Τρίτη, 3 Ιουλίου 2018

Από την ιστορική παραχάραξη στην εθνική ταπείνωση

Από την ιστορική παραχάραξη στην εθνική ταπείνωση
Γράφει ο
Αντώνης Τσίχλης
         Η απαίτηση των Αλβανοσλαυοβουλγάρων των Σκοπίων και η μειοδοτική (ίσως και προδοτική) διάθεση/απόφαση των εγχωρίων "βαρβαριζόντων"τόσον περί παραχωρήσεως στους πρώτους  του ονόματος της Μακεδονίας όσον και περί του χαρακτηρισμού της γλώσσας των ως "μακεδονικής" επιβάλλει να καθορίσομε με σαφήνεια ποία ήταν η προφορική και γραπτή γλώσσα της Αρχαίας Μακεδονίας.
          Εν πρώτοις στην αρχαιότητα στον ελληνικό χώρο ωμιλείτο η Αττική, η Ιωνική, η Αχαϊκή και η Δωρική διάλεκτος. Αυτές οι διάλεκτοι συνιστούν/αποτελούν την ελληνική γλώσσα. Αυτές οι διάλεκτοι ήταν και η επίσημη γλώσσα κάθε Πόλεως-Κράτους.
          Κατά δεύτερον η γλώσσα  της Αρχαίας Μακεδονίας κατά τρόπον μη επιδεχόμενον επιστημονικήν αμφισβήτησιν, τόσον από πλευράς γλωσσολογίας όσον και από πλευράς αρχαιολογίας και ιστορίας, είναι η Ελληνική γλώσσα. Πλέον συγκεκριμένως πλησιάζει περισσότερον την Δωρική διάλεκτο και ολιγώτερον την Αχαϊκή, οι οποίες αναντιρρήτως (όπως και οι άλλες δύο ελληνικές διάλεκτοι) είναι ελληνική γλώσσα.
          Ο Φίλιππος Β΄ο Μακεδών τώρα, ως βασιλεύς του αρχαίου ελληνικού βασιλείου της Μακεδονίας (382 π.Χ. έως 336 π.Χ.), θέλησε να επεκτείνει την πολιτική επιρροή του σε ολόκληρη την ελληνική χερσόνησο, να ενώσει υπό την ηγεμονία του τα υπόλοιπα ελληνικά βασίλεια (Πόλεις-Κράτη) και να προετοιμάσει την εκστρατεία των Ελλήνων εναντίον των Περσών. Προς τούτο επέλεξεν και ώρισεν ως επίσημη γλώσσα του Μακεδονικού Βασιλείου όχι την Δωρική ή Αχαϊκή διάλεκτο, αλλά την Αττική, η οποία ωμιλείτο και ήταν η επίσημη γλώσσα κυρίως της Πόλεως-Κράτους των Αθηνών. Αυτό το έπραξε, διότι η Αττική (διάλεκτος) ως γλώσσα διέθετε ένα κύρος, μίαν αίγλην, ενώ την χρησιμοποιούσαν επιφανείς συγγραφείς (ιστορικοί, φιλόσοφοι κ.ά.).
          Η γλώσσα επομένως αυτή, η οποία ωμιλείτο στο αρχαίο Βασίλειο της Μακεδονίας, δεν έχει καθ΄ οιονδήποτε τρόπον σχέση με αυτή των Σκοπιανών, η οποία με τη σειρά της είναι κατά βάσιν Βουλγαρική με στοιχεία Σερβικά. Είναι δηλαδή (η γλώσσα των Σκοπίων) Βουλγαροσερβική και όχι Σερβοβουλγαρική, ανήκει στην κατηγορία των Σλαβικών γλωσσών και οι ειδικοί την συνδέουν αρκετά με την Βουλγαρική. Όλα αυτά τα ζητήματα τα έχει επιλύσει κατά τρόπον οριστικόν η επιστήμη της γλωσσολογίας.
          Καταλήγοντας γλώσσα με την επωνυμία "Μακεδονική" ουδέποτε υπήρξεν από την αρχαιότητα έως την δεκαετία του 1940, όταν για λόγους ιδεολογικοπολιτικούς επί Τίτο στην τότε Γιουγκοσλαβία χρησιμοποιήθηκε αυτός ο όρος και για την γλώσσα και για την περιοχή των Σκοπίων. Έδωσαν δηλαδή στη γλώσσα τους (που κατά τα ανωτέρω ήταν Βουλγαροσερβική, ήτοι Σλαβική) το προσωνύμιο "Μακεδονική", παίρνοντας και χρησιμοποιώντας έναν όρο καθαρώς γεωγραφικό, μόνον και μόνον για να οικειοποιηθούν την εγκυρότητα και την αίγλη που είχε η ελληνική γλώσσα της Μακεδονίας. Την επιλογή όμως αυτή δεν την έκαναν τυχαίως. Θα μπορούσαν κάλλιστα να ονοματίσουν τη γλώσσα τους Σερβική, Βουλγαρική ή κάπως αλλιώς. Την απεκάλεσαν όμως "Μακεδονική" σκοπίμως, διότι αυτή η ονομασία παραπέμπει ευθέως στην περιοχή/χώρο της Μακεδονίας, η οποία είναι αμιγώς ελληνική, και την οποία πλέον εποφθαλμιούν οι Σκοπιανοί. Η επιλογή δηλαδή και η χρήση του προσωνυμίου "Μακεδονική" για τη γλώσσα των Σκοπίων αποκαλύπτει την επεκτατική, αρπακτική, κατακτητική διάθεση των Σκοπίων έναντι της Μακεδονίας, δηλαδή της Ελλάδος. Δε το αντιλαμβάνονται αυτό οι ΚΕΦΑΛΕΣ (ο τόνος στην λήγουσα ή παραλήγουσα) τούτου του δύσμοιρου τόπου, τόσον σε πολιτικόν όσον και σε πολιτειακόν επίπεδον; Εξ άλλου, αν η γλώσσα των Σοπιανών είναι "Μακεδονική", τότε η γλώσσα που ομιλούν οι Έλληνες στην Μακεδονία τι είναι, κύριοι κυβερνώντες ή συγκυβερνώντες;
          Για όλους αυτούς τους λόγους η ΕΛΛΑΣ δεν πρέπει να αποδεχθεί να αποκαλείται μία Σλαβική γλώσσα ως "Μακεδονική". Δεν επιτρέπεται να ονοματίζομε μίαν γλώσσα με γεωγραφικούς όρους. Στην προκειμένη περίπτωση οι Σκοπιανοί οικειοποιούνται μίαν άλλην, ξένην γλώσσα, κάτι που ανήκει ιστορικώς, επιστημονικώς σε έναν άλλον λαό, τον Ελληνικό. Κάθε γλώσσα έχει τα δικά της χαρακτηριστικά, έχει συγκεκριμένην προέλευσιν και κατηγοριοποιείται από τους γλωσσολόγους με βάση τα χαρακτηριστικά της. Και η γλώσσα των Σκοπίων ανήκει επιστημονικώς στις σλαβικές γλώσσες, όπως και η Σερβική και η Βουλγαρική. Αν δεχθούμε εμείς να αποκαλούμε τη γλώσσα των Σκοπίων ως "Μακεδονική", τότε αυτή συμπίπτει με τη γλώσσα που μιλάμε στη Μακεδονία μας, η οποία είναι πάρα πολύ παλαιά και προσδιορισμένη και καθαρώς ελληνική γλώσσα. Αν συνεχίσομε να την αποκαλούμε ως "Μακεδονική", τότε προκαλείται σύγχυση, όπως ακριβώς συμβαίνει και με το όνομα.
          Αν η δραξ των ανιστορήτων, ανευθύνων και υδροκεφάλων κυβερνώντων αποδεχθεί να ονομάζεται η γλώσσα των Σκοπίων ως "Μακεδονική", τότε ενσυνειδήτως, υπούλως και κατά τρόπον υπείκοντα σε ξένα δόλια συμφέροντα ενισχύει τον γενικώτερο προσδιορισμό των Σκοπιανών ως "Μακεδόνων". Και αυτό αποτελεί πρωτοφανή στα ιστορικά χρονικά απεμπόληση εθνικών δικαίων και εδαφών και μάλιστα εν καιρώ ειρήνης.
          Επίσης το τελευταίο χρονικό διάστημα αίφνης παρουσιάζονται στις τηλεοπτικές οθόνες ωρισμένοι ανερμάτιστοι γνωστικώς και ηθικώς τύποι (κατ΄όνομα "υπουργοί" ή "πολιτικοί"), των οποίων το επίπεδο των ιστορικών και γενικώτερον επιστημονικών γνώσεων είναι αντίστοιχο εκείνου των γεωγραφικών γνώσεων, που θεωρεί/ορίζει ότι η Μυτιλήνη και η Λέσβος αποτελούν δύο διαφορετικά νησιά. Για τους τοιούτους τύπους ο μέγας τραγικός Σοφοκλής θα τολμούσε, αν ζούσε, να ανακηρύξει ότι "τυφλοί τά τ΄ ώτα τόν τε νούν τά τ΄ όμματ'  εισίν" (=είναι τυφλοί και στα αυτιά και στο μυαλό και στα μάτια).
          Αυτές λοιπόν οι περίεργες και ύποπτες μηδαμινότητες παριστάνουν (τρομάρα τους! δεν γνωρίζουν την ελληνική λέξη "αυτογνωσία";) τους εξέχοντες διπλωμάτες, τους ενημερωμένους γλωσσολόγους, τους εγκρίτους ιστορικούς κ.ο.κ.. Έφθασαν δε και στο σημείο να υποστηρίξουν ότι το 1977 στη Διάσκεψη του Ο.Η.Ε. στην Αθήνα αναγνωρίσθηκε η "Μακεδονική" γλώσσα. ΨΕΥΔΟΣ ΜΕΓΑ! Ή μάλλον εσκεμμένη, δόλια και μισελληνική παραποίηση (παλιά τους τέχνη κόσκινο άλλωστε) της ιστορικής πραγματικότητας! Μάθετε λοιπόν, φανατικοί μισέλληνες, ότι η Διάσκεψη του Ο.Η.Ε. στην Αθήνα από 17/8/1977 έως 7/9/1977 είχεν ως θέμα όχι την αναγνώριση της γλώσσας των Σκοπίων ως  "Μακεδονικής", αλλά την τυποποίηση των γεωγραφικών όρων. Κατά τον κορυφαίο Έλληνα γλωσσολόγο (αμφιβάλλω αν τον γνωρίζετε, έστω και κατ’ όνομα) και πρώην Πρύτανη κ. Γεώργιο Μπαμπινιώτη, ο οποίος σημειωτέον είχε λάβει μέρος σε εκείνη τη διάσκεψη, "το μόνο θέμα που συζητήθηκε σε εκείνη τη διάσκεψη του Ο.Η.Ε. ήταν το τεχνικό θέμα της τυποποίησης ονομάτων (τοπωνυμίων) και ο μεταγραμματισμός  με λατινικούς χαρακτήρες των τοπωνυμίων διαφόρων χωρών, μεταξύ των οποίων και των Σκοπίων. Δεν ετέθη ποτέ θέμα αναγνωρίσεως ως "Μακεδονικής" της γλώσσας των Σκοπίων". Δηλαδή στην πρώην Γιουγκοσλαβία υπήρχαν τοπωνύμια σε σερβοκροατικό και κυριλλικό αλφάβητο. Αυτά δυσκολευόταν κάποιος ξένος επισκέπτης (ή και απλός αναγνώστης) να τα διαβάσει. Γι΄ αυτό το λόγο ζητήθηκε σχετική ρύθμιση από τον Ο.Η.Ε. να μπορούν αυτά να γράφονται στα λατινικά. Αυτό όμως δεν έχει καμία σχέση με την γλώσσα. Το ίδιο ζητήθηκε στη διάσκεψη αυτή και για άλλα αλφάβητα (κινεζικό, αραβικό, εβραϊκό κ.ά.). Ζητήθηκε μεταγραμματισμός τους με λατινικά γράμματα, για να διαβάζονται από όλους.
          Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, καθ΄ έξιν ψεύτες, αμβλύνοι και ευεπίφοροι εις εθνικά ερείπια, εις την ως άνω διάσκεψιν από ελληνικής πλευράς έλαβαν μέρος όχι διπλωμάτες ή πολιτικοί, αλλά γλωσσολόγοι, ιστορικοί και μέλη της γεωγραφικής υπηρεσίας στρατού, ενώ από Γιουγκοσλαβικής πλευράς ένας μόνον εκπρόσωπος της Γιουγκοσλαβίας και όχι των Σκοπίων. Αν το θέμα της διασκέψεως ήταν διαφορετικό, διαφορετική θα ήταν και η σύνθεση της ελληνικής αντιπροσωπείας.
          Λοιπόν, "πολιτικά καύκαλα" κενά περιεχομένου, πρέπει μέσα στο αχυρένιο μυαλό σας να κάνετε διαχωρισμό των εννοιών "γλώσσα" και "αλφάβητο". Από γλωσσολογικής σκοπιάς η γλώσσα από το αλφάβητο απέχει όσο η Γη από τον Ουρανό, είναι δύο τελείως διαφορετικά θέματα. Η γλώσσα των Γάλλων λέγεται γαλλική, παρ’ ότι το αλφάβητο στο οποίο γράφεται είναι λατινικό. Δεν λέγεται λατινική. Καταλάβατε;
          Στην περίπτωση των Σκοπίων τώρα το αλφάβητό τους είναι σλαβικό, το κυριλλικό αλφάβητο που στηρίζεται στο ελληνικό  αλφάβητο. Και είναι αποδεκτό από όλους, λέμε και εννοούμε από όλους τους εχέφρονας, ότι η γλώσσα των Σκοπίων γράφεται με το κυριλλικό αλφάβητο. Αυτό που ζητήθηκε επομένως το 1977 από τον Ο.Η.Ε. στην διάσκεψη των Αθηνών ήταν αυτά που γράφονταν με κυριλλικά γράμματα, δηλαδή σλαβικά, να μπορούν να γράφονται με λατινικά γράμματα, για να μπορεί να τα διαβάζει ο κόσμος. Δεν υπήρξε αναφορά ή συζήτηση σε γλώσσα, υπήρξε ρητή αναφορά στο αλφάβητο, το κυριλλικό. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με αναγνώριση γλώσσας. Για έναν άνθρωπο πνευματικώς και ψυχικώς ισορροπημένο αυτά είναι απολύτως διαυγή και κατανοητά. Όμως για όσους ζουν μονίμως σε πλάνη, αυταπάτες, σε σύγχυση και σε κατασκευασμένους "μύθους" αυτά τα ζητήματα φαντάζουν απόκοσμα.
          Τέλος ορισμένοι αποκαλούν το αλφάβητο των Σκοπίων ως "Μακεδονικό Κυριλλικό αλφάβητο". Αυτό το "Μακεδονικό" αποτελεί άλλην μίαν παρασπονδίαν, μίαν παραχάραξιν. Το αλφάβητό τους δεν είναι το "μακεδονικό" αλφάβητο, είναι το "Κυριλλικό" σκέτο, διότι απλούστατα "Μακεδονικό" αλφάβητο δεν υφίσταται επιστημονικώς/γλωσσολογικώς. Αφού όμως το αποκαλούν Κυριλλικό, γιατί δεν ονοματίζουν την γλώσσα των Σκοπίων Κυριλλική ή σλαβική;  Διότι απλούστατα με την διατύπωση "Μακεδονικό Κυριλλικό αλφάβητο" αυτό που επιδιώκεται για την γλώσσα, πάνε να το κάνουν και για το αλφάβητο. Δηλαδή επιχειρείται παραχάραξη όχι μόνον των καθαρώς ιστορικών γεγονότων, αλλά και των επιστημονικών πορισμάτων. Και φυσική απόρροια όλων αυτών βεβαίως είναι η προ των πυλών εθνική ταπείνωση και καταστροφή. Και σε αυτά δυστυχώς συνεργούν και πολιτικοί κατ’ όνομα Έλληνες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου