να βοηθήσει τους επισκέπτες. Συνήθιζε επίσης να φτιάχνει «σταμπωτά» εικονάκια τα οποία χάριζε στους επισκέπτες σαν ευλογία.
Οι ασθένειες του Γέροντα

Το ιστορικό

Το 1966 ο γέροντας νοσηλεύθηκε στο Νοσοκομείο Παπανικολάου λόγω βρογχεκτασιών. Μετά την επέμβαση για την αφαίρεσή τους και λόγω της χρήσης ισχυρών αντιβιοτικών ο γέροντας έπαθε ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα, η οποία του άφησε μόνιμα δυσπεπτικά προβλήματα. Κάποια στιγμή, ενώ εργαζόταν στην πρέσσα που είχε στο κελί του, έπαθε βουβωνοκήλη. Αρνήθηκε να νοσηλευτεί και υπέμεινε καρτερικά την ασθένεια, η οποία του έδινε φοβερούς πόνους για τέσσερα ή πέντε χρόνια. Κάποια μέρα σε μια επίσκεψή του στη Σουρωτή, κάποιοι γνωστοί του γιατροί κυριολεκτικά τον απήγαγαν και τον οδήγησαν στο Θεαγένειο νοσοκομείο, όπου και χειρουργήθηκε. Παρά την αντίθεση των γιατρών, ο γέροντας συνέχισε τη σκληρή ασκητική ζωή και τις χειρωνακτικές εργασίες κάτι που επιδείνωσε και άλλο την κατάσταση της υγείας του.
Το τέλος της ζωής του

Μετά το 1993 άρχισε να παρουσιάζει αιμορραγίες για τις οποίες αρνούνταν να νοσηλευτεί λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «όλα θα βολευτούν με το χώμα». Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους ο Παΐσιος βγαίνει για τελευταία φορά από το Όρος και πηγαίνει στη Σουρωτή, στο Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου για τη γιορτή του Αγίου Αρσενίου (10 Νοεμβρίου). Εκεί μένει για λίγες μέρες και ενώ ετοιμάζεται να φύγει ασθενεί και μεταφέρεται στο Θεαγένειο, όπου του γίνεται διάγνωση για όγκο στο παχύ έντερο. Στις 4 Φεβρουαρίου του 1994 ο γέροντας χειρουργείται.
Παρότι η ασθένεια δεν σταμάτησε (παρουσίασε μεταστάσεις στους πνεύμονες και στο ήπαρ), ο γέροντας ανακοίνωσε την επιθυμία του να επιστρέψει στο Άγιο Όρος στις 13 Ιουνίου. Ο υψηλός πυρετός όμως και η δύσπνοια τον ανάγκασαν να παραμείνει.

Στο τέλος του Ιουνίου οι γιατροί του ανακοινώνουν ότι τα περιθώρια ζωής του ήταν δύο με τρεις εβδομάδες το πολύ. Τη Δευτέρα 11 Ιουλίου (γιορτή της Αγίας Ευφημίας) ο γέροντας κοινώνησε για τελευταία φορά γονατιστός μπροστά στο κρεβάτι του. Τις τελευταίες μέρες της ζωής του αποφάσισε να μην παίρνει φάρμακα ή παυσίπονα, παρά τους φρικτούς πόνους της ασθένειάς του.
Τελικά την Τρίτη 12 Ιουλίου 1994 (με το νέο ημερολόγιο) και ώρα 11:30 το βράδυ την ησυχία τάραξε μια δυνατή βροντή! Κατόπιν με συνεχείς αστραπές φωτιζόταν όλο το Άγιον Όρος.
Το απόγευμα εγινε γνωστό ότι ο γέροντας είχε περάσει πιά στην αιωνιότητα.

Ενταφιάστηκε στο Ιερό Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης. Έκτοτε, κάθε χρόνο στις 11 προς 12 Ιουλίου, στην επέτειο κοιμήσεως του Γέροντος, τελείται αγρυπνία στο Ιερό Ησυχαστήριο, με συμμετοχή χιλιάδων πιστών.
Posted: 11 Jul 2018 01:00 PM PDT
Γυναίκα, συμβούλου του Τσίπρα, είναι Τουρκάλα εργαζόμενη στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών και είναι το Νο3 της Τουρκικής Πρεσβείας στην Αθήνα;

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου
Επικεφαλής Στρατηγικής Πολιτικής
της “Ελλήνων Πολιτείας” - αρθρογράφος
egerssi@otenet.gr 
www.egerssi.gr 

Γνωρίζουμε ότι η κοινοβουλευτική “πλειοψηφία” των δυο κομμάτων – του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ – που συγκυβερνούν την Πατρίδα, είναι οριακή, αποτελούμενη από 152 βουλευτές!

Πόσοι όμως έχουμε σκεφτεί, ότι αυτή η κυβέρνηση έχει 152 βουλευτές εκ των οποίων οι 3 είναι Μουσουλμάνοι που αυτοαποκαλούνται Τούρκοι;

Και βεβαίως ομιλώ για τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στη Θράκη μας:

Τον Χουσεΐν Ζεϊμπέκ της Ξάνθης και των Μουσταφά-Μουσταφά και Αϊχάν Καρά Γιουσούφ της Ροδόπης!

Οι οποίοι μετέχουν σε όλες τις εκδηλώσεις που οργανώνουν Σωματεία και Οργανισμοί στη Θράκη μας και που φέρουν – παρανόμως – τούρκικη ονομασία! Όπως, η “Τούρκική Ένωση Ξάνθης” ή η “Συμβουλευτική Επιτροπή Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης” κ.α
Μουσουλμάνοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ σε εκδήλωση της «τουρκικής ένωσης Ξάνθης»! Θα επιληφθεί ο κ. Βούτσης;
Όταν αυτά τα Σωματεία και Οργανισμοί δεν έχουν τη νομιμοποίηση των δικαστικών ελληνικών αρχών και εν τούτοις όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις επιτρέπουν την παράνομη λειτουργία τους! Όταν κατηγορούνται ευθέως πως έχουν υπόγειες διαδρομές με τους ακροδεξιούς της Τουρκίας, καθώς και με την τρομοκρατική οργάνωση των “γκρίζων λύκων”!

Αντιλαμβανόμεθα λοιπόν όλοι, πως εάν τους κάνει ένα νεύμα ο “Σουλτάνος της Άγκυρας” Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αυτοί μπορούν να ρίξουν τη κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ;
Άρα, είναι αυτή η κυβέρνηση ελεγχόμενη από τον Ερντογάν;

Αλλά, αν υπάρχει κάποιος κακόπιστος ώστε να αποδεχτεί αυτή την κατηγορία – εξακρίβωση, ας διαβάσει παρακάτω τα πειστήρια του εθνικού εγκλήματος που συντελείται στις ημέρες μας, στη Θράκη μας! 

Γυναίκα συμβούλου του Τσίπρα είναι Τουρκάλα εργαζόμενη στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών και είναι το Νο3 της Τουρκικής Πρεσβείας στην Αθήνα;

Διαβάζουμε στο πολύ ενημερωτικό και πατριωτικό σάιτ “Ας μιλήσουμε επιτέλους” ένα κείμενο του Γεωργίου Μιχαήλ...

«Μετά τα Σκόπια και την Αλβανία η κυβέρνηση “προγραμματίζει” εξελίξεις και στην Θράκη; Εξελίξεις χωρίς προηγούμενο που δίνουν εικόνα κυβερνητικής διαχείρισης τύπου Σκοπίων!

Η κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου ξέρει να αιφνιδιάζει, αλλά μόνο δυσάρεστα…

Το απόγευμα της Δευτέρας, στις 4 μμ πραγματοποιήθηκε στο υπουργείο Παιδείας η προγραμματισμένη συνάντηση του υπουργού Παιδείας κ. Γαβρόγλου με τον Μουφτή Ξάνθης. Η συνάντηση αυτή έγινε μετά από πρόσκληση του υπουργού Παιδείας προς το νόμιμο Μουφτή Ξάνθης και μετά από προηγούμενη ακύρωσή της, ενώ είχε δημιουργήσει σειρά έντονων προβληματισμών σε όσους παρακολουθούν το “πολιτικό έργο” της κυβέρνησης στην Θράκη

Στη συνάντηση παρόντες ήταν ο υπουργός Παιδείας κ. Γαβρόγλου, ο γνωστός σύμβουλος επί εξωτερικών θεμάτων του πρωθυπουργού κ. Καλπαδάκης (παντρεμένος με τουρκάλα που εργάζεται στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών και είναι η νο3 της Τουρκικής Πρεσβείας στην Αθήνα), ενώ ο νόμιμος μουφτής Ξάνθης κ. Σινίκογλου συνοδευόταν από το νομικό σύμβουλο της Μουφτείας Ξάνθης κ. Δούδο. Αξίζει να τονίσουμε πως από τη συνάντηση αυτή απουσίαζε ο καθ’ ύλην αρμόδιος γ,γ, του υπουργείου Παιδείας κ. Καλαντζής. Στη συνάντηση αυτή, ο κ. Γαβρόγλου ζήτησε από το νόμιμο Μουφτή Ξάνθης να διευκολύνει το θέμα των Μουφτειών με κατάθεση παραίτησής του. Η απάντηση του κ. Σινίκογλου ήταν ηχηρότατα αρνητική, προς έκπληξη των κ.κ. Γαβρόγλου και Καλπαδάκη, οι οποίοι γνωρίζουν πως απαιτείται πλέον αλλαγή του Προεδρικού Διατάγματος για να απομακρύνουν τον κ. Σινίκογλου από τη θέση στην οποία τον τοποθέτησε η Ελληνική Πολιτεία.

Και μια τέτοια αλλαγή θα προκαλέσει πλήθος αντιδράσεων εντός και εκτός Ελλάδας, εξαιτίας τόσο της εν ψυχρώ παρέμβασης σε θέματα θρησκείας των μουσουλμάνων της Θράκης, όσο κι επειδή μια τέτοια εξέλιξη θα δημιουργήσει εσωτερικές πολιτικές αναταράξεις, εξαιτίας και του χειρισμού της ελληνικής κυβέρνησης στο θέμα των Σκοπίων αλλά και της Αλβανίας με την επιστροφή περιουσιών σε Τσάμηδες αλλά και της εγκατάλειψης της Βορείου Ηπείρου…»!

Παρακάτω δημοσιεύουμε την επιστολή, όπου φαίνεται το αίτημα του υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων για συνάντηση με το νόμιμο Μουφτή της Ξάνθης, που αντλήσαμε από την ηλεκτρονική πλατφόρμα του “Ας μιλήσουμε επιτέλους”! 
https://4.bp.blogspot.com/-QuwZRe1LS14/WzO3KfFqmAI/AAAAAAAEmTk/NOAFX5NLzoslVNtAnFqa8FgGDaBF6vswgCLcBGAs/s640/IMG-ffc1ea15577fc3f66eacb522d9a94df2-V.jpg
Εκβιασμός του Ερντογάν η επιθυμία παραίτησης των νόμιμων Μουφτήδων της Θράκης;

Τι επιδιώκει λοιπόν η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, ζητώντας την παραίτηση των νόμιμων μουφτήδων της Θράκης μας;

Οι οποίοι διορίζονται επί δεκαετίες από το Υπουργείο Παιδείας και δεν εκλέγονται όπως επιδιώκει η Άγκυρα! Αφού, οι διορισμένοι από την Άγκυρα ψευτομουφτήδες εξυπηρετούν τα συμφέροντα της Τουρκίας στο μειονοτικό μουσουλμανικό στοιχείο της Θράκης μας, αντίθετα από τους νόμιμους μουφτήδες, οι οποίοι επί δεκαετίες έχουν μεγάλο κύρος, όχι μόνο στο μειονοτικό μουσουλμανικό στοιχείο της Θράκης μας, αλλά και σε άλλες μουσουλμανικές χώρες, όπου πλείστες φορές βρίσκονται! Οι οποίοι, λόγω και του υψηλού μορφωτικού τους επιπέδου, έχουν κερδίσει την εκτίμηση των ισλαμικών χωρών που επίσημα επισκέπτονται και έτσι περιορίζουν την απήχηση της Τουρκίας στις διάφορες ισλαμικές συνδιασκέψεις που μετέχουν!


Όπως, όταν μετείχαν στις 25 Ιουνίου 2016 στη συνάντηση με τον πρόεδρο της Παγκοσμίου Ισλαμικής Ένωσης στη Μέκκα και με τον διευθυντή των Μουσουλμανικών Μειονοτήτων της Παγκόσμιας Ισλαμικής Διάσκεψης στη Τζέντα της Σαουδικής Αραβίας (η φωτό είναι από το SL press.gr)!
https://slpress.gr/wp-content/uploads/2018/07/foto-1-300x225.jpg
Για τον λόγο αυτό βρίσκονται στο στόχαστρο της Τουρκίας και του Ερντογάν!

Είναι λοιπόν ιδιαίτερα ύποπτος ο ρόλος της κυβερνήσεως των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στην επιθυμία της παραίτησης των δυο νόμιμων μουφτήδων της Θράκης μας, αφού και η μουσουλμανική μειονότητα της περιοχής τους αγκαλιάζει και τους αποδέχεται!

Άρα, που αποσκοπεί αυτή η κίνηση της κυβερνήσεως πού μόνο τα τουρκικά συμφέροντα εξυπηρετεί;

Είναι ωμός εκβιασμός του Ερντογάν προς τον Τσίπρα;
Αφού, είναι ξεκάθαρο ότι, η παραίτηση των δυο νομίμων μουφτήδων θα αποτελέσει εκχώρηση της μειονότητας της Θράκης μας στην Τουρκία!

Ο ορκισμένος εχθρός της Ελλάδος Μετέ κι ο άλλος…

Οι δυο ψευτομουφτήδες, εκλεκτοί της Τουρκίας και του Ερντογάν, είναι ο Αχμέτ Μετέ και ο Ιμπραήμ Σερήφ.

Ο Μετέ είναι ορκισμένος εχθρός της Ελλάδος!

Απλά θα θυμίσουμε πως, ο Αχμέτ Μετέ, πρόσφατα καταδικάστηκε από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο της Θεσσαλονίκης, επειδή στις 14 Ιουλίου 2016 αφαίρεσε την ελληνική σημαία από το φέρετρο Έλληνα Πομάκου στρατιώτη, εισβάλλοντας στην οικία του και απαιτώντας την αποχώρηση του νομίμου μουφτή, του διορισμένου από το ελληνικό κράτος, καθώς και την αποχώρηση του στρατιωτικού αγήματος που θα απέδιδε τιμές κατά την ταφή!

Συμπαραστάτης στα καραγκιοζιλίκια του Μετέ, ήταν ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ (ένας εκ των τριών) Χουσεΐν Ζεϊμπέκ!

Ο Αχμέτ Μετέ λοιπόν, απευθύνεται συχνά στον τουρκικό πολιτικό κόσμο, καλλιεργώντας την αντίληψη, ότι αυτός είναι ο “Εθνάρχης” της Θράκης και πως ο ίδιος είναι αυτός που συχνά τους ξυπνά τη συνείδηση, ώστε να ενδιαφέρονται για την ελληνική Θράκη!

Από την άλλη πλευρά, η Τουρκία του ικανοποιεί αυτή την φιλοδοξία και τον προβάλλει μεταξύ όλων των Βαλκανικών χωρών και ιδιαίτερα στα Σκόπια και στο Κοσσυφοπέδιο, ως πρότυπο και ηγετική μορφή!

Ο Ιμπραήμ Σερήφ έχει αγροτική προέλευση και δεν είναι τόσο επικίνδυνος, όπως ο Μετέ

Ο ρόλος του ψευτομουφτή, του ικανοποιεί την προσωπική φιλοδοξία και το να είναι αρεστός στον Ερντογάν!

Είναι πολύ πιο διαλλακτικός από τον Μετέ, διατυμπανίζοντας πως, δεν έχει προβλήματα με τους Έλληνες Ορθόδοξους!

Ωστόσο, το ερώτημα πού τίθεται είναι, το γιατί εκείνος μας δημιουργεί προβλήματα ακούγοντας την “φωνή” του Ερντογάν; 

Τι επιδιώκει τελικά αυτή η ύποπτη κυβέρνηση; 

Πρέπει να επισημανθεί ο ύποπτος ρόλος της κυβερνήσεως των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στο ζήτημα των ψευτομουφτήδων, αφού γνωρίζει ότι στη Θράκη μας υπάρχει οξύτατο πρόβλημα στην μουσουλμανική μειονότητα! Όπου εμφανίζεται ένας διχασμός μεταξύ των οπαδών ή των κατηγορούμενων από το τουρκικό κράτος, ως οπαδών του Γκιουλέν και των άλλων! Των πιστών στο ΑΚP του Ερντογάν!

Όταν, παρά την επικράτηση του Ερντογάν στις πρόσφατες εκλογές στην Τουρκία, εκτιμητές αναφέρουν ότι τα επόμενα χρόνια ενδεχομένως να υπάρξουν διαφοροποιήσεις στην ενότητα του Ισλαμικού κόσμου εντός της Τουρκίας! 

Έτσι, για άλλη μια φορά και σε αυτό το εθνικό ζήτημα η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ανοίγει “κερκόπορτα” που ισοδυναμεί με εθνικό έγκλημα!
Επανέρχομαι…
Posted: 11 Jul 2018 12:30 PM PDT
Η Ελλάδα έχει στοχοποιηθεί και για το σκοπό αυτό έχει εξαγορασθεί το μεγαλύτερο μέρος της πολιτικής της ηγεσίας. Δεν πρόκειται ο Πρώσος να εγκαταλείψει το θήραμά του πριν αυτό ξεψυχήσει και θα πολεμήσει λυσσαλέα, αν προσπαθήσουν να του το πάρουν.

Από: analyst.gr 

Επικαιρότητα 

Στο άρθρο μας για την Πορτογαλία (πηγή), αναγνώστης έγραψε τα εξής: «Η Πορτογαλία ήταν θύμα της κρίσης του Νότου αλλά όχι στόχος της. Η Ελλάδα στοχοποιήθηκε από τις ΗΠΑ το 2009 για την επίθεση στο ευρώ, ενώ κατόπιν προσεφέρθη σαν δώρο στη Γερμανία (κάτι σαν κατοικίδιο ζωάκι σε ένα σαδιστικό παιδί) για να εξασφαλίσει τη συμμετοχή της στην κάλυψη των ευρύτερων συνεπειών της κρίσης.

Συνέπεια αυτού ήταν ότι η Ελλάδα πέρασε στα χέρια της Γερμανίας με σκοπό την ολοκληρωτική κατοχή της, την ληστεία περιουσιών και ορυκτού πλούτου, καθώς επίσης τον (πιθανό) ακρωτηριασμό της. Ήταν αδύνατο να αφεθεί η Ελλάδα από τη Γερμανία να
παρεκκλίνει έστω και κατ’ ελάχιστο από το πρόγραμμα κατεδάφισης – σε αντίθεση με την Πορτογαλία που αφέθηκε να επιβιώσει ελεγχόμενα, με συντηρητικούς ρυθμούς βέβαια. 


Αν συγκρίνει κανείς τη βαρβαρότητα και την σφοδρότητα των μέτρων λιτότητας που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα από την Τρόικα σε σχέση με αυτή της Πορτογαλίας η διαφορά είναι μεγάλη, εξ ου και η κάποια ανάκαμψη της δεύτερης.

Εάν η Πορτογαλία είχε βρεθεί στο στόχαστρο των Πρώσων για κατεδάφιση, τότε να είμαστε σίγουροι ότι θα ήταν στην ίδια και χειρότερη μοίρα με εμάς, ενώ θα είχαν βρεθεί και οι αντίστοιχοι ντόπιοι προδότες να την υλοποιήσουν. Εξ άλλου θα ήταν δύσκολο για τους Πρώσους να διεξάγουν κατακτητικό πόλεμο σε δύο μέτωπα ταυτόχρονα. 

Επομένως η Ελλάδα για να ξεφύγει από τη Γερμανική μπότα, όπως προσπάθησε το 2015, θα έπρεπε να δώσει πραγματικά τιτάνιο αγώνα ανάμεσα σε εξωτερικούς και εσωτερικούς (δηλαδή εξαγορασμένους προδότες) εχθρούς. Όχι ότι η νίκη ήταν αδύνατη τότε, απλά
απαιτούσε πολύ περισσότερη προετοιμασία και αποφασιστικότητα. Και αν στο μέλλον θελήσει (πριν πεθάνει) να προσπαθήσει ξανά, θα πρέπει ο λαός της να είναι αποφασισμένος για θυσίες με δάκρυα και κυρίως με αίμα. 


Η χώρα έχει στοχοποιηθεί και για το σκοπό αυτό έχει εξαγορασθεί το μεγαλύτερο μέρος της πολιτικής της ηγεσίας. Δεν πρόκειται ο Πρώσος να εγκαταλείψει το θήραμά του πριν αυτό ξεψυχήσει και θα πολεμήσει λυσσαλέα, αν προσπαθήσουν να του το πάρουν. 
Οι μόνοι που δεν το καταλαβαίνουν αυτό είναι οι αποχαυνωμένοι Έλληνες του καναπέ, δυστυχώς«. 

Εν προκειμένω, δύσκολα μπορεί κανείς να αντικρούσει τα παραπάνω, αν και είναι εξαιρετικά υποτιμητική η περιγραφή της Ελλάδας ως ένα κατοικίδιο ζωάκι που δόθηκε δώρο σε ένα σαδιστικό παιδί: στη Γερμανία δηλαδή που πράγματι διακρίνεται για το σαδισμό της, όσον αφορά το πρωσικό σκέλος της.

Τα μέτρα λιτότητας που επιβλήθηκαν άλλωστε στην Ελλάδα, με τα τρία θηριώδη μνημόνια, ήταν μοναδικά στην παγκόσμια ιστορία – ενώ ανεξάρτητα από το εάν ο στόχος τους ήταν η κατεδάφιση της χώρας ή μη, αυτό ήταν το αποτέλεσμα.

Επομένως, κρίνοντας εκ του αποτελέσματος ως οφείλουμε, δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί πως είχε προγραμματισθεί κάτι άλλο, όπως η διάσωση της οικονομίας μας – ειδικά όταν έχει τεκμηριωθεί πως τα μνημόνια ήταν ένα έγκλημα εκ προμελέτης, από όλους τους οικονομολόγους του πλανήτη. 

Εάν όμως οι Γερμανοί χαρακτηρίζονται ως σαδιστές, αφού επιβάλλουν αυτά τα μέτρα στην Ελλάδα, τότε οι Έλληνες που τα ανέχονται στωικά επί οκτώ συνεχή χρόνια, με χλιαρές, προσχηματικές μάλλον αντιδράσεις κατά διαστήματα, είναι μαζοχιστές
– κάτι που δεν τους κάνει καλύτερους από τους βασανιστές τους. Πολύ περισσότερο όταν με αντάλλαγμα τη Μακεδονία έχουν την ανευθυνότητα να μεταφέρουν το χρέος στα παιδιά τους, μετατρέποντας τα και αυτά σε σκλάβους χρέους – ενώ τους έχουν στερήσει ήδη την εθνική κυριαρχία, τους αξιοπρεπείς μισθούς, το κοινωνικό κράτος, τις συντάξεις κοκ. Αξίζει αλήθεια ένα τέτοιο Έθνος να επιβιώσει; Δύσκολη η απάντηση, εάν θέλει να
είναι κανείς ρεαλιστής, γνωρίζοντας πως πράγματι η Ελλάδα αποτελεί τη μεγάλη ντροπή της Ευρώπης.


freepen.gr 
το είδαμε ΕΔΩ
Posted: 11 Jul 2018 11:30 AM PDT
Γράφει ο Αγγελος Συρίγος*

Η ​​συμφωνία των Πρεσπών έχει ήδη αρχίσει να παράγει αποτελέσματα που δεν συναρτώνται από την ολοκλήρωσή της με τις εκατέρωθεν κυρώσεις. Εφόσον τα Σκόπια διεξαγάγουν θετικά το δημοψήφισμα και αναθεωρήσουν το σύνταγμά τους, είναι περίπου βεβαία η ένταξή τους στο ΝΑΤΟ. Αυτό θα συμβεί ακόμη και εάν η Ελλάδα, τελικώς, δεν κυρώσει τη συμφωνία των Πρεσπών. Εάν επιλέξουμε να τους κρατήσουμε εκτός, θα πληρώσουμε υψηλό διεθνές πολιτικό κόστος. 

Πιο συγκεκριμένα, το 1995 δεχθήκαμε με την Ενδιάμεση Συμφωνία (άρθρο 11) να μην προβάλλουμε αντιρρήσεις στην ένταξη των Σκοπίων σε διεθνείς οργανισμούς, εφόσον αυτή γίνεται με το προσωρινό τους όνομα (δηλαδή ΠΓΔΜ). Το 2011 το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης μας καταδίκασε κρίνοντας ότι η Ελλάδα κατά τη σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι τον Απρίλιο του 2008 παραβίασε αυτή την υποχρέωση. Επειδή, όμως, το Διεθνές Δικαστήριο δεν θέλει να φεύγει κάποιο κράτος από τη δίκη ολοκληρωτικά ηττημένο και ταπεινωμένο, μας άφησε ένα μικρό παραθυράκι. Απέφυγε να μας συστήσει ρητώς να απέχουμε από παρόμοια συμπεριφορά στο μέλλον.

Χάρη σε αυτό το παράθυρο, στους επιδέξιους χειρισμούς της ελληνικής διπλωματίας αλλά κι επειδή έτσι λειτουργεί το ΝΑΤΟ, το θέμα της προσκλήσεως της ΠΓΔΜ για ένταξη δεν ξαναήλθε ως θέμα στην ημερήσια διάταξη της Συμμαχίας. Αντιθέτως, στη σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Σικάγο τον Μάιο του 2012 επιβεβαιώθηκε ότι η ΠΓΔΜ θα κληθεί να συμμετάσχει μόνον όταν βρεθεί λύση στο θέμα του ονόματος. 

Με τη συμφωνία των Πρεσπών συμφωνήσαμε να ξεκινήσει εκ νέου η διαδικασία εντάξεως των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ. Η αίτησή τους που υπάρχει από το 1999 είναι με το προσωρινό όνομα ΠΓΔΜ. Επιπλέον, δεν έχει ολοκληρωθεί η συμφωνία των Πρεσπών για να ονομασθούν «Βόρεια Μακεδονία». Οι δύο αυστηρές προϋποθέσεις που ετέθησαν για την ένταξη αφορούν αποκλειστικώς τα Σκόπια: είναι η θετική έκβαση του δημοψηφίσματος και οι τροποποιήσεις του συντάγματος (άρθρο 2, παρ. 4, εδάφιο β, σημείο ΙΙ). Εφόσον τις εκπληρώσουν θα ξεκινήσει από τα 29 κράτη-μέλη η υπογραφή και η διαδικασία κυρώσεως του πρωτοκόλλου εντάξεως στο ΝΑΤΟ. Με δεδομένο ότι η αίτηση των Σκοπίων είναι με το προσωρινό όνομα ΠΓΔΜ, η Ελλάδα δεσμεύεται από το 1995 να κυρώσει το πρωτόκολλο.

Ετσι, εάν η Ελλάδα κυρώσει τη συμφωνία των Πρεσπών, τα Σκόπια θα ενταχθούν στο ΝΑΤΟ ως «Βόρεια Μακεδονία». Εάν δεν κυρώσει τη συμφωνία, τα Σκόπια πάλι θα ενταχθούν, αλλά με το προσωρινό όνομα ΠΓΔΜ βάσει της υποχρεώσεως που έχουμε με την Ενδιάμεση Συμφωνία του 1995. Αυτή η υποχρέωση είναι ανεξάρτητη της κυρώσεως ή μη της συμφωνίας των Πρεσπών. Θεωρητικώς, μπορεί η χώρα μας να κωλυσιεργήσει αρκετό καιρό ως προς την κύρωση του πρωτοκόλλου, αλλά για πόσο; Επιπλέον, εάν δεν κυρώσουμε το πρωτόκολλο, θα ξαναπάμε ως υπότροποι στο Διεθνές Δικαστήριο όπου θα καταδικασθούμε εκ νέου. Για ένα κράτος που βρίσκει καταφύγιο στο διεθνές δίκαιο ως προς τις διαφορές του με την Τουρκία, θα είναι λάθος να μην εφαρμόσει απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου.

Μπορούσε να αποφευχθεί αυτή η εξέλιξη; Ναι, εάν στη συμφωνία των Πρεσπών προβλεπόταν ότι το πρωτόκολλο εντάξεως της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ θα ξεκινούσε μόνον όταν και η ελληνική πλευρά είχε ολοκληρώσει την κύρωση της συμφωνίας των Πρεσπών. Κατά συνέπεια, η Ελλάδα απώλεσε ένα βασικό διαπραγματευτικό της πλεονέκτημα έναντι των Σκοπίων που θα μπορούσε να φανεί εξαιρετικά χρήσιμο σε περίπτωση που, τελικώς, δεν κυρώσουμε τη συμφωνία των Πρεσπών.

* Ο κ. Αγγελος Μ. Συρίγος είναι αναπληρωτής καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. 

πηγή
Posted: 11 Jul 2018 10:30 AM PDT
Το μέλλον είναι εδώ και είναι πολύ πιο δυστοπικό απ΄ όσο το φαντάστηκε ο Τζορτζ Οργουελ.

Και να μη ξεχνάμε ότι σε λίγο καιρό θα έρθουν και οι ταυτότητες με τα βιομετρικά δεδομένα.

in.gr: Πριν λίγες ημέρες έγινε γνωστό ότι το διεθνές αεροδρόμιο του Ορλάντο, στη Φλόριντα των ΗΠΑ, θα είναι ο πρώτος αερολιμένας στον κόσμο που θα χρησιμοποιήσει την αναγνώριση προσώπου σε όλους τους επιβάτες, συγκρίνοντας το πρόσωπό τους με φωτογραφίες θεωρήσεων ή διαβατηρίων που βρίσκονται ήδη σε βάσεις δεδομένων του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας. 

Υπολογίζεται ότι το σύστημα θα είναι πλήρως λειτουργικό μέχρι το τέλος του έτους.

Το σύστημα έχει ήδη δοκιμαστεί για τον έλεγχο επιβατών σε διεθνείς πτήσεις σε 13 αεροδρόμια των ΗΠΑ, ανάμεσα στα οποία του Μαϊάμι, της Νέας Υόρκης, του Σαν Ντιέγκο, του Χιούστον, της Ουάσινγκτον, του Λας Βέγκας και του Σικάγο.

Το πρόγραμμα λειτουργεί χρησιμοποιώντας μικρές και εύκολες στην εγκατάσταση κάμερες. Η διαδικασία αναγνώρισης διαρκεί λιγότερο από 2 δευτερόλεπτα και είναι 99% ακριβής.

Όπως ήταν αναμενόμενο υπήρξαν έντονες αντιδράσεις κυρίως από οργανώσεις που προασπίζονται την την προστασία της ιδιωτικής ζωής.

Η υπηρεσία που έχει αναλάβει να «τρέξει» το πρόγραμμα δήλωσε ότι έχει δεσμευτεί «για τις υποχρεώσεις της για την προστασία της ιδιωτικής ζωής» και ότι «έχει λάβει μέτρα για την προστασία της ιδιωτικής ζωής όλων των ταξιδιωτών».

Κάπου τις έχουμε ξανακούσει αυτές τις δεσμεύσεις.

Ακούσαμε για παράδειγμα πριν λίγο καιρό τον ιδρυτή του Facebook Μαρκ Ζάκερμπεργκ να μας διαβεβαιώνει ότι δεν κινδυνεύουν τα προσωπικά μας δεδομένα και ύστερα από λίγο μάθαμε ότι τα δεδομένα αυτά είτε είχαν πωληθεί από το Facebook προς τρίτους, είτε είχαν υποκλαπεί.

Την ίδια στιγμή οι ηλεκτρονικές συσκευές που κουβαλάμε επάνω μας – και πολλοί από εμάς φαίνεται ότι δεν μπορούν να ξεκολλήσουν τα μάτια τους από αυτές -λειτουργούν σαν πομποί πληροφοριών: από το που ακριβώς βρισκόμαστε, μέχρι το τι μηνύματα ανταλλάσσουμε και με ποιον ή με ποιους επικοινωνούμε τηλεφωνικά ή τι ψάχνουμε στις μηχανές αναζήτησης στο Διαδίκτυο.

Και να μη ξεχνάμε ότι σε λίγο καιρό θα έρθουν και οι ταυτότητες με τα βιομετρικά δεδομένα.

Με λίγα λόγια ένα αόρατο πλέγμα παρακολούθησης λειτουργεί τριγύρω μας 24 ώρες το 24ωρο, καταγράφοντας από τα πιο μύχια μυστικά της προσωπικής μας ζωής, μέχρι το τελευταίο πάτημα πλήκτρου σε ένα πληκτρολόγιο ή το παραμικρό άγγιγμα μιας οθόνης αφής.

Καθώς η τεχνολογία θα γίνεται όλο και πιο διεισδυτική η παρακολούθηση και η καταγραφή της καθημερινότητάς μας θα εξαπλώνεται όλο και περισσότερο, μέχρι που τίποτα, κανείς και καμία ανθρώπινη δραστηριότητα δεν θα μπορεί να ξεφύγει από το άγρυπνο μάτι του Μεγάλου Αδελφού.

Είναι αυτό το μέλλον που οραματιστήκαμε; Η πρόκειται για ένα όραμα που οδεύει να γίνει εφιάλτης;  

αρχική πηγή
id-ont.blogspot.com 
το είδαμε ΕΔΩ



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου